Πέτρες στη χολή: Τα συμπτώματα και η πιο αποτελεσματική θεραπεία

Η αντιμετώπιση με λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή της χολολιθίασης σχετίζεται με ελαχιστοποίηση του πόνου και των επιπλοκών, πιο γρήγορη αποκατάσταση και άμεση επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες.
Είναι αλήθεια, ότι πολλοί συνάνθρωποί μας ταλαιπωρούνται καθημερινά, από την ύπαρξη πέτρας στη χολή. Στις περισσότερες περιπτώσεις τα ενοχλητικά συμπτώματα δεν αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά με τη συντηρητική θεραπεία και οι ασθενείς πρέπει να χειρουργηθούν. Ρωτήσαμε τον Δρ. Δημήτρη Φιλίππου να μας πει τι ακριβώς είναι η χολολιθίαση, τα συμπτώματα που παρουσιάζουν οι ασθενείς και τις επιλογές αντιμετώπισης που έχουν.

Τι είναι η χολολιθίαση

Οι πέτρες στη χολή (χολολιθίαση) είναι η παθολογική κατάσταση δημιουργίας λίθων μέσα στην χοληδόχο κύστη. Η χολή είναι ένα πεπτικό υγρό που διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην πέψη των τροφών και ιδιαίτερα των λιπών, ρέει από το ήπαρ (όπου και παράγεται) προς το έντερο διαμέσου ενός πόρου (αυλού), του χοληδόχου πόρου. Μετά τη λήψη τροφής η χοληδόχος κύστη συσπάται και απελευθερώνει τη χολή στο έντερο.

Συμπτώματα χολολιθίασης

Η χολολιθίαση μπορεί να είναι ασυμπτωματική ή να συνοδεύεται από διάφορα συμπτώματα όπως:

  • πόνο στο στομάχι και την άνω κοιλιά
  • συχνά φουσκώματα μετά το φαγητό
  • καούρες
  • ναυτία
  • ρεψίματα
  • πικρό στόμα
  • τάση για έμετο μετά από ένα βαρύ γεύμα
  • πυρετό
  • ίκτερο
  • κολικούς

Παράγοντες που ευνοούν τη δημιουργία χολολιθίασης

  • ηλικία (η χολολιθίαση συναντάται περισσότερο σε άτομα προχωρημένης ηλικίας)
  • φύλο (οι γυναίκες εμφανίζουν συχνότερα πέτρες στη χολή)
  • παχυσαρκία
  • αιμολυτικές αναιμίες – ίκτερος
  • εγκυμοσύνη
  • διάφορες νόσοι του εντέρου
    κακές διατροφικές συνήθειες (δίαιτα πλούσια σε θερμίδες, λίπη και χοληστερόλη)

Κίνδυνοι και επιπλοκές της χολολιθίασης

  • Εμπύημα της χοληδόχου κύστης (συλλογή πύου), οξεία κοιλία και περιτονίτιδα
  • Σταδιακή αλλοίωση των τοιχωμάτων και δημιουργία περιτοναϊκών και εντερικών συμφύσεων
  • Αποφρακτικό ίκτερο, με χαρακτηριστική κίτρινη χροιά του δέρματος και του λευκού μέρους των ματιών συνήθως με κνησμό (φαγούρα) σαν αποτέλεσμα των υψηλών επιπέδων της χολερυθρίνης στο αίμα
  • οξεία παγκρεατίτιδα
  • μηχανική απόφραξη του εντέρου (ειλεός εκ χολολίθου)
  • οξεία χολαγγειίτιδα, δηλαδή η φλεγμονή – βακτηριδιακή μόλυνση των χοληφόρων αγγείων εξαιτίας απόφραξης και στάσης της χολής
  • ύπαρξη μεγάλων χολόλιθων και οι χρόνιες ή επαναλαμβανόμενες φλεγμονές, που έχουν συνδεθεί με την ανάπτυξη καρκίνου της χοληδόχου κύστης.

Αντιμετώπιση χολολιθίασης

Παρά τις διάφορες συντηρητικές μεθόδους που εφαρμόστηκαν στο παρελθόν με φάρμακα από το στόμα ή τη χρήση υπερήχων, η χειρουργική αφαίρεση της χοληδόχου κύστης μαζί με τους περιέχοντες λίθους αποτελεί τη μοναδική ριζική αποτελεσματική και ασφαλή θεραπεία.

Η επέμβαση μπορεί να γίνει είτε με την κλασική ανοιχτή, είτε με τη λαπαροσκοπική χειρουργική μέθοδο. Στην πρώτη περίπτωση απαιτείται μια μεγάλη τομή στην άνω δεξιά κοιλιά μήκους 15-20εκ. η οποία συνοδεύεται από σημαντικό μετεγχειρητικό πόνο και απαιτεί την παραμονή του ασθενούς στο νοσοκομείο για 4-7 ημέρες.

Αντίθετα, η λαπαροσκοπική Χολοκυστεκτομή διενεργείται, υπό γενική αναισθησία, μέσω τεσσάρων μικρών τομών μήκους 0,5-1εκ. διαμέσου τον οποίων εισάγονται μια ειδική κάμερα (λαπαροσκόπιο) και ειδικά χειρουργικά εργαλεία. Επίσης απαιτεί την διοχέτευση εντός της κοιλίας αερίου (CO2), ώστε αυτή να διαταθεί και να προσφέρει στον χειρουργό την απαιτούμενη ορατότητα στην περιοχή της επέμβασης.

Η λαπαροσκοπική χειρουργική αποτελεί πραγματική επανάσταση στην ιατρική προσφέροντας σημαντικά πλεονεκτήματα σε σχέση με την κλασική ανοικτή χειρουργική επέμβαση:

  • Λιγότερο πόνο για τον ασθενή μετά την χειρουργική επέμβαση.
  • Γρηγορότερη αποκατάσταση.
  • Άμεση επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες.
  • Μικρότερο κίνδυνο περιεγχειρητικών λοιμώξεων.
  • Έλεγχο ολόκληρης της κοιλίας.
  • Σημαντικό είναι ότι αυτά τα οφέλη συνδυάζονται, στις περισσότερες περιπτώσεις, με εφάμιλλο ή και καλύτερο θεραπευτικό αποτέλεσμα. Η τεχνική αυτή, βέβαια, πέρα από τον ειδικό εξοπλισμό, απαιτεί και την ύπαρξη εξειδικευμένου σ’ αυτή χειρουργού.

Λίγα λόγια για το Δρ Δημήτρη Φιλίππου

Ο Δρ Δημήτρης Φιλίππου είναι Γενικός Χειρουργός, με μεγάλη χειρουργική εμπειρία σε όλη τη γκάμα των παθήσεων που άπτονται της Γενικής Χειρουργικής. Το βιογραφικό του, πέρα από τις βασικές του σπουδές και το διδακτορικό του, πλαισιώνουν μια σειρά από μετεκπαιδεύσεις κι εκπαιδευτικά προγράμματα που έχει παρακολουθήσει σε Πανεπιστημιακά Νοσοκομεία και Κλινικές στην Ελλάδα, την Ελβετία, το Βέλγιο και τη Ρωσία και τη Γερμανία.
Έχει πλούσιο κλινικό κι εργαστηριακό έργο, όπως επίσης και πλήθος επιστημονικών δημοσιεύσεων σε Ελληνικά και Διεθνή Επιστημονικά περιοδικά.

Για περισσότερες πληροφορίες: www.filippοou-surgery.gr

Η σημερινή ημέρα είναι αφιερωμένη στον αγώνα κατά της επιληψίας – Τι πρέπει να γνωρίζουμε για τα επιληπτικά παιδιά

Η Διεθνής Ημέρα κατά της Επιληψίας γιορτάζεται κάθε χρόνο τη δεύτερη Δευτέρα του Φεβρουαρίου και καθιερώθηκε με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ένωσης κατά της Επιληψίας (ILAE) και του Παγκοσμίου Γραφείου Επιληψίας (IBE), με στόχο την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση της διεθνούς κοινής γνώμης για την επιληψία, μίας πάθησης με έντονο κοινωνικό στίγμα.

Το μωβ χρώμα έχει καθιερωθεί ως χαρακτηριστικό της διεθνούς εκστρατείας ευαισθητοποίησης για την επιληψία. Η «Μωβ Ημέρα», είναι μια διεθνής προσπάθεια αφιερωμένη στην ευαισθητοποίηση και πληροφόρηση του κοινού σε όλο τον κόσμο για την επιληψία. Η επιληψία είναι μία εγκεφαλική διαταραχή που εκδηλώνεται κλινικά με κρίσεις. Δεν είναι νοητική ασθένεια ούτε και κληρονομική, ενώ με τη σωστή θεραπεία, άνω του 70% των ασθενών μπορούν να απαλλαγούν εντελώς από τις επιληπτικές κρίσεις, οι οποίες ευθύνονται για το κοινωνικό στίγμα και τη συνεπακόλουθη απομόνωση του ατόμου. Στον κόσμο υπάρχουν περίπου 65 εκατομμύρια άτομα με επιληψία, η συντριπτική πλειονότητα στις αναπτυσσόμενες χώρες, ενώ οι νέες διαγνώσεις ξεπερνούν τα 2,5 εκατομμύρια ετησίως. Στην Κύπρο τα άτομα που πάσχουν από επιληψία φθάνουν τους 5.000. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ.), το κενό θεραπείας στον αναπτυσσόμενο κόσμο είναι 80%. Ο λόγος είναι ότι αρκετοί πάσχοντες από τη συγκεκριμένη νόσο ένεκα της προκατάληψης, της παραπληροφόρησης και της άγνοιας γύρω από το θέμα, δεν αναζητούν εύκολα θεραπεία, φοβούμενοι το κοινωνικό στίγμα.

Η ευαισθητοποίηση της κοινωνίας, η καταπολέμηση και εξάλειψη των διακρίσεων και του στιγματισμού είναι ευθύνη όχι μόνο της πολιτείας αλλά όλων. Η αποδοχή και ένταξη, χωρίς προκαταλήψεις, των ατόμων με επιληψία στο κοινωνικό σύνολο, θα συμβάλει σημαντικά στις προσπάθειες των επαγγελματιών υγείας και των οικογενειών των πασχόντων για τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής των ατόμων με επιληψία.

epilepsy-in-children-1

Το επιληπτικό παιδί

Υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ της επιληψίας στα παιδιά και τους ενήλικες. Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία είναι ότι ένα παιδί αποτελεί μια οντότητα σε συνεχή μεταβολή τόσο όσον αφορά την σωματική αλλά και την ψυχική του πρόοδο και ανάπτυξη. Σε κάθε περίπτωση, την ανάπτυξη ενός παιδιού με επιληψία, επηρεάζει το είδος της επιληψίας, ο τρόπος με τον οποίο ένα παιδί με επιληψία αντιμετωπίζεται από τον περίγυρο του, η δράση και οι παρενέργειες της φαρμακευτικής αγωγής που ακολουθεί το παιδί και το πως και κατά πόσο αυτή η αγωγή ή η επιληψία επηρεάζει την δυναμική της εκμάθησης του παιδιού μας εξηγεί ο Μηνάς Καπετανάκης MD, PhD c, Παιδίατρος, Ειδικός Παιδονευρολόγος Απόφοιτος Πανεπιστημίου Karolinska Institutet Σουηδίας Δ. Διδάκτωρ Παιδονευρολογίας Πανεπιστημίου Lund ΣουηδίαςΜέλος Παιδονευρολογικής Εταιρίας Σουηδίας . Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τύποι επιληψίας. Κάποιοι από αυτούς είναι ήπιας μορφής και αντιμετωπίζονται εύκολα ενώ άλλοι είναι πιο σύνθετοι και επιλεγμένοι και κάποιες φορές σχετίζονται με άλλες μορφές αναπηρίας.

Το πιο συνηθισμένο είδος επιληψίας στα παιδιά είναι καλόηθες και ήπιας μορφής μερικές φορές δε δεν χρειάζεται να αντιμετωπιστεί με φάρμακα.

Από την άλλη πλευρά η παιδική ηλικία είναι η περίοδος όπου επίσης εμφανίζονται σπάνιες μορφές επιλεγμένης επιληψίας που ενδέχεται να έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην φυσιολογική ροή ανάπτυξης του παιδιού. Όταν ένα παιδί πάσχει από επιληψία είναι απαραίτητο οι γονείς και η οικογένεια του να παίρνουν ενεργό μέρος στην ενημέρωση και στην διαδικασία αντιμετώπισης και θεραπείας. Πρέπει δε να κατανοεί κανείς ότι δεν είναι μόνον ο ασθενής αλλά και ο περίγυρος του που πάσχει, είναι λοιπόν απαραίτητο να παρέχεται σε ολόκληρη την οικογένεια σωστή και πλήρης πληροφόρηση καθώς και ψυχολογική στήριξη όπου αυτή χρειάζεται. Ένα παιδί που πάσχει από επιληψία μπορεί να αρχίσει να βλέπει τον εαυτό του σαν διαφορετικό και αλλόκοτο σε σχέση με τα αλλά παιδιά και αυτό να έχει σαν συνέπεια να χάσει σιγά σιγά την αυτοπεποίθηση του. Επίσης μπορεί την ανησυχία και στενοχώρια των γονιών να την θεωρήσει δικό του λάθος και να κατηγορεί τον εαυτό του για αυτό. Είναι σημαντικό να ενθαρρύνεται το παιδί με επιληψία να ζει μια ζωή όσο πιο φυσιολογική γίνεται.

Αίτια της Επιληψίας

Οι πιο συνηθισμένοι λόγοι επιληψίας είναι εξωγενείς παράγοντες όπως ανατομικές ανωμαλίες, λοιμώξεις φλεγμονές ή τραύματα. Στα παιδιά όμως εμφανίζονται πολλά είδη επιληψίας που δεν έχουν άμεση σχέση με εξωγενείς παράγοντες αλλά είναι συνδεδεμένα με ηλικιακά καθορισμένες διαταραχές στην ωρίμανση την ευαισθησία και τις λειτουργίες του κεντρικού νευρικού συστήματος. Αυτά τα είδη επιληψίας εμφανίζονται συνήθως σε μία ηλικιακά συγκεκριμένη περίοδο. Για παράδειγμα η Νηπιακή Μυοκλονική Επιληψία συναντάται στην νηπιακή ηλικία ενώ η Καλοήθης Παιδική Επιληψία (ή Ρολάνδιος επιληψία) συναντάται στην παιδική ηλικία. Στα παιδιά εμφανίζονται επίσης σπασμοί που δεν έχουν άμεση σχέση με επιληψία αλλά αποτελούν έκφραση σχετικής ανωριμότητας του εγκεφάλου. Παράδειγμα είναι οι πυρετικοί σπασμοί και οι σπασμοί λόγω συναισθηματικής φόρτισης.

Διαβάστε επίσης:

Παιδική επιληψία: Αντιμετωπίστε την με κετογόνο δίαιτα

5χρονη πάσχει από σπάνια μορφή επιληψίας που δεν της επιτρέπει να ενθουσιάζεται

Πώς πρέπει να φροντίζουμε ένα παιδί με χρόνια νόσο;