Author: Papanikolaou

Οι τρισδιάστατες ταινίες μπορεί να λειτουργήσουν ως άτυπο διαγνωστικό εργαλείο για μία σειρά παθήσεων στα μάτια για τα μικρά παιδιά, υποστηρίζουν αμερικανοί ειδικοί. Τα κορίτσια και τα αγόρια κάτω των έξι χρόνων που έχουν πρόβλημα να δουν τρισδιάστατες εικόνες μπορεί να πάσχουν από αμβλυωπία, το κοινώς λεγόμενο «τεμπέλικο μάτι».

Οφθαλμίατροι υποστηρίζουν ότι η παρακολούθηση τρισδιάστατων ταινιών ή η ενασχόληση με αντίστοιχα βιντεοπαιχνίδια συνιστούν μία «θαυμάσια ευκαιρία» για την πρόωρη διάγνωση της πάθησης. Η τρισδιάστατη τεχνολογία, που προκαλεί γρήγορη, μη φυσιολογική κίνηση των οφθαλμών, εξυπηρετεί σε μεγάλο βαθμό τον σκοπό αυτό.

Σύμφωνα με τον Μάικλ Ντουένας, διευθυντή Επιστημών Υγείας και Πολιτικής στην Αμερικανική Οπτομετρική Ένωση, σε περίπτωση που το παιδί δεν βλέπει τις τρισδιάστατες εικόνες ενδέχεται να πάσχει από κάποια διαταραχή της όρασης, όπως το «τεμπέλικο μάτι», πάθηση που προκαλείται από τη μη χρησιμοποίηση του ενός ματιού (πιο σπάνια και των δύο ματιών) από τη νεογνική και βρεφική ηλικία και μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη μείωση της οπτικής οξύτητας.
Τα παιδιά που ζαλίζονται ή αισθάνονται δυσφορία όταν βλέπουν τρισδιάστατες εικόνες πρέπει επίσης να εξετάζονται.

Διαβάστε περισσότερα για τις παθήσεις της παιδικής όρασης ΕΔΩ

Ανησυχητικά στοιχεία έφεραν στο φως της δημοσιότητας με έρευνά τους το Κέντρο Πρόληψης Εξαρτησιογόνων Ουσιών «Ελπίδα», σε συνεργασία με τον ΟΚΑΝΑ.

Με βάση την έρευνα, η οποία έγινε σε αντιπροσωπευτικό πανελλαδικό δείγμα λυκείων όλης της χώρας,
*ένας στους επτά μαθητές πίνει αλκοόλ 2-3 φορές την εβδομάδα,
*σχεδόν οι μισοί μαθητές (42%) έχουν αναφέρει υπερβολική χρήση αλκοόλ, πίνοντας πέντε ή και περισσότερα ποτά,
*περιστατικά μέθης ανέφεραν το 14,9% των αγοριών και το 9,5% των κοριτσιών.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα παραπάνω ποσοστά αυξάνονται στην περιφέρεια, σε σύγκριση με τα μεγάλα αστικά κέντρα.

Έναν νέο τρόπο να εντοπίζουν πρόωρα εκείνους που θα αναπτύξουν διαβήτη τύπου 2 ισχυρίζονται ότι ανακάλυψαν ερευνητές. Σύμφωνα με τις δηλώσεις τους, ένα νέο αιματολογικό διαγνωστικό τεστ εκτιμάται ότι θα μπορεί στο μέλλον να ανιχνεύει τον διαβήτη μέχρι και δέκα χρόνια πριν εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα.

Πιο συγκεκριμένα επιστήμονες της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και του Γενικού Νοσοκομείου της Μασαχουσέτης, υπό τον Τόμας Γουάνγκ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο ιατρικό περιοδικό «Nature Medicine», εστίασαν την προσοχή τους στις μεταβολές που παρατηρούνται σε μια ομάδα συγκεκριμένων χημικών μεταβολιτών (μορίων τα οποία εμπλέκονται στη διαδικασία του μεταβολισμού στο σώμα), που βρίσκονται στο αίμα και συσχετίζονται με την πάθηση, η οποία συνδέεται με τη διαταραχή της ορμόνης ινσουλίνης.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα υψηλά επίπεδα πέντε αμινοξέων, σε συγκεκριμένους συνδυασμούς μεταξύ τους, «δείχνουν» την εμφάνιση του διαβήτη. Μάλιστα, όσοι έχουν τα υψηλότερα επίπεδα αυτών των αμινοξέων παρουσιάζουν τέσσερις έως πέντε φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν τη νόσο, σε σχέση με όσους έχουν τα χαμηλότερα επίπεδα. Οι επιστήμονες αισιοδοξούν ότι θα μπορέσουν να βασιστούν σε αυτούς τους νέους βιολογικούς δείκτες, για να προβλέπουν πρόωρα την εκδήλωση της πάθησης.

Ο διαβήτης τύπου 2 είναι ο συχνότερος διαβήτης στους ενηλίκους. Σπουδαίος προδιαθεσικός παράγοντας για την ανάπτυξη διαβήτη τύπου 2 είναι η παχυσαρκία. Η παχυσαρκία προδιαθέτει στην ανάπτυξη ινσουλινοαντοχής πιθανόν λόγω της παραγωγής από το λιπώδη ιστό ουσιών που ελαττώνουν την ευαισθησία των κυττάρων στην ινσουλίνη. Άλλοι προδιαθεσικοί παράγοντες είναι η ηλικία και το οικογενειακό ιστορικό.

Στον διαβήτη τύπου 2, τα συμπτώματα είναι πιο ήπια και η πιθανότητα εμφάνισης διαβητικής κετοξέωσης είναι μικρή. Παρ’ όλ’ αυτά, ο κίνδυνος απώτερων και σοβαρών επιπλοκών παραμένει υψηλός. Το πρώτο βήμα στη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2 είναι η αλλαγή του τρόπου ζωής του ασθενούς με στόχο την απώλεια βάρους, την αύξηση της σωματικής άσκησης και την υγιεινή διατροφή. Εάν κριθεί απαραίτητο, χρησιμοποιούνται αντιδιαβητικά φάρμακα. Στην περίπτωση που η θεραπεία αποτύχει, κρίνεται σκόπιμη η χορήγηση ινσουλίνης για τον έλεγχο και αυτών των ασθενών.

Έτσι λοιπόν, η ανάπτυξη ενός έγκαιρου διαγνωστικού τεστ θα επιτρέψει ακριβώς την ανίχνευση της νόσου πριν προλάβει να απορρυθμίσει τον οργανισμό, με πιθανές επιπτώσεις προβλήματα στην καρδιά, τα νεφρά, εγκεφαλικό, τύφλωση, ακρωτηριασμό κ.α..

Τι είναι η Σκλήρυνση Κατά Πλάκας; Ποια είναι τα κλινικά και ανοσολογικά στοιχεία που την χαρακτηρίζουν; Ποια είναι τα νεότερα θεραπευτικά δεδομένα; Ποια είναι τα νεότερα ερευνητικά δεδομένα και κατευθύνσεις; Ακόμη ποιες είναι οι εξελίξεις στην έγκαιρη αντιμετώπισή της;

Αυτά αλλά και πολλά ακόμη ενδιαφέροντα ερωτήματα θα δώσουν το έναυσμα για περεταίρω ανάπτυξη και διάλογο, στην ειδική ενημερωτική εκδήλωση με τίτλο: «Σκλήρυνση κατά Πλάκας: Σύγχρονες εξελίξεις και νέα δεδομένα», που διοργανώνουν η Ελληνική Εταιρεία Νευροεπιστημών, η Ελληνική Νευρολογική Εταιρεία και το Ίδρυμα Ευγενίδου, τη Δευτέρα 21 Μαρτίου 2011 και ώρα 18:30 στο Αμφιθέατρο του Ιδρύματος Ευγενίδου (Λεωφ. Συγγρού 387, Π. Φάληρο).

Στην εκδήλωση θα μιλήσουν οι ειδικοί επιστήμονες: Δρ. Κ. Κυλιντηρέας, Επίκουρος Καθηγητής Νευρολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Δρ. Ν. Γρηγοριάδης, Επίκουρος Καθηγητής Νευρολογίας Α.Π.Θ., κ. Β. Τσεβελέκη, Ερευνήτρια στο Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ, και Δρ Κ. Βαμβουράκης Επίκουρος Καθηγητής Νευρολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ το Προεδρείο απαρτίζουν οι κ.κ. Ι. Μυλωνάς, Ομότιμος Καθηγητής Ιατρικής Σχολής ΑΠΘ και Η. Κούβελας, Ομότιμος Καθηγητής Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Πατρών.

Σημειώνεται ότι η εκδήλωση πραγματοποιείται στο πλαίσιο της διεθνούς εκστρατείας πληροφόρησης για την έρευνα του νευρικού συστήματος που συντονίζεται από την European Dana Alliance for the Brain και η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό, απαραίτητη είναι όμως η δήλωση συμμετοχής στο τηλέφωνο 210 9469688.

Λίγα λόγια για την Σκλήρυνση Κατά Πλάκας
Η σκλήρυνση κατά πλάκας (ΣΚΠ) είναι μια χρόνια νευρολογική αυτοάνοση ασθένεια, κατά την εκδήλωση της οποίας το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται και καταστρέφει τη μυέλινη που περιβάλλει τους άξονες των νευρώνων, με αποτέλεσμα την απομυελίνωση και την δημιουργία της απομυελινωτικής πλάκας. Αυτό με την σειρά του έχει ως αποτέλεσμα τον εκφυλισμό του νευράξονα, μέσω του οποίου μεταφέρεται η πληροφορία από νευρώνα σε νευρώνα. Η νόσος αυτή πλήττει περίπου 2,5 εκατομμύρια νεαρά άτομα παγκοσμίως και αποτελεί μια πολυπαραγοντική ασθένεια, τα συγκεκριμένα αίτια εκδήλωσης της οποίας δεν έχουν προσδιοριστεί. Η άποψη της πολυπαραγοντικότητας της νόσου στηρίζεται στη σαφή κλινική ποικιλομορφία που εμφανίζει με διακριτές κλινικές μορφές και διακύμανση στη βαρύτητα των συμπτωμάτων. Από τη μελέτη όμως της φυσικής της πορείας φαίνεται ότι παρά την ετερογένεια που παρουσιάζει, εξελίσσεται συνολικά σε δύο φάσεις. Έτσι, ενώ στην αρχή, στις περισσότερες μορφές της η νόσος εμφανίζεται με φλεγμονώδεις χαρακτήρες που εκφράζονται με τις κλινικές υποτροπές, στη συνέχεια μεταπίπτει στην εκφυλιστική φάση.

Η φαρμακευτική παρέμβαση για την ΣΚΠ περιλαμβάνει τη χρήση ανοσοτροποποιητικών παραγόντων, όπως η ιντερφερόνη β και η οξεϊκή γλατιραμέρη, τη χορήγηση ανοσοκατασταλτικών, όπως η μιτοξανδρόνη και πιο πρόσφατα τη χορήγηση μονοκλωνικών αντισωμάτων, όπως το ναταλίζουμαμπ. Πρόκειται για θεραπείες με δεδομένη αποτελεσματικότητα και ξεκάθαρες ενδείξεις χορήγησης. Η παρουσία ωστόσο ανεπιθύμητων ενεργειών αναδεικνύουν την τεράστια σημασία που πρέπει να δίδεται πλέον στο προφίλ ασφάλειας ενός φαρμάκου που εισάγεται στη θεραπευτική της ΣΚΠ. Στα νεότερα θεραπευτικά δεδομένα για την ΣΚΠ περιλαμβάνονται στοιχεία, με βάση τα οποία θα μπορούσε να γίνει μια σχετικά έστω ασφαλής πρόβλεψη ανταπόκρισης για κάποιες από τις ανοσοτροποιητικές θεραπείες, όπως επίσης και δεδομένα για την αποτελεσματικότητα και ασφάλεια ορισμένων από τις από του στόματος θεραπείες που αναμένονται σύντομα να κυκλοφορήσουν. Σημαντικό τέλος στοιχείο στη θεραπεία της ΣΚΠ αποτελεί η δυνατότητα εξασφάλισης νευροπροστασίας κάτι που οι τρέχουσες θεραπείες μερικώς μόνο παρέχουν. Προς την κατεύθυνση αυτή έχει γίνει πολύς λόγος τα τελευταία χρόνια για τη μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων στην ΣΚΠ, προσέγγιση για την οποία δεν υπάρχουν επαρκή επιστημονικά δεδομένα ούτε για την αποτελεσματικότητα, αλλά ούτε για την ασφάλειά της.

Σύμφωνα με τις τελευταίες απόψεις, η πρώιμη αντιμετώπιση και η επιβράδυνση της εξέλιξης της νόσου πριν μεταπέσει στην εκφυλιστική της μορφή, αποτελεί πλέον καθοριστικό θεραπευτικό στόχο. Επειδή όμως η διάγνωση της ΣΚΠ εξακολουθεί να παραμένει κλινική, είναι ευνόητο ότι η αναγνώριση και ο καθορισμός διαφόρων παραμέτρων-δεικτών πρώιμης διάγνωσης αποτελεί απαραίτητο εργαλείο στην καθημερινή κλινική πράξη. Αναμφισβήτητα, η σύγχρονη τεχνολογία και ιδιαίτερα η νευροαπεικόνιση αλλά και οι εξελίξεις στις βασικές επιστήμες, προσδίδουν ευοίωνη προοπτική τόσο στην πρώιμη, όσο και τη ριζικότερη συνολική θεραπευτική προσέγγιση της ιδιόμορφης αυτής πάθησης.

Η αποκωδικοποίηση του ανθρώπινου γονιδιώματος σε συνδυασμό με τη ραγδαία τεχνολογική πρόοδο της εποχής μας επέτρεψε πρωτοποριακές πειραματικές προσεγγίσεις που εξέλιξαν τη γνώση γύρω από τους μηχανισμούς που λειτουργούν κατά την εμφάνιση της ΣΚΠ. Ως αποτέλεσμα, με τη χρήση ζωικών πειραματικών προτύπων έχει γίνει περισσότερο κατανοητός ο τρόπος απορύθμισης του ανοσοποιητικού συστήματος και έχουν αναλυθεί οι περιβαλλοντικοί και γενετικοί παράγοντες που επηρεάζουν την εκδήλωση και πορεία της νόσου. Δεδομένα από τελευταίες μελέτες έδειξαν το συσχετισμό της ΣΚΠ με προϋπάρχουσες μολύνσεις από συγκεκριμένους ιούς, τον τρόπο ζωής, τις διατροφικές συνήθειες και ορμονικούς παράγοντες. Η βαθύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο εκδηλώνεται η παθολογία της νόσου θα επιτρέψει το σχεδιασμό πιο αποτελεσματικών, εξειδικευμένων θεραπευτικών προσεγγίσεων σε αντίθεση με τις ήδη υπάρχουσες θεραπείες που αποσκοπούν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων όταν αυτά εκδηλώνονται.

Οι υποψήφιοι μπαμπάδες ή οι συνάδελφοι που καπνίζουν, υποχρεώνοντας έτσι τις εγκύους γυναίκες να γίνονται παθητικές καπνίστριες, αυξάνουν τον κίνδυνο διακοπής της κύησης του εμβρύου ή για γέννηση παιδιού με ανωμαλίες, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Νότιγχαμ, με επικεφαλής τη βοηθό καθηγήτρια ιατρικής στατιστικής Τζο Λεονάρντι-Μπι, σύμφωνα με το BBC, διαπίστωσαν ότι οι έγκυες που εκτίθενται στον καπνό στο σπίτι ή στην εργασία τους, αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο κατά 23% για θάνατο του εμβρύου και κατά 13% για γέννηση μωρού με γενετικές ανωμαλίες.

Οι επιστήμονες αξιολόγησαν 19 προηγούμενες μελέτες που έχουν πάνω στο ζήτημα διεθνώς και συμπέραναν ότι αρκεί η έγκυος να εκτίθεται παθητικά στο κάπνισμα τουλάχιστον δέκα τσιγάρων τη μέρα, για να αυξηθεί ο κίνδυνος που αντιμετωπίζει.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι οι γυναίκες που καπνίζουν στη διάρκεια της εγκυμοσύνης, δημιουργούν σοβαρούς κινδύνους για την υγεία του μωρού τους, όπως χαμηλό βάρος, πρόωρη γέννα, καρδιακά και άλλα πιθανά προβλήματα υγείας.

Η Λεονάρντι-Μπι δήλωσε ότι οι επιστήμονες δεν ξέρουν ακόμα πότε ακριβώς αρχίζουν οι κίνδυνοι για το μωρό στην μήτρα εξαιτίας του παθητικού καπνίσματος της εγκύου μητέρας.

Δεν είναι επίσης σαφές σε ποιο βαθμό παίζουν ρόλο οι επιπτώσεις από τον καπνό που άμεσα εισπνέει μια έγκυος από το περιβάλλον της και πόσο φταίει η επίπτωση του καπνίσματος στο σπέρμα του καπνιστή πατέρα, κάτι που επηρεάζει απευθείας το DNA του εμβρύου.

Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με τους ερευνητές, είναι σημαντικό οι υποψήφιοι καπνιστές πατέρες να συνειδητοποιήσουν τον κίνδυνο που συνιστούν για την εγκυμοσύνη της γυναίκας τους, γι’ αυτό, κατά την Λεονάρντι-Μπι, θα ήταν καλύτερο να σταματήσουν έγκαιρα να καπνίζουν ή τουλάχιστον να περιορίσουν δραστικά το τσιγάρο, μόλις αποφασίσουν να κάνουν παιδί.

ΠΗΓΗ: www.protothema.gr

Στόχος της Ευρωπαϊκής Ημέρας Λογοθεραπείας είναι η ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού, καθώς και των άλλων ειδικών, για τις ανάγκες των ατόμων που αντιμετωπίζουν δυσκολία στην επικοινωνία και για τα δικαιώματά τους.
Εκείνη τη μέρα, σε όλη την Ευρώπη, πραγματοποιούνται δραστηριότητες για να ενημερωθεί το κοινό για τις διαταραχές του λόγου και τις επικοινωνίας, καθώς και για την πρόληψη, τον έγκαιρο εντοπισμό και αντιμετώπιση τους. Μέσα απ’ αυτές τις διαδικασίες αναδεικνύεται και ο ρόλος του λογοπεδικού, η επιστημονική του κατάρτιση και η συμβολή του στην πρόληψη και παρέμβαση αυτών των διαταραχών.

Στην επιστήμη της λογοθεραπείας η πρόληψη ασκείται σε πολλά επίπεδα: στο πρώτο επίπεδο αποτελεί την ενημέρωση του κοινού, αλλά και ατόμων που έχουν μια σημαντική θέση στην ανατροφή των παιδιών (δάσκαλοι, παιδίατροι, κ.ά) για την ανάπτυξη του λόγου και της επικοινωνίας και για τις καλύτερες συνθήκες για να γίνει αυτή χωρίς αρνητικές συνέπειες.
Σε ένα δεύτερο επίπεδο, η πρόληψη σημαίνει τον έγκαιρο εντοπισμό των διαταραχών λόγου και επικοινωνίας, μέσα από διερευνητικές διαδικασίες όπως σταθμισμένα ερωτηματολόγια ή ανιχνευτικά εργαλεία.
Στη συνέχεια, σε ένα τρίτο επίπεδο, οι δυσκολίες που έχουν εντοπισθεί θα πρέπει να αντιμετωπισθούν με υψηλού επιπέδου υπηρεσίες για να αποφευχθούν βλαβερές συνέπειες στο μέλλον. Για παράδειγμα, ένα παιδί που παρουσιάζει επιβράδυνση στην ανάπτυξη του λόγου θα πρέπει να εξετασθεί και να αντιμετωπισθεί από τον ειδικό έγκαιρα, διότι μπορεί να αναπτυχθούν  επιπρόσθετα προβλήματα με την πάροδο του χρόνου. Είναι πλέον αποδεδειγμένο ότι οι επιπτώσεις μιας πρώιμης καθυστέρησης στην ανάπτυξη του λόγου μπορεί να είναι σύνθετες και πολύπλευρες, για παράδειγμα, μπορεί να είναι γλωσσικές, μαθησιακές, κοινωνικές ή και συναισθηματικές. Η έγκαιρη αντιμετώπιση μπορεί να προλάβει αυτές τις δευτερογενείς επιπτώσεις.

«Ακούγοντας σ’ έναν κόσμο γεμάτο θόρυβο»
Φέτος η Ευρωπαϊκή Ημέρα Λογοθεραπείας  είναι αφιερωμένη στην ακοή και στην σημασία της στη ζωή μας. Η ακοή είναι μία από τις βασικές μας αισθήσεις – μας βοηθά να επικοινωνούμε (είτε όταν είμαστε σε άμεση επαφή με τους συνομιλητές μας είτε όταν βρισκόμαστε σε απόσταση ακόμα και πολύ μακρινή), συμβάλει στην αντίληψη του περιβάλλοντός μας και μας προειδοποιεί για κινδύνους γύρω μας, μας βοηθάει να μαθαίνουμε, να ακούμε και να απολαμβάνουμε τη μουσική, και συμβάλει σημαντικά στη διασκέδασή μας.  Η ακοή είναι πολύ σημαντική και τη θεωρούμε δεδομένη – δεν είναι όμως….

Ζούμε σε ένα θορυβώδες περιβάλλον, όπου είμαστε εκτεθειμένοι καθημερινά  σε θορύβους από τις κόρνες, τις σειρήνες και τους συναγερμούς, από τα μέσα μεταφοράς, από τη  δυνατή μουσική σε συναυλίες, γήπεδα, club και bar. Το σχολικό περιβάλλον είναι επίσης μια σημαντική πηγή θορύβου (διαλείμματα).
Ιδιαίτερη ευαισθησία στην ηχορύπανση εμφανίζουν τα παιδιά. Τα παιδιά και οι έφηβοι είναι περιτριγυρισμένοι από ηλεκτρονικές συσκευές: Ραδιόφωνο, DVD, CD, ηλεκτρονικά παιχνίδια, iPods και MP3 players, όλα ακούγονται στη διαπασών. Είναι σίγουρο ότι δεν συνειδητοποιούν τις βλαβερές συνέπειες στην ακοή τους.

Περισσότεροι από το 50% όσων χρησιμοποιούν συσκευές αναπαραγωγής μουσικής (MP3 players) αναμένεται προοδευτικά  να οδηγηθούν σε κάποια μορφή βαρηκοΐας, σύμφωνα με στοιχεία της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης Deafness Research UK.  Σχεδόν το 40% των ατόμων που ερωτήθηκαν δήλωσε ότι δεν γνώριζε ότι ακούγοντας μουσική δυνατά μέσω ενός φορητού MP3 ή σε club ή ακόμα και στο αυτοκίνητο έβλαπτε την ακοή του. Η συνεχής έκθεση σε επίπεδα θορύβου των 90 ντεσιμπέλ (dB) και άνω, μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια ακοής.

Θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι:
• Η βαρηκοΐα μπορεί να προκληθεί είτε από ένα πολύ ισχυρό ήχο, είτε  από τη διαρκή έκθεση σε ήχους μικρότερης έντασης.
• Το άτομο που εκτίθεται στο θόρυβο αργεί να αντιληφθεί ότι βλάπτεται σταδιακά η ακοή του διότι δεν αντιλαμβάνεται άμεσα τις συνέπειες στην καθημερινή του ζωή. Οι συνέπειες γίνονται αντιληπτές σε βάθος χρόνου και δεν είναι αντιστρεπτές.
• Η απώλεια ακοής λόγω θορύβου επηρεάζει περισσότερο την ικανότητα αντίληψης ήχων ομιλίας υψηλών συχνοτήτων (π.χ. σ, ξ, ψ, χ, φ).
• Ένα άτομο με βαρηκοΐα δύσκολα διακρίνει ήχους που μοιάζουν μεταξύ τους, δεν ξεχωρίζει τις λέξεις ή, ακόμη χειρότερα, ισχυρίζεται ότι ακούει μια χαρά, απλώς οι άλλοι δε μιλούν καθαρά.  Η αντίληψη  του νοήματος στηρίζεται στα συμφραζόμενα και λιγότερο στην ακοή.

Μόνο όσοι χάνουν την ακοή τους συνειδητοποιούν πλήρως τη σπουδαιότητά της. Είναι σημαντικό λοιπόν να μάθουμε να την προφυλάσσουμε από τους κινδύνους που μπορούμε να ελέγξουμε και να τη συντηρούμε στα καλύτερα δυνατά επίπεδα.  Ο συστηματικός έλεγχος της ακοής συμβάλει στην πρόληψη και την πιο έγκαιρη αντιμετώπιση των όποιων προβλημάτων της.

Δράσεις 2011
Φέτος σημαντική δράση θα αφορά την ανίχνευση διαταραχών ακοής και η ενημέρωση του κοινού για αυτές. Επιπρόσθετα, όπως κάθε χρόνο, οι δράσεις πρόληψης σκοπεύουν να ενημερώσουν το ευρύ κοινό, τους εκπαιδευτικούς και άλλους ειδικούς για τις διαταραχές λόγου και επικοινωνίας στην παιδική ηλικία γενικότερα.

• Ανιχνεύσεις ακοής: Πολλά Νοσοκομεία της χώρας σε συνεργασία με τον Πανελλήνιο Σύλλογο Λογοπεδικών-Λογοθεραπευτών και με αφορμή την Ευρωπαϊκή Ημέρα Λογοθεραπείας θα παρέχουν δωρεάν ανιχνεύσεις ακοής σε παιδιά την Δευτέρα 14 Μαρτίου.
Tα Νοσοκομεία που θα παρέχουν αυτή την υπηρεσία θα είναι: το Αττικό Νοσοκομείο, το Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία», το Νοσοκομείο Παίδων Αγλαϊα Κυριακού, το Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ στη Θεσσαλονίκη, το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης, το Καραμανδάνειο Νοσοκομείο Πάτρας, το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας και το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου Κρήτης.

• «Μίλα για το Λόγο»: σε «στέκια», σε κεντρικά σημεία πόλεων λογοπεδικοί/ λογοθεραπευτές θα απαντούν σε ερωτήσεις και σε απορίες του κοινού.
Στην Αθήνα στο Δήμο Γαλατσίου, στο Ι.Π.Κ. Αθηνών – Γαρέφη, στη Νέα Μάκρη Αττικής, στη Θεσσαλονίκη, στη Θάσο, στην Καβάλα, στην Αλεξανδρούπολη και στα Χανιά Κρήτης και στον Τύρναβο.

• «Κινητές Μονάδες» για ανιχνεύσεις:
Στη Νέα Μάκρη, στη Λάρισα και στο Ρέθυμνο.

• «Ανοιχτές πόρτες»:
Στα Κέντρα Ψυχικής Υγείας και στις Ιατροπαιδαγωγικές Υπηρεσίες, λογοπεδικοί θα εξετάζουν παιδιά χωρίς ραντεβού για την ανίχνευση διαταραχών λόγου και επικοινωνίας.
Στην Αττική στο ΚΨΥ Περιστερίου, στη Θεσσαλονίκη στο ΚΨΥ Δυτικού και στο ΚΨΥ Β/Δ Τομέα, στο ΚΨΥ Καβάλας, στη Κέρκυρα, στο ΚΨΥ Σερρών.

Όλες οι δράσεις παρέχονται δωρεάν
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επισκεφτούν το site μας https://www.logopedists.gr/ ή να επικοινωνήσουν με τη γραμματεία του ΠΣΛ στο τηλέφωνο 210-7779901 από τις 15 Φεβρουαρίου και μετά για να ενημερωθούν για τα συνεργαζόμενα νοσοκομεία, τις ώρες και τις ηλικίες που μπορούν να εξυπηρετήσουν καθώς και ημερομηνίες, τόπο και χώρο των δράσεων.

Η εξάρτηση από τηλεοράσεις, κινητά τηλέφωνα και laptops κοστίζει μάλλον ακριβά στους Αμερικανούς… σε ώρες ύπνου.

Η εθνική “μανία” των αμερικανών να παρακολουθούν τηλεόραση κάθε βράδυ πριν κοιμηθούν, να παίζουν βίντεο γκέιμς μέχρι αργά την νύχτα ή να ελέγχουν τα μηνύματα στο ηλεκτρονικό τους ταχυδρομείο ή στο κινητό τους τηλέφωνο, ενδέχεται να επηρεάζει τις συνήθειες του αμερικανικού λαού αναφορικά με τον ύπνο.

“Δυστυχώς, μπορεί να γίνει κακή χρήση των κινητών τηλεφώνων και των υπολογιστών, που κάνουν τη ζωή μας πιο παραγωγική και ευχάριστη, σε τέτοιο βαθμό ώστε να στερούν ώρες ύπνου από εκατομμύρια αμερικανούς, οι οποίοι την επόμενη ημέρα θα έχουν κακές επιδόσεις”, αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο Ράσελ Ρόζενμπεργκ, αντιπρόεδρος της Εθνικής Ένωσης Ύπνου (NSF), που εδρεύει στην Ουάσινγκτον.

Σχεδόν το 95% των ερωτηθέντων σε έρευνα της NSF απάντησαν ότι χρησιμοποιούν κάποιο είδος ηλεκτρονικής συσκευής μία ώρα πριν κοιμηθούν και περίπου τα δύο τρίτα απάντησαν ότι δεν κοιμούνται αρκετά στη διάρκεια της εβδομάδας.

Ο Τσαρλς Τσάισλερ της Ιατρικής Σχολής του Harvard και του Brigham & Women’s Hospital στη Βοστόνη, δήλωσε ότι η έκθεση σε τεχνητό φωτισμό πριν από τον ύπνο μπορεί να αυξήσει το αίσθημα της εγρήγορσης και να επηρεάσει αρνητικά την έκκριση της μελατονίνης, της ορμόνης που διευκολύνει τον ύπνο.

Η ηλικιακή ομάδα 46 με 64 ετών είναι εκείνη που παρακολουθεί περισσότερο τηλεόραση πριν πάει για ύπνο, ενώ περισσότεροι από ένα τρίτο από την ομάδα 13 με 18 ετών και 28% της ομάδας 19 με 29 ετών παίζουν βίντεο γκέιμς πριν πάνε για ύπνο.

Το 61% απάντησαν ότι χρησιμοποιούν τον υπολογιστή τους τουλάχιστον μερικές νύχτες την εβδομάδα.

Και η τάση να διατηρείς επαφή με τον “έξω κόσμο” σημαίνει ότι ακόμα κι εκείνοι που έχουν καταφέρει να κοιμηθούν, ξυπνούν από τον ήχο του κινητού, του γραπτού μηνύματος ή του εισερχόμενου email στη διάρκεια της νύχτας.

Η “Γενιά Ζ”, δηλαδή από 13 ως 18 ετών, είναι η περισσότερο στερημένη από ύπνο ομάδα, με το 22% των παιδιών να περιγράφουν ότι αισθάνονται “υπνηλία”, σε σχέση με μόνο 9% της ομάδας 46 με 64 ετών.

Ειδικοί σε θέματα ύπνου προτείνουν οι έφηβοι να κοιμούνται 9 ώρες και 15 λεπτά τη νύχτα, αλλά οι έφηβοι που συμμετείχαν στη μελέτη απάντησαν ότι κατά μέσον όρο κοιμούνται επτά ώρες και 26 λεπτά τις καθημερινές.

Πηγή: ΑΠΕ –ΜΠΕ

Οι έγκυες θα έχουν σύντομα στη διάθεσή τους ένα νέο ασφαλέστερο τεστ αίματος, το οποίο, χωρίς κάποια επεμβατική τεχνική που ενέχει κινδύνους, θα προβλέπει αν το έμβρυο είναι πιθανό να αναπτύξει το σύνδρομο Ντάουν.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Φίλιππο Πατσαλή του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής της Κύπρου, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό “Nature Genetics”, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ και το “Science”, ανέπτυξαν μια μέθοδο ανάλυσης του DNA, που εντοπίζει στο αίμα τις γενετικές διαφορές μεταξύ της εγκύου μητέρας και του εμβρύου, προβλέποντας με ακρίβεια αν το μωρό κινδυνεύει από τη συγκεκριμένη πάθηση.

Ήδη έχουν γίνει επιτυχείς δοκιμές με ακρίβεια 100% σε 40 εγκύους και προγραμματίζεται πλέον μια μεγαλύτερη κλινική δοκιμή με περίπου 1.000 εγκύους. Αν όλα πάνε καλά, η νέα εξέταση μπορεί να εφαρμοστεί σε δύο περίπου χρόνια, σύμφωνα με τον Πατσαλή.

Το σύνδρομο Ντάουν είναι η πιο συνηθισμένη γενετική αιτία νοητικής καθυστέρησης, εμφανιζόμενο σε περίπου μία στις 700 γεννήσεις παγκοσμίως. Το σύνδρομο εμφανίζεται όταν το έμβρυο έχει τρία αντίγραφα (αντί για δύο) του χρωμοσώματος 21. Ο κίνδυνος μεγαλώνει για μια γυναίκα, όσο μεγαλύτερη μένει έγκυος. Έτσι, σε μια 40χρονη, ο κίνδυνος για σύνδρομο Ντάουν είναι 16 φορές μεγαλύτερος σε σχέση με μια 25χρονη.

Σήμερα, οι γιατροί κάνουν αμνιοκέντηση κατά την 15η ή 16η εβδομάδα της κύησης, παίρνοντας με βελόνα αμνιακό υγρό για έλεγχο, μια διαδικασία που ενέχει ένα μικρό κίνδυνο για την αποβολή του εμβρύου (1% έως 2%). Με τη νέα μέθοδο, σύμφωνα με τον Πατσαλή, λαμβάνεται αίμα από την μητέρα μεταξύ της 11ης και 13ης εβδομάδας της κύησης και ανιχνεύεται γενετικά -μέσω ανάλυσης του μητρικού αίματος- η τυχόν ύπαρξη πρόσθετου αντιγράφου του χρωμοσώματος 21 στο έμβρυο.

Στην έρευνα συμμετείχαν η Ευδοκία Τσαλίκη από το τμήμα κυτταρικής γενετικής και μοριακής βιολογίας του νοσοκομείου “Μητέρα” Αθηνών και το Τμήμα Βιολογίας του πανεπιστημίου Αθηνών, καθώς και η Βούλα Βελισσαρίου, επίσης από το “Μητέρα”.

ΠΗΓΗ: Skai.gr