Author: Papanikolaou

Οι καλοί βαθμοί στο σχολείο φαίνεται ότι δεν κάνουν καλό μόνο στην αυτοπεποίθηση ενός μαθητή, αλλά και στην υγεία του όταν πιο θα είναι ενήλικος, σύμφωνα με αμερικανική έρευνα που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Journal of Health and Social Behavior.
Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η εκπαίδευση συνδέεται με καλύτερη υγεία γενικά, αλλά η νέα έρευνα δείχνει συγκεκριμένα ότι οι καλύτερες επιδόσεις στο γυμνάσιο και το λύκειο παίζουν κρίσιμο ρόλο για την καλύτερη υγεία σε όλη τη ζωή του ενήλικου.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Πάμελα Χερντ του Πανεπιστημίου Ουισκόνσιν-Μάντισον, μελέτησαν περισσότερους από 10.000 μαθητές, που αποφοίτησαν από το σχολείο το 1957, και κατέγραψαν την πορεία της υγείας τους κατά τα επόμενα 53 χρόνια, μέχρι δηλαδή το 2010.
Η έρευνα έδειξε ότι όσο καλύτεροι ήταν οι βαθμοί με τους οποίους αποφοίτησε ένας μαθητής, τόσο μικρότερη ήταν η πιθανότητα να επιδεινωθεί η υγεία του μελλοντικά.

Μια πιθανή εκτίμηση (που όμως δεν προκύπτει από τα δεδομένα), σύμφωνα με τους ερευνητές, θα μπορούσε να είναι ότι το αίσθημα ευσυνειδησίας, που χαρακτηρίζει τους καλούς μαθητές, έχει ευεργετική επίδραση και στην υγεία τους, γιατί ως ενήλικοι αποφεύγουν με μεγαλύτερη ευκολία τις ανθυγιεινές συνήθειες στη ζωή τους.
Ωστόσο, η ευεργετική αυτή επίδραση μπορεί να γίνει φανερή χρόνια ή και δεκαετίες μετά την αποφοίτηση από το σχολείο.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σύμφωνα με την εφημερίδα Daily Mail, που δημοσίευσε πριν από λίγες ημέρες έναν δεκάλογο αυτοβοήθειας, οι ημικρανίες μπορούν να περιοριστούν σε ένταση, σε διάρκεια αλλά και σε συχνότητα. Διαβάστε πως:

1. Αποφύγετε τις αιτίες
Κρατήστε για λίγες εβδομάδες ένα ημερολόγιο, για να δείτε εάν η ημικρανία σας εκδηλώνεται έπειτα από συγκεκριμένα γεγονότα ή συνθήκες. Συνηθισμένοι παράγοντες που μπορεί να δώσουν έναυσμα για μια κρίση είναι το κάπνισμα (η νικοτίνη πιστεύεται ότι συστέλλει τα αιμοφόρα αγγεία του εγκεφάλου), η πολύ έντονη γυμναστική, το στρες, οι αλλαγές στο πρόγραμμα του ύπνου, το «πιάσιμο» του αυχένα και τα οδοντικά προβλήματα.

2. Προσέξτε το σάκχαρό σας
Η μείωση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα αποτελεί συνηθισμένο εκλυτικό παράγοντα ημικρανίας, επειδή προκαλεί αύξηση της πίεσης. Να τρώτε κάθε τέσσερις ώρες και να μην περνάτε περισσότερες από 12 ώρες το βράδυ νηστικοί. Να προτιμάτε επίσης τρόφιμα με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη, όπως φρούτα, λαχανικά και λίγων λιπαρών ή άπαχο γιαούρτι και τυρί. Αντιθέτως, να αποφεύγετε τα τρόφιμα με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη, όπως το λευκό ψωμί, τα γλυκά και τα ροφήματα με ζάχαρη.

3. Μην το παρακάνετε με την καφεΐνη
Η πολλή καφεΐνη μπορεί να προκαλέσει συστολή των αιμοφόρων αγγείων γύρω από τον εγκέφαλο, γεγονός που μπορεί να δώσει το έναυσμα για μια ημικρανική κρίση. Περισσότερα από 300 mg καφεϊνης την ημέρα (αντιστοιχούν σε πέντε φλιτζάνια στιγμιαίο καφέ) μπορεί να προκαλέσουν πρόβλημα. Προσπαθήστε να πίνετε λιγότερους καφέδες ή αλλάξτε σε ντεκαφεϊνέ. Να θυμάστε πως και η σοκολάτα, το τσάι, αλλά και τα αναψυκτικά τύπου κόλα, περιέχουν καφεΐνη.

4. Προσοχή στα πρόσθετα
Πολλοί πάσχοντες από ημικρανία αναφέρουν ευαισθησία σε ορισμένα πρόσθετα των τροφίμων, όπως η μονονατρική γλουταμάτη (υπάρχει λ.χ. σε ορισμένα τυριά, αποξηραμένες ντομάτες και κρέατα σε κονσέρβα), η ασπαρτάμη (είναι τεχνητό γλυκαντικό), η ταρτραζίνη (είναι μια κίτρινη χρωστική που χρησιμοποιείται λ.χ. σε ροφήματα με ανθρακικό), διάφοροι θειωτικοί παράγοντες (υπάρχουν στο κρασί) και το βενζοϊκό νάτριο (υπάρχει λ.χ. σε ορισμένες γαρίδες, μαργαρίνες, αναψυκτικά και γλυκά).

5. Μασήστε πιπερόριζα
Μελέτες έχουν δείξει πως όταν μασάει κανείς ωμή πιπερόριζα καταπραΰνεται η ναυτία και τα πεπτικά προβλήματα που συχνά συνοδεύουν την ημικρανική κρίση. Η πιπερόριζα φαίνεται επίσης ότι καταστέλλει τη δράση των προσταγλανδινών – μιας ομάδας ουσιών που μπορεί να προκαλέσουν φλεγμονή στα αιμοφόρα αγγεία του εγκεφάλου, ενεργοποιώντας μια ημικρανική κρίση.

6. Να τρώτε πρωτεΐνες
Μελέτες έχουν δείξει ότι πολλοί πάσχοντες από ημικρανία έχουν στον εγκέφαλό τους χαμηλά επίπεδα μιας ουσίας που λέγεται σεροτονίνη. Για να τα αυξήσετε, να τρώτε τρόφιμα πλούσια σε πρωτεΐνες, όπως το κοτόπουλο, η γαλοπούλα, τα γαλακτοκομικά προϊόντα, οι μπανάνες, τα φασόλια, ο αρακάς, τα καρύδια, τα όσπρια και οι ξηροί καρποί.

7. Να πίνετε νερό
Η αφυδάτωση είναι συνηθισμένος εκλυτικός παράγοντας ημικρανίας. Οι ιστοί που περιβάλλουν τον εγκέφαλο αποτελούνται κυρίως από νερό και, όταν χάνουν νερό, συρρικνώνονται, με συνέπεια ερεθισμό και πόνο. Να πίνετε καθημερινά ένα έως δύο λίτρα νερό.

8. Πάρτε συμπληρώματα
Το 5ΗΤΡ μπορεί να βοηθήσει τον οργανισμό να είναι λιγότερο ευάλωτος στις ημικρανικές κρίσεις, ενώ το συνένζυμο Q10 μπορεί να συμβάλλει στην πρόληψη των ημικρανιών.

9. Να τρώτε μαγνήσιο
Η μειωμένη πρόσληψη μαγνησίου πιστεύεται ότι μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη παροχή αίματος στον εγκέφαλο και χαμηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα – και τα δύο σχετίζονται με τις ημικρανικές κρίσεις. Τα φρέσκα, σκουροπράσινα λαχανικά, ο πολτός τομάτας, τα καρύδια, τα δημητριακά ολικής αλέσεως, τα φασόλια, ο αρακάς, οι πατάτες, οι μπανάνες και η μαγιά είναι μερικά από τα τρόφιμα που περιέχουν μαγνήσιο.

10. Δοκιμάστε τη γιόγκα
Η γιόγκα θεωρείται «φάρμακο» εναντίον του στρες, ενώ καταπραΰνει διάφορα ενοχλήματα και πονάκια παντού στο σώμα. Ορισμένες στάσεις της, εξάλλου, καταπραΰνουν την δυσκαμψία στον αυχένα και στους ώμους.

Υπάρχει μία άβολη αλλά συγχρόνως απλή αλήθεια. Γονιός δεν γεννιέσαι. Γίνεσαι, «περνώντας» μέσα από πολύπλοκες διαδικασίες και διλλήματα, και έχοντας σαν –κύριο- οδηγό το ένστικτο και όλα όσα βίωσες στην οικογένεια στην οποία μεγάλωσες. Δεν είναι καθόλου απλό, ούτε εύκολο να βρεις τα κατάλληλα βήματα που πρέπει να κάνεις για την ανατροφή ενός παιδιού. Και τα πράγματα φαίνονται ακόμη πιο δύσκολα, καθώς διαπιστώνεις ότι εκεί έξω δεν υπάρχει κανένα σχολείο να σε διδάξει πώς να μεγαλώσεις ένα παιδί. Ωστόσο, υπάρχει μία πυξίδα που θα σε καθοδηγήσει. Παρότι δεν θα βρεις πουθενά αναλυτικές οδηγίες και καθολικούς ρητούς κανόνες για την ανατροφή των παιδιών, οι ειδικοί μπορούν να προτείνουν τρόπους αποτελεσματικούς για κάθε οικογένεια ξεχωριστά.

Γράφει η Δήμητρα Ξενάκη, Ψυχοθεραπεύτρια-Οικογενειακή Σύμβουλος, BSc(Hons)Psych(Open), μέλος της EFTA (European Family Therapy Association)

Η αυθόρμητη διαδρομή
Ποιο δρόμο πρέπει επομένως, να ακολουθήσεις για την ανατροφή των παιδιών σου; Ο πρώτος αυθόρμητος τρόπος που ακολουθούν οι μεγάλη πλειοψηφία των γονιών, τόσοι όσοι είχαν ισορροπημένη παιδική ηλικία, αλλά και εκείνοι που αντιμετώπισαν προβλήματα όταν ήταν παιδιά, είναι να ακολουθήσουν τον τρόπο με τον οποίο μεγάλωσαν. Έχουν «αντιγράψει» και αναπαραγάγουν ό,τι έχουν ζήσει οι ίδιοι σαν παιδιά και τους είναι οικείο και ασφαλές, έστω κι αν, αρκετές φορές δεν το θεωρούν απόλυτα “σωστό” και προσπαθούν να το ταιριάξουν στις σημερινές συνθήκες ζωής και κοινωνικής πραγματικότητας. Αγνοώντας κάποιον άλλον τρόπο ανατροφής, πράττουν εκείνο που γνωρίζουν. Κι αυτό είναι απόλυτα σεβαστό και εκτιμητέο, γιατί προσπαθούν να πετύχουν το καλύτερο για τα παιδιά τους και δεν διστάζουν να κοπιάσουν πολύ γι’ αυτό. Υπάρχουν ωστόσο, και οι περιπτώσεις που ακολουθούν ακριβώς αντίθετο δρόμο. Πρόκειται για εκείνες – τις περιπτώσεις- που τα παιδικά τους βιώματα είναι αρνητικά και επώδυνα. Ακόμη όμως και σε αυτές, σαν αφετηρία παραμένει ο τρόπος που έχουν βιώσει στη δική τους πατρική οικογένεια.

Μέσα από τα μάτια των παιδιών
Τα παιδιά έρχονται στον κόσμο ως “άγραφα χαρτιά” και κάνουν μια ιδιαίτερα δύσκολη πορεία ανάπτυξης και επιβίωσης, που δεν είναι και τόσο ορατή στα δικά μας ενήλικα μάτια. Σκέψου ότι ξεκινούν με μηδενική εμπειρία, γεγονός που είναι σχεδόν αδύνατο να το αντιληφθείς. Τα παιδιά, από βρέφη, δίνουν το δικό τους μοναχικό και μοναδικό αγώνα για να σταθούν στα πόδια τους, μεταφορικά και κυριολεκτικά, να μιλήσουν, να επικοινωνήσουν, να συμβιώσουν, να γνωρίσουν, να κατανοήσουν και να επιβιώσουν στον κόσμο που τους περιβάλλει, είτε είναι σε γνωστό (στο σπίτι) είτε σε άγνωστο πλαίσιο (πχ στο σχολείο). Αυτές και πολλές άλλες απόλυτα αναγκαίες, είναι οι δεξιότητες που χτίζουν στο δρόμο προς την ενηλικίωση τους.

Κάθε οικογένεια είναι μοναδική
Κάθε παιδί, όπως και κάθε γονιός έχει τη δική του μοναδική ιδιαιτερότητα. Γι αυτόν ακριβώς το λόγο, δεν υπάρχουν άκαμπτες “συνταγές” και οδηγίες από τους ειδικούς. Υπάρχουν, όμως, τρόποι που είναι αποτελεσματικοί για την κάθε οικογένεια. Επομένως και για την οικογένειά σου. Για παράδειγμα, υπάρχουν τρόποι ή – καλύτερα – βοηθητικές προτάσεις για τις οικογένειες με στόχο να βελτιώσουν την επικοινωνία των μελών τους. Προτάσεις που ανοίγουν «χώρο» για να εκφραστούν οι δυσκολίες των παιδιών με τους γονείς τους, αλλά και των γονιών με τα παιδιά τους, έτσι ώστε να «χτιστεί» μια αμφίδρομη σχέση. Οι καλύτεροι τρόποι επικοινωνίας στην οικογένεια ενδυναμώνουν επιπλέον την αυτοεκτίμηση των μελών της. Κάθε παιδί ή ενήλικας γονιός με χαμηλή αυτοεκτίμηση, παρουσιάζει δυσκολίες στην επικοινωνία μέσα στο οικογενειακό σύστημα ή στην ευρύτερη κοινωνική ζωή του/της και η οικογένεια είναι ένας χώρος που μπορεί να εκπαιδευτεί και να βελτιώσει αυτές τις δυσκολίες. Επιπρόσθετα, σ’ αυτό το νοητό «χώρο» είναι σημαντικό να μπορούν να εκφράζονται και να αντιμετωπίζονται οι εντάσεις και οι συγκρούσεις της οικογένειας και όχι μόνο, να υπάρχει μοίρασμα και συζήτηση και για τις καλές στιγμές της οικογένειας. Αυτό προτείνεται να γίνεται σε σταθερή βάση όταν υπάρχει δυνατότητα να είναι μαζεμένα όλα τα μέλη.

Απλά εμπιστευτείτε τα…
Κίνηση κλειδί είναι να συνειδητοποιήσεις τον τρόπο με τον οποίο εμπλέκεσαι στα προβλήματα του παιδιού σου. Αν δηλαδή, συνηθίζεις να παίρνεις στους ώμους σου το πρόβλημα του και να το διεκπεραιώνεις πιστεύοντας ότι αυτό οφείλεις να κάνεις, ότι αυτός είναι ο ρόλος σου ως γονιός, ενώ θα ήταν καλύτερα να το βοηθούσες μέσα από την ενεργητική ακρόαση να αποφασίσει το ίδιο και να πάρει την ευθύνη της επιλογής του, στο βαθμό – πάντα – που αντιστοιχεί στην ηλικία του. Μην ξεχνάς ότι ασφαλώς το παιδί μπορεί και πρέπει να αποφασίσει για τις σχέσεις του στο σχολείο. Βεβαίως και είναι το πιο κατάλληλο να αποφασίσει με ποιο παιδί θέλει να παίζει στο διάλειμμα ή με ποιό συμμαθητή του θέλει να κάτσει στο ίδιο θρανίο. Τα παιδιά αξίζουν την εμπιστοσύνη μας, κάτω από προϋποθέσεις που αφορούν στους γονείς και τη δυνατότητα τους να είναι όχι σωστοί γονείς ούτε λάθος γονείς αλλά αποτελεσματικοί.
Αποτελεσματικός γονιός
‘Ένας αλάνθαστος οδηγός για να αποσαφηνίσεις αν είσαι αποτελεσματικός γονιός, είναι τα συναισθήματα που έχεις για τον ίδιο σου τον εαυτό, και αυτό είναι άμεσα συνδεδεμένο με τα συναισθήματα που αναδύονται με το παιδί σου. Αν είσαι αγχωμένος και πιεσμένος από την εργασιακή του καθημερινότητα, τότε θα γίνεις νευρικός και απότομος εντός του σπιτιού, όταν το παιδί σου σε πιέσει να ασχοληθείς μαζί του. Είναι αναγκαίο λοιπόν να βρεθεί ο χρόνος, μαζί και η διάθεση, να δείξεις ενδιαφέρον στις ανάγκες του παιδιού για παιγνίδι ή για βοήθεια στο διάβασμα ή στις εξωσχολικές δραστηριότητες που αναπτύσσει τον ελεύθερο του χρόνο. Είναι απόλυτα κατανοητό και αναγκαίο ότι και εσύ ως γονιός, οφείλεις να διαθέτεις στον εαυτό σου τη δυνατότητα ξεκούρασης και ηρεμίας για να μπορείς να ανταπεξέλθεις πιο αποτελεσματικά στις υποχρεώσεις που έχει ο γονεϊκός σου ρόλος.
Όλοι μπορούν να μάθουν
Τα μέλη μιας οικογένειας πρέπει να εκπαιδευτούν έτσι ώστε να ακούγονται οι ανάγκες όλων και να γίνεται διαχείριση αυτών των αναγκών με κριτήριο την προτεραιότητα κάθε ανάγκης στην παρούσα χρονική στιγμή. Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει διάλογος μεταξύ του ζευγαριού για τις ανάγκες και τις υποχρεώσεις της οικογένειας, δηλαδή, εσύ και ο (η) σύντροφός σου να συν-αποφασίζετε. Είναι επίσης σημαντικό να ακούγεται η γνώμη του παιδιού, όχι απαραίτητα να ακολουθείται, αλλά να εκφράζεται και να συζητιέται με ηρεμία και πραγματική προσοχή στα λεγόμενα του και κυρίως όχι με κρυφό στόχο να του αλλάξεις γνώμη και να το πείσεις ότι εσύ έχεις τη σωστή λύση για τις ανάγκες του. Τα συναισθήματα των παιδιών είναι ένας πολύτιμος οδηγός για το γονιό, όταν εκείνος καταφέρνει να τα ακούει με σοβαρότητα και θετική διάθεση. Αυτό δεν είναι πάντα εύκολο, γιατί προαπαιτεί ότι ο γονιός μπορεί να αντιλαμβάνεται και να κατανοεί πρώτα τα δικά του συναισθήματα. Δεν γίνεται εύκολα ούτε αυτόματα κάτι τέτοιο: θέλει προσπάθεια και εκπαίδευση και σε κάποιες περιπτώσεις πιο ιδιαίτερη και συγκεκριμένη βοήθεια από τους ειδικούς όχι μόνο για να γίνει αποτελεσματικός γονέας αλλά για να νιώθει πιο ισορροπημένα με τον εαυτό του στις όποιες σχέσεις χτίζει και διαμορφώνει. Άλλωστε ο γονεϊκός ρόλος μας αναγκάζει πιο πιεστικά να διαχειριστούμε αποτελεσματικά ότι αφορά τις σχέσεις μας με τους άλλους και η σχέση μας με τους άλλους είναι η σχέση μας με τον ίδιο μας τον εαυτό.

ΒΙΩΜΑΤΙΚΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΓΙΑ ΓΟΝΕΙΣ 2011

Πώς επικοινωνούμε μέσα στην οικογένεια; Πότε και πώς χτίζεται η αυτοεκτίμηση των παιδιών; Πώς επιλύουμε τις συγκρούσεις; Πώς διαπραγματευόμαστε με τους εφήβους χωρίς να χάνουμε τη σχέση; Γιατί συχνά δυσκολευόμαστε να θέσουμε όρια; Πώς διαμορφώνονται οι αξίες στους “δύσκολους” καιρούς που διανύουμε;
Αυτά και άλλα θέματα που απασχολούν τους γονείς στην καθημερινή ζωή της οικογένειας θα επεξεργασθούμε στα βιωματικά σεμινάρια. Μέσα από συζήτηση, βιωματικές ασκήσεις, παραδείγματα, παιγνίδια ρόλων, ο καθένας θα επιχειρήσει να βρει τις δικές του απαντήσεις και λύσεις, αυτές που ταιριάζουν στον δικό του ιδιαίτερο τρόπο να ζει την εμπειρία του να είσαι γονιός.

Σχολική –παιδική ηλικία (6-12χρόνων)
10/1, 17/1, 24/1, 31/1, 7/2 18:30 – 21:30
Εφηβική ηλικία
14/2, 21/2, 28/2, 14/3, 21/3 18:30 – 21:30

*Συντονίστριες: Δήμητρα Ξενάκη, ψυχοθεραπεύτρια – οικογενειακή σύμβουλος, Αθανασία Τριανταφυλλοπούλου, ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια
*Κόστος κάθε σεμιναρίου (5 συναντήσεις): 100 ευρώ
*Διεύθυνση: Ροβέρτου Γκάλλι 12, Μακρυγιάννη (στάση ΜΕΤΡΟ Ακρόπολη)
*Για πληροφορίες και αιτήσεις συμμετοχής: 210 9220644, 6972016426, 6944427460 , e-mail: dimxenaki@gmail.com

ΒΙΩΜΑΤΙΚΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ 2011 για γονείς και υποψήφιους γονείς
Από την στιγμή που το παιδί γεννιέται και μέχρι την ηλικία των 5 ετών συντελείται το μεγαλύτερο αναπτυξιακό άλμα στη ζωή του. Μαθαίνει να περπατά, να τρώει μόνο του, να μιλά, να μαθαίνει τα συναισθήματα, να σχετίζεται, να ανακαλύπτει τον κόσμο γύρω του.
Πως μπορούν οι γονείς να διευκολύνουν όλη αυτή τη διαδικασία;
Πως μπορούν να θέσουν τα όρια για την ασφαλή και δημιουργική ανάπτυξή του;
Πως μπορούν να ενθαρρύνουν το παιδί και να χτίσουν την αυτοεκτίμησή του;
Πως μπορούν να διαχειριστούν θέματα που προκύπτουν σ’ αυτήν την διαδικασία, όπως τις δυσκολίες στο φαγητό και τον ύπνο, την επιθετικότητα που εμφανίζεται σε κάποιες περιόδους, τη ζήλια;

Προσχολική ηλικία (0-5χρόνων)
12/1, 19/1, 26/1, 2/2, 9/2 18:30 – 21:30

*Συντονίστριες: Δήμητρα Ξενάκη, ψυχοθεραπεύτρια – οικογενειακή σύμβουλος, Αθανασία Τριανταφυλλοπούλου, ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια
*Κόστος σεμιναρίου (5 συναντήσεις): 100 ευρώ
*Διεύθυνση: Ροβέρτου Γκάλλι 12, Μακρυγιάννη (στάση ΜΕΤΡΟ Ακρόπολη)
*Για πληροφορίες και αιτήσεις συμμετοχής: 210 9220644, 6972016426, 6944427460 και e-mail: dimxenaki@gmail.com

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της εταιρείας η λιποαναρρόφηση είναι η δεύτερη πιο συχνή επέμβαση στις Η.Π.Α με 283.735 επεμβάσεις το 2009.

Η Laser λιποαναρρόφηση όπου το laser χρησιμοποιήθηκε για την διάσπαση των λιποκυττάρων πρίν την αναρρόφηση αμφισβητήθηκε από τους πλαστικούς χειρουργούς μετά την ανακοίνωση του FDA για έγκριση της πρώτης λέιζερ συσκευής στα τέλη του 2006.

Τις τελευταίες δυο δεκαετίες έχουν εισαχθεί πολλές συσκευές νέας τεχνολογίας στην λιποαναρρόφηση με μεγάλο ενθουσιασμό αλλά εμείς θα πρέπει να διακρίνουμε ποιες από αυτές είναι χρήσιμες και ποιες όχι συμπληρώνει ο τ. Πρόεδρος της Αμερικανικής Εταιρείας Dr DiSpaltro από το West Orange NJ.

Με το laser ουσιαστικά ένα probe εισέρχεται στην περιοχή της λιποαναρρόφησης μέσω μιας μικρής τομής με σκοπό να διασπάσει τα κύτταρα του λίπους (λιποκύτταρα).Κατόπιν το λέιζερ κατευθύνεται προς το δέρμα για να βοηθήσει το τέντωμα του δέρματος. Το ρευστοποιημένο λίπος κατόπιν αφαιρείται με τον αναρροφητήρα.Η μέθοδος έτυχε ευρείας δημοσιότητας αρχικά.

Όμως τα αρχικά δεδομένα έδειξαν ότι η Laser λιποαναρρόφηση δεν ήταν καλύτερη από αυτό που κάνουμε τα τελευταία 10 χρόνια με την tumescent λιποαναρρόφηση. Επιπλέον μπορεί να προκαλέσει κάποιες επιπτώσεις στο ήπαρ και τα νεφρά από απελευθέρωση λιπαρών οξέων από τα λιποκύτταρα.

Τα τελευταία 3 χρόνια έχουν γίνει εκτεταμένες μελέτες για την λέιζερ λιποαναρρόφηση και φαίνεται ότι είναι ασφαλής αλλά καμιά τεχνολογία δεν δουλεύει μόνη της εάν δεν υπάρχει το έμπειρο χέρι του πλαστικού χειρουργού καταλήγει ο DiBernardo πλαστικός χειρουργός από το Montclair,NJ. Απλώς είναι ένα ακόμα όπλο στην φαρέτρα του πλαστικού χειρουργού.

Τελειώνοντας το Panel o Dr Kenkel πλαστικός χειρουργός από το Dallas συμπληρώνει ότι κάθε τεχνολογικό μηχάνημα καθοδηγείται και εφαρμόζεται από τον έμπειρο πλαστικό χειρουργό.

Πηγή: www.kapositas.gr

Ένα νέο τεστ που φαίνεται να προβλέπει με ακρίβεια (πάνω από 90%), ποια παιδιά με δυσλεξία θα καταφέρουν να μάθουν να διαβάζουν μέσα σε χρονικό διάστημα 3 ετών, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται στο επιστημονικό έντυπο Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS), ανακάλυψαν ερευνητές.

Το επίτευγμα, που αποτελεί προϊόν έρευνας διεθνούς επιστημονικής ομάδας, ανοίγει νέες προοπτικές για την καλύτερη θεραπευτική αντιμετώπιση της μαθησιακής δυσκολίας.
Οι ερευνητές, με τη βοήθεια λειτουργικής μαγνητικής απεικόνισης (fMRI), μελέτησαν τον εγκέφαλο 45 παιδιών και εφήβων, ηλικίας 7 έως 16 ετών, από τους οποίους οι 25 κρίθηκαν δυσλεκτικοί ύστερα από μια σειρά τεστ.

Συγκρίνοντας την εγκεφαλική δραστηριότητα στις δύο ομάδες, οι επιστήμονες εντόπισαν μια σειρά από διακριτά πρότυπα εγκεφαλικής ενεργοποίησης σε ορισμένα δυσλεκτικά παιδιά. Ελέγχοντας μετά την πάροδο τριών ετών τα ίδια παιδιά, οι ερευνητές επιβεβαίωσαν ότι όσα από αυτά είχαν τα συγκεκριμένα ασυνήθιστα εγκεφαλικά πρότυπα λειτουργίας, ήταν πιθανότερο να έχουν μάθει να διαβάζουν σε σχέση με τους υπόλοιπους δυσλεκτικούς.

Τα συμβατικά τεστ ανάγνωσης και γραφής ήταν αδύνατο να κάνουν ανάλογη πρόβλεψη για το ποια παιδιά τελικά θα κατάφερναν να ξεπεράσουν το πρόβλημά τους και οι επιστήμονες μέχρι τώρα ουσιαστικά δεν ξέρουν γιατί μερικά δυσλεκτικά παιδιά τα καταφέρνουν καλύτερα από άλλα.

Η νέα μελέτη, που ανήκει στο ανερχόμενο πεδίο της «εκπαιδευτικής νευροεπιστήμης», επειδή αξιοποιεί τα πορίσματα τόσο της νευροεπιστήμης όσο και της εκπαιδευτικής έρευνας, φαίνεται πιο αξιόπιστη διαγνωστική μέθοδος σε σχέση με τα σημερινά τυποποιημένα τεστ, όσον αφορά την πρόβλεψη της εξέλιξης της δυσλεξίας.

Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι, όπως έδειξε η έρευνά τους, τα παιδιά με δυσλεξία διαφέρουν το ένα από το άλλο και οι εγκέφαλοί τους έχουν ξεχωριστά πρότυπα δραστηριότητας. Συνεπώς, προκύπτει μια διαφορετική πρόβλεψη για την πρόοδό τους κατά τα επόμενα χρόνια.

Οι ενδείξεις, όπως είπαν, συνηγορούν ότι όσα παιδιά -για άγνωστο λόγο- μπορούν να μεταφέρουν περισσότερες γλωσσικές λειτουργίες από το αριστερό εγκεφαλικό ημισφαίριο στο δεξί, έχουν περισσότερες πιθανότητες να ξεπεράσουν το πρόβλημα της δυσλεξίας.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διαβάστε ακόμη: Διαλέξτε τα κατάλληλα παιχνίδια για τα παιδιά ανά ηλικία

Διαβάστε ακόμη: Κλιματισμός στο παιδικό δωμάτιο: Δροσίστε τα παιδιά με ασφάλεια

Διαβάστε ακόμη: Αλλεργικό εξάνθημα στα παιδιά: Σε ποια σημεία εμφανίζεται

Είναι δεδομένο ότι οι γονείς προβληματίζονται πολλές φορές για την πρόοδο των παιδιών τους στο σχολείο ή ακόμα και κατά την προσχολική περίοδο. Σίγουρα πολλοί από αυτούς έχουν αναρωτηθεί αν τα προβλήματα που τυχόν αντιμετωπίζουν τα παιδιά τους με τα μαθήματα τους στο σχολείο είναι το αποτέλεσμα μιας ειδικής μαθησιακής δυσκολίας ή κάποιας άλλης διαταραχής. Πότε λοιπόν οι γονείς θα πρέπει να υποψιαστούν ότι το παιδί τους μπορεί να είναι δυσλεξικό; Πως μπορούν να αναγνωρίσουν την δυσλεξία και τι σημαίνει αυτός ο όρος;

Γράφει η Σταθάκου Χριστίνα, Ειδική Παιδαγωγός, του Κέντρου Ειδικής Διαπαιδαγώγησης “Ευρυμάθεια”, www.evrymathia.com.gr, τηλ. 210 – 2814378

Η δυσλεξία είναι ένα σύνολο μαθησιακών δυσκολιών που αφορά άτομα που αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην ανάγνωση, στην γραφή και στην ορθογραφία, δυσανάλογες σε σχέση με το νοητικό τους δυναμικό, την ηλικία τους και τις εκπαιδευτικές τους ευκαιρίες.
Αυτό σημαίνει ότι:
• η δυσλεξία δεν είναι το αποτέλεσμα της ανεπαρκής φροντίδας ή της αδιαφορίας των γονέων
• οι μαθησιακές δυσκολίες με τις οποίες σχετίζεται η δυσλεξία δεν είναι συνέπεια άγχους, άλλων ψυχολογικών προβλημάτων, απουσιών από το σχολείο, νευρολογικής ή αισθητηριακής βλάβης (όραση και ακοή)
• το δυσλεξικό παιδί είναι ένα παιδί κανονικής ευφυΐας που μπορεί να εκπλήσσει τους γονείς και τους δασκάλους τους με τις νοητικές τους ικανότητες αλλά παραμένει ένας μαθητής που δεν καταφέρνει να γράψει και διαβάσει σωστά
• η δυσλεξία δεν είναι διαταραχή της εκφοράς του λόγου – η άρθρωση και η ομιλία των δυσλεξικών παιδιών είναι φυσιολογικές

Τα χαρακτηριστικά της δυσλεξίας επηρεάζουν τη μάθηση, την ανάγνωση, τη γραφή, την έκφραση και την αίσθηση στο χώρο και στον χρόνο. Έχει επίσης παρατηρηθεί ότι διαφέρουν σημαντικά από άτομο σε άτομο αλλά και ανάλογα με την ηλικία.
Παρακάτω ακολουθεί μια καταγραφή των συμπτωμάτων της δυσλεξίας που έχουν παρατηρηθεί σε διάφορες ηλικίες από την έναρξη της σχολικής καριέρας των παιδιών αλλά και κατά την διάρκεια της προσχολικής περιόδου.
Αν οι γονείς και/ή οι εκπαιδευτικοί αναγνωρίσουν πληθώρα από τα χαρακτηριστικά αυτά στις επιδόσεις και στην συμπεριφορά των παιδιών θα πρέπει να ανησυχήσουν και να απευθυνθούν σε κάποιον ειδικό για περαιτέρω αξιολόγηση.

Προσχολική ηλικία:
Είναι πολύ δύσκολο να γίνει διάγνωση της δυσλεξίας στην νηπιακή ηλικία ,ωστόσο ορισμένα στοιχεία κρίνονται ανησυχητικά:
*οι ικανότητες του παιδιού αναπτύσσονται άνισα: μπορεί να είναι καλό π.χ. στις κατασκευές αλλά όχι στην ζωγραφική
*η ανάπτυξη του λόγου καθυστερεί – όσο αφορά την άρθρωση αλλά και την σύνταξη και το λεξιλόγιο
* δυσκολίες στην λεπτή κινητικότητα (ζωγραφική μέσα στο πλαίσιο, χειρισμός του ψαλιδιού, λαβή του μολυβιού) αλλά και στην κινητικότητα του σώματος (δυσκολία στην ισορροπία, στον συντονισμό κινήσεων)
*δυσκολίες να θυμηθούν με την σειρά απλές οδηγίες που τους δόθηκαν
*δυσκολία στην αντίληψη του χρόνου (έννοιες όπως το «τώρα» και το «χθες» πρέπει να είναι κατανοητές για ένα παιδί 3, 4 χρονών)
*δυσκολία στην αυτοεξυπηρέτηση
*δυσκολία στην συγκέντρωση της προσοχής

6 – 8 ετών:
*έχει κάποια συγκεκριμένη δυσκολία στην ανάγνωση
*μπερδεύει παρόμοια “ηχητικά” και σχηματικά γράμματα όπως τα “φ” με “θ”, “β” με “δ”, “π” με “μπ” κτλ.
*παραλείπει, αντιμεταθέτει, αντιστρέφει γράμματα ή/και συλλαβές ή “κολλάει” τις λέξεις μεταξύ τους όταν γράφει
*γράφει τα γράμματα ανάποδα ή συγχέει με τους αριθμούς (π.χ. ε αντί 3)
*κάνει αδικαιολόγητα, “περίεργα” και επαναλαμβανόμενα λάθη στην ορθογραφία
*γράφει μια λέξη στην ίδια σελίδα με πολλούς τρόπους χωρίς να αναγνωρίζει το σωστό
*δεν χρησιμοποιεί σημεία στίξης
*δεν δυσκολεύεται ιδιαίτερα στις αριθμητικές πράξεις
*πιθανόν να έχει άγχος, φοβίες και να είναι άτακτος, ατίθασος, να προκαλεί καυγάδες, να καταστρέφει

8 – 12 ετών
*ελαττώνει τις συγχύσεις και τις αντικαταστάσεις γραμμάτων
*εξακολουθεί να δυσκολεύεται στη ανάγνωση
*αντιμετωπίζει προβλήματα στην στίξη και στην ορθογραφία
*δυσκολεύεται να κατανοήσει το νόημα του κειμένου (μάθημα) εκτός αν του το διαβάσει ή του το διηγηθεί κάποιος άλλος
*δυσκολεύεται να αποστηθίσει πίνακες (π.χ. προπαίδεια) ή σειρές πραγμάτων (πχ μήνες του χρόνου)
*δυσκολεύεται να εκφραστεί γραπτά (περιορισμένη ποσοτική γραπτή έκφραση – κακή σύνταξη)
*δυσκολεύεται με την αίσθηση του χώρου και το χρόνου
*δυσκολεύεται στην επίλυση μαθηματικών προβλημάτων, όχι στις απλές αριθμητικές πράξεις
*δείχνει έλλειψη ενδιαφέροντος για τα βιβλία και για οτιδήποτε χρησιμοποιείται γραπτός λόγος
*αρχίζει να δείχνει άρνηση για τις σχολικές δραστηριότητες, άγχος, τάσεις φυγής, πιθανόν να απομονώνεται από τους συνομήλικους, γίνεται ιδιαίτερα ευαίσθητο

12 ετών και άνω
*κάνει αναγραμματισμούς ή συγχέει γράμματα πολύ σπάνια πλέον
*εξακολουθεί να έχει προβλήματα στην στίξη και στην ορθογραφία
*αδυνατεί να κατανοήσει ένα κείμενο (μάθημα) μόνο μέσω της ανάγνωσης
*δυσκολεύεται να αποδώσει γραπτώς ένα μάθημα που έχει μάθει – διευκολύνεται προφορικά
*η γραπτή έκφραση εξακολουθεί να είναι περιορισμένη
*η ανάγνωση του παιδιού μπορεί να έχει γρήγορο ρυθμό αλλά είναι άχαρη, χωρίς ροή με ή χωρίς λεκτικά λάθη
*δυσκολεύεται στα μαθηματικά μόνο όπου υπάρχει γλωσσική πληροφορία
*έχει άγχος, φοβίες, αισθάνεται συνεχώς ματαίωση , πιθανό να αντιδράσει στους κοινωνικούς και οικογενειακούς θεσμούς

Αντιμετώπιση:
Η δυσλεξία αντιμετωπίζεται με ειδικές μεθόδους διδασκαλίας που λαμβάνουν υπόψη τους τις γνωσιακές μειονότητες των δυσλεξικών παιδιών και διευκολύνουν την μάθηση. Κάθε παιδί χρειάζεται διαφορετική αντιμετώπιση και εξατομικευμένο πρόγραμμα θεραπείας.

Διαβάστε ακόμη: Εγκυμοσύνη, άσκηση και διατροφή: Όσα πρέπει να γνωρίζουμε

Διαβάστε ακόμη: Τι είναι το grooming – Πώς θα προφυλαχθούν τα παιδιά;

Διαβάστε ακόμη: Η σημερινή ημέρα είναι αφιερωμένη στον αγώνα κατά της επιληψίας – Τι πρέπει να γνωρίζουμε για τα επιληπτικά παιδιά

Το θέμα αυτό δεν είναι απλό γιατί εξαρτάται από διάφορες παραμέτρους. Σύμφωνα πάντως με τον Γιώργο Ρεφενέ, πατέρα 2 παιδιών, εισαγωγέα των παιδικών καθισμάτων BeSafe από τη Νορβηγία και εξωτερικό συνεργάτη του Ινστιτούτου Οδικής Ασφάλειας “Πάνος Μυλωνάς”, θεωρητικά, η μεσαία θέση του πίσω καθίσματος είναι η πιο ασφαλής με την έννοια ότι αυτό το σημείο έχει τη μεγαλύτερη απόσταση από κάθε πλευρά του αυτοκινήτου, άρα και τις μικρότερες πιθανότητες τραυματισμού σε περίπτωση σύγκρουσης. Δεν έχουν όμως όλα τα αυτοκίνητα ζώνη 3 σημείων εκεί (απαραίτητη για την τοποθέτηση παιδικού καθίσματος) ή υποδοχείς ISOfix* (απαραίτητοι για τοποθέτηση βάσης ISOfix). Μεταξύ των 2 πίσω θέσεων, συνιστάται ελαφρά περισσότερο αυτή πίσω από το συνοδηγό. Οι συγκρούσεις από τη δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου είναι κατά τι λιγότερες από εκείνες στην αριστερή.
Σχετικά με τη θέση του συνοδηγού υπάρχει αρκετή σύγχυση. Σε διάφορες ιστοσελίδες και μπλογκς αναφέρεται ότι δεν πρέπει να τοποθετούνται παιδικά καθίσματα στο κάθισμα του συνοδηγού. Αυτό δεν είναι σωστό, τουλάχιστον για τα καθίσματα της κατηγορίας 0/0+ (0-13 κιλά). Οι κατασκευαστές αυτοκινήτων, τα τελευταία χρόνια, έχουν θωρακίσει πολύ το μπροστινό τμήμα του αυτοκινήτου, αφού οι μετωπικές συγκρούσεις είναι οι πιο συχνές. Η απόφαση τοποθέτησης ή μη βρεφικού καθίσματος στη θέση του συνοδηγού, εξαρτάται περισσότερο από τις συνήθειες χρήσης του αυτοκινήτου. Μία μητέρα η οποία χρησιμοποιεί πολύ συχνά το αυτοκίνητο μόνη της, με το νεογέννητο μωρό της, θα μπορούσε να έχει το βρεφικό κάθισμα στη θέση του συνοδηγού και να έχει καλύτερο έλεγχο του παιδιού και άρα καλύτερο έλεγχο του αυτοκινήτου (πάντα υπό τον όρο ότι έχει απενεργοποιήσει τον αερόσακκο). Αντίθετα, εάν η χρήση του αυτοκινήτου είναι πιο συχνή από όλη την οικογένεια, είναι πιο βολικό τα μωρά να είναι πίσω και να ελέγχονται από ειδικούς αμβλυγώνιους καθρέπτες.

Συμπερασματικά: οι πίσω θέσεις, θεωρούνται γενικά ιδανικότερες για την τοποθέτηση παιδικών καθισμάτων. Ειδικές όμως συνθήκες (μαμά μόνη με βρέφος) μπορεί να μας οδηγήσουν στην επιλογή της θέσης του συνοδηγού.

*Το σύστημα ISOfix είναι ένα διεθνές πρότυπο για τα σημεία υποδοχής παιδικών καθισμάτων στην καμπίνα των επιβατών. Υποδοχείς ISOfix είναι τα μεταλλικά σημεία που βρίσκονται στη σχισμή ανάμεσα στην πλάτη και το κάθισμα, συνήθως στις δύο πίσω θέσεις του αυτοκινήτου. Τα περισσότερα αυτοκίνητα από το 2006 και μετά διαθέτουν στο στάνταρ εξοπλισμό υποδοχείς ISOfix, επίσης όμως και κάποια παλαιότερη μοντέλα.
Σε αυτούς τους υποδοχείς “κουμπώνουν” οι ειδικοί βραχίονες της βάσης του ειδικού παιδικού καθίσματος συμβατού με το ISOfix και με ειδικές πράσινες ενδείξεις, μας δείχνουν ότι το κάθισμα έχει τοποθετηθεί σωστά.
Το συγκεκριμένο σύστημα έχει αναπτυχθεί, διότι έρευνες έχουν δείξει ότι το ποσοστό εσφαλμένης χρήσης του παιδικού καθίσματος ξεπερνά το 70%.

Πηγή: https://anapodakathismata.blogspot.com/

Διαβάστε ακόμη: Πώς διαδίδονται οι λοιμώξεις στο χώρο του σχολείου; Ο παιδίατρος συμβουλεύει

Διαβάστε ακόμη: Η καισαρική διπλασιάζει τον κίνδυνο παχυσαρκίας του παιδιού

Διαβάστε ακόμη: Διαλέξτε τα κατάλληλα παιχνίδια για τα παιδιά ανά ηλικία

Mε αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού, ο Όμιλος Ευρωκλινικής και η Ευρωκλινική Παίδων, προσφέρουν Παιδιατρικό Check Up στην προνομιακή τιμή των 20 ευρώ. Το μόνο που απαιτείται είναι ένα τηλεφώνημα στο 210 8691900 ώστε οι ενδιαφερόμενοι να προγραμματίσουν το ραντεβού τους.

Το Check Up περιλαμβάνει: Γενική Αίματος, Γενική Ούρων, Χοληστερίνη & Παιδιατρική εξέταση και η προσφορά θα παρέχεται από τη Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου έως και την Παρασκευή 17 Δεκεμβρίου.

Πληροφορίες: https://www.euroclinic.gr/paidwn.aspx

Διαβάστε ακόμη: Διαλέξτε τα κατάλληλα παιχνίδια για τα παιδιά ανά ηλικία

Διαβάστε ακόμη: Εγκυμοσύνη, άσκηση και διατροφή: Όσα πρέπει να γνωρίζουμε

Διαβάστε ακόμη: Αλλεργικό εξάνθημα στα παιδιά: Σε ποια σημεία εμφανίζεται

Ποσοστό 48% των εφήβων δοκίμασαν για πρώτη φορά να καπνίσουν σε ηλικία 14-16 ετών.Οι νέοι, στην πλειονότητά τους κορίτσια, δοκιμάζουν για πρώτη φορά το τσιγάρο στην εφηβεία τους, κυρίως στην πλατεία, διασκεδάζοντας με τις παρέες τους. Οκτώ στους 10 θεωρούν ότι το κάπνισμα θα έπρεπε να απαγορευτεί στους δημόσιους κλειστούς χώρους. Καπνίζοντες και μη καπνίζοντες, ωστόσο, δεν εμφανίζονται και πολύ πρόθυμοι να συμμετάσχουν σε μία αντικαπνιστική εκστρατεία μέσα στο σχολείο. Άλλωστε, οι περισσότεροι από τους καπνιστές εφήβους εκτιμούν ότι θα μπορούσαν, αν ήθελαν, να κόψουν το τσιγάρο.

Αυτά προκύπτουν από έρευνα της ΚΑΠΑ Research, που διεξήχθη μεταξύ 25 Νοεμβρίου και 3 Δεκεμβρίου, σε 1.855 μαθητές γυμνασίων και λυκείων της Αττικής, για λογαριασμό του 1ου Πανελλήνιου Συνεδρίου με θέμα τον έλεγχο του καπνίσματος.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την έρευνα, ποσοστό 48% των εφήβων δοκίμασαν για πρώτη φορά να καπνίσουν σε ηλικία 14-16 ετών. Μεταξύ 11 και 13 χρόνων δοκίμασαν σε ποσοστό 24,2% και μεταξύ 8 και 10 σε ποσοστό το 12,9%.

Από τους μη καπνιστές εφήβους, 74,5% οφείλουν την επιλογή τους στην καμπάνια για την επιβάρυνση της υγείας, 68,6% στο ότι δεν τους αρέσει και 3,8% στο ότι δεν διαθέτουν χρήματα για τσιγάρα.

Οι τόποι, όπου οι έφηβοι προτιμούν να καπνίζουν, είναι η πλατεία (15,6%), τα καφέ (13,7%), τα μπαρ και τα κλαμπ (13,4%), στο σχολείο (7,7%), στις σχολικές εκδρομές (6,1%), σε εστιατόρια και φαστ φουντ (5,6%) και σε ίντερνετ καφέ (3,7%).

Οκτώ και πλέον στους δέκα εφήβους δηλώνουν ευκολία στην προμήθεια τσιγάρων από περίπτερα, καταστήματα ψιλικών ή άλλη πηγή, ενώ στην ερώτηση αν κατά τον τελευταίο μήνα υπήρξε επαγγελματίας, ο οποίος να αρνήθηκε να πουλήσει τσιγάρα σε έφηβο, λόγω του νεαρού της ηλικίας του, 95 στους 100 ερωτώμενους απαντούν αρνητικά.

Στο διάστημα των τελευταίων 30 συνεχόμενων ημερών, ποσοστό 37,65% των εφήβων κάπνιζαν καθημερινά, ποσοστό 4,4% τις 10 ημέρες και 19,4% μία μόνον ημέρα.

Σε ό,τι αφορά τη στάση των γονιών τους απέναντι στην κακή συνήθεια των παιδιών τους, 29,25% δηλώνουν ότι την αποδέχονται, 51,75% ότι δεν το γνωρίζουν οι γονείς τους και μόνο το 19,1% εξ΄αυτών ότι το γνωρίζουν και αντιδρούν.

Σχετικά με την αντιμετώπιση των φίλων, που καπνίζουν, οι νεαροί σε ποσοστό 53,5% απάντησαν ότι δεν τους διαχωρίζουν από τους άλλους, 7,5% ότι αρνούνται να κάνουν παρέα μαζί τους και 3,3% ότι τούς δημιουργείται επιθυμία μίμησης.

Τα παιδιά δηλώνουν ότι αιτία έναρξης του καπνίσματος αποτέλεσαν, για το 26,4% η συναισθηματική πίεση, για το 8% η αίσθηση του μεγάλου και για το 5,8% η αποδοχή της παρέας.

Στην πλειοψηφία τους οι ερωτηθέντες νεαροί (74,7%) πιστεύουν ότι πρέπει να απαγορεύεται το κάπνισμα σε κλειστούς δημόσιους χώρους. Ωστόσο, μόνον 33,3% από τους εφήβους θα συμμετείχαν ένθερμα σε μία αντικαπνιστική εκστρατεία του σχολείου τους. Άλλωστε, 68 στους 100 καπνιστές εφήβους εκτιμούν ότι θα μπορούσαν, αν ήθελαν, να κόψουν το κάπνισμα.

Διαβάστε ακόμη: Πώς παρακολουθούμε το παιδί όταν έχει πυρετό: Οι βασικές οδηγίες

Διαβάστε ακόμη: Γιατί το παιδί κάνει εμετό από τον βήχα;

Διαβάστε ακόμη: Γιατί τα παιδιά είναι πιο ευάλωτα στις ιώσεις;