Author: doudoumi

Από τις πιο απλές και συνηθισμένες, όπως οι ιώσεις του ανώτερου αναπνευστικού και οι γαστρεντερίτιδες, ως τις πιο σοβαρές, όπως η πνευμονία ή σε σπανιότατες περιπτώσεις και η μηνιγγίτιδα, οι λοιμώξεις έχουν κάνει την εμφάνισή τους και πολλά παιδιά ταλαιπωρούνται.

Οι πιο συνηθισμένες λοιμώξεις είναι αυτές του ανώτερου αναπνευστικού:

1. Ιογενείς ή βακτηριακές φαρυγγίτιδες ή αμυγδαλίτιδες
2. Ιογενείς ρινίτιδες
3. Ιογενείς ή βακτηριακές ωτίτιδες

Στις περισσότερες περιπτώσεις, αιτία είναι είτε κάποιος από τους πάμπολλους ιούς του κοινού κρυολογήματος είτε ο ιός της γρίπης. Οι μικροβιακές επιπλοκές τους (δηλαδή η εμφάνιση της βακτηριακής φαρυγγίτιδας ή μέσης πυώδους ωτίτιδας) έρχονται συνήθως μετά από μερικές ημέρες (3-5). Μπορεί να συνοδεύονται από πυρετό και απαιτούν κάλυψη με αντιβιοτικά εξηγεί ο Παναγιώτης Ρενιέρης, Παιδίατρος Συνεργάτης του Παιδιατρικού Κέντρου Αθηνών

Η μετάδοσή τους στο χώρο του σχολείου γίνεται είτε μέσα από σταγονίδια (βήχας, πταρμός), είτε από τα χέρια των παιδιών (συμπεριλαμβανομένων των κοινών αντικειμένων της τάξης, όπως στυλό, βιβλία κλπ). Για να περιορίσουμε τη μετάδοση, θα πρέπει:

1. Οι τάξεις να αερίζονται καλά σε κάθε διάλειμμα (ακόμη κι αν κάνει κρύο).
2. Να διδάσκουμε στα παιδιά να βήχουν και να φταρνίζονται στον αγκώνα τους και όχι στα χέρια τους.
3. Να πλένουν τα χέρια τους πάντα πριν το φαγητό.

Για τα παιδιά προσχολικής ηλικίας, η καθαριότητα μετά την τουαλέτα είναι έργο του προσωπικού του Παιδικού Σταθμού. Επομένως, η εκπαίδευσή τους στο σωστό καθαρισμό των χεριών των παιδιών και στον αερισμό των τάξεων, είναι απαραίτητη.

Λιγότερο συχνές, αλλά πιο σοβαρές, είναι οι λοιμώξεις του κατώτερου αναπνευστικού:

1. Βρογχιολίτιδα στα μικρότερα παιδιά και βρέφη
2. Βρογχοπνευμονία ή βρογχίτιδα στα μεγαλύτερα παιδιά
3. Πνευμονία σε μεγαλύτερα παιδιά και εφήβους

Φυσικά, τα ηλικιακά αυτά όρια δεν είναι απαράβατα. Οι νόσοι αυτές εκδηλώνονται με πιο ηχηρά συμπτώματα, όπως ο υψηλός επίμονος πυρετός, ο έντονος βήχας, η δύσπνοια και η γρήγορη αναπνοή.

Η μετάδοση των λοιμώξεων αυτών ακολουθεί παρόμοια μέθοδο με τις λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού και οι κανόνες προστασίας είναι ίδιοι: καλό πλύσιμο των χεριών, βήχας στον αγκώνα, και αποφυγή συνωστισμένων και κακώς αεριζόμενων χώρων.

Για τα παιδιά των μεγαλύτερων τάξεων του Γυμνασίου και του Λυκείου, θα πρέπει πάντα να έχουμε κατά νου και άλλους τρόπους μετάδοσης λοιμώξεων, όπως είναι το φιλί ή η στενή σωματική επαφή κατά τις αθλητικές δραστηριότητες ή η μετακίνηση σε λεωφορεία και τρένα. Με αυτή την έννοια -και αποφεύγοντας τις απαγορεύσεις- οι έφηβοι θα πρέπει να ενημερώνονται για τον τρόπο μετάδοσης τόσο των κοινών ιώσεων, όσο και άλλων νόσων όπως η λοιμώδης μονοπυρήνωση, η πνευμονία από μυκόπλασμα και άλλα σπανιότερα νοσήματα.

Συνοπτικά, μπορούμε να πούμε ότι στο σχολείο, τα πιο πιθανά σημεία για μετάδοση κάποιας νόσου είναι τα εξής:

1. Τάξη – σαφώς ο πιο πιθανός χώρος μετάδοσης, τόσο διότι τα παιδιά περνούν κυρίως εκεί τον χρόνο τους, όσο και διότι σπάνια αερίζονται επαρκώς κατά τα διαλείμματα.
2. Σκάλες (κουπαστές).
3. Σχολικό – επίσης ένας χώρος συνωστισμού, στον οποίο τόσο ο βήχας, όσο και η επαφή με τα χέρια διευκολύνουν την μετάδοση.
4. Καντίνα (εφόσον τα παιδιά συνωστίζονται στην ουρά).
5. Γυμναστική και αθλητικές δραστηριότητες (στενή σωματική επαφή στο παιχνίδι).
6. Τουαλέτα (εξαιρετικά σπάνια η μετάδοση).

Είναι σημαντικό, ωστόσο, να κατανοήσουμε ότι με σωστή ενημέρωση και σωστή υγιεινή, η μετάδοση των λοιμώξεων στα σχολεία μπορεί να μειωθεί δραστικά.

 

Διαβάστε επίσης:

Nothing Goes to Waste Festival by COCO-MAT: Μια εκδήλωση με στόχο την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση μικρών και μεγάλων (10/9)

Πώς θα εξασφαλίσω ένα υγιεινό κολατσιό για τα παιδιά στο σχολείο;

Μαρία Μενούνος: Φωτογραφίζει την δυο μηνών κόρη της με μαγιό

 

Είναι το μεγάλο βάσανο του καλοκαιριού για όλους τους γονείς που έχουν μωρά ή μικρά παιδιά: Πώς θα κρατήσουν μακριά τους τη ζέστη, χωρίς όμως να κινδυνεύσει η υγεία τους;

Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να δροσίσει ένας χώρος από τη χρήση του κλιματιστικού

Το κλιματιστικό μπορεί να είναι στο χωλ έξω από το βρεφικό δωμάτιο ή σε άλλο χώρο και έμμεσα να έρχεται η δροσιά στο δωμάτιο του βρέφους. Το ίδιο άλλωστε ενδείκνυται και για τα μεγαλύτερα βρέφη όπως και για τα νήπια και τα μικρά παιδιά.

Όσον αφορά στους μικροοργανισμούς που κρύβονται στα φίλτρα του, δεν έχετε τίποτε να φοβάστε, αν φροντίζετε να τα πλένετε συχνά (1 φορά τον μήνα) και αν καλείτε έναν τεχνικό για συντήρηση των μονάδων σας στην αρχή της κάθε σεζόν.

Ειδικά για τα φίλτρα, είναι πολύ σημαντική η σωστή επιλογή κλιματιστικού από την αρχή. Υπάρχουν μονάδες με φίλτρα υψηλής απορρόφησης ρύπων και με ειδικούς ιονιστές ατμόσφαιρας.

Αν έχετε παλιό κλιματιστικό, καλό θα ήταν να το αλλάξετε με ένα τελευταίας τεχνολογίας DC Inverter για σταθερή θερμοκρασία χώρου, με ιονιστή και ειδικά φίλτρα καθαρισμού του αέρα.

Επίσης, καλό είναι, σε τακτά διαστήματα, να κλείνετε το κλιματιστικό και να ανοίγετε για 3-4 λεπτά όλες τις πόρτες ώστε να αερίζεται καλά ο χώρος.

Θα πρέπει να λάβετε υπόψη σας ότι ο χώρος θα πρέπει να έχει μία αίσθηση δροσιάς και όχι έντονο κρύο, ρυθμίστε λοιπόν το κλιματιστικό στους 27-28 βαθμούς και ποτέ παρακάτω. Εάν όμως η εξωτερική θερμοκρασία βρίσκεται σε ακραίους βαθμούς π.χ. 42, τότε ρυθμίστε το στους 30 για καλύτερη απόδοση και υγιεινότερες συνθήκες.

Ένας βασικός κανόνας είναι η ρύθμιση της επιθυμητής θερμοκρασίας 10-12 βαθμούς χαμηλότερα σε σχέση με την εξωτερική+ για ένα υγιεινό περιβάλλον οικονομικά.

Οι περσίδες πρέπει να είναι στραμμένες προς το πάτωμα ή το μέσο ύψος του δωματίου και οπωσδήποτε να μην «χτυπούν» τον αέρα επάνω σε καναπέδες, κρεβάτια και καθίσματα που χρησιμοποιούμε, ώστε να μην μας χτυπά ειδικά ο ψυχρός αέρας απευθείας.

Αν ακολουθήσετε αυτούς τους κανόνες ασφαλείας, τότε το κλιματιστικό όχι μόνο θα είναι εντελώς ακίνδυνο για τα παιδιά σας, αλλά θα τα προστατεύει από τον ακόμη μεγαλύτερο κίνδυνο της θερμοπληξίας.

Σε ποια θερμοκρασία βάζω το κλιματιστικό όταν έξω έχει καύσωνα – Τι αποφεύγω να κάνω

Σύμφωνα με το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, στις συνθήκες καύσωνα, ρυθμίζουμε τη θερμοκρασία των κλιματιστικών στους 26 βαθμούς.

Παράλληλα, λειτουργούμε τις ενεργοβόρες ηλεκτρικές συσκευές (πλυντήριο, σίδερο, φούρνο κ.λπ.) κατά προτίμηση τις μεταμεσημβρινές ώρες (14:00 – 18:00), όταν υπάρχει πληθώρα ηλεκτρικής ενέργειας και από τα φωτοβολταϊκά.

Τέλος, κλείνουμε παράθυρα και μπαλκονόπορτες, όταν λειτουργεί κλιματισμός για να μειώσουμε τις απώλειες.

Τι αποφεύγουμε:

• Αποφεύγουμε, κατά το δυνατόν, να λειτουργούμε ενεργοβόρες ηλεκτρικές συσκευές (πλυντήριο, σίδερο, φούρνο κ.λπ.) μεταξύ 20:00 – 22:00. Το συγκεκριμένο δίωρο, το Σύστημα δοκιμάζεται, καθώς η ζήτηση της ηλεκτρικής ενέργειας κορυφώνεται και εκλείπει και η παραγωγή των φωτοβολταϊκών.
• Αποφεύγουμε, κατά το δυνατόν, να λειτουργούμε τα κλιματιστικά στο δίωρο 20:00 – 22:00, εφόσον από νωρίτερα έχουμε μειώσει τη θερμοκρασία του σπιτιού μας και η θερμοκρασία του εξωτερικού περιβάλλοντος αρχίζει να μειώνεται.
• Δεν ξεχνάμε φώτα ανοιχτά ή συσκευές σε λειτουργία αδράνειας (standby).

Διαβάστε επίσης:

Αλλεργία στα κουνούπια: Όσα πρέπει να ξέρετε για το σύνδρομο Skeeter που “προτιμά” τα παιδιά

5 σκέψεις που κάνει κάθε έγκυος όταν έχει καύσωνα

ΜΗΝ κάνετε αυτό το λάθος με την πετσέτα όταν σκουπίζετε το παιδί μετά το μπάνιο – Δασκάλα κολύμβησης προειδοποιεί

“Αγαπητοί γονείς, η εξόρμηση στην παραλία με τα παιδιά μου είναι ένας εφιάλτης και σε καμία περίπτωση δεν την απολαμβάνω”

Δεν είναι λίγες οι φορές που πανικοβλημένοι γονείς φέρνουν το παιδί τους στο ιατρείο γιατί παρουσιάζει πόνο στο στήθος. Οι ειδήσεις στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο, ότι ο τάδε νεαρός πέθανε από την καρδιά του, προκαλούν πραγματικά φόβο στους γονείς μόλις ακούσουν το παιδί τους να παραπονιέται για πόνο στο στήθος. Ηρεμήστε όμως, τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι. Θάνατος ενός παιδιού από καρδιακό πρόβλημα είναι σπανιότατο γεγονός και συνήθως προϋπάρχει κάποια αρρώστια που είναι γνωστή στο οικογενειακό περιβάλλον.

Οπωσδήποτε όμως χρειάζεται το παιδί να εξεταστεί από τον παιδίατρο

Πόνο στο στήθος παρουσιάζουν συνήθως τα παιδιά εφηβικής ή προεφηβικής ηλικίας. Τα παιδιά εντοπίζουν τον πόνο πίσω από το στέρνο (το μεγάλο κόκαλο στο κέντρο του στήθους). Πολλές φορές χαρακτηρίζουν τον πόνο σαν σουβλιά που διαρκεί μερικά λεπτά, αναφέρει ο παιδίατρος Αδάμος Χατζηπαναγής. Ο γιατρός θα εξετάσει προσεκτικά τους πνεύμονες και την καρδιά του παιδιού και θα αποφασίσει αν χρειάζεται να γίνουν κάποιες εξετάσεις, όπως ακτινογραφία θώρακα και ηλεκτροκαρδιογράφημα.

Στις μισές περιπτώσεις ο γιατρός δεν μπορεί να εντοπίσει τίποτα το παθολογικό. Ο πόνος πιθανόν να οφείλεται στο άγχος και τις ανησυχίες της εφηβικής ηλικίας. Να θυμάστε ότι αν το παιδί παραπονιέται περιοδικά για πόνο στο στήθος για διάστημα μηνών, τότε το πιο πιθανό είναι να μην έχει τίποτα το παθολογικό.

Οι πιο πιθανές διαγνώσεις σε ένα παιδί με πόνο στο στήθος είναι οι ακόλουθες:

Σύνδρομο προκάρδιου “σφιξίματος”

Τα παιδιά αυτά παραπονιούνται για πόνο πίσω από την αριστερή θηλή, ακριβώς στη θέση της καρδιάς. Ο πόνος είναι απότομος και διαρκεί μερικά δευτερόλεπτα μέχρι και ένα λεπτό. Χαρακτηριστικά το παιδί αναφέρει ότι την ώρα που προσπαθούσε να εισπνεύσει βαθιά, αισθάνθηκε ότι κάτι έσφιγγε την καρδιά του. Αυτό το συναίσθημα υποχρεώνει τα παιδιά αυτά να αναπνέουν στη συνέχεια επιπόλαια για μερικά λεπτά, γιατί φοβούνται να πάρουν βαθιά αναπνοή.

Παρουσιάζεται συνήθως την ώρα της ανάπαυσης ή όταν το παιδί ασχολείται με κάποια ελαφρά δραστηριότητα. Δεν ξέρουμε ποιο είναι το αίτιο του συνδρόμου αυτού, αλλά είναι βέβαιο ότι με την πάροδο του χρόνου σταματά να απασχολεί το παιδί. Το σύνδρομο προκάρδιου “σφιξίματος” πανικοβάλλει πολλές φορές τα παιδιά, γι αυτό πρέπει οπωσδήποτε να αφιερώσουμε χρόνο και να εξηγήσουμε στο παιδί ότι είναι μια αθώα κατάσταση.

Η κουβέντα από μόνη της αποτελεί και τη θεραπεία του συνδρόμου. Θα δείτε αμέσως το παιδί να ηρεμεί και να φεύγει αυτόματα ο πόνος.

Μόλυνση του πλευρικού χόνδρου

Ο πλευρικός χόνδρος (μαλακό κόκαλο) συνδέει τις πλευρές με το στέρνο (κόκαλο στο κέντρο του στήθους). Η μόλυνση του χόνδρου δεν οφείλεται σε μικρόβια, αλλά είναι αποτέλεσμα κάποιου μικροτραυματισμού ή ακολουθείται από μια ιογενή μόλυνση. Αφορά περισσότερο τα κορίτσια και ο πόνος είναι ακριβώς στην περιοχή του χόνδρου. Για τη θεραπεία δεν χρησιμοποιούνται αντιβιοτικά, γιατί όπως αναφέρθηκε δεν οφείλεται σε μικρόβιο, αλλά ο γιατρός θα δώσει στο παιδί κάποιο παυσίπονο. Συνήθως, δίνεται παρακεταμόλη ή ηβηπρουφένη.

Μικροτραυματισμοί

Τα παιδιά και ιδιαίτερα οι αθλητές μπορεί να πάθουν μικροτραυματισμούς στο στήθος, που να μην τους αντιληφθούν την ώρα που τους παθαίνουν, αλλά να τους προκαλούν πόνο αργότερα. Σε μερικά παιδιά, μάλιστα, αρέσει να σηκώνουν βάρη. Αυτά μπορεί να πάθουν μικρές θλάσεις (ρήξεις) στους μυς του θώρακα και να πονούν.

Αύξηση του μεγέθους του στήθους

Τα παιδιά, κορίτσια και αγόρια, παρουσιάζουν στην εφηβική ηλικία αύξηση του μεγέθους του στήθους. Η αύξηση στο μέγεθος του μαστού μπορεί να προκαλέσει πόνο, αλλά ταυτόχρονα και ανησυχία ότι πιθανόν η αύξηση να οφείλεται σε καρκίνο. Η ανησυχία είναι εντονότερη στα αγόρια γιατί δεν ξέρουν ότι το στήθος τους μπορεί να μεγαλώσει. Καθησυχάστε τα παιδιά και πείτε τους ότι μόλις συμπληρωθεί η εφηβεία τους θα σταματήσει και η αύξηση του στήθους.

Αρρώστιες της καρδιάς ή των πνευμόνων

Ο πόνος που οφείλεται σε παθήσεις των πνευμόνων (όπως πνευμονία, άσθμα, βρογχίτιδα) συνοδεύεται και από άλλα συμπτώματα. Τα πιο συχνά συμπτώματα που συνοδεύουν τον πόνο από αρρώστιες των πνευμόνων είναι ο πυρετός, ο βήχας και η δύσπνοια. Πόνος από την καρδιά είναι σπανιότατος και συνήθως οι γονείς γνωρίζουν ότι το παιδί τους πάσχει από κάποια πάθηση της καρδιάς.

 

Διαβάστε επίσης:

Ανανέωσε την γκαρνταρόμπα των παιδιών με τις νέες τάσεις της καλοκαιρινής μόδας από το Mi&Mo

Τράπεζα Θεμάτων: Οι επιθέσεις απομονώθηκαν, λένε τα αρμόδια υπουργεία – Κανένας κίνδυνος για τις Πανελλαδικές 2023

Οι μαθητές σε Λέσβο, Λήμνο και Αγ. Ευστράτιο μυήθηκαν στα μυστικά της χρηματοοικονομικής εκπαίδευσης

Η Παγκόσμια Ημέρα για το Σύνδρομο Down γιορτάζεται στις 21 Μαρτίου. Καθιερώθηκε το 2006 με πρωτοβουλία του γιατρού Στυλιανού Αντωναράκη, καθηγητή Γενετικής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης.

Στόχος της είναι η ευαισθητοποίηση και ενημέρωση της διεθνούς κοινότητας για το σύνδρομο Down. Η συγκεκριμένη ημερομηνία επιλέχθηκε, όχι τυχαία, από τα αριθμητικά δεδομένα του συνδρόμου (3ο χρωμόσωμα στο 21ο ζεύγος = 3.21).

Τι είναι το σύνδρομο Down

Ο Βρετανός γιατρός John Langdon Down ήταν ο πρώτος που περιέγραψε το σύνδρομο Down το 1866.

Το Σύνδρομο Down είναι μια χρωμοσωμική διαταραχή (η πιο συνηθισμένη στους ανθρώπους) που προκαλείται από την παρουσία ενός επιπλέον αντιγράφου του γενετικού υλικού στο 21^ο χρωμόσωμα, είτε στο σύνολό του (Τρισωμία 21) ή σε μέρος του (μετάθεση).Προέρχεται κατά 90-95% από το ωάριο και 5-10% από το σπερματοζωάριο.

Τα αποτελέσματα και η έκταση της επιπλέον αντιγραφής ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό μεταξύ των ανθρώπων. Η συχνότητα εμφάνισης του συνδρόμου Down, εκτιμάται σε 1 ανά 700 γεννήσεις περίπου, αν και είναι στατιστικά συχνότερη στους ανθρώπους που γίνονται γονείς σε μεγαλύτερη ηλικία, λόγω της παρουσίας μεταλλάξεων στα αναπαραγωγικά κύτταρα. Άλλοι παράγοντες μπορούν επίσης να διαδραματίσουν κάποιο ρόλο.

Τα φυσιολογικά άτομα έχουν 23 ζεύγη χρωμοσωμάτων στα κύτταρα τους

Κατά την σύλληψη τα ζεύγη των χρωμοσωμάτων διαιρούνται και αναδιατάσσονται για να σχηματιστούν τα ζεύγη του εμβρύου. Σε κάποιες περιπτώσεις αυτή η διαίρεση δεν γίνεται σωστά, με αποτέλεσμα τα κύτταρα του μωρού να έχουν ένα επιπλέον αντίγραφο του χρωμοσώματος 21, το οποίο προκαλεί το σύνδρομο Down, ή αλλιώς Τρισωμία 21. Αυτή είναι η συνηθέστερη περίπτωση εμφάνισης του συνδρόμου.

Οι τρεις μορφές του συνδρόμου

Τρισωμία 21: Κάθε κύτταρο στο σώμα περιέχει ένα επιπλέον χρωμόσωμα 21.

Μετάθεση: Ένα επιπλέον κομμάτι του 21ου χρωμοσώματος συνδέεται ή «μετατίθεται» σε ένα άλλο χρωμόσωμα.
Μωσαϊσμός: Αντί για ένα επιπλέον 21ο χρωμόσωμα σε κάθε κύτταρο, υπάρχουν 46 χρωμοσώματα σε μερικά κύτταρα και 47 χρωμοσώματα σε άλλα.

Σύνδρομο Down και μητέρες μεγαλύτερης ηλικίας

Το σύνδρομο Down δεν είναι μια κληρονομική ασθένεια και τα ακριβή του αίτια δεν είναι γνωστά. Ο κίνδυνος εμφάνισης του γενικότερα συνδέεται με γυναίκες που γίνονται μητέρες σε μεγαλύτερη ηλικία. Παρόλο που οποιαδήποτε γυναίκα μπορεί να γεννήσει παιδί με αυτό το σύνδρομο, η πιθανότητα γέννησης μωρού με σύνδρομο Down είναι 1 στις 1500 στις γυναίκες ηλικίας 20 ετών, 1 στις 900 στις γυναίκες ηλικίας 30 ετών, ενώ αυξάνεται στις 1 στις 100 για γυναίκες από 40 ετών και πάνω.

Προγεννητικός Έλεγχος

Το Σύνδρομο Down στο έμβρυο μπορεί να εντοπιστεί μέσω του προγεννητικού ελέγχου. Σε όλες τις έγκυες γυναίκες προτείνονται σήμερα εξετάσεις για το σύνδρομο Down. Πρώτα γίνονται οι εξετάσεις διερεύνησης και αν τα αποτελέσματα υποδείξουν εγκυμοσύνη υψηλού κινδύνου, τότε ακολουθούν οι διαγνωστικές εξετάσεις.

Εξετάσεις διερεύνησης:

• Εξέταση αίματος της μητέρας μεταξύ της 10^ης και της 18^ης εβδομάδας κύησης.
• Υπερηχογράφημα αυχενικής διαφάνειας μεταξύ της 11^ης και της 13^ης εβδομάδας όπου μετράται η ποσότητα του υγρού που βρίσκεται κάτω από το δέρμα του αυχένα του εμβρύου.

Διαγνωστικές εξετάσεις:

• Δειγματοληψία της χοριακής λάχνης που εκτελείται από την 11^η έως την 14^η εβδομάδα της κύησης όπου από τον πλακούντα λαμβάνεται ένα μικρό δείγμα ιστού.
• Αμνιοπαρακέντηση, από την 16^η εβδομάδα της κύησης, όπου με εισαγωγή βελόνας στη μήτρα, λαμβάνεται δείγμα του αμνιακού υγρού που περιβάλλει το μωρό.

Οι δύο παραπάνω διαγνωστικές διαδικασίες ενέχουν ένα μικρό κίνδυνο αποβολής.

Εάν τα αποτελέσματα δείξουν ότι το μωρό έχει το σύνδρομο Down συνίσταται στις έγκυες να διακόψουν την εγκυμοσύνη

Δεν υπάρχει τυπικό άτομο με σύνδρομο Down. Όπως όλοι μας, κάθε άτομο που έχει αυτό το σύνδρομο έχει διαφορετική προσωπικότητα και δυνατότητες. Παρόλο που όλα τα άτομα με αυτό το σύνδρομο έχουν δυσκολίες μάθησης, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει κατά τη γέννηση πόσο αυτά τα παιδιά θα είναι δυνατόν να ζήσουν μια αρκετά ανεξάρτητη ζωή, παρόλο που θα χρειάζονται συνεχή βοήθεια και υποστήριξη κατά τη διάρκεια της ζωής τους.

Το σύνδρομο Down μπορεί να επηρεάσει πολλαπλά συστήματα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως όλοι όσοι το έχουν θα παρουσιάσουν όλες τις εκδηλώσεις.

Το σύνδρομο Down είναι μια γενετική κατάσταση που εμφανίζεται ανεξαρτήτως φυλής, καταγωγής ή εθνότητας

Τα παιδιά με σύνδρομο Down έχουν χαμηλότερο δείκτη νοημοσύνης από τα άλλα παιδιά, αλλά δε μπορούμε να καθορίσουμε πόση είναι αυτή η διαφορά γιατί η διακύμανση μπορεί να είναι μεγάλη και βασίζεται σε πολλούς παράγοντες. Τα παιδιά με σύνδρομο Down έχουν κινητική και λεκτική υστέρηση η οποία γίνεται εμφανής σε πρώιμη ηλικία (και για αυτό χρειάζονται λογοθεραπεία).

Συχνά το σύνδρομο Down συνδέεται με προβλήματα στην νοητική ικανότητα και την σωματική ανάπτυξη, καθώς και με συγκεκριμένα φυσικά χαρακτηριστικά: ασυνήθιστα μικρό πηγούνι, ασυνήθιστα στρογγυλό πρόσωπο, υποτονία, μικρά αυτιά και μύτη, αδυναμία στον έλεγχο της γλώσσας και μακρογλωσσία, χαρακτηριστική εικόνα ματιών και πτυχή βλεφάρων, μια επιπλέον δερματική πτυχή στον αυχένα, κοντά και πλατιά χέρια, κοντά δάκτυλα και μία εγκάρσια παλαμιαία πτυχή αντί για δύο, κακό μυικό τόνο, χαμηλό ανάστημα.

Τα άτομα με σύνδρομο Down έχουν συνήθως ήπια έως μέτρια νοητική υστέρηση και μαθησιακή δυσκολία

Πολλά παιδιά με σύνδρομο Down που έχουν επαρκή στήριξη από την οικογένεια τους, και έχουν λάβει κατάλληλες θεραπείες διδασκαλίας, καταφέρνουν να σπουδάσουν και είναι σε θέση να εργαστούν και να πετύχουν σε διάφορους τομείς.

Τα παιδιά με σύνδρομο Down έχουν βραδύτερη ανάπτυξη και υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης κάποιων ασθενειών κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Αυτές οι ασθένειες είναι οι συγγενείς καρδιοπάθειες, η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, οι υποτροπιάζουσες λοιμώξεις του αυτιού που μπορεί να οδηγήσουν ακόμα και σε απώλεια της ακοής, η αποφρακτική άπνοια κατά τη διάρκεια του ύπνου, οι δυσλειτουργίες του θυρεοειδούς και η τάση για παχυσαρκία (η οποία με σωστή διατροφή και άσκηση και παρακολούθηση από ενδοκρινολόγο μπορεί να είναι υπό έλεγχο).

Ο μέσος όρος ζωής των ατόμων με σύνδρομο Down είναι τα 50 χρόνια αν και μερικά ζούνε μέχρι και πάνω τα 70 χρόνια. Η νόσος Alzheimer επίσης μπορεί να επηρεάσει τα άτομα με σύνδρομο Down και μάλιστα σε πιο μικρή ηλικία.

Η νοητική ανάπτυξη και οι διανοητικές ικανότητες των παιδιών με σύνδρομο Down δεν είναι δυνατό να προβλεφθούν. Η πρώιμη παρέμβαση κατά την παιδική ηλικία, ο προσδιορισμός των βέλτιστων εκπαιδευτικών μεθόδων, ο έλεγχος κοινών προβλημάτων, η ιατρική περίθαλψη, όπου ενδείκνυται, το ευνοϊκό οικογενειακό περιβάλλον και η στενή συνεργασία γονέων και δασκάλων μπορούν να βελτιώσουν την ανάπτυξη των παιδιών με σύνδρομο Down. Η εκπαίδευση και η κατάλληλη φροντίδα μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά την ποιότητα της ζωής τους, παρά τους γενετικούς περιορισμούς.

Δεν υπάρχει θεραπεία για το σύνδρομο Down. Η σωστή ενημέρωση, η συνεχής καθοδήγηση και στήριξη των γονέων που αποκτούν παιδί με σύνδρομο Down και η μέριμνα ώστε να δίνονται ευκαιρίες οι οποίες θα λαμβάνουν υπόψη τους τις ιδιαιτερότητες των ατόμων με σύνδρομο Down, είναι καίριες δράσεις για την πραγματική τους ένταξη στην κοινωνία.

Η προκατάληψη ότι όλα τα παιδιά με σύνδρομο Down είναι άτομα με βαριά καθυστέρηση, ανήμπορα και πηγή μόνιμου άγχους και φόρτου για τους γονείς τους και την κοινωνία πρέπει να αρθεί. Τα άτομα με σύνδρομο Down μπορούν να συνεισφέρουν με τον τρόπο τους, έχουν τις δικές τους ικανότητες και πρέπει να ενσωματώνονται στην κοινωνία, στην οποία έχουν σίγουρα μια θέση. Αυτήν, μπορούν να την καταλάβουν μόνο αν γίνουν αποδεκτά, νιώσουν ασφάλεια και αγάπη και αν όλοι μας είμαστε διατεθειμένοι να τα στηρίξουμε, να τα καθοδηγήσουμε και να προωθήσουμε την ικανότητα ανάπτυξης τους.

Διαβάστε επίσης:

Τέμπη: “Δεν σέβονται τα παιδιά μας που είναι στο χώμα” – Ξεσπά ο θείος των διδύμων και μπαμπάς της 19χρονης Αναστασίας

Παγκόσμιο Κύπελλο Πυγμαχίας: “Χρυσή” η Άννα Μαρία Τριφύλλη, “ασημένια” η Ιώαννα Κάντζαρη

Προσοχή στο νεανικό εαρινό εξάνθημα των αυτιών: Ο παιδίατρος προειδοποιεί για τα 6 πράγματα που πρέπει να γνωρίζουμε

Οι σχολικές εκδρομές να συνεχιστούν ανεμπόδιστα – «Τα πούλμαν αποτελούν το πλέον ασφαλές μέσο μετακίνησης»

 

Σήμα κινδύνου για παιδιά και ενήλικες εκπέμπουν οι Ωτορινολαρυγγολόγοι καθώς η γρίπη ,που βρίσκεται σε έξαρση, προκαλεί οξείες φαρυγγίτιδες και λαρυγγίτιδες!

«Χρειάζεται προσοχή γιατί φέτος ο ιός της γρίπης είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος και προκαλεί δυσάρεστες επιπλοκές οι οποίες για να αντιμετωπιστούν χρειάζονται νοσηλεία».

«Ιδιαίτερη προσοχή θέλουν τα παιδιά καθώς οι φαρυγγίτιδες και οι λαρυγγίτιδες που τους προκαλεί ο ιός έχουν οξεία μορφή και χρειάζονται φαρμακευτική αντιμετώπιση, αλλά και σε αρκετές περιπτώσεις νοσηλεία».

Προσοχή στα συμπτώματα 

Σύμφωνα με τους Ωτορινολαρυγγολόγους φέτος όλοι θα πρέπει να είμαστε υποψιασμένοι με την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων κι αν αυτά επιμείνουν τότε η επίσκεψη στο γιατρό κρίνεται απαραίτητη.

Τα συμπτώματα της φαρυγγίτιδας είναι:

• Πόνος και τσούξιμο στο λαιμό
• Δυσφορία
• Πυρετός
• Πονοκέφαλος
• Διόγκωση των λεμφαδένων του λαιμού
• Δυσκολία και πόνος στην κατάποση
• Μυϊκοί πόνοι
• Μύτη που τρέχει
• Οι αμυγδαλές μπορούν να επηρεαστούν, να μολυνθούν και να διογκωθούν.

 

«Τα παιδιά που είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στη φαρυγγίτιδα μπορεί να εμφανίσουν σοβαρότερη μορφή της νόσου με δυσκολίες στην αναπνοή, στην κατάποση, δυνατό πονοκέφαλο, εμετούς και βήχα», εξηγεί ο κ Αρτόπουλος και συμπληρώνει

«Η φαρυγγίτιδα χρειάζεται προσοχή. Ενώ οι περισσότερες περιπτώσεις θα εξελιχθούν ομαλά υπάρχει ένα ποσοστό που παρουσιάζουν επιπλοκές και για το λόγο αυτό χρειάζεται ιατρική παρακολούθηση».

Αντιμετώπιση-θεραπεία

Εκτός από την φαρμακευτική αγωγή, που συνήθως στην πλειοψηφία των περιπτώσεων κρίνεται από τον γιατρό απαραίτητη, για την ενίσχυση του οργανισμού των ασθενών απαιτείται :

Ξεκούραση: Ο ύπνος βοηθά τον οργανισμό να καταπολεμήσει μια μόλυνση
Άφθονα υγρά: Ο πυρετός αυξάνει τις ανάγκες του οργανισμού σε υγρά, που υγραίνουν το φάρυγγα, μειώνουν το τσούξιμο, ευκολύνουν την κατάποση και απομακρύνουν τον κίνδυνο αφυδάτωσης
Γαργάρες με αλμυρό νερό: Οι γαργάρες με αλμυρό νερό μερικές φορές την ημέρα βοηθούν στην καταπράυνση του πόνου στο λαιμό
Σωστή διατροφή: Zωμοί και σούπες έχουν ανακουφιστικές επιδράσεις, ενώ πρέπει να αποφεύγονται φαγητά που ερεθίζουν το φάρυγγα όπως ο χυμός πορτοκαλιού ή πικάντικα φαγητά
Εξαερισμός του χώρου: Δεν πρέπει να υπάρχει καπνός τσιγάρου στο χώρο , ενώ ο αέρας δεν πρέπει να είναι ξηρός. Ιδιαίτερα στα παιδιά η ξηρότητα μπορεί να επιβαρύνει περισσότερο την κατάσταση.

Λαρυγγίτιδα

Η λαρυγγίτιδα πλήττει κυρίως βρέφη και παιδιά προσχολικής ηλικίας. Είναι συνήθως ήπια νόσος με γρήγορη και πλήρη ανάρρωση, αρκεί να τύχει άμεσης ιατρικής διάγνωσης και αντιμετώπισης. Η λοίμωξη ξεκινάει από το ανώτερο αναπνευστικό αλλά επεκτείνεται προς τα κάτω, προκαλώντας οίδημα (πρήξιμο) γύρω από την τραχεία και τον λάρυγγα του παιδιού.

Τα μικρότερα παιδιά τείνουν να επηρεάζονται πιο έντονα στην λαρυγγίτιδα, γιατί οι αεροφόροι σωλήνες είναι μικροί και ακόμα και ήπιο οίδημα μπορεί να τους φράξει σημαντικά.

Συμπτώματα λαρυγγίτιδας

• Συνάχι και ξηρός βήχας, με ή χωρίς ήπιο πυρετό κατά τη διάρκεια της νύχτας
• Δύσκολη ή και γρήγορη αναπνοή,
  Εισολκές στο θώρακα και χαρακτηριστικό ήχο όταν το παιδί εισπνέει (συριγμός),
• Βραχνή φωνή και ερεθιστικό, παροξυσμικό βήχα (σαν γάβγισμα σκύλου)
• Το χρώμα του παιδιού γίνεται μπλε και το επίπεδο συνείδησης μειωμένο, σε βαριές περιπτώσεις

«Τα συμπτώματα μοιάζουν με αυτά άλλων παθήσεων και γι’ αυτό είναι σημαντική η κλινική εξέταση και διάγνωση από παιδίατρο. Η διάρκεια των συμπτωμάτων ποικίλλει αλλά συνήθως αφορά τρεις με επτά ημέρες»τονίζει ο κ Αρτόπουλος.

Τι πρέπει να γίνεται σε περίπτωση μιας ήπιας κρίσης που μπορεί να αντιμετωπιστεί στο σπίτι

Συγκεκριμένα:

• Eκθεση στον ψυχρό αέρα
• Καλός αερισμός του δωματίου
• Αύξηση της υγρασίας με ατμούς ή υγραντήρα
• Ήρεμο και ήσυχο περιβάλλον
  Πολλά υγρά
• Χρήση αντιπυρετικού όταν αυξάνεται η θερμοκρασία του
• Όχι αντιβηχικά ή αντιβιοτικά.

 

Η νόσος συνήθως περνάει σε 2-3 μέρες, ενώ ήπιος βήχας μπορεί να παραμείνει για μία βδομάδα.

Μηνάς Ν. Αρτόπουλος, Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος

Διευθυντής του Τμήματος Χειρουργικής Τραχήλου-Θυρεοειδούς της ΩΡΛ κλινικής του «ΜΗΤΕΡΑ»

Διαβάστε επίσης:

Βιασμός 15χρονου στο Ίλιον: «Εμπνεύστηκαν από σειρά του Netflix» – Υπάρχουν και άλλα θύματα; – Τα 2 video σοκ

«Πήγα στο φράγμα, αλλά δεν το σκότωσα» λέει η 29χρονη μητέρα – Η περιγραφή του ταξιτζή που την μετέφερε

Ο Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων για την περίπτωση του 17χρονου Ταξιάρχη από τη Μυτιλήνη

Δομές χωρίς έλεγχο, παιδιά χωρίς προστασία, στο έλεος της φιλανθρωπίας

 

Ο βήχας είναι ένα πολύ συχνό πρόβλημα στα παιδιά. Τις περισσότερες φορές ακολουθεί το κοινό κρυολόγημα για το οποίο ευθύνεται κάποια ίωση σε συνδυασμό με έκθεση σε χαμηλές θερμοκρασίες. Ο βήχας συνήθως σταματάει λίγες ημέρες μετά την ίωση.

Είναι αρκετές φορές όμως που διαρκεί πάνω από δέκα μέρες, έως και όλο τον χειμώνα με εξάρσεις και υφέσεις ενώ άλλοτε εμφανίζεται απρόκλητα χωρίς να έχει προηγηθεί κάποια ίωση. Οι δύο τελευταίες περιπτώσεις είναι και αυτές που προβληματίζουν τους γονείς εξηγεί ο Αντώνιος Πλατνάρης, SOS Παιδίατρος, Παιδοπνευμονολόγος – Στρατιωτικός Ιατρός.

Βρογχικό άσθμα στα παιδιά

Έχει το παιδί μου βρογχικό άσθμα; Είναι αυτό σοβαρό; Θα έχει άσθμα για μια ζωή;

Αυτές είναι οι πιο συνηθισμένες ερωτήσεις που απασχολούν τους γονείς των παιδιών με βήχα που διαρκεί ή υποτροπιάζει συχνά. Tην διάγνωση άσθματος δεν μπορούμε να την βάλουμε σε παιδί κάτω των 3-4 ετών. Τα παιδιά που τελικά θα διαγνωσθούν με άσθμα, υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες αυτό να υποχωρήσει πλήρως μέχρι την ηλικία των 10 ετών περίπου ή να εξασθενήσει αρκετά παρουσιάζοντας κρίσεις λιγότερο από μία φορά το χρόνο. Ελάχιστα παιδιά τελικώς συνεχίζουν να έχουν κρίσεις και μετά την ενηλικίωση αλλά και για αυτά το άσθμα τους αντιμετωπίζεται και ελέγχεται με κατάλληλη αγωγή.

 

Η αντιμετώπιση του παιδικού βήχα

Πρέπει να πάρω φάρμακα για το βήχα; Τι φάρμακα; Κάθε βήχας που επιμένει δεν έχει την ίδια αιτιολογία. Καλό θα είναι τα παιδιά με τέτοιο βήχα να εξετάζονται από Παιδίατρο. Αυτός αρχικά θα ελέγξει για κάποια σοβαρά αίτια όπως χρόνια νοσήματα. Κατόπιν θα αναζητήσει από το ιστορικό που θα δώσουν οι γονείς στοιχεία για πιθανή εισρόφηση ξένου σώματος και ειδικά σε μικρά παιδιά κάτω των 4 ετών.

 

Αίτια είναι συνήθως τα ακατάλληλα για την ηλικία τους παιχνίδια ή οι ξηροί καρποί, οι οποίοι, σημειωτέον, απαγορεύονται αυστηρά μέχρι την ηλικία των 4 ετών. Από την κλινική εξέταση θα διαγνώσει αν υπάρχει κάποια λοίμωξη όπως πνευμονία, φυματίωση, άτυπη πνευμονία από μυκόπλασμα ή κοκκύτης που προκαλούν χαρακτηριστικό επίμονο μακροχρόνιο βήχα και πιθανόν να ζητήσει κάποιες εξετάσεις, αιματολογικές ή ακτινολογικές για να επιβεβαιώσει τη διάγνωσή του.

Αφού αποκλειστούν τα ανωτέρω, μένουν οι δύο πιθανότερες αιτίες του βήχα που επιμένει για πολλές μέρες μετά από κρυολόγημα, και αυτές είναι:

 

Ρινίτιδα – οπισθορινικές εκκρίσεις

Στα παιδιά με ρινίτιδα οι εκκρίσεις τους συχνά παροχετεύονται προς τα πίσω στον ρινοφάρυγγα, περνούν από το πίσω μέρος του στόματος και προωθούνται προς το λάρυγγα και την τραχεία προκαλώντας ερεθισμό και βήχα, στην προσπάθεια του οργανισμού να τα απομακρύνει. Ο βήχας είναι εντονότερος στην πρώτη μισή ώρα της κατάκλισης λόγω της ύπτιας θέσης η οποία διευκολύνει την παροχέτευση των ρινικών εκκρίσεων προς τα πίσω. Η θεραπεία είναι ο καθαρισμός της μύτης με συχνές ρινικές πλύσεις με φυσιολογικό ορό και η χρήση τοπικών αποσυμφορητικών.

 

Βρογχίτιδα / κρίση άσθματος / βρογχόσπασμος / συριγμός

Όλες αυτές οι λέξεις χρησιμοποιούνται από τους γιατρούς για να περιγράψουν την ίδια κατάσταση η οποία στην πραγματικότητα είναι υπερευαισθησία των βρόγχων (των «σωλήνων» που κατεβάζουν τον αέρα μέσα στους πνεύμονες). Οι βρόγχοι, μετά από ένα κρυολόγημα (ή άλλοτε μετά από αλλεργικό ερέθισμα) αντιδρούν με φλεγμονή, ερεθισμό και σύσπαση με αποτέλεσμα το βήχα και πολλές φορές και δυσκολία στην αναπνοή.

Η λέξη «άσθμα» συχνά τρομοκρατεί τους γονείς οι οποίοι φοβούνται ότι το παιδί τους έχει κάτι πολύ σοβαρό και κινδυνεύει. Προσωπικά προτιμώ να χρησιμοποιώ τον όρο υπερευαισθησία των βρόγχων ώστε οι γονείς να αντιλαμβάνονται καλύτερα τι είναι αυτό που συμβαίνει στο παιδί τους και να μην διογκώνουν αλλά και ούτε να υποτιμούν το πρόβλημά του.

Ο βήχας είναι χαρακτηριστικός σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι παρατεταμένος και παράγει ένα ανεπαίσθητο σφύριγμα (συριγμός, σαν τον ήχο της χύτρας που βράζει) και πολλές φορές μόνο ο γιατρός μπορεί να το αντιληφθεί με την ακρόαση. Σε αυτήν την περίπτωση η θεραπεία αποτελείται από εισπνεόμενα φάρμακα, βρογχοδιασταλτικά και κορτικοστεροειδή, που χορηγούνται στα παιδιά με ειδικές συσκευές (aerochamber – «μάσκες»). Σε ακραίες περιπτώσεις που συνοδεύονται από δύσπνοια χορηγούνται και κορτικοστεροειδή από το στόμα.

Ο γιατρός μου σύστησε εισπνεόμενη κορτιζόνη για ένα μήνα! Μπορώ να δώσω τέτοια φάρμακα στο παιδί μου;

Η θεραπεία της υπερευαισθησίας των βρόγχων συμπεριλαμβάνει την χορήγηση εισπνεομένων κορτικοστεροειδών για μακρό χρονικό διάστημα, οπωσδήποτε πάνω από 15 μέρες και συνήθως για ένα ως δύο μήνες.

Η θεραπεία αυτή αποσκοπεί στην καταπολέμηση της φλεγμονής των βρόγχων που συνοδεύει το βρογχόσπασμο και έχει ως αποτέλεσμα την πρόληψη της υποτροπής των συμπτωμάτων. Βοηθάει ιδιαίτερα στη διακοπή του βήχα που προκαλείται από άσκηση (παιχνίδι, τρέξιμο κτλ) και ελαττώνει τη βρογχική υπερευαισθησία.
Η συνολική δόση που λαμβάνεται είναι πολύ μικρή συγκριτικά με τη θεραπεία με κορτικοστεροειδή από το στόμα και επιπλέον ασκούν τη δράση τους στο σημείο που θέλουμε (τους πνεύμονες) και απορροφώνται ελάχιστα από τον υπόλοιπο οργανισμό. Έχει αποδειχτεί από πολλές μελέτες ότι οι τυχόν παρενέργειες είναι αμελητέες μπροστά στα οφέλη που παρέχουν.

 

Συμπερασματικά, βήχας σε παιδί που διαρκεί πάνω από δέκα μέρες χρειάζεται διερεύνηση από Παιδίατρο.

Αρκετές φορές είναι αναγκαία η θεραπεία με εισπνεόμενα βρογχοδιασταλτικά φάρμακα και κορτικοστεροειδή για σημαντικό χρονικό διάστημα. Τα τελευταία όταν κριθούν απαραίτητα πρέπει να χορηγούνται στα παιδιά, καθώς οι παρενέργειες είναι συνήθως αμελητέες ενώ τα οφέλη σημαντικά.

Από τα παιδιά που θα διαγνωστούν με βρογχικό άσθμα, τα περισσότερα σταματούν τις κρίσεις μέχρι την ηλικία των 10 ετών. Για τα λίγα που συνεχίζουν να έχουν κρίσεις υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία.

Σε κάθε περίπτωση, η συνεργασία Παιδιάτρου – γονέων είναι άκρως σημαντική ώστε να ελέγξουμε το βήχα και να προσφέρουμε υψηλή ποιότητα ζωής στα παιδιά με βρογχική υπερευαισθησία.

 

 

 

Διαβάστε επίσης:

«ΔΥΝΑΤΗ – Μια αληθινή ιστορία για την τεχνολογία και τον άνθρωπο»: Ένα ντοκιμαντέρ που αξίζει να δούμε όλοι

O Oswald The Lucky Rabbit επιστρέφει στην Disney 95 χρόνια μετά με ένα ολοκαίνουργιο μικρού μήκους animation

Το στρες της πανδημίας φαίνεται να γέρασε πρόωρα τους εγκεφάλους των εφήβων

Το παιδί σας έχει λαρυγγίτιδα. Μην τρομάζετε! Είναι σχετικά συχνή πάθηση στα παιδιά και χαρακτηρίζεται κυρίως από βραχνή φωνή, υλακώδη βήχα (σαν γάβγισμα σκύλου), ίσως και δυσκολία στην αναπνοή.

Ο βήχας και η βραχνάδα υποχωρούν σε 2-4 ημέρες

Η λαρυγγίτιδα οφείλεται συνήθως σε ιογενή λοίμωξη, αναφέρει η παιδίατρος Ειρήνη Ακριτίδου, Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Homburg Γερμανίας. Πιο σπάνια, σε παιδιά με ιστορικό αλλεργίας, μπορεί να οφείλεται σε έκθεση σε κάποιο ερεθιστικό παράγοντα, όπως ο καπνός του τσιγάρου. Τα αντιβιοτικά δεν ωφελούν και δεν χορηγούνται, εκτός αν υπάρχει επιπρόσθετος λόγος, για παράδειγμα ωτίτιδα. Μερικές φορές η λαρυγγίτιδα υποτροπιάζει.

Πώς θα αντιμετωπίσετε το παιδί στο σπίτι:

• Μάθετε τι συμβαίνει. Όταν το παιδί παθαίνει λαρυγγίτιδα, στενεύουν οι αεραγωγοί προς τους πνεύμονες και δυσκολεύεται να αναπνεύσει.

• Αναγνωρίστε τα συμπτώματα. Μπορεί να ξεκινήσει με απλό συνάχι και ελαφρύ πυρετό και να εξελιχθεί ξαφνικά σε χαρακτηριστικό βήχα που ακούγεται σαν γάβγισμα σκύλου, βράχνιασμα και δυσκολία στην αναπνοή.

• Μείνετε ψύχραιμοι. Ο βήχας της λαρυγγίτιδας είναι πράγματι τρομακτικός, αλλά είναι σημαντικό να κρατήσετε την ψυχραιμία σας. Εάν τα συμπτώματα επιδεινωθούν, με την αναπνοή να γίνεται πολύ γρήγορη, απευθυνθείτε άμεσα στο νοσοκομείο ή επικοινωνήστε με τον παιδίατρο.

• Βγάλτε το παιδί στο μπαλκόνι. Οι περισσότεροι γονείς τρομάζουν στην ιδέα να βγάλουν το παιδί έξω στη μέση της νύχτας και ενώ είναι άρρωστο, όμως έχει διαπιστωθεί ότι ο φρέσκος, δροσερός αέρας έχει ιδιαίτερα καταπραϋντική δράση στα συμπτώματα της λαρυγγίτιδας. Φορέστε του ένα μπουφάν ή τυλίξτε το με μια κουβέρτα και μείνετε έξω για μερικά λεπτά. Μην ανησυχείτε, δεν πρόκειται να κρυολογήσει. Εάν το παιδί έχει συχνά επεισόδια λαρυγγίτιδας, είναι πιθανό ο παιδίατρος να σας δώσει σταγόνες κορτιζόνης, τις οποίες πρέπει να χορηγήσετε ακολουθώντας αυστηρά τις οδηγίες του.

Πότε θα πρέπει να αναζητήσετε άμεσα ιατρική βοήθεια. Όταν το παιδί:

• Ανασαίνει όλο και πιο γρήγορα
• Δυσκολεύεται να αναπνεύσει και η αναπνοή του είναι έντονα θορυβώδης (έχει έντονο συριγμό)
• Δεν πίνει νερό ή άλλα υγρά
• Δεν μπορεί να μιλήσει ή η φωνή του είναι τόσο αδύνατη που δεν ακούγεται
• Έχει υψηλό πυρετό που δεν πέφτει με τα αντιπυρετικά φάρμακα
• Φαίνεται πολύ άρρωστο ακόμα κι αν αναπνέει κανονικά

 

Διαβάστε επίσης:

Μαθήτρια έστειλε μήνυμα στην Δήμητρα Αλεξανδράκη ότι δεν ανάβουν θέρμανση στο σχολείο – Δείτε το βίντεο

Τα λόγια του Αποστόλη Τότσικα για τη Ρούλα Ρέβη είναι ό,τι πιο ωραίο μπορεί να πει κανείς για τη μάνα των παιδιών του

Ελεύθερη είσοδος σε Μουσεία, Αρχαιολογικούς χώρους, Μνημεία την Κυριακή 4 Δεκεμβρίου!

Αφθονες αγκαλιές και αγάπη και όχι αντιβιοτικά χωρίς λόγο. Οταν το παιδί μας αρρωσταίνει χρειάζεται αγάπη και φροντίδα, ενώ βοηθάμε την άμυνά του με απλούς τρόπους: του δίνουμε άφθονα υγρά -θα προτιμήσει το γάλα του για λίγες μέρες, δεν πρέπει να το πιέζουμε να φάει στερεές τροφές εάν δεν θέλει.

Δυστυχώς, έρευνες στη χώρα μας έχουν δείξει πως το 20% έως 40% των μητέρων χορηγούν στα παιδιά τους αντιβιοτικά χωρίς τη συμβουλή παιδιάτρου.

Υπάρχουν άπειροι ιοί και είναι φυσιολογικό ένα παιδί να έχει μέχρι και 10 ιώσεις το χρόνο. Ιδιαίτερα ευαίσθητα είναι τα παιδιά που πάνε στον παιδικό σταθμό και αυτά που έχουν μεγαλύτερα αδέρφια.

Μην ξεχνάμε πως απλά μέτρα και συνήθειες, όπως το πλύσιμο των χεριών και η καλή υγιεινή, μπορούν να προλάβουν τη μετάδοση των ιών.

Αντιβιοτικά: Γιατί χρειάζεται μεγάλη προσοχή όταν δίνονται σε μικρά παιδιά

Κυρίως πρέπει να αποφεύγουμε τη χορήγηση αντιβιοτικών χωρίς λόγο, που έτσι και αλλιώς δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν μια ίωση, παρά μόνο τις επιπλοκές της, όταν αυτό το κρίνει απαραίτητο ο γιατρός. Τα αντιβιοτικά μπορεί να προκαλέσουν άμεσες παρενέργειες, οι οποίες μπορεί να είναι σοβαρές, όπως αλλεργική αντίδραση, διάρροιες, πόνο στην κοιλιά.

Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι μωρά που παίρνουν συχνά αντιβίωση ή χωρίς λόγο ίσως κινδυνεύουν να αναπτύξουν αλλεργίες στο μέλλον, όπως έκζεμα, άσθμα. Στο σώμα μας (σε μύτη, λαιμό, δέρμα, έντερο) κατοικούν «καλά» ή αθώα μικρόβια που αποτρέπουν τα επικίνδυνα να εισβάλουν σε αυτό.

Τα αντιβιοτικά σκοτώνουν όλα τα μικρόβια χωρίς εξαίρεση, ακόμα και τα καλά.  Ετσι μπορούν να βλάψουν την άμυνα του οργανισμού εάν δεν χρειάζονται και να ανοίξουν το έδαφος σε λοίμωξη από πιο επικίνδυνα μικρόβια. Προσοχή λοιπόν!

Διαβάστε επίσης:

Παιδίατρος Α. Παρδάλη: Οι 4 ιώσεις που “θερίζουν”, η ηλικιακή ομάδα που “βάλλεται” και οδηγίες προς τους γονείς

Συγκινεί η Αγγελική Δαλιάνη: Η φωτογραφία από την πρόωρη γέννηση του γιου της και την παραμονή του σε θερμοκοιτίδα

Ρούλα Πισπιρίγκου: Στις 9 Ιανουαρίου η δίκη της για τη δολοφονία της Τζωρτζίνας

Έχετε μπει στη θάλασσα, κολυμπάτε και κάνετε ανέμελα βουτιές ώσπου ξαφνικά νιώθετε μια έντονη και ενδεχομένως επώδυνη μυϊκή σύσπαση που δεν σας επιτρέπει να κάνετε καμία κίνηση.

Μην πανικοβληθείτε! Έχετε πάθει κράμπα

Γυρίστε ανάσκελα και προσπαθήστε με τα δάχτυλα του άλλου ποδιού σας να τεντώσετε το πόδι που έχει πάθει την κράμπα, πιέζοντάς το στην περιοχή των δαχτύλων.

Αν δεν τα καταφέρετε, κολυμπήστε αργά προς την ακτή, σε ύπτια θέση και όλα θα πάνε καλά.Όταν βγείτε στην παραλία, κάντε ελαφρύ μασάζ στο σημείο που έχει υποστεί κράμπα και πιείτε πολύ νερό για να ενυδατωθείτε.

Τι είναι η κράμπα

Κράμπα είναι η κατάσταση εκείνη κατά την οποία οι μύες βρίσκονται σε συνεχή και επώδυνη σύσπαση. Μπορεί να αφορά έναν μυ, αλλά μερικές φορές και ολόκληρη ομάδα συναγωνιστών μυών. Οι κράμπες συνήθως επηρεάζουν τις γάμπες, τους μηρούς, την κοιλιά. Οι κράμπες συμβαίνουν ξαφνικά και απροειδοποίητα και δεν επιτρέπουν στους μυς που έχουν προσβληθεί να λειτουργήσουν κανονικά.

Η αντιμετώπιση των μυϊκών κραμπών περιλαμβάνει τα ακόλουθα:

1. Αν σας πιάσει κράμπα, προσπαθήστε να τεντώσετε το πόδι σας στρέφοντας τα δάχτυλα προς τα πάνω και κάνοντας συγχρόνως απαλό μασάζ στην περιοχή.

2. Μπορείτε να προλάβετε τις κράμπες αν κατά τη διάρκεια της μέρας ή πριν πέσετε για ύπνο κάνετε λίγη γυμναστική.

3. Η θερμότητα επίσης προλαμβάνει τις κράμπες.

4. Εμπλουτίστε τη διατροφή σας σε ασβέστιο, κάλιο και μαγνήσιο που συμβάλλουν τα μέγιστα στη ρύθμιση της μυικής δραστηριότητας.

6. Φροντίστε να προσλαμβάνετε άφθονα υγρά και νάτριο, καθώς η σωστή ενυδάτωση του οργανισμού και η ισορροπία των ηλεκτρολυτών αποτρέπει τις κράμπες.

7. Αν οι κράμπες επιμένουν, επισκεφτείτε τον γιατρό σας καθώς μπορεί να είναι ένδειξη κάποιας σοβαρότερης κατάστασης που χρειάζεται ιατρική παρέμβαση, όπως προβλήματα στο κυκλοφορικό, προβλήματα μεταβολισμού ή ορμονικά κ.λ.π.

Διαβάστε επίσης:

Ναύπακτος: Θρήνος για την 11χρονη Αναστασία που “‘εφυγε” από τη ζωή – Ραγίζει καρδιές το “αντίο” των γονιών της

Τροχαίο σοκ στην Κόρινθο: 15χρονος ο ένας οδηγός – Νεκρή η 18χρονη αδελφή του και ο 17χρονος φίλος τους – Η μοιραία κίνηση

Πανικός στο Ρέντη: 5χρονος έπεσε στο κενό από το μπαλκόνι – Χειροπέδες στους γονείς