Author: kostara

Παιδί και οδοντίατρος: Πώς θα χτίσουμε μία υγιή σχέση;

Posted on by kostara

Η υγιεινή των δοντιών είναι εξαιρετικής σημασίας και θα πρέπει να ξεκινάει από την πρώτη παιδική ηλικία. 

Ένας στους πέντε ανθρώπους περίπου πάσχουν από “οδοντιατρική φοβία” η οποία αποτελεί μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερη ευαισθησία σε οδοντιατρικές εργασίες και απροθυμία για την επίσκεψη στο οδοντιατρείο. Αυτή η φοβία συνήθως έχει ψυχολογική βάση, όπως μια δυσάρεστη οδοντιατρική εμπειρία σε παιδική ηλικία. Για να δούμε πώς θα πετύχουμε ώστε η πρώτη επίσκεψη στον οδοντίατρο να μην είναι τραυματική.

Γράφει η Αλεξάνδρα Λοντ, Παιδοδοντίατρος BDS, MFDSRCS, MSc, Απόφοιτος Πανεπιστημίου Λονδίνου, τ. Επιμελήτρια Νοσοκομείου Παίδων Great Ormond Street Λονδίνου
Ειδικευθείσα στην Παιδοδοντιατρική Πανεπιστημίου Αθηνών

Η Παιδοδοντιατρική αποτελεί κλάδο της οδοντιατρικής επιστήμης που επικεντρώνεται στην φροντίδα παιδιών, εφήβων και ατόμων με ειδικές ανάγκες μέσα από την εφαρμογή των κατάλληλων ψυχολογικών τεχνικών έτσι ώστε να προλαμβάνονται οι φοβικές συμπεριφορές. Ο ακρογωνιαίος λίθος της Παιδοδοντιατρικής είναι η πρόληψη των νόσων του στόματος όπως είναι η τερηδόνα (καταστροφή δοντιών) και η ουλίτιδα (φλεγμονή ούλων).

Γιατί είναι τόσο σημαντική η φροντίδα των δοντιών από τη νηπιακή ηλικία

Η στοματική υγεία κατά την παιδική ηλικία είναι καθοριστική στην ανάπτυξη του ατόμου σε ψυχολογικό, συναισθηματικό και κοινωνικό επίπεδο. Συγκεκριμένα τα πρώτα παιδικά δόντια (νεογιλά) έχουν ιδιαίτερη σημασία καθώς εξασφαλίζουν τη μάσηση και την ομιλία, συμβάλλουν στη σωστή διάπλαση των γνάθων και του προσώπου και καθοδηγούν την ανατολή των μόνιμων δοντιών. Προβλήματα στα νεογιλά δόντια όπως η τερηδόνα, οι τραυματισμοί και τα αποστήματα, επηρεάζουν άμεσα την υγεία των μόνιμων δοντιών αλλά και γενικότερα την υγεία του παιδιού. Είναι χαρακτηριστικό ότι τερηδονικές βλάβες από την παρατεταμένη και λανθασμένη χρήση του μπιμπερό, είναι πιθανό να εμφανιστούν από τη βρεφική ηλικία, γεγονός που καθιστά αναγκαίο το να εδραιώνονται από νωρίς καλές συνήθειες!

Πότε πρέπει να γίνει η πρώτη επίσκεψη στον οδοντίατρο

Η πρώτη επίσκεψη στον παιδοδοντίατρο γίνεται μετά την ανατολή του πρώτου δοντιού και όχι αργότερα από τα πρώτα του γενέθλια. Ο παιδοδοντίατρος έχει ειδικές γνώσεις και επιδεξιότητα που θα συντελέσουν στην επιτυχία μιας αρχικής οδοντιατρικής επαφής. Κατά την πρώτη επίσκεψη γίνεται η ενημέρωση των γονέων σχετικά με την διάπλαση και ανατολή των δοντιών, την διατροφή, την υγιεινή του στόματος, διάφορες συνήθειες (όπως είναι η πιπίλα) καθώς και τις πρώτες βοήθειες σε περιπτώσεις τραυματισμού των δοντιών. Η εξέταση είναι σύντομη αλλά ουσιαστική και σε τόσο μικρά παιδιά γίνεται υπό τη μορφή παιχνιδιού ώστε να εξοικειωθούν με το χώρο του οδοντιατρείου ο οποίος είναι συνήθως έτσι διαμορφωμένος ώστε να αποτελεί ένα φιλικό περιβάλλον.

Η ανατολή των νεογιλών δοντιών εκτυλίσσεται από τους πρώτους έξι έως και τους τριάντα έξι μήνες ζωής περίπου. Στην περίοδο αυτή μπορεί να παρατηρηθεί διόγκωση των ούλων, μεγαλύτερη έκκριση σάλιου και εκνευρισμός του παιδιού. Για την ανακούφιση των συμπτωμάτων μπορούν να χρησιμοποιηθούν ένα παγάκι τυλιγμένο σε γάζα ή οι ειδικοί πλαστικοί δακτύλιοι του εμπορίου.
Η φροντίδα των δοντιών στο σπίτι ξεκινά νωρίς, καθαρίζοντας τα δόντια του μωρού με μία καθαρή υγρή γάζα μετά από κάθε γεύμα. Αργότερα, ξεκινά το βούρτσισμα των δοντιών με μία μικρή μαλακή οδοντόβουρτσα σύμφωνα με τις οδηγίες του παιδοδοντίατρου. Περίπου μέχρι την ηλικία των επτά ετών ο καθημερινός καθαρισμός των δοντιών θα πρέπει να γίνεται από τους γονείς καθώς τα παιδιά δεν έχουν αποτελεσματική δεξιότητα.

Οι τακτικές οδοντιατρικές επισκέψεις συντελούν ώστε το παιδί να έχει δόντια υγιή και ελεύθερα από τερηδόνα. Ο επαγγελματικός καθαρισμός στο ιατρείο απομακρύνει υπολείμματα τροφών που συσσωρεύονται πάνω στα δόντια, και ερεθίζουν τα ούλα προκαλώντας ουλίτιδα. Στην ηλικία των 3 ετών περίπου γίνεται τοπική εφαρμογή φθορίου (φθορίωση). Η φθορίωση ανανεώνει την συγκέντρωση του φθορίου στο σμάλτο των δοντιών, και δυναμώνοντας τα δόντια προλαμβάνει την τερηδόνα. Η συστηματική παρακολούθηση του παιδιού από τον παιδοδοντίατρο επιτρέπει την προσαρμογή του προληπτικού του προγράμματος ανάλογα με τις οδοντιατρικές ανάγκες. Επιπλέον, παρέχει μία διαρκής αξιολόγηση στις αλλαγές που μπορεί να παρουσιαστούν στη στοματική υγεία του παιδιού, ο παιδοδοντίατρος μπορεί να αναγνωρίσει έγκαιρα, ορθοδοντικά προβλήματα και να προτείνει την ανάλογη θεραπεία που θα κατευθύνει τα δόντια καθώς ανατέλλουν στο στόμα.

Τα υγιή δόντια συμβάλλουν στην καλή ποιότητα ζωής του παιδιού καθώς και στο να χαμογελά με αυτοπεποίθηση. Ο φόβος της επίσκεψης στον οδοντίατρο, οι λανθασμένες διατροφικές συνήθειες και η ελλιπής στοματική υγιεινή μπορούν να έχουν σοβαρές συνέπειες για την στοματική υγεία μετά την ενηλικίωση και για το υπόλοιπο της ζωής του.

Εγκυμοσύνη, άσκηση και διατροφή: Όσα πρέπει να γνωρίζουμε

Posted on by kostara

Ο μύθος ότι η έγκυος γυναίκα πρέπει να περνά την εγκυμοσύνη της σχεδόν ακούνητη, τρώγοντας ό,τι τραβά η όρεξή της, ευτυχώς, έχει καταρριφθεί τα τελευταία χρόνια.

Κι ενώ παλαιότερα, οι εγκυμονούσες -με πρόσχημα την… κατάστασή τους- απέφευγαν συστηματικά να ακολουθήσουν κάποιο ήπιο πρόγραμμα φυσικής άσκησης και άρχιζαν να αγχώνονται για τη διατροφή τους πολύ μετά τη γέννηση του μωρού τους, σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει, με τους γυναικολόγους πρώτους να δίνουν το σύνθημα για μια φυσιολογική ζωή σε όλη την περίοδο της εγκυμοσύνης -εφόσον βέβαια δεν υπάρχει κάποιο πρόβλημα- με ένταξη μικρής καθημερινής δραστηριότητας προκειμένου να είναι η μαμά αλλά και το μωράκι υγιείς.

Άσκηση και εγκυμοσύνη

Στις μέρες μας, κύηση και γυμναστική δεν είναι έννοιες αντίθετες, ενώ η ίδια η κατάσταση της εγκυμοσύνης δεν παρέχει επ’ ουδενί αφορμή για δικαιολογίες του τύπου «είμαι έγκυος, άρα περιορίζομαι στον καναπέ για εννέα μήνες». Κάθε άλλο. Ολες οι έρευνες το επιβεβαιώνουν και οι γιατροί συμφωνούν: συγκεκριμένες μορφές άσκησης όχι μόνο βοηθούν τη μέλλουσα μητέρα να αισθανθεί καλύτερα, αλλά τη διευκολύνουν και κατά τον τοκετό.

Σύμφωνα με ειδικούς της φυσικής άσκησης, η γυμναστική κατά την εγκυμοσύνη ενισχύει τη δύναμη, την αντοχή και την ευελιξία της μέλλουσας μητέρας, ενώ ταυτόχρονα ενδυναμώνει τους μυς -κάτι που θα βοηθήσει στην εγκυμοσύνη αλλά και θα προετοιμάσει το σώμα για τη φυσική δοκιμασία του τοκετού. «Η γυμναστική ενισχύει την καλή κυκλοφορία του αίματος, κρατά το μεταβολισμό ενεργοποιημένο, βοηθάει στην αντιμετώπιση ενοχλήσεων όπως η κούραση, η δυσκοιλιότητα, ο πόνος στην πλάτη και τα πρηξίματα.

Παράλληλα, η καλή φυσική κατάσταση θα βοηθήσει τη γυναίκα να γεννήσει καλά και να ξαναβρεί τη φόρμα της αφού έρθει το μωρό της», λέει η Γεωργία Τσαντοπούλου, καθηγήτρια φυσικής αγωγής και personal trainer, τονίζοντας βέβαια πως όποιο πρόγραμμα φυσικής εκγύμνασης κι αν ακολουθηθεί από την εγκυμονούσα, πρέπει να συζητηθεί απαραιτήτως με το γυναικολόγο-μαιευτήρα της, αφού μόνο εκείνος μπορεί να έχει σαφή εικόνα για την πορεία της εγκυμοσύνης της.

«Σήμερα όλοι οι γιατροί συνιστούν στην έγκυο να γυμνάζεται, αλλά με μέτρο. Δεδομένης της κούρασης που δημιουργεί έτσι κι αλλιώς η εγκυμοσύνη, ιδιαίτερα κατά το πρώτο τρίμηνο, η έγκυος δεν πρέπει να καταπονεί τον εαυτό της. Οι γυναίκες που συνήθιζαν να γυμνάζονται μπορούν να συνεχίσουν αυτή την καλή συνήθεια. Ωστόσο, οι γυναίκες που δεν γνώριζαν τι πάει να πει… αθλητικό παπούτσι, καλό θα ήταν να μην πάρουν τώρα την απόφαση να γίνουν αθλήτριες, μιας και το σώμα καταπονείται ούτως ή άλλως από τη διαδικασία της εγκυμοσύνης», εξηγεί η κ. Τσαντοπούλου. «Οι ιδανικές ασκήσεις για μία γυναίκα που ανέκαθεν ασχολούνταν με τη γυμναστική είναι οι ισομετρικές (το περπάτημα και το κολύμπι), η αεροβική μέσα στο νερό, το πιλάτες και η γιόγκα. Αντιθέτως, όπως θα συμβουλεύσουν και οι γιατροί, καλύτερα η έγκυος ν’ αποφύγει ν’ ασχοληθεί με τα βαράκια, τις καταδύσεις, τους κοιλιακούς και τα επικίνδυνα για την ίδια και το έμβρυο σπορ (ιππασία, σκι, πολεμικές τέχνες)».

Σωστή διατροφή

Οι διατροφικές συνήθειες της μητέρας πριν και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης φαίνεται, σύμφωνα με έρευνες, ότι μπορεί να επηρεάσουν την υγεία του παιδιού. Αλλωστε, η σωστή διατροφή βοηθάει να είναι καλή η εγκυμοσύνη και ευκολότερος ο τοκετός. Σύμφωνα με τη Γεωργία Δανιά, πτυχιούχο διαιτολόγο-διατροφολόγο, «η δίαιτα της εγκύου πρέπει να περιλαμβάνει όλες τις βιταμίνες και τα θρεπτικά συστατικά, χωρίς όμως η ίδια να τρώει για δύο.

Η υπερβολική αύξηση βάρους κάνει την εγκυμοσύνη και τον τοκετό πιο δύσκολο και… εγκυμονεί κινδύνους -όπως η ανάπτυξη διαβήτη κυήσεως. Η μέση αύξηση βάρους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης σε μία γυναίκα με φυσιολογικό βάρος υπολογίζεται από 9-16 κιλά. Κατά το πρώτο τρίμηνο η αύξηση είναι 1-1,5 κιλό κατά προσέγγιση, κατά το δεύτερο 3,5-4 και κατά το τρίτο τρίμηνο 5-6 κιλά. Οι υπέρβαρες και παχύσαρκες βέβαια θα πρέπει να προσέχουν περισσότερο και να μην πάρουν πάνω από 7-10 κιλά σε όλη την εγκυμοσύνη, ανάλογα με το βάρος που είχαν πριν από τη σύλληψη.

Στην εγκυμοσύνη οι ανάγκες σε θρεπτικά συστατικά και βιταμίνες είναι αυξημένες, ιδίως σε φυλλικό οξύ (βρίσκεται κυρίως στα πράσινα φυλλώδη λαχανικά), σε σίδηρο και ασβέστιο. Οι πρωτεΐνες είναι βασική τροφή για τη δομή των νέων ιστών (τις βρίσκουμε στο κρέας, στα αβγά, στα γαλακτοκομικά). Η βιταμίνη C βοηθάει τους ιστούς να παραμένουν υγιείς και να ανθίστανται στην είσοδο μικροβίων -τη βρίσκουμε φυσικά στα εσπεριδοειδή, τις ντομάτες, τις πράσινες πιπεριές, τα πράσινα λαχανικά και τα φρέσκα φρούτα. Η βιταμίνη Ε βοηθάει στην επούλωση και την υγεία των ιστών και βρίσκεται κυρίως στο λάδι, τα δημητριακά, το αβοκάντο, τον κρόκο του αβγού και τη μαγιά της μπίρας. 

Μικρές συμβουλές για τη διατροφή κατά την κύηση:

* Μικρά και συχνά γεύματα και καλή μάσηση της τροφής για την αποφυγή δυσπεψίας και καούρας.

* Τροφές φρέσκιες, εποχής και καλά πλυμένες. Τα κατεψυγμένα και κονσερβοποιημένα τρόφιμα χάνουν μεγάλο ποσοστό των θρεπτικών τους συστατικών.

* Προτιμάτε το λευκό κρέας από το κόκκινο. Τα λιπαρά οξέα τύπου ωμέγα-3 που περιέχουν τα ψάρια είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη του εγκεφάλου και της όρασης του μωρού, αλλά και για μια υγιή εγκυμοσύνη. Προσοχή όμως στα πολύ μεγάλα ψάρια (ξιφίας, μπακαλιάρος κ.ά.) καθώς συγκεντρώνουν περισσότερο ψευδάργυρο.

* Αποφύγετε το αλκοόλ.

* Περιορίστε τα θαλασσινά για την αποφυγή δηλητηριάσεων».
Πηγή: www.enet.gr

Πώς παρακολουθούμε το παιδί όταν έχει πυρετό: Οι βασικές οδηγίες

Posted on by kostara

Τα παιδιά παθαίνουν συχνά ιώσεις και ανεβάζουν πυρετό, ο οποίος όμως -συνήθως- δεν είναι κάτι επικίνδυνο. Ωστόσο χρειάζεται τη σωστή παρακολούθηση.

Ας δούμε τι συμβουλές δίνουν προς τους γονείς οι ειδικοί από την Β’ Παιδιατρική Κλινική του Νοσοκομείου Παίδων “Παν. & Αγλαϊας Κυριακού” ώστε να μπορέσουμε να παρακολουθήσουμε με μεγαλύτερη ασφάλεια την κατάσταση των παιδιών.

Πρώτα απ’ όλα πρέπει να γνωρίζουμε ότι τα περισσότερα παιδιά με πυρετό έχουν συνήθως ιώσεις. Στην περίπτωση όμως που το παιδί κάνει πυρετό γιατί έχει σοβαρή λοίμωξη, η έγκαιρη διάγνωση παίζει πολύ μεγάλη σημασία. Ο γιατρός που εξετάζει το παιδί σας μπορεί να σας πει τι βλέπει εκείνη μόνο τη στιγμή, εσείς όμως ζείτε μαζί του στο σπίτι και θα πρέπει να προβληματιστείτε και να ξαναζητήσετε ιατρική συμβουλή σε περίπτωση που η κατάσταση αλλάξει. Ποια είναι τα στοιχεία που θα πρέπει να σας προβληματίσουν και να σας ανησυχήσουν;

1. Κακή διάθεση και υπνηλία, που επιμένουν ακόμα και όταν έχει πέσει ο πυρετός. Το παιδί δεν σηκώνεται, δεν παίζει, δεν χαμογελά ή κοιμάται συνέχεια.

2. Πονοκέφαλος. Παιδιά που έχουν ίωση και πυρετό, συχνά έχουν πονοκέφαλο. Το παιδί θα πρέπει να εξετασθεί και πάλι από γιατρό εάν ο πονοκέφαλος είναι έντονος, δεν περνάει με το αντιπυρετικό, όταν υποχωρεί ο πυρετός ή ταυτόχρονα έχει και εμετούς.

3. Εξάνθημα (κοκκινίλες ή σπυριά στο σώμα). Σε περίπτωση που το παιδί σας ενώ εχει πυρετό, εμφανίσει εξάνθημα, θα πρέπει οπωσδήποτε να εξετασθεί αμέσως από γιατρό. Παιδιά με ιώσεις συχνά εμφανίζουν εξανθήματα, όμως ορισμένα από αυτά σημαίνουν την ύπαρξη σοβαρής λοίμωξης και είναι πολύ ανησυχητικό εύρημα. Τα εξανθήματα αυτά μοιάζουν σαν αίμα μέσα στο δέρμα και μπορούν να έχουν μέγεθος σαν κεφάλι καρφίτσας ή μεγαλύτερο, ακόμα και σαν μελανιές. Καθε φορά που το παιδί σας έχει πυρετό, θα πρέπει να το γυμνώνετε κάθε 2-3 ώρες και να το εξετάζετε (ακόμα και τη νύχτα) προσεχτικά, μήπως και εμφανίσει εξάνθημα. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται τις δύο πρώτες ημέρες του πυρετού.

4. Εμετοί. Εάν το παιδί εμφανίσει εμετούς μετά την εξέτασή του στα εξωτερικά ιατρεία, θα πρέπει να επικοινωνήσετε με το γιατρό σας.

Πέτρες στη χολή: Τα συμπτώματα και η πιο αποτελεσματική θεραπεία

Posted on by kostara

Η αντιμετώπιση με λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή της χολολιθίασης σχετίζεται με ελαχιστοποίηση του πόνου και των επιπλοκών, πιο γρήγορη αποκατάσταση και άμεση επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες.
Είναι αλήθεια, ότι πολλοί συνάνθρωποί μας ταλαιπωρούνται καθημερινά, από την ύπαρξη πέτρας στη χολή. Στις περισσότερες περιπτώσεις τα ενοχλητικά συμπτώματα δεν αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά με τη συντηρητική θεραπεία και οι ασθενείς πρέπει να χειρουργηθούν. Ρωτήσαμε τον Δρ. Δημήτρη Φιλίππου να μας πει τι ακριβώς είναι η χολολιθίαση, τα συμπτώματα που παρουσιάζουν οι ασθενείς και τις επιλογές αντιμετώπισης που έχουν.

Τι είναι η χολολιθίαση

Οι πέτρες στη χολή (χολολιθίαση) είναι η παθολογική κατάσταση δημιουργίας λίθων μέσα στην χοληδόχο κύστη. Η χολή είναι ένα πεπτικό υγρό που διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην πέψη των τροφών και ιδιαίτερα των λιπών, ρέει από το ήπαρ (όπου και παράγεται) προς το έντερο διαμέσου ενός πόρου (αυλού), του χοληδόχου πόρου. Μετά τη λήψη τροφής η χοληδόχος κύστη συσπάται και απελευθερώνει τη χολή στο έντερο.

Συμπτώματα χολολιθίασης

Η χολολιθίαση μπορεί να είναι ασυμπτωματική ή να συνοδεύεται από διάφορα συμπτώματα όπως:

  • πόνο στο στομάχι και την άνω κοιλιά
  • συχνά φουσκώματα μετά το φαγητό
  • καούρες
  • ναυτία
  • ρεψίματα
  • πικρό στόμα
  • τάση για έμετο μετά από ένα βαρύ γεύμα
  • πυρετό
  • ίκτερο
  • κολικούς

Παράγοντες που ευνοούν τη δημιουργία χολολιθίασης

  • ηλικία (η χολολιθίαση συναντάται περισσότερο σε άτομα προχωρημένης ηλικίας)
  • φύλο (οι γυναίκες εμφανίζουν συχνότερα πέτρες στη χολή)
  • παχυσαρκία
  • αιμολυτικές αναιμίες – ίκτερος
  • εγκυμοσύνη
  • διάφορες νόσοι του εντέρου
    κακές διατροφικές συνήθειες (δίαιτα πλούσια σε θερμίδες, λίπη και χοληστερόλη)

Κίνδυνοι και επιπλοκές της χολολιθίασης

  • Εμπύημα της χοληδόχου κύστης (συλλογή πύου), οξεία κοιλία και περιτονίτιδα
  • Σταδιακή αλλοίωση των τοιχωμάτων και δημιουργία περιτοναϊκών και εντερικών συμφύσεων
  • Αποφρακτικό ίκτερο, με χαρακτηριστική κίτρινη χροιά του δέρματος και του λευκού μέρους των ματιών συνήθως με κνησμό (φαγούρα) σαν αποτέλεσμα των υψηλών επιπέδων της χολερυθρίνης στο αίμα
  • οξεία παγκρεατίτιδα
  • μηχανική απόφραξη του εντέρου (ειλεός εκ χολολίθου)
  • οξεία χολαγγειίτιδα, δηλαδή η φλεγμονή – βακτηριδιακή μόλυνση των χοληφόρων αγγείων εξαιτίας απόφραξης και στάσης της χολής
  • ύπαρξη μεγάλων χολόλιθων και οι χρόνιες ή επαναλαμβανόμενες φλεγμονές, που έχουν συνδεθεί με την ανάπτυξη καρκίνου της χοληδόχου κύστης.

Αντιμετώπιση χολολιθίασης

Παρά τις διάφορες συντηρητικές μεθόδους που εφαρμόστηκαν στο παρελθόν με φάρμακα από το στόμα ή τη χρήση υπερήχων, η χειρουργική αφαίρεση της χοληδόχου κύστης μαζί με τους περιέχοντες λίθους αποτελεί τη μοναδική ριζική αποτελεσματική και ασφαλή θεραπεία.

Η επέμβαση μπορεί να γίνει είτε με την κλασική ανοιχτή, είτε με τη λαπαροσκοπική χειρουργική μέθοδο. Στην πρώτη περίπτωση απαιτείται μια μεγάλη τομή στην άνω δεξιά κοιλιά μήκους 15-20εκ. η οποία συνοδεύεται από σημαντικό μετεγχειρητικό πόνο και απαιτεί την παραμονή του ασθενούς στο νοσοκομείο για 4-7 ημέρες.

Αντίθετα, η λαπαροσκοπική Χολοκυστεκτομή διενεργείται, υπό γενική αναισθησία, μέσω τεσσάρων μικρών τομών μήκους 0,5-1εκ. διαμέσου τον οποίων εισάγονται μια ειδική κάμερα (λαπαροσκόπιο) και ειδικά χειρουργικά εργαλεία. Επίσης απαιτεί την διοχέτευση εντός της κοιλίας αερίου (CO2), ώστε αυτή να διαταθεί και να προσφέρει στον χειρουργό την απαιτούμενη ορατότητα στην περιοχή της επέμβασης.

Η λαπαροσκοπική χειρουργική αποτελεί πραγματική επανάσταση στην ιατρική προσφέροντας σημαντικά πλεονεκτήματα σε σχέση με την κλασική ανοικτή χειρουργική επέμβαση:

  • Λιγότερο πόνο για τον ασθενή μετά την χειρουργική επέμβαση.
  • Γρηγορότερη αποκατάσταση.
  • Άμεση επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες.
  • Μικρότερο κίνδυνο περιεγχειρητικών λοιμώξεων.
  • Έλεγχο ολόκληρης της κοιλίας.
  • Σημαντικό είναι ότι αυτά τα οφέλη συνδυάζονται, στις περισσότερες περιπτώσεις, με εφάμιλλο ή και καλύτερο θεραπευτικό αποτέλεσμα. Η τεχνική αυτή, βέβαια, πέρα από τον ειδικό εξοπλισμό, απαιτεί και την ύπαρξη εξειδικευμένου σ’ αυτή χειρουργού.

Λίγα λόγια για το Δρ Δημήτρη Φιλίππου

Ο Δρ Δημήτρης Φιλίππου είναι Γενικός Χειρουργός, με μεγάλη χειρουργική εμπειρία σε όλη τη γκάμα των παθήσεων που άπτονται της Γενικής Χειρουργικής. Το βιογραφικό του, πέρα από τις βασικές του σπουδές και το διδακτορικό του, πλαισιώνουν μια σειρά από μετεκπαιδεύσεις κι εκπαιδευτικά προγράμματα που έχει παρακολουθήσει σε Πανεπιστημιακά Νοσοκομεία και Κλινικές στην Ελλάδα, την Ελβετία, το Βέλγιο και τη Ρωσία και τη Γερμανία.
Έχει πλούσιο κλινικό κι εργαστηριακό έργο, όπως επίσης και πλήθος επιστημονικών δημοσιεύσεων σε Ελληνικά και Διεθνή Επιστημονικά περιοδικά.

Για περισσότερες πληροφορίες: www.filippοou-surgery.gr

Τα αφτιά μου βουΐζουν συνέχεια. Υπάρχουν εναλλακτικοί τρόποι για να αντιμετωπίσω τις εμβοές;

Posted on by kostara

 

Οι εμβοές (ή βουητά) αντιστοιχούν στους διάφορους ήχους που προέρχονται από το εσωτερικό του κεφαλιού. Για πολλούς ανθρώπους, αυτό το βουητό είναι ένα κουδούνισμα στο ένα ή στα δυο αυτιά. Μερικές φορές, μπορεί να είναι ένα σφύριγμα, ένας κρότος ή κάποιος άλλος «εσωτερικός» ήχος.

Μας απαντά ο ωτορινολαρυγγολόγος κ. Αναστάσιος Σίσκος:

* Αν ταλαιπωρείσαι από βουητά, καλό είναι να συμβουλευτείς έναν ωτορινολαρυγγολόγο, καθώς συνήθως αποτελούν το σύμπτωμα κάποιας άλλης σωματικής ή ψυχολογικής κατάστασης. Πάντως, ανάμεσα στα συνήθη αίτια για την εν λόγω κατάσταση συγκαταλέγονται η απώλεια ακοής (λόγω ηλικίας), η συνεχής έκθεση σε δυνατούς ήχους, το κερί που συσσωρεύεται στην κυψελίδα του αφτιού, πιθανοί τραυματισμοί στον αυχένα ή το κεφάλι, το άγχος και η κούραση, η υψηλή αρτηριακή πίεση αλλά και ορισμένοι τύποι όγκων. Επιπλέον, τα αντιβιοτικά, τα φάρμακα της χημειοθεραπείας και η λήψη ασπιρίνης σε μεγάλες ποσότητες συνδέονται με την εμφάνιση και την πιθανή επιδείνωση των εμβοών.

* Σε γενικές γραμμές, προσπάθησε να καταπολεμήσεις το άγχος με κάποια ειδική τεχνική χαλάρωσης (π.χ. διαλογισμός), να κοιμάσαι καλά, να αποφεύγεις την ηχορύπανση (ειδικά αν ακούς δυνατά μουσική στο MP3 ή χρησιμοποιείς συχνά ακουστικά) και να περιορίσεις το κάπνισμα και την κατανάλωση αλκοόλ μιας και αυξάνουν την πίεση του αίματος στα αφτιά και, έτσι, ενισχύουν τις εμβοές. Επιπλέον, καλό θα ήταν να ακολουθήσεις μία δίαιτα χαμηλή σε λιπαρά και αλάτι και να ασκείσαι καθημερινά. Γιατί; Με αυτόν τον τρόπο μπορείς να κρατήσεις την πίεση σου σε κανονικά επίπεδα ώστε να περιορίζεις την ένταση και την συχνότητα των εμβοών.

Διαβάστε επίσης

Κύκλωμα παράνομων υιοθεσιών στα Χανιά: Παρένθετη μητέρα γέννησε δίδυμα σε νοσοκομείο

TikTok: Μωρό πετά την Βίβλο στην κολυμπήθρα ενώ το βάπτιζαν

Διαβάστε ακόμη: Ερώτηση: Έχω μια κόρη που πηγαίνει μεγάλα νήπια αλλά ηλικιακά είναι στο τέλος της χρονιάς της…

Διαβάστε ακόμη: Έχω ένα κοριτσάκι 5 μηνών. Όταν ήταν 1 μηνός μας ενημέρωσαν οι γιατροί ότι πρέπει να κάνουμε εξετάσεις για τον θυρεοειδή…

Διαβάστε ακόμη: Έχω ένα αγοράκι 32 μηνών και ακόμα δεν έχει μιλήσει. Λέει κάποιες λέξεις αλλά ακόμα δεν κάνει προτάσεις. Όταν ήταν 1 έτους είχε ένα ατύχημα με τη γλώσσα του…

Διάγνωση της ημικρανίας σε παιδιά και σε εφήβους – Πότε κάνουμε απεικόνιση (μαγνητική ή αξονική) του ΚΝΣ

Posted on by kostara

Οι κεφαλαλγίες (πονοκέφαλοι) σε ηλικία μικρότερη των 3 ετών είναι σπάνια και όταν εμφανίζεται οφείλεται σε οργανικά αίτια- είναι δηλαδή δευτεροπαθής. Μέχρι τα 15 έτη όμως το 75% των παιδιών αναφέρει ότι είχε πονοκέφαλο έστω μια φορά.

Στο παρόν κείμενο δίνονται απαντήσεις από τον Μανώλης Δερμιτζάκης, Νευρολόγος, για μερικά απλά αλλά βασικά ερωτήματα που αφορούν στην διάγνωση της ημικρανίας σ’ αυτήν την ηλικία.

Ποιες άλλες παθήσεις ή καταστάσεις πρέπει να αποκλειστούν πριν τεθεί η διάγνωση της ημικρανίας σε παιδιά ή εφήβους;

• τραυματισμός,

• λοιμώξεις (ιώσεις, φαρυγγίτιδα, μέση ωτίτιδα),

 

• αλλεργίες

• πρέπει να ερωτηθεί εάν υπάρχουν συνυπάρχουσες παθήσεις: επιληψία, σύνδρομο Tourette, σακχαρώδης διαβήτης, κατάθλιψη, παχυσαρκία.

 

• πρέπει να ρωτηθεί το οικογενειακό αναμνηστικό σε πρώτου αλλά και δεύτερου βαθμού συγγενείς

 

• πρέπει να ρωτηθεί το αναμνηστικό από το κοινωνικό και σχολικό περιβάλλον.

 

• πρέπει να γίνει λεπτομερής νευρολογική εξέταση. Ευρήματα στην εξέταση θα μπορούσε να είναι αυξημένη αρτηριακή πίεση οπότε ελέγχουμε για φαιχρωμοκύττωμα, αυξημένη περίμετρος κεφαλής οπότε μπορεί να υπάρχει αυξημένη ενδοκράνια πίεση, σημείο Kerning/Brudzinski οπότε σκεφτόμαστε μηνιγγίτιδα.

 

Πότε κάνουμε απεικόνιση (μαγνητική ή αξονική) του ΚΝΣ σε παιδιά με ημικρανία και ποια απεικόνιση;

Εάν και η ψυχολογική, κοινωνική και οικογενειακή πίεση σε ένα παιδί με ημικρανία για αξονική (CT scan) ή μαγνητική (MRI) τομογραφία είναι μεγάλη, ισχύει ό,τι ισχύει και στους ενήλικες: μια κεφαλαλγία που δεν πληροί τα “red flags” και δεν έχει νευρολογικά ελλείμματα κατά την νευρολογική εκτίμηση δεν χρήζει απεικόνισης.

Απεικόνιση θα πρέπει να γίνεται σε παιδιά και σε εφήβους με έντονη πρωτοεμφανιζόμενη κεφαλαλγία, με νευρολογικά ελλείμματα κατά την εξέταση ή σπασμούς ή σε παιδιά που εμφανίζουν πρόσφατη αλλαγή στα χαρακτηριστικά των κρίσεων κεφαλαλγίας τους.

Γενικά ισχύει ότι η αξονική είναι λιγότερο ευαίσθητη σε σχέση με την μαγνητική τομογραφία και η χορήγηση σκιαστικού ή αντιστοίχως παραμαγνητικής ουσίας είναι πιο ευαίσθητη από την πραγματοποίηση χωρίς.

Πάντως σε συνθήκες τμήματος επειγόντων περιστατικών η διενέργεια αξονικής τομογραφίας (ακόμη και χωρίς σκιαστικό) είναι αρκετή σε περιπτώσεις που εξετάζεται παιδί με έντονη πρωτοεμφανιζόμενη κεφαλαλγία, με νευρολογικά ελλείμματα, αυχενική δυσκαμψία, σπασμούς ή έκπτωση νοητικού επιπέδου.

Σε επείγουσες συνθήκες θα πρέπει να αποκλειστεί ενδοεγκεφαλική αιμορραγία, υπο- ή επισκληρίδιο αιμάτωμα, μεγάλη υπαραχνοειδής αιμορραγία, απόστημα ή όγκος εγκεφάλου και υδροκέφαλος.

Μια μαγνητική τομογραφία σε δεύτερο χρόνο θα μπορούσε να βοηθήσει στην διερεύνηση μιας κεφαλαλγίας όταν υποψιαζόμαστε ανεύρυσμα, μικρές δομικές ανωμαλίες των αγγείων, δομικές βλάβες στο στέλεχος του εγκεφάλου.

Οσφυονωτιαία παρακέντηση (ΟΝΠ) και κεφαλαλγία σε παιδιά και εφήβους

ΟΝΠ θα πρέπει να γίνεται σε περιπτώσεις που υπάρχει υποψία μια φλεγμονώδους διαδικασίας (Gullain-Barre) ή οξείας λεμφοκυτταρικής λευχαιμίας ή λοίμωξης όπως μηνιγγίτιδα ή εγκεφαλίτιδα. Στην περίπτωση που την κεφαλαλγία τη συνοδεύει πτώση επιπέδου συνειδήσεως ή νευρολογικά ελλείμματα θα πρέπει να προηγηθεί επείγουσα αξονική τομογραφία για αποκλεισμό αυξημένης ενδοκράνιας πίεσης.

 

Διαβάστε επίσης:

Έγκλημα στα Γλυκά Νερά: Οι γονείς του Μπάμπη έκαναν βιντεοκλήση για να δει την μικρή Λυδία μέσα από τη φυλακή (video)

Συμπλοκή μεταξύ ανηλίκων στε εμπορικό κέντρο στα Σπάτα – 2 τραυματίες στο Νοσοκομείο Παίδων

Η βιβλιοθήκη με τα παιδικά βιβλία που απέκτησε «Η Φλόγα» στη μνήμη του Διονύση Π. Σιμόπουλου

 

Τι πρέπει να περιέχει το φαρμακείο του σπιτιού;

Posted on by kostara

Συνήθως συμβαίνει σε όλα τα σπίτια, να υπάρχουν δηλαδή ξεχασμένα μπουκαλάκια με φάρμακα, τα οποία όμως, δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να χρησιμοποιούμε ανεξέλεγκτα. Όλα τα φάρμακα του σπιτιού πρέπει να βρίσκονται συγκεντρωμένα και οργανωμένα στο ειδικό κουτί με τη σήμανση, το οποίο θα τοποθετείται ψηλά και μακριά από χώρους με υγρασία, ζέστη και δυνατές μυρωδιές.

 

Όπως μας συμβουλεύει η Αντωνία Μπακάλη, νοσηλεύτρια MEΘ, νοσοκομείου Aγ. Όλγα, «Αυτό που αμέσως πρέπει να κοιτάμε σ’ ένα φάρμακο πριν το χρησιμοποιήσουμε είναι η ημερομηνία λήξης. Ένα φάρμακο που έχει λήξει, δεν προξενεί παρενέργειες, αλλά δεν έχει την ενδεδειγμένη δράση. Στην ημερομηνία λήξης που αναγράφεται στη συσκευασία, πάντα υπάρχει ένα περιθώριο μερικών ημερών, μέσα στο οποίο μπορεί να χορηγηθεί το φάρμακο. Δεύτερο και πολύ σημαντικό είναι η σωστή φύλαξη των φαρμάκων.

 

Το να τα βάλουμε σ’ ένα κουτί δεν σημαίνει ότι τα συντηρούμε σωστά. Πρέπει να διαβάζουμε τις οδηγίες για τη φύλαξή τους, π.χ. τα περισσότερα φυλάσσονται σε θερμοκρασία δωματίου, ενώ υπάρχουν και κάποια που πρέπει να διατηρηθούν στο ψυγείο (υπόθετα, σιρόπια, ορισμένες κρέμες και αλοιφές). Έπειτα ο χώρος που τα φυλάμε πρέπει να είναι μελετημένος. Να είναι σε ψηλό σημείο, μακριά από την πρόσβαση των παιδιών. Είναι σημαντικό επίσης να διαβάζουμε τις οδηγίες για τη σωστή λήψη τους, π.χ. πριν ή μετά το φαγητό. Και τέλος, να διαβάζουμε και τις αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα. Για παράδειγμα, δεν μπορούμε να παίρνουμε μαζί μαγνήσιο με σίδηρο γιατί δεν γίνεται καλή απορρόφησή τους στο στομάχι.»

Και επειδή για να μπορείτε να προσφέρετε ανά πάσα στιγμή σωστά τις πρώτες βοήθειες χρειάζεται να έχετε κάποια πολύ συγκεκριμένα φάρμακα, ας τα δούμε με τη σειρά.
Αντιβιοτικά Φάρμακα
• Αντιβιοτικά σε σκόνη, αλοιφή ή σπρέι
• Βαμβάκι, γάζες, ελαστικούς επιδέσμους
• Αλοιφές για εγκαύματα
• Αντιβιοτικές γάζες με βαζελίνη που δεν χρειάζονται επικόλληση.

Αντισηπτικά φάρμακα
• Φυσιολογικός ορός για τον καθαρισμό της πάσχουσας περιοχής
• Οξυζενέ
• Οινόπνευμα
• Ερυθρό Βάμμα Ιωδίου

Αντιισταμινικά Φάρμακα
• Αλοιφές κατάλληλες σε περίπτωση τσιμπήματος εντόμων, μεδουσών κ.ά.
• Αμμωνία
• Κορτιζόνη
• Κολλύρια για τα μάτια
• Αντιδιαρροϊκά φάρμακα

Παυσίπονα
• Ασπιρίνη
• Παρακεταμόλη (Depon, Ponstan)
• Πιο δυνατά παυσίπονα τύπου Lonarid.

Τι άλλο χρειάζεται
Ένα φαρμακείο χρειάζεται επίσης να είναι εφοδιασμένο με: θερμόμετρο, σύριγγες μιας χρήσης, λαβίδα, ψαλίδι, γάντια μιας χρήσης, παραμάνες, σημειωματάριο και στυλό.

Διαβάστε ακόμα:

Ποια τα συμπτώματα της θερμικής εξάντλησης και της καταπληξίας: Πρόληψη και πρώτες βοήθειες

H 12χρονη Λεμονιά έσωσε άνθρωπο από πνιγμό, χάρη στις πρώτες βοήθειες που έμαθε στο σχολείο

Αυτά είναι τα 9 άκρως επικίνδυνα λάθη που κάνουμε όταν προσφέρουμε Πρώτες Βοήθειες

Διαβάστε ακόμη: 10 tips για να διαχειριστείτε το βάρος του παιδιού σας

Διαβάστε ακόμη: Γιατί τα παιδιά είναι πιο ευάλωτα στις ιώσεις;

Προεκλαμψία – Υψηλή αρτηριακή πίεση στην εγκυμοσύνη

Posted on by kostara

“Η υψηλή αρτηριακή πίεση ονομάζεται επίσης υπέρταση. Η υπέρταση μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα υγείας. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η σοβαρή ή η μη ελεγχόμενη υπέρταση μπορεί να προκαλέσει επιπλοκές για την έγκυο και το έμβρυο που κυοφορεί”, μας λέει ο Παναγιώτης Ψαθάς, μαιευτήρας – γυναικολόγος (ppsathas.com/).

Τι είναι η χρόνια υπέρταση;

Η χρόνια υπέρταση είναι η υψηλή πίεση του αίματος, που υπήρχε πριν μείνετε έγκυος ή η πίεση που παρατηρείται κατά το πρώτο μισό της εγκυμοσύνης σας, δηλαδή πριν από τις 20 εβδομάδες κύησης.

 

Τι είναι η υπέρταση κύησης;

Η υπέρταση κύησης είναι η υψηλή αρτηριακή πίεση που εμφανίζεται, για πρώτη φορά, κατά το δεύτερο μισό της εγκυμοσύνης, δηλαδή μετά τις 20 εβδομάδες. Αν και η υπέρταση κύησης, δεν συνεχίζεται μετά τον τοκετό, ωστόσο μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης υπέρτασης στο μέλλον.

 

Τι είδους προβλήματα μπορεί να προκαλέσει υπέρταση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης;

Η υψηλή αρτηριακή πίεση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για καρδιακή νόσο, νεφρική νόσο και αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Άλλες πιθανές επιπλοκές περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

Περιορισμός της εμβρυϊκής ανάπτυξης: Η υψηλή αρτηριακή πίεση μπορεί να μειώσει τη ροή των θρεπτικών ουσιών προς το μωρό, μέσω του πλακούντα, με αποτέλεσμα να παρουσιαστούν προβλήματα ανάπτυξης του εμβρύου.
Προεκλαμψία: Αυτή η κατάσταση είναι πιο πιθανό να συμβεί σε γυναίκες με χρόνια υψηλή αρτηριακή πίεση από ό, τι στις γυναίκες με φυσιολογική αρτηριακή πίεση.
Πρόωρος τοκετός: Αν ο πλακούντας δεν παρέχει αρκετά θρεπτικά συστατικά και οξυγόνο στο μωρό σας, τότε μπορεί να αποφασιστεί ότι ο πρόωρος τοκετός είναι ασφαλέστερος απ΄ότι η συνέχιση της εγκυμοσύνης.
Αποκόλληση του πλακούντα: Αυτή η κατάσταση, κατά την οποία ο πλακούντας αποκολλάται πρόωρα από το τοίχωμα της μήτρας, είναι μια επείγουσα ιατρική κατάσταση που απαιτεί άμεση θεραπεία.
Καισαρική τομή: Γυναίκες με υπέρταση είναι πιο πιθανό να υποβληθούν σε καισαρική τομή, από τις γυναίκες με φυσιολογική αρτηριακή πίεση.

 

Πώς ελέγχονται οι γυναίκες με χρόνια υπέρταση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης;

Η αρτηριακή σας πίεση θα πρέπει να παρακολουθείται στενά σε όλη την εγκυμοσύνη. Μπορεί να χρειαστεί να παρακολουθείτε την αρτηριακή σας πίεση και στο σπίτι. Χρειάζετε επίσης να κάνετε συχνά υπερηχογράφημα, για να παρακολουθείτε την ανάπτυξη του μωρού σας. Εάν υπάρχει υποψία προβλήματος ανάπτυξης του εμβρύου, μπορεί να υποβληθείτε σε περαιτέρω εξετάσεις για την παρακολούθηση της υγείας του μωρού σας. Αυτές οι εξετάσεις συνήθως γίνονται στο τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης.
Εάν έχετε σοβαρή υπέρταση ή υπάρχουν προβλήματα υγείας που σχετίζονται με την υπέρταση σας, μπορεί να χρειαστεί να αρχίσετε ή να συνεχίσετε να λαμβάνετε φάρμακα για την πίεση του αίματος κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Τι είναι η προεκλαμψία;

Η προεκλαμψία είναι μια σοβαρή διαταραχή της πίεσης του αίματος που μπορεί να επηρεάσει όλα τα όργανα του σώματος. Μια γυναίκα είναι πιθανό να έχει προεκλαμψία, όταν έχει υψηλή πίεση αίματος κι άλλα συμπτώματα που δείχνουν ότι κάποια όργανά της δεν λειτουργούν κανονικά.
Ένα από αυτά τα σημάδια είναι πρωτεϊνουρία (μια μη φυσιολογική ποσότητα πρωτεΐνης στα ούρα). Μια γυναίκα με προεκλαμψία της οποίας η κατάσταση επιδεινώνεται θα παρουσιάσει κι άλλα σοβαρά συμπτώματα.
Αυτά περιλαμβάνουν χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων στο αίμα, μη φυσιολογική νεφρική ή ηπατική λειτουργία, πόνο στο πάνω μέρος της κοιλιάς, αλλαγές στην όραση, υγρό στους πνεύμονες, σοβαρή κεφαλαλγία, υψηλή αρτηριακή πίεση.

 

Πότε μπορεί να συμβεί η προεκλαμψία;

Συνήθως εμφανίζεται μετά από τις 20 εβδομάδες κύησης, στο τρίτο τρίμηνο. Όταν αυτό συμβαίνει πριν από τις 32 εβδομάδες κύησης, ονομάζεται πρώιμης έναρξης προεκλαμψία. Επίσης, μπορεί να συμβεί και κατά την περίοδο μετά τον τοκετό.

 

Τι προκαλεί την προεκλαμψία;

  • Δεν είναι σαφές γιατί μερικές γυναίκες παθαίνουν προεκλαμψία, αλλά ο κίνδυνος προεκλαμψίας αυξάνεται στις γυναίκες οι οποίες:
  •     είναι έγκυοι για πρώτη φορά
  •     είχαν προεκλαμψία σε προηγούμενη κύηση ή έχουν οικογενειακό ιστορικό προεκλαμψίας
  •     έχουν ένα ιστορικό χρόνιας υπέρτασης, νεφρικής νόσου ή και τα δύο
  •     είναι 40 ετών και άνω
  •     κυοφορούν δύο ή περισσότερα έμβρυα
  •     έχουν ορισμένες παθήσεις όπως σακχαρώδη διαβήτη, θρομβοφιλία, λύκο
  •     είναι παχύσαρκες

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι για το μωρό σας εάν προκύψει προεκλαμψία;

Αν η προεκλαμψία παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, τότε μπορεί να χρειαστεί να γεννήσετε πρόωρα. Όταν ένα μωρό γεννιέται πρόωρα έχει αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης επιπλοκών λόγω της προωρότητας.

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι για την έγκυο αν συμβεί προεκλαμψία;

Οι γυναίκες που παρουσίασαν προεκλαμψία, ειδικά εκείνες των οποίων τα μωρά γεννήθηκαν πρόωρα, έχουν αυξημένο κίνδυνο αργότερα στη ζωή της να αναπτύξουν καρδιαγγειακή και νεφρική νόσο, συμπεριλαμβανομένων, της καρδιακής προσβολής, του εγκεφαλικού επεισοδίου και της υψηλής αρτηριακής πίεσης. Το να πάθει μία έγκυος προεκλαμψία μία φορά, αυξάνει τον κίνδυνο επανεμφάνισής της σε μελλοντική εγκυμοσύνη. Η προεκλαμψία μπορεί επίσης να οδηγήσει σε επιληπτικές κρίσεις και εκλαμψία. Επίσης, μπορεί να οδηγήσει σε σύνδρομο HELLP.

 

Τι είναι το σύνδρομο HELLP;

Το σύνδρομο H.E.L.L.P. καλείται έτσι από τα αρχικά των λέξεων: Hemolysis, Elevated  Liver enzymes, Low Platelets. Δηλαδή το σύνδρομο HELLP χαρακτηρίζεται από αιμόλυση (πτώση του αιματοκρίτη), επηρεασμό της ηπατικής λειτουργίας (αυξημένα ηπατικά ένζυμα) και θρομβοπενία (χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων). Η επίπτωση της νόσου αναφέρεται στο 0,5-0,9% του συνόλου των κυήσεων και στο 10-20% των γυναικών με σοβαρή προεκλαμψία. Το σύνδρομο HELLP συνήθως εμφανίζεται κατά τη διάρκεια του τρίτου τριμήνου. Συχνά, μια ασθενής η οποία αναπτύσσει σύνδρομο HELLP έχει συνήθως εμφανίσει υπέρταση της κύησης, ή και προεκλαμψία (υψηλή αρτηριακή πίεση και πρωτεϊνουρία ). Ένα 8% όλων των περιπτώσεων του συνδρόμου αφορούν λεχώνες στις πρώτες εβδομάδες μετά τον τοκετό. Σε γυναίκες που έχουν εμφανίσει το σύνδρομο, η πιθανότητα υποτροπής σε επόμενες κυήσεις κυμαίνεται από 4% μέχρι 27%.

 

Ποια είναι τα σημάδια και τα συμπτώματα της προεκλαμψίας;

Οίδημα του προσώπου ή των χεριών
Επίμονος πονοκέφαλος
Προβλήματα και αλλαγές στην όραση
Πόνος στην άνω κοιλιακή χώρα ή στον ώμο
Ναυτία και έμετος (κατά το δεύτερο μισό της εγκυμοσύνης)
Ξαφνική αύξηση του σωματικού βάρους
Δυσκολία στην αναπνοή

 

Ποια μέτρα μπορώ να πάρω για την πρόληψη της προεκλαμψίας;

Η πρόληψη περιλαμβάνει το προσδιορισμό των παραγόντων κινδύνου για προεκλαμψία και τη λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση αυτών των παραγόντων. Αν έχετε υπέρταση και σχεδιάζετε να μείνετε έγκυος συμβουλευτείτε το γιατρό σας για τις εξετάσεις στις οποίες πρέπει να υποβληθείτε ώστε να διαπιστώσετε αν η υπέρταση έχει άλλες επιπτώσεις στην υγεία σας.
Αν είστε υπέρβαροι, η απώλεια βάρους συνήθως συνιστάται πριν από την εγκυμοσύνη.
Αν έχετε κάποια πάθηση, όπως διαβήτη, συνιστάται ο έλεγχος της κατάστασής σας, πριν μείνετε έγκυος.

Η μικρή Λόλα έχει αλλεργία σε όλες τις τροφές – Ακόμη και το μητρικό γάλα

Posted on by kostara

Η μικρή Λόλα Μπόιντ είναι 14 μηνών και από τη μέρα που γεννήθηκε δεν μπορεί να φάει τίποτα ακόμα μια και έχει αλλεργία ακόμα και στο μητρικό γάλα.

 

Σύμφωνα με το δημοσίευμα της Daily Mail η μικρή Λόλα πάσχει από μια πάθηση που κάνει το έντερο της ανίκανο να επεξεργαστεί τις πρωτεΐνες των τροφίμων.

a2

Τα πρώτα συμπτώματα ήρθαν πολύ νωρίς αμέσως μετά την πρόωρη γέννηση του παιδιού.

«Την πήγα σε πολλούς γιατρούς και νοσοκομεία για υπερηχογραφήματα για να καταλάβω τι συνέβαινε» είπε η ίδια στη Daily Mail Αυστραλίας. Αρχικά της είπαν ότι είχε δυσανεξία στη λακτόζη αλλά αργότερα διαπιστώθηκε ότι η μικρή είναι αλλεργική ακόμα και στη βρώμη.

a3

«Έκλαψα όταν άκουσα την είδηση. Ήμουν μπερδεμένη και μόνο φοβισμένη» είπε η μητέρα όταν έμαθε από τι πάσχει η κόρη της.

a6

 

Σήμερα το κοριτσάκι τρέφεται μέσω ενός σωλήνα από όπου λαμβάνει όλες τις θρεπτικές ουσίες. Η μητέρα της δημοσιοποιεί την ιστορία της γιατί θέλει να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο σχετικά με τη νόσο και να συμβουλεύσει γονείς που μπορεί να δουν παρόμοια συμπτώματα.

Σχιστίες του Γναθοπροσωπικού Συστήματος – Αντιμετώπιση

Posted on by kostara

Από τους Εμμανουήλ Κουδουμνάκης, Χειρουργός ΩΡΛ παίδων, Διευθυντής Α’ ΩΡΛ Κλινικής Παιδιατρικό Κέντρο Αθηνών
Ευθύμιος Κάλτσος, Χειρουργός ΩΡΛ παίδων, Αναπληρωτής Διευθυντής Α’ ΩΡΛ Κλινικής Παιδιατρικό Κέντρο Αθηνών

Οι γναθοπροσωπικές ανωμαλίες, γνωστές και ως σχιστίες, αφορούν σε αγνώστου αιτιολογίας, συγγενείς και μη, γονιδιακές ανωμαλίες του χείλους, της γνάθου και της υπερώας.

Η αποκατάσταση των ανωμαλιών αυτών πρέπει να γίνεται από ομάδα ειδικών, που περιλαμβάνει χειρουργό σχιστιών, ορθοδοντικό, παιδο-οδοντίατρο, γναθοπροσωπικό χειρουργό και λογοπεδικό.

Σχιστίες του χείλους

Η συχνότητα της σχιστίας του χείλους κυμαίνεται από 1/500 έως 1/1000 γεννήσεις. Σε ποσοστό 80% είναι ετερόπλευρες και μόνο στο 20% των περιπτώσεων είναι αμφοτερόπλευρες.

Η χειρουργική αποκατάσταση γίνεται συνήθως στο δεύτερο ή στον τρίτο μήνα της ζωής και από ορισμένους χειρουργούς σχιστιών ακόμα και από την πρώτη εβδομάδα.

Η διάγνωση της χειλεοσχιστίας είναι εφικτή από την ενδομήτρια ζωή με τον υπερηχογραφικό έλεγχο.

Η προεγχειρητική αξιολόγηση του παιδιού με σχιστία περιλαμβάνει το λεπτομερές ιστορικό και την καλή φυσική εξέταση της στοματικής κοιλότητας, των γνάθων και των χειλέων. Παιδιά με μεγάλη υπογναθία πολλές φορές είναι δύσκολο να διασωληνωθούν και να αποσωληνωθούν.

Σε περιπτώσεις χειλεοσχιστίας, με μεγάλη απόκλειση του γναθιαίου τόξου, η τοποθέτηση από την πρώτη μέρα της ζωής steristrip προκαλεί συμπίεση του εύπλαστου οστού και διευκολύνει τη χειρουργική σύγκλειση.

Χειρουργική τεχνική

Η αποκατάσταση της ετερόπλευρης χειλεοσχιστίας γίνεται με τη μέθοδο Millard, τροποποιημένη κατά Salyer, με προωθημένο κρημνό από τη στυλίδα της ρινός και διαμόρφωση του πλάγιου ρινικού τοιχώματος.

Η σύγκλειση γίνεται με συρραφή του στοματικού βλεννογόνου, παρασκευή και συρραφή του τετράγωνου μυός του άνω χείλους, και συρραφή του καλά κινητοποιημένου δερματικού κρημνού.

Η αμφοτερόπλευρη σχιστία του χείλους, παρουσιάζει πολλές φορές δυσκολία στη σύγκλειση, λόγω της μεγάλης απόστασης των κρημνών.

Σε ελάχιστες περιπτώσεις, η αποκατάσταση του άνω χείλους γίνεται σε δύο χειρουργικούς χρόνους. Η βασική αρχή στην αποκατάσταση της αμφοτερόπλευρης σχιστίας του χείλους είναι η μεγάλη κινητοποίηση των δερματικών και των βλεννογονικών κρημνών, ούτως ώστε να επιτευχθεί η συρραφή του χωρίς τάση, που εγκυμονεί κίνδυνο διάσπασης του τραύματος.

Η σίτιση του παιδιού μετά το χειρουργείο γίνεται με θηλασμό ή με θήλαστρο (μπιμπερό). Μετεγχειρητικά, το παιδί παραμένει νοσηλευόμενο για μία ή δύο ημέρες. Οι επουλωτικές κρέμες που χρησιμοποιούνται για δύο μήνες, μετεγχειρητικά, έχουν πολύ καλά αποτελέσματα.

Επιπλοκές

Συμβαίνουν σε ποσοστό 3-5% και αφορούν σε διάσπαση τραύματος λόγω επιμόλυνσης ή υπερβολικής τάσης, σε παραμόρφωση της ρινός και ασυμμετρία του ερυθρού του χείλους. Η διόρθωση των επιπλοκών μπορεί να γίνει με διάφορες τεχνικές τουλάχιστον έξι εβδομάδες μετά το πρώτο χειρουργείο.