Month: September 2023

Νυχτερινές εφιδρώσεις στα παιδιά είναι η έντονη εφίδρωση κατά τη διάρκεια του ύπνου. Οι γονείς συνήθως παραπονιούνται ότι το παιδί τους ιδρώνει τόσο πολύ, που είναι υποχρεωμένοι να αλλάζουν πιτζάμες του παιδιού κατά τη διάρκεια της νύχτας, επισημαίνει ο παιδίατρος Αδάμος Χατζηπαναγής.

Ένα παιδί που πάσχει από νυχτερινές εφιδρώσεις μπορεί να ιδρώνει τόσο πολύ, που ακόμα και το στρώμα του κρεβατιού μπορεί να φαίνεται βρεγμένο. Μερικά παιδιά αρχίζουν να ιδρώνουν από την ώρα που πάνε στο κρεβάτι για ύπνο, ενώ άλλα παιδιά δεν αρχίζουν να ιδρώνουν μέχρι αργά το βράδυ. Οι νυχτερινές εφιδρώσεις είναι συχνό φαινόμενο μεταξύ των παιδιών και συνήθως δεν κρύβουν κάποια παθολογική κατάσταση.

Τα παιδιά που έχουν πρωτοπαθή υπεριδρωσία (μια κατάσταση που προκαλεί υπερβολική εφίδρωση χωρίς καμία παθολογική αιτία) δεν ιδρώνουν υπερβολικά μόνο τη νύχτα αλλά και κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Τι μπορεί να προκαλέσει νυχτερινές εφιδρώσεις σε ένα παιδί;

Καταρχήν, πρέπει να ελέγξετε ότι το παιδί σας δεν είναι σκεπασμένο υπερβολικά ή ότι φορά πολύ ζεστές πιτζάμες για τη θερμοκρασία του δωματίου. Ο πυρετός και το κοινό κρυολόγημα μπορεί να προκαλέσουν νυχτερινές εφιδρώσεις, οι οποίες όμως εξαφανίζονται μόλις το παιδί αναρρώσει.

Οι παθολογικές καταστάσεις που πρέπει κάποιος να αποκλείσει, αν και είναι πολύ σπάνιες, είναι οι εξής:

– Υπερθυρεοειδισμός
– Εγκεφαλική παράλυση
– Φυματίωση
– Σακχαρώδης διαβήτης
– Αναπνευστικά νοσήματα
– Σπανιότατα ο καρκίνος μπορεί να εμφανιστεί με νυκτερινές εφιδρώσεις, αλλά καλό είναι να το έχει στο μυαλό του ο παιδίατρος.

Οι διαταραχές ύπνου μπορεί να προκαλέσουν νυχτερινές εφιδρώσεις και πιο συγκεκριμένα οι ακόλουθες καταστάσεις:

– Εφιάλτες
– Νυχτερινός τρόμος
– Υπνική άπνοια

Για να αποκλείσει λοιπόν ο παιδίατρος μια οποιαδήποτε από τις πιο πάνω παθολογικές καταστάσεις πρέπει πρώτα από όλα να εξετάσει το παιδί, αφού φυσικά πάρει από τους γονείς ένα λεπτομερές ιστορικό σε σχέση με τον ύπνο του παιδιού και το ατομικό του ιστορικό σε σχέση με τις αρρώστιες που πέρασε στο παρελθόν. Αφού συνεκτιμήσει τα πιο πάνω, πιθανό να ζητήσει να γίνουν κάποιες εργαστηριακές εξετάσεις, όπως αυτές για να αποκλείσει παθήσεις του θυρεοειδή.

Πώς να αντιμετωπίσετε ένα παιδί με νυχτερινές εφιδρώσεις

Αν οι νυχτερινές εφιδρώσεις οφείλονται σε κάποια αρρώστια, τότε ο παιδίατρος θα αντιμετωπίσει τη συγκεκριμένη αρρώστια. Αν όμως δεν βρεθεί κάποια αρρώστια, τότε έχετε στο νου σας τα πιο κάτω:

– Ελέγξτε τη θερμοκρασία του δωματίου
– Να δίνετε στο παιδί σας μπόλικα υγρά κατά τη διάρκεια της ημέρας
– Να φοράτε στο παιδί ελαφρές πιτζάμες
– Να σκεπάζετε το παιδί με ρούχα κατάλληλα για τη θερμοκρασία του δωματίου και την εποχή

 

Διαβάστε επίσης:

“Καλώς ήρθατε πρωτάκια”: Οι Σύλλογοι Γονέων τα υποδέχθηκαν με μπαλόνια, δωράκια αλλά και…..λουκουμάδες!

Παιδιά, ανακαλύψτε τη ζωφόρο του Παρθενώνα μέσα από δωρεάν online παιχνίδια

«Πριν την αγκαλιάσω, ένιωθα ότι είναι παιδί μου»: Η εξομολόγηση της Ευγ. Δημητροπούλου για την υιοθεσία της κόρης της

5 tips των δασκάλων που μπορείτε να εφαρμόσετε στο σπίτι για να είναι το παιδί συνεργάσιμο και να διαβάζει χωρίς φωνές

Από τις πιο απλές και συνηθισμένες, όπως οι ιώσεις του ανώτερου αναπνευστικού και οι γαστρεντερίτιδες, ως τις πιο σοβαρές, όπως η πνευμονία ή σε σπανιότατες περιπτώσεις και η μηνιγγίτιδα, οι λοιμώξεις έχουν κάνει την εμφάνισή τους και πολλά παιδιά ταλαιπωρούνται.

Οι πιο συνηθισμένες λοιμώξεις είναι αυτές του ανώτερου αναπνευστικού:

1. Ιογενείς ή βακτηριακές φαρυγγίτιδες ή αμυγδαλίτιδες
2. Ιογενείς ρινίτιδες
3. Ιογενείς ή βακτηριακές ωτίτιδες

Στις περισσότερες περιπτώσεις, αιτία είναι είτε κάποιος από τους πάμπολλους ιούς του κοινού κρυολογήματος είτε ο ιός της γρίπης. Οι μικροβιακές επιπλοκές τους (δηλαδή η εμφάνιση της βακτηριακής φαρυγγίτιδας ή μέσης πυώδους ωτίτιδας) έρχονται συνήθως μετά από μερικές ημέρες (3-5). Μπορεί να συνοδεύονται από πυρετό και απαιτούν κάλυψη με αντιβιοτικά εξηγεί ο Παναγιώτης Ρενιέρης, Παιδίατρος Συνεργάτης του Παιδιατρικού Κέντρου Αθηνών

Η μετάδοσή τους στο χώρο του σχολείου γίνεται είτε μέσα από σταγονίδια (βήχας, πταρμός), είτε από τα χέρια των παιδιών (συμπεριλαμβανομένων των κοινών αντικειμένων της τάξης, όπως στυλό, βιβλία κλπ). Για να περιορίσουμε τη μετάδοση, θα πρέπει:

1. Οι τάξεις να αερίζονται καλά σε κάθε διάλειμμα (ακόμη κι αν κάνει κρύο).
2. Να διδάσκουμε στα παιδιά να βήχουν και να φταρνίζονται στον αγκώνα τους και όχι στα χέρια τους.
3. Να πλένουν τα χέρια τους πάντα πριν το φαγητό.

Για τα παιδιά προσχολικής ηλικίας, η καθαριότητα μετά την τουαλέτα είναι έργο του προσωπικού του Παιδικού Σταθμού. Επομένως, η εκπαίδευσή τους στο σωστό καθαρισμό των χεριών των παιδιών και στον αερισμό των τάξεων, είναι απαραίτητη.

Λιγότερο συχνές, αλλά πιο σοβαρές, είναι οι λοιμώξεις του κατώτερου αναπνευστικού:

1. Βρογχιολίτιδα στα μικρότερα παιδιά και βρέφη
2. Βρογχοπνευμονία ή βρογχίτιδα στα μεγαλύτερα παιδιά
3. Πνευμονία σε μεγαλύτερα παιδιά και εφήβους

Φυσικά, τα ηλικιακά αυτά όρια δεν είναι απαράβατα. Οι νόσοι αυτές εκδηλώνονται με πιο ηχηρά συμπτώματα, όπως ο υψηλός επίμονος πυρετός, ο έντονος βήχας, η δύσπνοια και η γρήγορη αναπνοή.

Η μετάδοση των λοιμώξεων αυτών ακολουθεί παρόμοια μέθοδο με τις λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού και οι κανόνες προστασίας είναι ίδιοι: καλό πλύσιμο των χεριών, βήχας στον αγκώνα, και αποφυγή συνωστισμένων και κακώς αεριζόμενων χώρων.

Για τα παιδιά των μεγαλύτερων τάξεων του Γυμνασίου και του Λυκείου, θα πρέπει πάντα να έχουμε κατά νου και άλλους τρόπους μετάδοσης λοιμώξεων, όπως είναι το φιλί ή η στενή σωματική επαφή κατά τις αθλητικές δραστηριότητες ή η μετακίνηση σε λεωφορεία και τρένα. Με αυτή την έννοια -και αποφεύγοντας τις απαγορεύσεις- οι έφηβοι θα πρέπει να ενημερώνονται για τον τρόπο μετάδοσης τόσο των κοινών ιώσεων, όσο και άλλων νόσων όπως η λοιμώδης μονοπυρήνωση, η πνευμονία από μυκόπλασμα και άλλα σπανιότερα νοσήματα.

Συνοπτικά, μπορούμε να πούμε ότι στο σχολείο, τα πιο πιθανά σημεία για μετάδοση κάποιας νόσου είναι τα εξής:

1. Τάξη – σαφώς ο πιο πιθανός χώρος μετάδοσης, τόσο διότι τα παιδιά περνούν κυρίως εκεί τον χρόνο τους, όσο και διότι σπάνια αερίζονται επαρκώς κατά τα διαλείμματα.
2. Σκάλες (κουπαστές).
3. Σχολικό – επίσης ένας χώρος συνωστισμού, στον οποίο τόσο ο βήχας, όσο και η επαφή με τα χέρια διευκολύνουν την μετάδοση.
4. Καντίνα (εφόσον τα παιδιά συνωστίζονται στην ουρά).
5. Γυμναστική και αθλητικές δραστηριότητες (στενή σωματική επαφή στο παιχνίδι).
6. Τουαλέτα (εξαιρετικά σπάνια η μετάδοση).

Είναι σημαντικό, ωστόσο, να κατανοήσουμε ότι με σωστή ενημέρωση και σωστή υγιεινή, η μετάδοση των λοιμώξεων στα σχολεία μπορεί να μειωθεί δραστικά.

 

Διαβάστε επίσης:

Nothing Goes to Waste Festival by COCO-MAT: Μια εκδήλωση με στόχο την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση μικρών και μεγάλων (10/9)

Πώς θα εξασφαλίσω ένα υγιεινό κολατσιό για τα παιδιά στο σχολείο;

Μαρία Μενούνος: Φωτογραφίζει την δυο μηνών κόρη της με μαγιό