Month: September 2010

Στο πρόβλημα των πεταχτών ή των μεγάλων αυτιών η αισθητική πλαστική χειρουργική υπόσχεται να διορθώσει τις ατέλειες. Αν και τα αυτιά δεν συμμετέχουν στη διαμόρφωση του προσώπου, εν τούτοις το οριοθετούν. Έτσι η δυνατότητα διόρθωσης μικροατελειών έχει μεγάλη σημασία όχι μόνο για το πώς δείχνουμε αλλά κυρίως για το πώς αισθανόμαστε.
Τέσσερις στους δέκα χειρουργημένους για πεταχτά αυτιά είναι παιδιά σχολικής ηλικίας. Τα μικρά παιδιά συνήθως δεν τα απασχολεί το πρόβλημα, ούτε είναι ευερέθιστα εξαιτίας των αυτιών τους. Το παιδί αντιλαμβάνεται ότι με τα αυτιά του κάτι δεν πηγαίνει καλά, όταν για πρώτη φορά οι συνομήλικοι ή συμμαθητές του αρχίσουν να το κοροϊδεύουν γι’ αυτά. Αυτό μπορεί να έχει αρνητικό αντίκτυπο στην ψυχική και συναισθηματική ανάπτυξη και υγεία του παιδιού που θα το συνοδεύει και στην ενήλικη ζωή του. Οι γονείς λοιπόν δεν θα πρέπει να αφήσουν να δημιουργηθεί το αίσθημα της κατωτερότητας και του μη φυσιολογικού ατόμου. Συνεπώς καλό θα είναι ένα παιδί με πεταχτά αυτιά να χειρουργηθεί πριν πάει στο δημοτικό σχολείο, με τη συμπλήρωση των 6-7 ετών. Αυτό δεν σημαίνει ότι η επέμβαση δεν μπορεί να γίνει σε οποιαδήποτε φάση της ενήλικης ζωής. Όμως αργότερα η εγχείρηση είναι συνήθως συνδεδεμένη με περισσότερη ψυχολογική επιβάρυνση, επειδή έφηβοι και ενήλικες ενοχλούνται περισσότερο από τη δυσμορφία αυτή και εκλαμβάνουν πιο συνειδητά την όλη διαδικασία της επέμβασης.
Το αισθητικό αποτέλεσμα παραμένει για όλη τη ζωή αναλλοίωτο, τα αυτιά δεν αλλάζουν ποτέ πια θέση και απέχουν όσο πρέπει από το κεφάλι, αρκεί η εγχείρηση να έχει γίνει από έμπειρο χειρουργό, ο οποίος θα εφαρμόσει όλους τους κανόνες της ενδεδειγμένης χειρουργικής τεχνικής.

Κλασική Ωτοπλαστική
Η επέμβαση: Η επέμβαση συνήθως στοχεύει στην αναμόρφωση των χόνδρων που δίνουν σχήμα στο αυτί για να διορθωθεί η αντιαισθητική προεξοχή τους. Η επέμβαση ξεκινάει με μια τομή ακριβώς πίσω από το αυτί στο χόνδρο όπου ενώνει το αυτί με το κεφάλι. Ο γιατρός στη συνέχεια αφαιρεί την ποσότητα του χόνδρου και το περίσσιο δέρμα για να επιτύχει το αποτέλεσμα που επιδιώκει. Σε μερικές περιπτώσεις ο γιατρός θα σμιλέψει το χόνδρο για να του δώσει το σχήμα που θέλει και μετά θα τον στηρίξει στο σημείο που θέλει με ράμματα. Μετά την επέμβαση τοποθετούνται ράμματα στο χόνδρο για να μείνει στη νέα του θέση. Οι τομές και οι ουλές που δημιουργούνται είναι καλά κρυμμένες στο πίσω μέρος του αυτιού ώστε να μην είναι ορατές.
Οι κατάλληλοι υποψήφιοι: Η επέμβαση αυτή πραγματοποιείται σε περιπτώσεις αυτιών που είτε είναι πολύ μεγάλα είτε προβάλλουν περισσότερο από το κανονικό στα πλάγια του προσώπου. Η επέμβαση αυτή μπορεί να πραγματοποιηθεί από την ηλικία των επτά ετών αφού τότε το εξωτερικό μέρος του αυτιού του παιδιού έχει αποκτήσει σε μεγάλο ποσοστό πλήρη ανάπτυξη. Συνεπώς, από την ηλικία αυτή και μετά, μπορεί να αντιμετωπιστεί άφοβα το συγκεκριμένο αυτό ανατομικό πρόβλημα.
Η αναισθησία: Η ωτοπλαστική γίνεται κάτω από γενική αναισθησία στα παιδιά, ενώ οι ενήλικες μπορεί να υποβληθούν στη συγκεκριμένη επέμβαση είτε κάτω από τοπική αναισθησία είτε υπό γενική αναισθησία.
Η διάρκεια: Η επέμβαση συνήθως διαρκεί από 1 έως 2 ώρες για κάθε αυτί. Η διάρκεια εξαρτάται από την τεχνική που χρησιμοποιεί ο γιατρός και από το μέγεθος της διόρθωσης που χρειάζεται να γίνει.
Η νοσηλεία: Στην επέμβαση αυτή ο ασθενής δεν μένει στο νοσοκομείο. Εξέρχεται λίγη ώρα μετά το χειρουργείο δεμένος με ένα ελαστικό επίδεσμο γύρω από το κεφάλι.
Ανάρρωση: Με την έξοδο από το νοσοκομείο δίνονται οδηγίες για αντιβιοτική θεραπεία και παυσίπονα για ένα μικρό πόνο που πιθανόν να υπάρξει. Τέσσερις μέρες μετά την επέμβαση γίνεται η πρώτη αλλαγή. Ο ασθενής μπορεί να αρχίζει να λούζεται. Ράμματα συνήθως δεν υπάρχουν και η ουλή που ίσως δημιουργηθεί κρύβεται πίσω από το αυτί. Ο ασθενής μπορεί να επανέλθει στις περισσότερες καθημερινές του δραστηριότητες μέσα σε λίγες εβδομάδες αλλά θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός για τουλάχιστον 6 εβδομάδες ή και περισσότερο.
Οι κίνδυνοι- επιπλοκές: Για να αποφευχθεί η πιθανότητα μόλυνσης ή αιμορραγίας στην περιοχή του αυτιού χρειάζεται πολλή προσοχή και σχολαστική καθαριότητα της περιοχής. Επιπλέον αν το αυτί λυγίσει προς τα εμπρός τους πρώτους μήνες μετά την επέμβαση, μπορεί να καταστρέψει και το καλύτερο χειρουργικό αποτέλεσμα. Για το λόγο αυτό χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή και πιστή εφαρμογή των εντολών που έχει δώσει ο γιατρός.

Ωτοπλαστική με laser
Η τεχνολογία των laser προσφέρει και σε αυτό το πρόβλημα λύση, αφού σήμερα μπορεί να γίνει η διόρθωση των πεταχτών αυτιών μόνο με τη χρήση laser. Χωρίς νοσοκομείο, χωρίς χειρουργείο, χωρίς τομές, χωρίς αναισθησία, χωρίς ράμματα, χωρίς πόνο. Είναι πλέον μια διαδικασία που γίνεται στο ιατρείο χωρίς καν αναισθησία! Με τη χρήση ενός ειδικού laser, ο ειδικός σαρώνει την επιφάνεια του κάθε αυτιού με τη δέσμη του μηχανήματος και μετά τοποθετεί έναν ειδικό νάρθηκα στο αυτί. Κατόπιν «δένει» τα αυτιά με έναν επίδεσμο. Η διαδικασία διαρκεί περίπου 15 λεπτά για κάθε αυτί. Το μόνο που χρειάζεται είναι να παραμείνει ο νάρθηκας (μέσω του επιδέσμου ή μιας κορδέλας για τα μαλλιά) στο αυτί για τρεις εβδομάδες επί 24ώρου βάσεως και για άλλες τρεις εβδομάδες να φοριέται μόνο τη νύχτα. Το αυτί αλλάζει σχήμα και το αποτέλεσμα μένει για πάντα χωρίς ποτέ να γίνει η παραμικρή χειρουργική πράξη ή να μείνει κάποιο σημάδι.

Νέα Ωτοπλαστική
Η νέα τεχνική ωτοπλαστικής σχεδιάστηκε για πρώτη φορά το 1999 και βελτιώθηκε από την ομάδα του Δρ. Ιωάννη Λύρα ένα χρόνο αργότερα οπότε και εφαρμόστηκε σε 707 μέχρι στιγμής άτομα με το πρόβλημα αυτό στην Ελλάδα. Το σκεπτικό της νέας τεχνικής βασίζεται στην ιδέα αναδίπλωσης του χόνδρου που αποτελεί το σκελετό του πτερυγίου του αυτιού και της σταθεροποίησής του σε μία νέα θέση, πιο κοντά στο κρανίο. Για να επιτευχθεί αυτό γίνεται μία μικρή οπή στο οπίσθιο μέρος του πτερυγίου μέσω της οποίας, επιτυγχάνεται η χαλάρωση της μνήμης, του χόνδρου, του ωτός, και δίνεται σε αυτό το φυσικό σχήμα, τύπου «Υ» που χαρακτηρίζει τα αυτιά όσων δεν έχουν το αισθητικό αυτό πρόβλημα. Αμέσως μετά, μέσω έξι πολύ μικρών οπών που βρίσκονται κρυμμένες στις αναδιπλώσεις του πρόσθιου τμήματος του πτερυγίου του ωτός, τοποθετούνται τρία λεπτά ράμματα από απορροφήσιμο υλικό τα οποία διατηρούν το νέο σχήμα που έχει επιτευχθεί με τον χόνδρο του αυτιού να βρίσκεται στη σωστή θέση χωρίς όμως να έχουν ποτέ αισθητοί οι χειρισμοί που προηγήθηκαν.

Θα πρέπει να γνωρίζετε…
Πέρα από τους αισθητικούς σκοπούς που εξυπηρετεί, η ωτοπλαστική μπορεί να γίνει για την αντιμετώπιση διάφορων προβλημάτων και δυσμορφιών των αυτιών όπως:

• Η άκρη του αυτιού να είναι διπλωμένη προς τα κάτω και μπροστά
• Το αυτί να έχει υπερβολικά μικρό μέγεθος
• Η απουσία καμπύλης στο εξωτερικό άκρο
• Φυσικές πτυχώσεις και δίπλες που δημιουργούν λειτουργικά προβλήματα
• Τέλος, η δημιουργία νέων αυτιών (αποκατάσταση) σε περίπτωση απώλειας τους από τραυματισμό ή εξαιτίας γενετικής ανωμαλίας

Πληροφορίες για την επέμβαση μπορείτε να λάβετε από όλα τα Νοσοκομεία Παίδων της χώρας ή από εξειδικευμένους πλαστικούς χειρουργούς (Ελληνική Εταιρεία Πλαστικής Επανορθωτικής & Αισθητικής Χειρουργικής www.hespras.gr. Ή από τις κατά τόπους Ενώσεις Πλαστικών Χειρουργών ή από τον Ελληνικό Ιατρικό Σύλλογο)

Διαβάστε ακόμη: Διαλέξτε τα κατάλληλα παιχνίδια για τα παιδιά ανά ηλικία

Διαβάστε ακόμη: Εγκυμοσύνη, άσκηση και διατροφή: Όσα πρέπει να γνωρίζουμε

Σήμερα όλο και περισσότερο αναγνωρίζουμε ότι η πρόληψη σώζει. Επίσης, έχουμε τη δυνατότητα να μαθαίνουμε όλο και περισσότερα για «δύσκολες» παθήσεις. Είναι γνωστό ότι 1 στις 10 Ευρωπαίες γυναίκες θα προσβληθεί κάποια στιγμή από καρκίνο του στήθους στην πορεία της ζωής της. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, ο αριθμός αυτός δεν είναι αναστρέψιμος ακόμη. Παρ’ όλα αυτά, αυτό που είναι εφικτό πλέον, είναι όλο και περισσότερες γυναίκες να ενημερώνονται και να κάνουν προληπτικές εξετάσεις.
Για το λόγο αυτό, η εκστρατεία «Η Μόδα Πολεμά τον Καρκίνο του Στήθους» με τη συμβολή της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης της Αττικό Μετρό Εταιρία- Λειτουργίας Α.Μ.Ε.Λ Α.Ε θα υλοποιήσει το μεγαλύτερο «Περίπτερο Δωρεάν Εξέτασης και Ενημέρωσης» στην διάρκεια της 9χρονης δράσης της, με σκοπό την ενημέρωση των γυναικών για την πρόληψη και την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του στήθους.
Στις 13 και 14 Σεπτεμβρίου, στην Αίθουσα του Σταθμού Μετρό στο Σύνταγμα, από τις 08:00 το πρωί έως τις 20:00 το βράδυ εξειδικευμένοι ιατροί από τα νοσοκομεία «Μεταξά» και «Ιπποκράτειο», σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους, θα εξετάσουν τις γυναίκες που θα προσέλθουν, θα απαντήσουν στις ερωτήσεις τους και θα τις ενημερώσουν σχετικά με τους τρόπους πρόληψης της ασθένειας.
Καλούνται όλες τις γυναίκες, να διαθέσουν 10 λεπτά από το χρόνο τους και να επισκεφθούν το «Περίπτερο Δωρεάν Εξέτασης και Ενημέρωσης» της Εκστρατείας Στόχου. Η εξέταση της ψηλάφησης είναι ανώδυνη και διαρκεί λίγα μόνο λεπτά. Μην ξεχνάτε: 9 στους 10 όγκους δεν είναι κακοήθεις!

Διαβάστε ακόμη: Τι πρέπει να περιέχει το φαρμακείο του σπιτιού;

Διαβάστε ακόμη: Δωρεάν εμβολιασμός παιδιών στο Δήμο Αγίας Παρασκευής

Διαβάστε ακόμη: Η καισαρική διπλασιάζει τον κίνδυνο παχυσαρκίας του παιδιού

…συμβουλεύει η ΕΛΠΑ τους γονείς και τους καλεί να δείξουν στα παιδιά τους τα βασικά σημεία για τη σωστή και ασφαλή συμπεριφορά τους.
Τι μπορείτε να κάνετε λοιπόν εσείς οι γονείς; Η ΕΛΠΑ παρέχει αυτό τον απλό αλλά αναλυτικό και πρακτικό οδηγό συμβουλών για να διδάξετε τα παιδιά με τον καλύτερο τρόπο. Βεβαιωθείτε ακόμη ότι οι “παππούδες” , οι συγγενείς, οι φίλοι, ακόμη και η οικιακή βοηθός που πιθανόν έχετε ή όποιος άλλος φροντίζει-κρατά τα παιδιά τις ώρες που λείπετε, ακολουθούν ακριβώς τα ίδια παραδείγματα με εσάς. Να θυμάστε πάντα ότι τα παιδιά αναπτύσσουν τη σκέψη τους σε διαφορετικά επίπεδα. Εσείς και μόνο μπορείτε να αποφασίσετε πότε το παιδί σας θα είναι έτοιμο να «περάσει» από το ένα επίπεδο εκμάθησης, στο επόμενο.

Ηλικίες 1-4 ετών: Προστατέψτε το παιδί σας…
1. Τα παιδιά αυτής της ηλικίας δεν έχουν την ικανότητα να αντιμετωπίσουν την κυκλοφορία. Γι’ αυτό, ποτέ μην τα αφήνετε μόνα τους, ακόμη και όταν είναι βρίσκονται με μεγαλύτερα παιδιά. 2. Επιλέξτε το μέρος που θα είναι ασφαλές για να παίζουν. Ποτέ στο πεζοδρόμιο ή στον δρόμο ακόμη κι αν είναι ήσυχος. Αν δεν υπάρχει άλλο μέρος για παιγνίδι, πάντα να είναι μαζί τους ένας ενήλικας για να τα προσέχει διαρκώς. 3. Όταν βγαίνετε μαζί τους έξω, βεβαιωθείτε ότι το παιδί αυτής της ηλικίας περπατά στην πλευρά του πεζοδρομίου που είναι πιο μακριά από την κυκλοφορία (εσωτερικά δηλαδή), ακόμη και αν το κρατάτε από το χέρι. 4. Δώστε το σωστό παράδειγμα. Εξηγήστε του τι είναι η κυκλοφορία. Δείξτε του και εξηγήστε του τη λειτουργία των σηματοδοτών, γιατί πρέπει πάντα να σταματάμε και να ελέγχουμε το δρόμο πριν τον διασχίσουμε. Εξηγείστε του ακόμη τη διαφορά μεταξύ δρόμου και πεζοδρομίου. Εξηγήστε του επίσης ότι πολλές φορές τα αυτοκίνητα και οι μοτοσικλέτες ανεβαίνουν και στο πεζοδρόμιο για διάφορους λόγους, συνεπώς και εκεί πρέπει να προσέχουμε ιδιαίτερα.

Ηλικία 5-6 ετών : Διδάσκοντας το παιδί…
1.’Οποτε βγαίνετε μαζί με το παιδί σας στο δρόμο, πείτε του τι πρόκειται να κάνετε και γιατί. -Εξηγήστε στο παιδί τα βασικά σημεία για να διασχίσετε μια διασταύρωση: α) Να προβλέπει (π.χ : Βρες ένα ασφαλές σημείο να σταθείς) β) Να σταματά (-Σε σημείο που να είναι ορατό από τους διερχόμενους οδηγούς). γ) Να επιλέγει (-Να αποφεύγει να περνά μέσα από σταματημένα αυτοκίνητα) δ) Να περιμένει (-Μέχρι να είναι σίγουρο ότι θα περάσει με ασφάλεια) ε) Να ξεκινά στο σωστό χρόνο (-Όταν δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος) στ) Να περνά χωρίς καθυστέρηση απέναντι (-Χωρίς να σταματά, να έχει το νου του την ώρα που διασχίζει τον δρόμο μόνο σε αυτό). 2. Κάντε του πρακτική σε ήσυχους δρόμους κοντά στο σπίτι. Πρώτα δείξτε του τι και πως να το κάνει. Μετά, αφήστε το να σας οδηγήσει εκείνο για να περάσετε μαζί απέναντι. Αργότερα αφήστε το να έλθει σε εσάς προσεκτικά, όταν το περιμένετε εσείς στο απέναντι πεζοδρόμιο. 3. Στην ηλικία αυτή, το παιδί δεν είναι πραγματικά έτοιμο να διασχίσει το δρόμο. Γι’ αυτό βεβαιωθείτε ότι πάντα είναι μαζί του ένας ενήλικας. 4. Τα περισσότερα ατυχήματα γίνονται όταν το παιδί αρχίζει το σχολείο και δεν συνοδεύεται από ενήλικα. Προσπαθήστε λοιπόν να συνεννοηθείτε με κάποιον άλλο γονέα για να αφήσει στο σχολείο ή να το πάρει, αν δεν μπορείτε εσείς. 5. Επιλέξτε την πιο ασφαλή διαδρομή σχολείο-σπίτι, κάντε τη μαζί με το παιδί σας και εξηγείστε του κάθε λεπτομέρεια. ‘Όπου υπάρχει κοντινή διασταύρωση με σηματοδότη, χρησιμοποιείστε τη.

Ηλικίες 7-9 ετών : Διέλευση σε σταυροδρόμι , χωρίς φανάρια…
1. Εξηγήστε στο παιδί σας τα στάδια που χρειάζονται για να διασχίσει με ασφάλεια ένα δρόμο χωρίς σηματοδότη. 2. Αφού βεβαιωθείτε ότι το παιδί έχει κατανοήσει τα παραπάνω, κάντε του πρακτική εξάσκηση, ξεκινώντας από ήσυχους δρόμους, που στο παρελθόν έχετε διασχίσει μαζί. Παρακολουθείστε το και βεβαιωθείτε, πριν το αφήσετε μόνο του να το κάνει. 3. Δοκιμάστε το ίδιο αργότερα, σε πιο πολυσύχναστους δρόμους. Κάντε το μαζί του πολλές φορές πριν το αφήσετε μόνο του. 4. Πολλά παιδιά (όπως και ενήλικες) δεν είναι ικανά να κρίνουν την ταχύτητα με την οποία κινούνται τα αυτοκίνητα καθώς και την απόσταση (πόσο μακριά είναι). Εξ άλλου, η ηλικία που τα παιδιά κατανοούν τα θέματα αυτά, διαφέρει από παιδί σε παιδί. Όλα τα παιδιά μαθαίνουν από το παράδειγμα των γονέων τους. Αυτό μην το ξεχνάτε ποτέ. 5. “Να ντύνετε το παιδί σας με λαμπερά χρώματα (ή χρώματα που “τραβούν το μάτι” των οδηγών) και βέβαια όχι με μαύρα ρούχα, έστω κι αν είναι της μόδας, ειδικά με μουντό ή συννεφιασμένο καιρό. Να θυμάστε ότι και τα πιο λαμπερά χρώματα δεν φωσφορίζουν το βράδυ σε σκοτεινούς δρόμους. Εξηγείστε στο παιδί γιατί το ντύνετε με ανοικτά χρώματα, ειδικά το βράδυ.

Ηλικίες 10-15 ετών: Μάθετε τα παιδιά σας να σκέπτονται για τον εαυτό τους! Είναι οι ηλικίες που τα παιδιά χρειάζονται και απαιτούν σταδιακά την ανεξαρτησία τους. Μπορεί μάλιστα να απομακρύνονται κάποιες ώρες από το σπίτι, π.χ. για να επισκεφθούν φίλους -συμμαθητές τους . Το μεγαλύτερο ποσοστό συμμετοχής παιδιών σε ατυχήματα από οχήματα, είναι ηλικίας 12 έως 15 ετών. Είναι η ηλικία που το παιδί νομίζει ότι “τα ξέρει όλα”. Είναι στο δικό σας χέρι να το κάνετε να δει με σοβαρότητα τα θέματα της οδικής ασφάλειας. 1. Συνεχίστε να τους εξηγείτε τους κινδύνους της κυκλοφορίας. Υπενθυμίζετε τους να περιμένουν να σταματήσει η κίνηση για να διασχίσει ένα δρόμο, να χρησιμοποιούν τις διαβάσεις πεζών, να μη διασχίζουν δρόμους κάνοντας “ζιγκ-ζαγκ”, αν υπάρχει νησίδα στη μέση λεωφόρου τότε να διασχίζουν τη λεωφόρο σαν να πρόκειται για δύο ξεχωριστούς δρόμους, σταματώντας και περιμένοντας πάνω στη νησίδα. 2. Συζητήστε με το παιδί σας τους κινδύνους για κάθε διαδρομή που πρόκειται να κάνει (κυρίως αυτή του σχολείου). 3. Ελέγξτε αν το παιδί σας μπορεί να κρίνει σωστά την ταχύτητα και την απόσταση των αυτοκινήτων σε έναν πολυσύχναστο δρόμο και συζητήστε μαζί του για τα “ασφαλή περάσματα” του. 4. Επιμείνετε ότι ποτέ δεν πρέπει να διασχίσει ένα δρόμο ακολουθώντας στα «τυφλά» τους φίλους του ή άλλους. Πάντα πρέπει να σκέπτεται και να προσέχει εκείνο για τον εαυτό του. 5. Πάνω από όλα, οδηγήστε το παιδί με το παράδειγμά σας, τόσο ως πεζοί όσο και ως οδηγοί (ζώνες, κράνος).

Διαβάστε ακόμη: Κλιματισμός στο παιδικό δωμάτιο: Δροσίστε τα παιδιά με ασφάλεια

Διαβάστε ακόμη: Διαλέξτε τα κατάλληλα παιχνίδια για τα παιδιά ανά ηλικία

Διαβάστε ακόμη: Γονείς, μην δίνετε πολλά αντιβιοτικά στα παιδιά – Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος

Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη από τον Αμερικανικό Ιατρικό Σύλλογο περίπου το 20% των αμερικανών εφήβων, (δηλαδή σχεδόν 6,5 εκατομμύρια έφηβοι) έχουν κάποιας μορφής πρόβλημα ακοής. Ο Dr. Josef Shargorodsky, από το Νοσοκομείο Brigham and Women’s Hospital στη Βοστόνη και κύριος ερευνητής στη μελέτη αυτή, ανέφερε στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Associated Press ότι: «Οι έφηβοι πραγματικά δεν συνειδητοποιούν σε πόσο πολύ θόρυβο εκτίθενται».
Οι ερευνητές σύγκριναν τα ποσοστά προβλημάτων ακοής σε περίπου 3.000 εφήβους οι οποίοι εξετάστηκαν ανάμεσα στο 1988 και το 1994 με περίπου 1.800 παιδιά που εξετάστηκαν το διάστημα 2005-2006 και ανακάλυψαν ότι η επικράτηση των προβλημάτων ακοής αυξήθηκε από περίπου 15% σε 19,5% μεταξύ των δύο μελετών.
Προφανώς τα ακουστικά που μπαίνουν μέσα στο αυτί ενώ παίζει δυνατή μουσική μπορεί να είναι ο ένοχος γι’ αυτό. Από τη μελέτη ωστόσο δεν αναφέρθηκαν συγκεκριμένες συσκευές, όπως για παράδειγμα το iPod.
Όπως ανέφερε ο Brian Fligor, ειδικός ακουολόγος από το Νοσοκομείο Παίδων της Βοστόνης, τα παιδιά σήμερα ακούνε διπλάσιες ώρες μουσική και σε πολύ δυνατή ένταση σε σύγκριση με παλαιότερες γενιές.Σε μελέτη που πραγματοποιήθηκε με 200 φοιτητές, ο Fligor ανακάλυψε ότι περισσότεροι από τους μισούς ακούν μουσική σε ένταση 85 ντεσιμπέλ, ή δυνατότερα, ένταση περίπου όσο μιας ηλεκτρικής σκούπας. Το να ακούει κανείς μουσική σε τόσο υψηλή ένταση μπορεί να μετατρέψει τα μικροσκοπικά έσω τριχωτά κύτταρα του έσω αυτιού σε ουλώδη ιστό, ανέφερε ο Fligor στο Associated Press.
Τι μπορεί όμως να σημαίνουν αυτά τα προβλήματα; Ότι κάποιος με μερική απώλεια ακοής μπορεί να ακούει καθαρά όλα τα φωνήεντα, αλλά να «χάνει» ορισμένα από τα σύμφωνα, ανέφερε ο Dr. Gary Curhan, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης. Ενώ πρόσθεσε, ότι «παρόλο που ο λόγος θα ανιχνεύεται (ως ήχος), ωστόσο μπορεί να μην είναι απόλυτα κατανοητός».

Διαβάστε ακόμη: 10λογος Ηλιοπροστασίας

Διαβάστε ακόμη: Ο ρόλος της μουσικής στην εμβρυϊκή ανάπτυξη

Διαβάστε ακόμη: Παιδί και οδοντίατρος: Πώς θα χτίσουμε μία υγιή σχέση;

Μπαίνει το φθινόπωρο και σε λίγο καιρό πολλοί γονείς θα βρεθούν μπροστά στο ερώτημα: «Να κρατήσω το παιδί σπίτι και να πάρω baby – sitter ή να το στείλω στον παιδικό σταθμό»;
Κάθε παιδί είναι μοναδικό και έχει τις δικές του ανάγκες και απαιτήσεις. Για παράδειγμα κάποια παιδιά νιώθουν πιο άνετα σε μικρές ομάδες και κάποια άλλα προτιμούν πιο μοναχικές καταστάσεις! Ας δούμε κάποια πράγματα:

Για τον παιδικό σταθμό
Ξεκινήστε να βλέπετε -για αρχή- μόνοι σας κάποιους παιδικούς σταθμούς. Ρωτήστε για την άδεια λειτουργίας του παιδικού σταθμού. Ελέγξτε προσεκτικά για θέματα καθαριότητας (π.χ ζητήστε να δείτε την τουαλέτα και την κουζίνα). Παρατηρήστε το χώρο. Μήπως υπάρχουν π.χ σπασμένα παιχνίδια; Ελέγξτε επίσης και τους εξωτερικούς χώρους που θα παίζει το παιδί. Μιλώντας με το προσωπικό του παιδικού σταθμού, πώς νιώθετε;
Ρωτήστε για τους κανονισμούς. Μπορείτε π.χ. να πηγαίνετε όποια ώρα θέλετε χωρίς να τηλεφωνήσετε; Ποιες παιδαγωγικές μεθόδους χρησιμοποιούν π.χ. για να θέσουν όρια στο παιδί; Πείτε στους υπεύθυνους του παιδικού σταθμού τι περιμένετε από αυτούς. (π.χ. αν αρρωστήσει δεν θέλω να δοθεί κανένα φάρμακο χωρίς να έχει προηγηθεί τηλέφωνο σε μένα ή το σύζυγο μου κ.ά).
Όταν αποφασίσετε και ξεκαθαρίσετε τις επιλογές σας, πάρτε το παιδί μαζί σας να επισκεφθεί τους χώρους πριν δεσμευθείτε. Μπορεί να λατρέψει έναν χώρο ή να βάλει τα κλάματα σε έναν άλλο.
Διαβάστε παραμύθια στο παιδί με θέμα τον παιδικό σταθμό. Μιλήστε του για αυτήν την αλλαγή και εξηγήστε του για τις δραστηριότητες που θα κάνει εκεί. Δώστε χρόνο στο παιδί να συνηθίσει στην ιδέα. Δείξτε του φωτογραφίες από παιδικούς σταθμούς στο internet.
Η κοινωνικοποίηση του παιδιού είναι το μεγάλο πλεονέκτημα του παιδικού σταθμού. Το ομαδικό παιχνίδι, τα όρια, η γλωσσική και σωματική ανάπτυξη (μέσα από το παιχνίδι και τις εργασίες) είναι επίσης κάποια άλλα πλεονεκτήματα. Τα παιδιά θα προετοιμαστούν για την είσοδό τους στο δημοτικό σχολείο και θα έχουν μάθει να αλληλεπιδρούν με άλλα παιδιά και να υπακούν σε κανόνες.

Για την baby –sitter
Όπως και για τον παιδικό σταθμό, έτσι και για την πρόσληψη μίας baby-sitter, κάντε τις αρχικές συνεντεύξεις μόνοι σας. Ρωτήστε για την προϋπηρεσία του ατόμου που σκοπεύετε να προσλάβετε. Ζητήστε τηλέφωνα από προηγούμενους εργοδότες και τηλεφωνήστε τους.
Ρωτήστε την εμπειρία του ατόμου σε σχέση με τα παιδιά (π.χ. κάποια άτομα που σπουδάζουν σε παιδαγωγικά επαγγέλματα επιλέγουν να εργαστούν ως baby-sitter). Πείτε τι ακριβώς περιμένετε από τη συνεργασία σας. Ενημερώστε το άτομο που πρόκειται να προσλάβετε για τις ιδιαίτερες ανάγκες του παιδιού. Μιλήστε για εναλλακτικές λύσεις π.χ. τι θα γίνει σε περίπτωση που η baby-sitter ασθενήσει ή θέλει να φύγει για διακοπές.
Όταν καταλήξετε σε κάποιους ανθρώπους, δείτε τους εκ νέου μαζί με το παιδί. Πάλι η χημεία παίζει σημαντικό ρόλο. Εξηγήστε στο παιδί το τι πρόκειται να γίνει (π.χ. εγώ θα φεύγω για τη δουλειά και εσύ θα μένεις με την κυρία αυτή που θα σε προσέχει και θα σε φροντίζει) και κανονίστε κάποιες ολιγόωρες επισκέψεις που θα γίνουν παρουσία σας.
Το να επιλέξετε μία baby-sitter, έχει επίσης, πολλά πλεονεκτήματα. Σας επιτρέπει να κρατάτε το παιδί σπίτι σας και να είστε σίγουροι ότι απολαμβάνει αποκλειστικά την προσοχή του ατόμου που το φυλά. Το παιδί μπορεί να μένει σε ένα περιβάλλον ασφαλές (το σπίτι) πράγμα που περιορίζει τις πιθανότητες να κολλήσει κάποιες ασθένειες. Το παιδί θα παίζει περισσότερο ή θα βγαίνει περισσότερες βόλτες έξω από το σπίτι.
Η όποια επιλογή γίνει χρειάζεται προσεκτική εξέταση και έρευνα και όποια απόφαση και αν πάρετε μπορεί να τεθεί δοκιμαστικά σε λειτουργία πριν αποφασίσετε να δεσμευθείτε.
Καλή επιτυχία!

Διαβάστε ακόμη: Παιδί και αλλεργίες (α΄μέρος)

Διαβάστε ακόμη: Γιατί τα παιδιά είναι πιο ευάλωτα στις ιώσεις;

Διαβάστε ακόμη: Γιατί το παιδί κάνει εμετό από τον βήχα;