Η διαφορά μεταξύ δισδιάστατου (2D ή κλασικό υπερηχογράφημα) και τρισδιάστατου (3D) υπερηχογραφήματος έγκειται, στο ότι μας επιτρέπεται στον 3D υπέρηχο πέραν του πλάτους και του μήκους, η απεικόνιση και του βάθους των εικόνων χωρίς όμως την παρουσία κίνησης.
Τα τελευταία χρόνια με τη χρήση του τετραδιάστατου υπερήχου (4D ή 3D real time) λαμβάνεται υπόψη και η διάσταση του χρόνου, με συνέπεια να λαμβάνονται κινούμενες εικόνες.
Με τα ως τώρα δεδομένα, αν και λείπουν οι μεγάλες μελέτες που να εγγυώνται την ασφάλεια και το αδιαμφισβήτητο προβάδισμα της 3D/4D υπερηχογραφίας, φαίνεται ότι παρουσιάζει πλεονεκτήματα στην εκτίμηση των εμβρυικών ανωμαλιών.
Συμπερασματικά η 3D/4D υπερηχογραφία δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται σαν εξέταση ρουτίνας, αλλά σαν επιβοηθητική της 2D υπερηχογραφίας και μόνο στις περιπτώσεις που υπάρχει ένδειξη.
Ευχαριστούμε θερμά για τις πληροφορίες τον Κωνσταντίνο Μαρτζακλή, Χειρουργό Μαιευτήρα Γυναικολόγο, Εξειδικευθείς στη Μαιευτική και Γυναικολογική Υπερηχογραφία
Διαβάστε ακόμη: Παιδί και οδοντίατρος: Πώς θα χτίσουμε μία υγιή σχέση;
Διαβάστε ακόμη: Εγκυμοσύνη, άσκηση και διατροφή: Όσα πρέπει να γνωρίζουμε
Διαβάστε ακόμη: Ο ρόλος της μουσικής στην εμβρυϊκή ανάπτυξη