Month: February 2011

Χορός πρωτοποριακός, εσωτερικός, με έντονες θεραπευτικές ιδιότητες και απώτερο σκοπό να εκφραστεί η ψυχή με καθαρότητα. Η διαδικασία είναι άκρως γοητευτική. Σήμερα, τα σεμινάρια που παραδίδονται και στην Ελλάδα πλέον θα σε βοηθήσουν να συναισθανθείς όλη τη μαγεία της ύπαρξής σου, να βιώσεις την ομορφιά και την ασχήμια σαν συμπληρωματικές καταστάσεις της ζωής και να βγεις από το μάθημα έχοντας κερδίσει την πολυπόθητη κάθαρση.

Αποκαλείται «ο χορός του σκότους», επειδή ο χορευτής καλείται να αδειάσει το σώμα του για να ανακαλύψει την ψυχή του. Το αποτέλεσμα αυτής της εσωτερικής διαδικασίας είναι το άτομο στο τέλος να φτάνει σε ένα βαθύτερο επίπεδο συνειδητότητας, που το οδηγεί στην προσωπική του «λύτρωση». Αν και όταν πρωτοπαρουσιάστηκε σόκαρε και αιφνιδίασε, γρήγορα αγαπήθηκε και εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο. Το μπούτο είναι μία από τις πλέον παράδοξες σύγχρονες μορφές τέχνης, ένα κράμα του παραδοσιακού με το avant garde, που έχει τις ρίζες του στη μεταπολεμική Ιαπωνία. Η πρώτη παράσταση μπούτο δόθηκε το 1959, αμέσως μετά την έκρηξη της βόμβας στη Χιροσίμα, όταν ο Tatsumi Hijikata, ο ένας από τους δύο ιδρυτές του χορού, παρουσίασε το “Forbidden Colours». Η χορογραφία προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων και σόκαρε το ιαπωνικό κοινό, την ίδια στιγμή όμως μπήκαν τα θεμέλια μιας νέας τέχνης τόσο σοκαριστικής, γκροτέσκας, ερωτικής, άγριας και έντονα βιωματικής όσο και πνευματικής, μυστηριακής, καθαρτικής.

Πέρα από τις φόρμες
Το μπούτο έχει περιγραφεί ως μείξη του παραδοσιακού γιαπωνέζικου θεάτρου, του δυτικού σύγχρονου εκφραστικού χορού και του αυτοσχεδιασμού. Κι ενώ εμπεριέχει σε μεγάλο βαθμό και τη μίμηση, καθώς ο χορευτής καλείται να αφήσει για λίγο τον εαυτό του και να μεταμορφωθεί σε κάτι άλλο, το μπούτο δεν είναι απλή μίμηση κινήσεων, δεν έχει προκαθορισμένη μορφή και δεν εγκλωβίζεται σε φόρμες. Κύριο χαρακτηριστικό του είναι ότι σε αντίθεση με τον κλασικό και το σύγχρονο χορό, δεν υπακούει σε αυστηρά δομημένους κανόνες. Εισάγει πρωτοποριακές μορφές έκφρασης και επιτρέπει τόσο στο χορευτή όσο και στο θεατή να στραφεί προς το εσωτερικό κομμάτι του εαυτού του. Στο μπούτο ο χορός ενυπάρχει ήδη στο σώμα, το οποίο είναι ένας ζωντανός μεταλλασσόμενος καμβάς και πάνω σ’ αυτόν ο χορευτής ανακαλύπτει και διευρύνει τα δικά του εσωτερικά βιώματα και εμπειρίες. Σύμφωνα με τον ιδρυτή του, Hijikata, ο χορός αυτός είναι η έκφραση των πιο σημαντικών στοιχείων της ζωής, γι’ αυτό και η προσωπική μας μνήμη παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Το μπούτο προκάλεσε μεγάλη αίσθηση ήδη από το ξεκίνημά του και ένας βασικός λόγος ήταν ότι πρόκειται για μια διαδικασία που συνδέει το συνειδητό με το ασυνείδητο. Οι κινήσεις του χορού δεν υπαγορεύονται απέξω, αλλά προκύπτουν ακούσια από την αλληλεπίδραση του εσωτερικού μας κόσμου με το περιβάλλον.

Σήκω ψυχή μου χόρεψε
Το συναίσθημα και η έκφρασή του είναι ο άξονας γύρω από τον οποίο ξετυλίγεται ένα μάθημα ή μία παράσταση μπούτο. Δεν χρειάζεται να είσαι χορευτής ή να έχεις παρακολουθήσει μαθήματα κάποιας άλλης μορφής χορού για να μπορέσεις να το εξασκήσεις. Το αντίθετο μάλιστα. Όσο πιο «γυμνός» από γνώσεις, θεωρίες και κανόνες προσέλθεις στο μάθημα τόσο πιο εύκολα θα μπορέσει το σώμα σου να δεχτεί τη νέα εμπειρία, σαν το μικρό παιδί που μαθαίνει να κάνει τα πρώτα του βήματα. Κάθε παράσταση, κάθε πρόβα, κάθε μάθημα μπούτο είναι μοναδικά για το πρόσωπο που χορεύει, αλλά και για το θεατή. Γιατί στο χορό αυτό, ο αυτοσχεδιασμός καθορίζει την κίνηση και δημιουργεί στο τέλος τη χορογραφία. Και ο αυτοσχεδιασμός είναι η σωματική έκφραση των όσων αισθάνεσαι τη δεδομένη στιγμή, στο συγκεκριμένο χώρο. Γι’ αυτό στο μπούτο ακόμη και η ακινησία έχει υπόσταση, καθώς κουβαλά τη δική της ενέργεια, εκπέμπει τα δικά της μηνύματα. Επίσης είναι σημαντικό να προσθέσουμε ότι το μπούτο εμπνέεται και εμπνέει το χορό του με έννοιες όπως είναι ο θάνατος, η ζωή, το σεξουαλικό ένστικτο, η ακινησία ως κίνηση, η βαδύτητα. Μέσα από όλο αυτό το ταξίδι που πραγματοποιεί η ψυχή με όχημα το σώμα, ο χορευτής φτάνει στην έκσταση, πολλές φορές μπορεί να κλάψει κατά τη διάρκεια μιας παράστασης ή του μαθήματος, στο τέλος όμως αισθάνεται εκτόνωση, αποφόρτιση συναισθηματική, κάθαρση.

Σε ποιους απευθύνεται
Σε κάθε ηλικία και φύλο. Δεν προϋποθέτει τίποτα άλλο πέρα από καλή σωματική υγεία. Στα πλεονεκτήματα του χορού πάντως πρέπει επίσης να αναφέρουμε την καλή σωματική κατάσταση στην οποία οδηγεί το σώμα, τη δύναμη, την ευεξία και την ευλυγισία που χαρίζει. Αλλά και ψυχική ανάταση, τόνωση της αυτοπεποίθησης και χαλάρωση από τις εντάσεις. Ο διαλογισμός, οι σωστές αναπνοές, το stretching των μυών, οι αυτοσχεδιαστικές ασκήσεις μας οδηγούν βήμα βήμα στην ενδοσκόπηση, που είναι απαραίτητη στην τελετουργία του μαθήματος.

Info
Στο στούντιο «Ατελιέ Σώματος» (γωνία Αριστοδήμου 13 και Κλεομένους, Λυκαβηττός) η χορεύτρια butoh Ιωάννα Γκαραγκούνη παραδίδει μαθήματα.
Για πληροφορίες και εγγραφές καλέστε στα τηλ. 6946542272, 6984660703

Η Επιληψία, μια από τις πιο συχνές και η πλέον σοβαρή νευρολογική πάθηση, απαντάται περίπου με την ίδια συχνότητα παγκοσμίως. Μέχρι 5% του πληθυσμού θα έχει τουλάχιστον μία επιληπτική κρίση κατά την διάρκεια της ζωής του, με άνω των 60 εκατομμύριων ανθρώπων παγκοσμίως να πάσχουν από επιληψία σε κάθε δεδομένη στιγμή. Στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι 100-120 χιλιάδες άτομα πάσχουν από τη νόσο.

Οι σύγχρονες επιστημονικές εξελίξεις έχουν σημαντικά βελτιώσει τη διάγνωση, τη κατανόηση των αιτίων και τη θεραπεία των ασθενών. Σήμερα, περίπου τα δύο τρίτα των ασθενών ελέγχονται πλήρως με την κατάλληλη φαρμακευτική θεραπεία, ενώ σημαντική πρόοδος έχει επίσης επιτευχθεί στη χειρουργική αντιμετώπιση των ανθεκτικών περιπτώσεων. Παρά το γεγονός ότι πολλοί ασθενείς με επιληψία ανταποκρίνονται στη θεραπεία με αντιεπιληπτικά φάρμακα, περισσότεροι από 1 στους 3 είτε θα συνεχίσουν να έχουν επιληπτικές κρίσεις, είτε θα έχουν μη ανεκτές ανεπιθύμητες ενέργειες από την θεραπεία.

Εξειδικευμένα κέντρα διάγνωσης και αντιμετώπισης των επιληψιών έχουν δημιουργηθεί διεθνώς, αλλά και στον Ελληνικό χώρο. Όμως, παρά τις σημαντικές και ελπιδοφόρες ιατρικές εξελίξεις στη διάγνωση και αντιμετώπιση της επιληψίας, υπάρχουν σημαντικές ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις στους πάσχοντες από την «ιερά νόσο» λόγω της περιθωριοποίησής και του στιγματισμού τους.

Η εκδήλωση αυτή για το κοινό θα έχει αφ’ενός ενημερωτικό χαρακτήρα για τις σύγχρονες αντιλήψεις για τις διάφορες μορφές επιληψίας, τη σωστή διάγνωση και αντιμετώπισή τους, ενώ αφ’ ετέρου ιδιαίτερο βάρος θα δοθεί στις ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις της νόσου στους ασθενείς και τους οικείους τους με προτάσεις για την καλύτερη και ορθότερη διαχείριση της ζωής τους με την επιληψία. Θα συζητηθούν θέματα όπως η διαχείριση της διάγνωσης της επιληψίας από τους πάσχοντες και την οικογένειά τους, η περιθωριοποίηση από την κοινωνία και οι ελλείψεις νομοθετημένων κοινωνικών παροχών και διευκολύνσεων για τα άτομα αυτά (π.χ. σε επίπεδο εύρεσης εργασίας) στον Ελληνικό χώρο και οι σοβαρές ανεπάρκειες στηναντιμετώπιση του παιδιού με επιληψία από το εκπαιδευτικό σύστημα στην Ελλάδα. Επίσης θέματα σχετικά με την επιληψία και τον κίνδυνο για ατυχήματα, τις πρώτες βοήθειες σε μια επιληπτική κρίση θα αναπτυχθούν και θα συζητηθούν με το κοινό.

Τέλος, οι ίδιοι οι ασθενείς μέσα από «καταθέσεις ζωής» θα παρουσιάσουν τα καθημερινά προβλήματα και τους περιορισμούς που αντιμετωπίζουν σε επίπεδο προσωπικής και κοινωνικής ζωής.

Δίνοντας ιδιαίτερη σημασία στη σωστή και σύγχρονη ενημέρωση των ασθενών, των συγγενών και φίλων τους, αλλά και την ευαισθητοποίηση του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου, προσβλέπουμε στην «απομυθοποίηση» της επιληψίας, την αλλαγή των «μεσαιωνικών» αντιλήψεων και τον αποστιγματισμό των πασχόντων, με απώτερο στόχο την βελτίωση της ποιότητας ζωής τους αλλά και την σωστή στάση της κοινωνίας απέναντι στα άτομα με αυτήν την τόσο συχνή (αλλά «παρεξηγημένη») πάθηση.

Πότε: Σάββατο 26Φεβρουαρίου 2011
Πού: Ξενοδοχείο ROYAL OLYMPIC, Αθανασίου Διάκου 28-34, 117 43, Aθήνα, Tηλ.: +30 210 92.88.400
Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΕΧΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟ

Ο αριθμός των παιδιών που εμφανίζουν παχυσαρκία σε νεαρή ηλικία έχει αυξηθεί παγκοσμίως, και επίσης και στην χώρα μας. Οι επιπτώσεις της παχυσαρκίας στην παιδική καρδιά είναι πολλές και σημαντικές.
Πρόσφατη μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Michigan έδειξε ότι ανάμεσα σε 1,000 παιδιά της 6ης Δημοτικού, 150 (15%) ήταν παχύσαρκα. Αυτοί οι μαθητές είχαν υψηλότερα επίπεδα χοληστερίνης, LDL και τριγλυκεριδίων. Επίσης είχαν υψηλότερη αρτηριακή πίεση σε σχέση με τους κανονικού βάρους συμμαθητές τους. Η υψηλή αρτηριακή πίεση μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη συχνότητα στεφανιαίας νόσου και καρδιακών επεισοδίων στην ενήλικο ζωή και γι’αυτό η εμφάνισή της στην παιδική ηλικία ως αποτέλεσμα της παχυσαρκίας μπορεί να είναι καταστροφική.

Τι πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς;
Η άσκηση και σωστή διατροφή έχουν μεγάλη σημασία για την υγεία του παιδιού. Στο Ηνωμένο Βασίλειο τα τελευταία χρόνια έχει γίνει εκστρατεία για την αντιμετώπιση των αυξημένων επεισοδίων παιδικής παχυσαρκίας. Το Υπουργείο Υγείας της χώρας ανέθεσε σε πολύ γνωστό Chef την δημιουργία σχολικών menu με εύγεστα αλλά υγιεινά γεύματα, ούτως ώστε η σωστή διατροφή να συνεχίζεται και στο σχολείο. Τέλος, έχει βρεθεί ότι τα παχύσαρκα παιδιά τείνουν να βλέπουν τηλεόραση ή να παίζουν ηλεκτρονικά παιχνίδια ≥2 ώρες την ημέρα. Η άσκηση ακόμα και ήπια (πχ. περπάτημα) μπορεί να έχει ευεργετικά αποτελέσματα στην υγεία του παιδιού.

Μπορούν τα παιδιά με συγγενή καρδιοπάθεια ή αυτά που έχουν υποστεί εγχείρηση καρδιάς να αθληθούν;
Τα περισσότερα καρδιοπαθή παιδιά μπορούν να αθληθούν ελεύθερα και το κάθε παιδί περιορίζει τον εαυτό του κατά τη διάρκεια της άθλησης ανάλογα με τις δυνάμεις του. Σπανιότερα όμως υπάρχουν παιδικές καρδιοπάθειες , όπου η άθληση απαγορεύεται μέχρι να διορθωθεί η ανατομία του παιδιού και οι γονείς πρέπει να ανατρέχουν στη συμβουλή ειδικού Παιδοκαρδιολόγου.

Το κείμενο επιμελήθηκε η Αφροδίτη Τζίφα, MD, FRCPCH, www.childrenshearts.gr, Παιδοκαρδιολόγος & Καρδιολόγος Συγγενών Kαρδιοπαθειών Ενηλίκων, Διευθύντρια Επεμβατικής Παιδοκαρδιολογίας Νοσοκομείου ΠΑΙΔΩΝ ΜΗΤΕΡΑ και Ηοnorary Lecturer and Consultant Paediatric Cardiologist Guy’s & St Thomas’ Hospital, London

Σε μια προσπάθεια της επιστημονικής κοινότητας να αντιμετωπιστεί η νόσος H1N1 και να περιοριστεί η εισαγωγή στις ΜΕΘ, το ΚΕΕΛΠΝΟ θέτει σε εφαρμογή ένα νέο τρόπο προμήθειας αντιιικών από τα φαρμακεία, τα οποία από σήμερα θα μπορούν να προμηθεύονται δωρεάν από τα φαρμακεία των νοσοκομείων και να διατίθενται επίσης δωρεάν σε όσου μολύνθηκαν από τη γρίπη.
Ειδικοί λοιμωξιολόγοι και βιοπαθολόγοι του ΚΕΕΛΠΝΟ επισημαίνουν ότι η διάγνωση και έναρξη της θεραπείας θα πρέπει να γίνεται άμεσα με την εκδήλωση των πρώτων συμπτωμάτων στα άτομα υψηλού κινδύνου. Δηλαδή ακόμη και όταν αισθανθούν αδιαθεσία θα πρέπει να επισκεφτούν άμεσα γιατρό. Το νέο μέτρο τέθηκε σε ισχύ καθώς, σύμφωνα με εκτιμήσεις των ειδικών, αρκετοί είναι αυτοί που δεν ξεκινούν άμεσα τη θεραπεία είτε επειδή δεν βρίσκουν διαθέσιμα φάρμακα είτε επειδή είναι ακριβά και δεν μπορούν να τα αγοράσουν.

Υπενθυμίζει ότι η χορήγηση αντι-ιικών φαρμάκων πραγματοποιείται δωρεάν και από τα Φαρμακεία των Δημοσίων Νοσοκομείων και τα Κέντρα Υγείας με απλή ιατρική συνταγή.

Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, στις ομάδες υψηλού κίνδυνου ανήκουν όλα τα άτομα άνω των 60 ετών, άτομα με χρόνια νοσήματα, όπως άσθμα, χρόνιες πνευμονοπάθειες, καρδιακή νόσο, ανοσοκαταστολή (είτε από νόσο, είτε από χημειοθεραπεία), σακχαρώδη διαβήτη, νεφρική ανεπάρκεια, έγκυοι, παχύσαρκοι και βαριά υπέρβαροι και εργαζόμενοι σε χώρους παροχής υπηρεσιών Yγείας.

Επιπλέον, όσοι δεν ανήκουν σε αυτές τις ομάδες και είναι υγιείς, δεν θα πρέπει να «παραμελούν» τον εαυτό τους, σε περίπτωση που τα συμπτώματα είναι έντονα και επιμείνουν πέραν των 48 ωρών.

Αντιικά φάρμακα κατά του ιού της γρίπης Η1Ν1 μπορούν πλέον να βρουν σε όλα τα φαρμακεία οι ασθενείς διαβεβαιώνει ο Πρόεδρος του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου Θεόδωρος Αμπατζόγλου, μετά τα προβλήματα διάθεσης των σκευασμάτων που παρουσιάσθηκαν την περασμένη εβδομάδα.

Η αλυσίδα διανομής από τις παρασκευάστριες φαρμακευτικές εταιρείες παρουσίασε δυσκολίες με αποτέλεσμα να εμφανισθούν ελλείψεις στην αγορά που υποχρέωσαν το υπουργείο Υγείας να ανακοινώσει το βράδυ της Κυριακής, πως οι φαρμακοποιοί μπορούν να προμηθεύονται αντιικά φάρμακα από τα νοσοκομεία δωρεάν με απλό πρωτόκολλο παραλαβής. Τα φάρμακα θα πρέπει στη συνέχεια να τα διαθέσουν επίσης δωρεάν στους ασθενείς.

Σε γενετικούς παράγοντες είναι πιθανό να οφείλεται το τραύλισμα, πέρα από τους ψυχολογικούς, σύμφωνα με νέα επιστημονική έρευνα, η οποία μπορεί να ρίξει φως στο μυστήριο του γιατί μερικά παιδιά, κυρίως αγόρια, αρχίζουν να τραυλίζουν στα πρώτα χρόνια της ζωής.

Ηδη οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει τρεις μικρές γενετικές μεταλλάξεις (GNPTAB, GNPTG και NAGPA) που επηρεάζουν τον τρόπο που ο εγκέφαλος επεξεργάζεται το λόγο και οι οποίες είναι πιο συνηθισμένες σε ανθρώπους που τραυλίζουν.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ντένις Ντρέινα του Εθνικού Ινστιτούτου για την Κώφωση και άλλες Διαταραχές της Επικοινωνίας των ΗΠΑ, όπως γνωστοποίησαν στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ένωσης για την Προώθηση της Επιστήμης (AAAS), σύμφωνα με τις βρετανικές «Γκάρντιαν», «Telegraph», «Independent» και «Daily Mail», δημιούργησαν στα εργαστήρια το πρώτο γενετικά τροποποιημένο ποντίκι, το οποίο έχει τις ίδιες μεταλλάξεις που πιστεύεται ότι ευθύνονται για το τραύλισμα των ανθρώπων.

Στόχος των ερευνητών είναι να καταλάβουν καλύτερα τη διαταραχή και να βρουν νέους βιολογικούς τρόπους καταπολέμησής της, τελικά αναπτύσσοντας κάποιο φάρμακο, αν και, όπως παραδέχτηκαν, κάτι τέτοιο, αν γίνει ποτέ, θα πάρει αρκετά χρόνια ακόμα.

Αν και οι επιστήμονες δεν πιστεύουν ότι κάθε τραύλισμα προκαλείται από γονίδια, θεωρούν ότι σε σημαντικό ποσοστό οι κληρονομικές μεταλλάξεις δημιουργούν τη σχετική γενετική προδιάθεση. Υπολογίζεται ότι περίπου οι μισοί άνθρωποι με πρόβλημα τραυλίσματος έχουν οικογενειακό ιστορικό αυτής της διαταραχής.

Το τραύλισμα προκαλεί επανάληψη ήχων, συλλαβών ή ολόκληρων λέξεων, διαταράσσοντας την ομαλή ροή του λόγου, την επικοινωνία του ατόμου και την ποιότητα ζωής του. Συχνά όμως όσοι τραυλίζουν, δεν έχουν κανένα πρόβλημα όταν τραγουδούν ή όταν μιλάνε μαζί με άλλους ή σε μωρά και κατοικίδια ζώα.

Οι λογοθεραπευτές μπορούν να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση του προβλήματος (με μείωση του άγχους, ρύθμιση της αναπνοής και του ρυθμού της ομιλίας κ.α.), αλλά προς το παρόν δεν υπάρχει θεραπεία για το τραύλισμα, που εκτιμάται ότι εμφανίζεται στο 1% περίπου του παγκόσμιου πληθυσμού, δηλαδή σε ένα αρκετά μεγάλο αριθμό ανθρώπων.

Αντίθετα με άλλες διαταραχές του λόγου, το τραύλισμα δεν εμφανίζεται αμέσως μόλις αρχίσει ένα παιδί να μιλάει, αλλά κάποια στιγμή μεταξύ των δύο και πέντε ετών. Σχεδόν το 5% των παιδιών, γύρω στην ηλικία των πέντε ετών, εκδηλώνει κάποιο τραύλισμα, αλλά στα περισσότερα το πρόβλημα εξαφανίζεται μόνο του, μέχρι το τέλος της παιδικής ηλικίας.

Πηγή: ethnos.gr

Οι SOS ΙΑΤΡΟΙ (www.sosiatroi.gr), η πρώτη Ελληνική οργάνωση ελευθεροεπαγγελματιών ειδικευμένων ιατρών με αποκλειστικό αντικείμενο την παροχή κατ’ οίκον ιατρικών υπηρεσιών σε έκτακτα περιστατικά 24 ώρες το 24ωρο, μας ενημερώνουν για τα συμπτώματα, τη διάγνωση και τη θεραπεία της φετινής εποχικής γρίπης.

Σε τι διαφέρει η “κοινή εποχιακή” γρίπη από την γρίπη Η1Ν1 (γρίπη των χοίρων);
Σε τίποτα. Η “εποχική” γρίπη του φετινού (2010-2011) χειμώνα, στην Ελλάδα, οφείλεται σε ποσοστό μεγαλύτερο από 99% στο στέλεχος Η1Ν1v της “πανδημικής” ή “γρίπης των χοίρων”.

Ποια είναι τα συμπτώματα της γρίπης;
Η γρίπη συνήθως εισβάλει αιφνίδια και τα συχνότερα συμπτώματα είναι:

•Πυρετός (συνήθως υψηλός >38,3C)
•Πονοκέφαλος
•Κόπωση που σε ορισμένες περιπτώσεις είναι σημαντική
•Βήχας συνήθως ξηρός
•Πονόλαιμος
•Καταρροή ή/και ρινική συμφόρηση
•Πόνοι στους μύες και στις αρθρώσεις
•Διάρροιες και εμετοί (συχνότερα στα παιδιά)

Πώς γίνεται η διάγνωση της γρίπης;
Η διάγνωση της γρίπης είναι κλινική-εργαστηριακή και βασίζεται στα συμπτώματα που αναφέρθηκαν και στην κλινική εξέταση. Επειδή υπάρχουν και άλλες ιογενείς λοιμώξεις που προκαλούν παρόμοια κλινική εικόνα έχουν αναπτυχθεί εργαστηριακές μέθοδοι που επιβεβαιώνουν τη λοίμωξη από τους ιούς της γρίπης. Οι ευρύτερα χρησιμοποιούμενες είναι τα λεγόμενα “γρήγορα test” που με τη λήψη ρινοφαρυγγικού επιχρίσματος (υλικό από τη μύτη ή από το φάρυγγα του ασθενούς) επιβεβαιώνουν μέσα σε 5 λεπτά την ταυτότητα του ιού. Αυτά τα test είναι εξαιρετικά χρήσιμα διότι μπορούν να μας καθοδηγήσουν στη χρήση των ειδικών αντι-ιικών φαρμάκων και να περιορίσουν την κατάχρηση αντιβιοτικών.

Πώς και πότε μεταδίδεται η γρίπη;
Η γρίπη μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο με τη βοήθεια των σταγονιδίων που εκτινάσσονται όταν ένας ασθενής βήχει ή φταρνίζεται, αλλά, και με τη χειραψία. Επιπλέον η μετάδοση είναι πιθανή όταν κάποιος υγιής έρθει σε επαφή, μέσω των χεριών, με επιφάνειες που λίγο πριν μολύνθηκαν από ασθενή (πόμολα, βρύσες, κουπαστές, πάγκοι κλπ) και στη συνέχεια μεταφέρει τον ιό στο στόμα, τη μύτη ή τα μάτια του.
Οι πάσχοντες μεταδίδουν τον ιό τουλάχιστον 24 ώρες πριν την έναρξη των συμπτωμάτων και για τουλάχιστον 5-7 ημέρες μετά.

Υπάρχει πρόληψη για τη γρίπη;
Ο καλύτερος και ασφαλέστερος τρόπος για να προφυλαχθούμε εμείς και οι γύρω μας από τη γρίπη είναι ο ετήσιος εμβολιασμός.
Εάν δεν έχουμε εμβολιαστεί, προσπαθούμε να αποφύγουμε την επαφή με πάσχοντες, πλένουμε τακτικά τα χέρια μας και χρησιμοποιούμε αντισηπτικά διαλύματα εφόσον δεν είναι διαθέσιμο σαπούνι και νερό.
Εάν πάσχουμε από γρίπη, χρησιμοποιούμε χαρτομάντηλο ή χαρτοπετσέτα που αμέσως μετά τη χρήση απορρίπτουμε σε κλειστό δοχείο και παραμένουμε στο σπίτι για πέντε ημέρες από την έναρξη της ασθένειας.

Είναι σοβαρή ασθένεια η γρίπη;
Οι περισσότεροι υγιείς άνθρωποι αναρρώνουν πλήρως από τη γρίπη σε διάστημα μικρότερο από μια εβδομάδα. Ωστόσο, ορισμένοι ασθενείς ενδέχεται να εμφανίσουν σοβαρές επιπλοκές όπως πνευμονία, αφυδάτωση και επιδείνωση χρόνιων ασθενειών (καρδιακή ανεπάρκεια, άσθμα, διαβήτης). Συχνότερες είναι οι λιγότερο σοβαρές επιπλοκές όπως η ιγμορίτιδα και η ωτίτιδα.

Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο από τη γρίπη;
Αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών διατρέχουν οι ηλικιωμένοι, τα βρέφη και τα πολύ μικρά παιδιά, οι έγκυες και αυτοί που πάσχουν από χρόνιες παθήσεις (άσθμα, διαβήτης, χρόνια πνευμονοπάθεια, χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια, ανοσοκαταστολή, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια κλπ)

Υπάρχουν φάρμακα για τη γρίπη και πότε πρέπει να χορηγούνται;
Πέρα από τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση των γενικών συμπτωμάτων (αντιπυρετικά, αντιβηχικά, αποσυμφορητικά) η χορήγηση των νεώτερων αντι-ιικών προφυλάσσει τα άτομα που έχουν εκτεθεί στη γρίπη από την εμφάνιση νόσου ή επιπλοκών, και μικραίνει την διάρκεια της νόσου. Επίσης, η αντι-ιική θεραπεία συνδέεται με μειωμένη νοσηρότητα και θνητότητα στους ασθενείς με βαριά νόσο από τον ιό Η1Ν1v. Η χορήγηση αντι-ιικών πρέπει να ξεκινήσει όσο το δυνατόν συντομότερα. Στην κοινότητα τα αντι-ιικά πρέπει συνήθως να χορηγούνται μέσα σε 48 ώρες από την έναρξη των συμπτωμάτων.

Θεόδωρος Σπυρόπουλος
MD, PhD Παθολόγος Πηγές
Κέντρο ελέγχου και πρόληψης νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ)
National Institutes of Health (NIH), National Institute of Allergy and Infectious Diseases (NIAID)
World Health Organization (WHO)

Ανησυχητικές διαστάσεις λαμβάνει και στη χώρα μας η κατάχρηση του αλκοόλ μεταξύ των εφήβων μαθητών, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Ψυχικής Υγιεινής (ΕΠΙΨΥ).
Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, ένας στους επτά μαθητές πίνει με συχνότητα δύο με τρεις φορές την εβδομάδα. Σχεδόν οι μισοί μαθητές (42%) αναφέρουν υπερβολική χρήση αλκοόλ (5 ή περισσότερα οινοπνευματώδη ποτά στη σειρά μέσα στον τελευταίο μήνα) και το ίδιο έχει κάνει πάνω από τρεις φορές το 15%.

Επί πλέον, το 14,9% των αγοριών και το 9,5% των κοριτσιών έχουν μεθύσει μέσα στον τελευταίο μήνα. Ωστόσο, η υπερβολική κατανάλωση οινοπνευματωδών (τουλάχιστον 5 ποτά στη σειρά) έστω για μία φορά τον τελευταίο μήνα στους δεκαεξάχρονους, παρουσιάζει αύξηση μεταξύ 1999 και 2007 (από 31% το 1999 σε 41% το 2007).

Στην Ελλάδα έρχονται πρώτα στις προτιμήσεις των εφήβων τα «ισχυρά» οινοπνευματώδη ποτά (ποτά με υψηλή περιεκτικότητα αλκοόλης), ενώ στις άλλες χώρες επικρατεί στις προτιμήσεις η μπίρα. Οι μισοί περίπου μαθητές στη χώρα μας αναφέρουν ότι αγόρασαν κάποιο οινοπνευματώδες ποτό για προσωπική τους χρήση μέσα στον τελευταίο μήνα, ενώ τα 3/4 αναφέρουν αγορά σε μπαρ ή καφετέρια. Τα ποσοστά αυτά είναι υψηλότερα, από αυτά του ευρωπαϊκού μέσου όρου.

Σημειώνεται δε, ότι η κατανάλωση αλκοόλ είναι περισσότερο διαδεδομένη στα αγόρια και στους μαθητές, σε περιοχές εκτός της Αθήνας. Σε σύγκριση με τους δεκαεξάχρονους μαθητές των άλλων ευρωπαϊκών χωρών, στην Ελλάδα πίνουν μεν περισσότεροι έφηβοι, αλλά λιγότεροι αναφέρουν επεισόδια υπερβολικής κατανάλωσης και μέθης.

Ο διαβήτης εμφανίζεται στην παιδική ηλικία, όταν το πάγκρεας σταματά να παράγει την ορμόνη ινσουλίνη και ο οργανισμός δεν μπορεί να ελέγξει το επίπεδο του σακχάρου στο αίμα. Περίπου 285 εκατ. άτομα είχαν παγκοσμίως διαβήτη το 2010, σύμφωνα με τη Διεθνή Ομοσπονδία Διαβήτη, η οποία προβλέπει ότι ο αριθμός θα αυξηθεί στα 438 εκατ. το 2030.
Νέα αυστραλιανή επιστημονική έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό “British Medical Journal” υποστηρίζει ότι τα παιδιά που πάσχουν από διαβήτη τύπου 1 έχουν δεκαπλάσια πιθανότητα να έχουν μολυνθεί από ένα εντεροϊό παρόμοιο με αυτόν του κρυολογήματος.
Κι αν αναρωτιέστε τι ακριβώς είναι ο εντεροϊός, πρόκειται για μια συνηθισμένη μορφή ιού που μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα τύπου κρυολογήματος ή γρίπης, μυϊκούς πόνους ή ακόμα και μηνιγγίτιδα.
Παρόλο που έρευνα του πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας και του Ινστιτούτου Ενδοκρινολογίας και Διαβήτη του Σίδνεϊ κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των εντεροϊών και του διαβήτη, δεν έχει γίνει σαφής ο μηχανισμός που τους συνδέει.
Οι ερευνητές δεν είναι ακόμα σίγουροι αν ο ιός προκαλεί τον διαβήτη ή αν ο διαβήτης καθιστά τον άνθρωπο πιο ευάλωτο στον ιό. Τρίτο ενδεχόμενο αποτελεί να υπάρχει μια γενετική προδιάθεση, που καθιστά πιο πιθανό τόσο το παιδί να μολυνθεί από τον ιό όσο και να εμφανίσει διαβήτη.