Author: Sideridou

Το φυλλικό οξύ είναι απαραίτητο συμπλήρωμα που λαμβάνουν οι γυναίκες στη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους, αποσκοπώντας στη σωστή ανάπτυξη από τα πρώτα στάδια της εγκυμοσύνης. Σήμερα, τελευταία έρευνα έδειξε ότι οι μέλλουσες μητέρες που δεν λαμβάνουν φυλλικό οξύ στην αρχή της εγκυμοσύνης τους ίσως συντελούν με αυτή την πράξη τους στο να καθυστερήσει το παιδί τους να πει τις πρώτες του λέξεις. Βέβαια, όπως αναφέρουν οι ερευνητές στο δημοσίευμά τους στο επιστημονικό περιοδικό «Journal of the American Medical Association», τα ευρήματά τους δεν αποδεικνύουν ότι η το φυλλικό οξύ από μόνο του προλαμβάνει την λεκτική καθυστέρηση, αλλά αποτελούν ένδειξη του πόσο χρήσιμο είναι το εν λόγω συμλήρωμα για πολλούς λόγους.

Πάντως, η έρευνα που διενεργήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια στη Νέα Υόρκη, απέδειξε ότι οι έγκυες που δεν λαμβάνουν το συγκεκριμένο συμπλήρωμα διπλασιάζουν τις πιθανότητες να εμφανίσουν τα παιδιά τους σημαντική καθυστέρηση στην ομιλία.

Η έρευνα

Στη μελέτη έλαβαν μέρος περίπου 40.000 γυναίκες από τη Νορβηγία, από τις οποίες (ενόσω βρίσκονταν στο πρώτο στάδιο της εγκυμοσύνης τους) ζητήθηκε να δηλώσουν ποια συμπληρώματα λάμβαναν τέσσερις εβδομάδες πριν τη σύλληψη και ποια οκτώ εβδομάδες μετά τη σύλληψη.

Τρία χρόνια αργότερα, οι ερευνητές συνάντησαν τις ίδιες γυναίκες, μητέρες πλέον δίχρονων παιδιών. Αυτή τη φορά, εξέτασαν τη λεκτική ικανότητα των παιδιών, όπως π.χ. πόσες λέξεις μπορούσαν να συνδέσουν μεταξύ τους σε μια πρόταση.

Τα παιδιά τα οποία χρησιμοποιούσαν μία λέξη τη φορά για να επικοινωνήσουν, ή επικοινωνούσαν σε μια δική τους ακαταλαβίστικη γλώσσα, παρουσίαζαν κατά τους ειδικούς σοβαρή λεκτική καθυστέρηση.

Ανάμεσα σε 1.000 παιδιά, των οποίων οι μητέρες λάμβαναν κατά την εγκυμοσύνη φυλλικό οξύ, μόνο τέσσερα εμφάνιζαν λεκτική καθυστέρηση. Στην περίπτωση των μητέρων όμως που δεν λάμβαναν φυλλικό οξύ, ο αριθμός αυτός αυξανόταν στα εννιά παιδιά ανά 1.000.

«Η λήψη φυλλικού οξέος κατά την εγκυμοσύνη δεν είναι σημαντική μόνο για την γέννηση του παιδιού αλλά και για τη μετέπειτα ανάπτυξή του» αναφέρει η δρ Έζρα Σούσερ.

Κατά τη διάρκεια της μελέτης, οι ειδικοί έλαβαν υπόψη και παράγοντες όπως το σωματικό βάρος, το μορφωτικό επίπεδο και η οικογενειακή κατάσταση των εθελοντριών.

Σήμερα αποτελεί «αρρώστια», πριν από λίγα χρόνια ήταν άγνωστη έννοια. Όπως καταδεικνύουν μελέτες, η νευρογενής ανορεξία βρίσκει όλο και πιο πρόσφορο έδαφος ανάμεσα στα Ελληνόπουλα.

Ειδικά οι έφηβοι φλερτάρουν με την απώλεια βάρους ακόμη και όταν αυτό είναι φυσιολογικό. Πάνω από το 10% των δεκαπεντάχρονων της τρίτης γυμνασίου και της πρώτης λυκείου βρέθηκε να έχει πολύ χαμηλό βάρος, ενώ υπάρχει και ένα ποσοστό 14,4% ανάμεσά τους που επιθυμεί, αν και ελλιποβαρές, ακόμα μεγαλύτερη απώλεια βάρους.
Η μελέτη της πανεπιστημιακής κλινικής του νοσοκομείου Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού» επισημαίνει τον κίνδυνο ανάπτυξης διατροφικών παρεκτροπών ή και διαταραχών πρόσληψης τροφής και τονίζει πόσο σημαντική είναι η ενίσχυση της γνώσης σχετικά με τη διατροφική ισορροπία στην ηλικία αυτή.

Η υπεύθυνη της Μονάδας Εφηβικής Υγείας του νοσοκομείου Παίδων Άρτεμις Τσίτσικα, παιδίατρος, επισημαίνει ότι από το 2006 έχουν αντιμετωπίσει πάνω από 150 εφήβους με διαταραχές πρόσληψης τροφής. Από αυτούς περίπου 20 χρειάστηκαν νοσηλεία και μερικά παιδιά χρειάστηκε να διακόψουν κάποιο διάστημα την παρακολούθηση του σχολείου τους.

«Ο βομβαρδισμός των εφήβων από τα ΜΜΕ και η προβολή της εξωτερικής εμφάνισης ως βασικής προϋπόθεσης επιτυχίας και ευτυχίας οδηγούν», αναφέρει, «σε διατροφικές υπερβολές. Σ’ αυτό συμβάλλει και το πρότυπο ομορφιάς της εποχής, δηλαδή το πολύ λεπτό σώμα. Η ταύτιση επαγγελμάτων όπως μοντέλα, ηθοποιοί, τραγουδιστές κ.λπ. με την ψευδαίσθηση της εύκολης επιτυχίας οδηγούν τους εφήβους στην υιοθέτηση συμπεριφορών, προκειμένου να μιμηθούν τα αντίστοιχα πρότυπα».

Σύμφωνα πάντως και με τα συμπεράσματα της έρευνας, που πραγματοποίθηκε το 2010, οι Έλληνες έφηβοι παρουσιάζονται αρκετά ευάλωτοι σε διατροφικές παρεκτροπές.

Είσαι τύπος έξω καρδιά και σου αρέσει να βρίσκεσαι με φίλους αγαπημένους, να περνάτε καλά και να γελάτε πολύ. Μόνο, που εσύ… εδώ έχεις πρόβλημα. Η εικόνα του στόματός σου σε αποτρέπει από τα μεγάλα πλατιά χαμόγελα και τα αυθόρμητα γέλια. Δεν είσαι η μοναδική, καθώς –σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία της Ελληνικής Οδοντιατρικής Ομοσπονδίας- περισσότεροι από το 80% των Ελλήνων αντιμετωπίζουν διάφορα προβλήματα στην στοματική τους κοιλότητα.
Και αφού η καλή σου διάθεση κρέμεται από το.. στόμα σου, ήρθε η στιγμή να αναλάβεις δράση!

Το πρόβλημα: Τα δόντια σου έχουν κιτρινίσει
Η λύση: Λεύκανση
Η λεύκανση των δοντιών σου μπορεί να γίνει είτε στο ιατρείο είτε στο σπίτι από εσένα, αφού ακολουθήσεις με προσοχή τις οδηγίες του οδοντιάτρου σου.

Πώς γίνεται
Λεύκανση είναι η απομάκρυνση όλων των χρωστικών ουσιών που έχουν απορροφηθεί από την επιφάνεια των δοντιών. Εφαρμόζεται μόνο σε φυσικά δόντια (ζωντανά ή και απονευρωμένα) και έχει εντυπωσιακό αποτέλεσμα. Υπάρχουν δύο μέθοδοι λεύκανσης, στο σπίτι και στο ιατρείο. Ο συνδυασμός τους φέρνει άριστα αποτελέσματα:

1. Λεύκανση στο σπίτι (home bleaching): Είναι η τεχνική λευκάνσεως των δοντιών, η οποία γίνεται από τον ασθενή στο σπίτι με ειδικά μασελάκια (νάρθηκες λεύκανσης), ακολουθώντας τις οδηγίες του οδοντιάτρου.
Ο οδοντίατρος θα αξιολογήσει την κατάσταση του στόματος, θα ελέγξει το χρώμα των δοντιών σου και θα πάρει αποτυπώματα, ώστε να δημιουργήσει εξατομικευμένα μασελάκια (νάρθηκες λεύκανσης).
Υπάρχουν αρκετά υλικά στην αγορά σε διαφορετικές περιεκτικότητες, ώστε η λεύκανση να μπορεί να προσαρμοστεί στο δικό σου lifestyle και στην καθημερινότητα σου, προσφέροντας το επιθυμητό αποτέλεσμα.

2. Λεύκανση με laser στο ιατρείο (office laser bleaching): Το ΚΤΡ είναι τελευταίας τεχνολογίας λέιζερ εξειδικευμένο για λεύκανση δοντιών. Είναι ένας από τους πιο ασφαλείς τρόπους για να αποκατασταθεί το χρώμα τους. Ο χρόνος της διαδικασίας για λεύκανση είναι περίπου 40 λεπτά.
* Πόσο διαρκεί το αποτέλεσμα: Περίπου 3-4 χρόνια.

Οι διαφορές ανάμεσα στις μεθόδους
Όπως μας επισημαίνει η χειρουργός-οδοντίατρος Έφη Κωστάρα, υπάρχουν κάποιες διαφορές στη διαδικασία από το ιατρείο στο σπίτι.
Στο ιατρείο: τα λευκαντικά σκευάσματα που χρησιμοποιεί ο οδοντίατρος έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε υπεροξείδιο του υδρογόνου, σε ποσοστό από 30-35%, ενώ για μεγαλύτερη επιτάχυνση της λεύκανσης ο ειδικός επιδρά φως (λέιζερ, λεντ ή πλάσμα) και πετυχαίνει έτσι μεγαλύτερη απελευθέρωση λευκαντικών παραγόντων. Στο ιατρείο η λεύκανση χρειάζεται 1-2 επισκέψεις ανάλογα με την περίπτωση.

Στο σπίτι: θα κάνεις τη λεύκανση μόνη σου φορώντας τεχνητούς νάρθηκες για 10-12 μέρες, κατά τη διάρκεια της νύχτας (υπάρχουν και ημερήσιοι, τους οποίους όμως θα φοράς λιγότερο χρόνο το πρωί για περισσότερες μέρες). Η περιεκτικότητα των λευκαντικών σκευασμάτων που χορηγούνται στο σπίτι σε υπεροξείδιο του υδρογόνου είναι πολύ μικρότερη, περίπου 10-22%.

Προϋποθέσεις: * Για να ξεκινήσει η λεύκανση και στις δύο περιπτώσεις πρέπει να έχει προηγηθεί καθαρισμός των δοντιών * κατά τη διάρκεια της λεύκανσης πρέπει να απέχεις για 10 μέρες από χρωμογόνες τροφές ή συνήθειες (καφές, τσάι, κόκκινο κρασί, κόκα κόλα, τσιγάρο) ή όξινες τροφές (ξίδι, λεμόνι, πορτοκάλι), επειδή προκαλούν πόνο και τσούξιμο * Αλλαγές σε σφραγίσματα γίνονται μετά τη λεύκανση για να δοθεί η σωστή απόχρωση στο χρώμα του σφραγίσματος* πρόκειται για μια διαδικασία που δεν γίνεται μία φορά μόνο. Χρειάζεται επανάληψη για να διατηρηθούν τα καλά αποτελέσματα.

Οι μέρες της επιστροφής από τις καλοκαιρινές μας διακοπές πλησιάζουν. Γι’ αυτό χρήσιμο είναι να θυμηθούμε κάποιους κανόνες για την ασφαλή μετακίνηση των παιδιών μας, όπως ποια είναι η σωστή θέση στο αυτοκίνητο για το παιδικό κάθισμα, αλλά και το πώς θα επιλέξουμε το σωστό κάθισμα, που θα μας βοηθήσει να αισθανθούμε ασφάλεια σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής.

Το θέμα του κατάλληλου παιδικού καθίσματος για το αυτοκίνητο δεν είναι απλό, γιατί εξαρτάται από διάφορες παραμέτρους. Σύμφωνα πάντως με τον Γιώργο Ρεφενέ, πατέρα 2 παιδιών, εισαγωγέα των παιδικών καθισμάτων BeSafe από τη Νορβηγία και εξωτερικό συνεργάτη του Ινστιτούτου Οδικής Ασφάλειας «Πάνος Μυλωνάς», θεωρητικά, η μεσαία θέση του πίσω καθίσματος είναι η πιο ασφαλής με την έννοια ότι αυτό το σημείο έχει τη μεγαλύτερη απόσταση από κάθε πλευρά του αυτοκινήτου, άρα και τις μικρότερες πιθανότητες τραυματισμού σε περίπτωση σύγκρουσης. Δεν έχουν όμως όλα τα αυτοκίνητα ζώνη 3 σημείων εκεί (απαραίτητη για την τοποθέτηση παιδικού καθίσματος) ή υποδοχείς ISOfix* (απαραίτητοι για τοποθέτηση βάσης ISOfix). Μεταξύ των 2 πίσω θέσεων, συνιστάται ελαφρά περισσότερο αυτή πίσω από το συνοδηγό. Οι συγκρούσεις από τη δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου είναι κατά τι λιγότερες από εκείνες στην αριστερή.
Σχετικά με τη θέση του συνοδηγού υπάρχει αρκετή σύγχυση. Σε διάφορες ιστοσελίδες και μπλογκς αναφέρεται ότι δεν πρέπει να τοποθετούνται παιδικά καθίσματα στο κάθισμα του συνοδηγού. Αυτό δεν είναι σωστό, τουλάχιστον για τα καθίσματα της κατηγορίας 0/0+ (0-13 κιλά). Οι κατασκευαστές αυτοκινήτων, τα τελευταία χρόνια, έχουν θωρακίσει πολύ το μπροστινό τμήμα του αυτοκινήτου, αφού οι μετωπικές συγκρούσεις είναι οι πιο συχνές. Η απόφαση τοποθέτησης ή μη βρεφικού καθίσματος στη θέση του συνοδηγού, εξαρτάται περισσότερο από τις συνήθειες χρήσης του αυτοκινήτου. Μία μητέρα η οποία χρησιμοποιεί πολύ συχνά το αυτοκίνητο μόνη της, με το νεογέννητο μωρό της, θα μπορούσε να έχει το βρεφικό κάθισμα στη θέση του συνοδηγού και να έχει καλύτερο έλεγχο του παιδιού και άρα καλύτερο έλεγχο του αυτοκινήτου (πάντα υπό τον όρο ότι έχει απενεργοποιήσει τον αερόσακκο). Αντίθετα, εάν η χρήση του αυτοκινήτου είναι πιο συχνή από όλη την οικογένεια, είναι πιο βολικό τα μωρά να είναι πίσω και να ελέγχονται από ειδικούς αμβλυγώνιους καθρέπτες.

Συμπερασματικά: οι πίσω θέσεις, θεωρούνται γενικά ιδανικότερες για την τοποθέτηση παιδικών καθισμάτων. Ειδικές όμως συνθήκες (μαμά μόνη με βρέφος) μπορεί να μας οδηγήσουν στην επιλογή της θέσης του συνοδηγού.

*Το σύστημα ISOfix είναι ένα διεθνές πρότυπο για τα σημεία υποδοχής παιδικών καθισμάτων στην καμπίνα των επιβατών. Υποδοχείς ISOfix είναι τα μεταλλικά σημεία που βρίσκονται στη σχισμή ανάμεσα στην πλάτη και το κάθισμα, συνήθως στις δύο πίσω θέσεις του αυτοκινήτου. Τα περισσότερα αυτοκίνητα από το 2006 και μετά διαθέτουν στο στάνταρ εξοπλισμό υποδοχείς ISOfix, επίσης όμως και κάποια παλαιότερη μοντέλα.
Σε αυτούς τους υποδοχείς “κουμπώνουν” οι ειδικοί βραχίονες της βάσης του ειδικού παιδικού καθίσματος συμβατού με το ISOfix και με ειδικές πράσινες ενδείξεις, μας δείχνουν ότι το κάθισμα έχει τοποθετηθεί σωστά.
Το συγκεκριμένο σύστημα έχει αναπτυχθεί, διότι έρευνες έχουν δείξει ότι το ποσοστό εσφαλμένης χρήσης του παιδικού καθίσματος ξεπερνά το 70%.

Πηγή: https://anapodakathismata.blogspot.com/

Οι κατηγορίες παιδικών καθισμάτων

Αυτά διακρίνονται ανάλογα με το βάρος και την ηλικία του παιδιού σε:

*Εως 13 κιλά (Από τη γέννηση έως περίπου 9 – 12 μηνών)

Πρόκειται για καθισματάκια αυτοκινήτου που κοιτάζουν προς τα πίσω. Αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν είτε στα πίσω καθίσματα είτε στο κάθισμα του συνοδηγού. Εάν χρησιμοποιούνται στο κάθισμα του συνοδηγού, ΠΡΕΠΕΙ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να είναι απενεργοποιημένος ο αντίστοιχος μπροστινός αερόσακος.

Είναι αξιοσημείωτο ότι τον Μάρτιο του 2011 η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής εξέδωσε οδηγία προς το κοινό σύμφωνα με την οποία οι γονείς πρέπει να κρατούν τα παιδιά τους σε καθίσματα που κοιτούν προς τα πίσω μέχρι την ηλικία των 2 ετών ή έως ότου φτάσουν το μέγιστο επιτρεπτό βάρος για το συγκεκριμένο κάθισμα.

Το κάθισμα με φορά προς τα πίσω προστατεύει καλύτερα το μικρό παιδί γιατί υποστηρίζει το κεφάλι, τον αυχένα και τη σπονδυλική στήλη σε περίπτωση σύγκρουσης, κατανέμοντας τη δύναμη της πρόσκρουσης ισορροπημένα σε ολόκληρο το σώμα του παιδιού. Ερευνα του 2007 έδειξε ότι παιδιά κάτω των 2 ετών έχουν 75% λιγότερες πιθανότητες να πεθάνουν ή να τραυματιστούν σοβαρά σε τροχαίο ατύχημα, εάν τοποθετούνται σε κάθισμα με φορά προς τα πίσω.

Τα θανατηφόρα περιστατικά είναι η κορυφή του παγόβουνου: υπολογίζεται ότι σε κάθε θάνατο παιδιού σε τροχαίο αντιστοιχούν 18 παιδιά που νοσηλεύονται σε νοσοκομείο εξαιτίας τροχαίου και πάνω από 400 που απαιτούν ιατρική αντιμετώπιση λόγω τραυματισμού.

Δεν προσφέρετε καμία προστασία στο παιδί σας και το εκθέτετε σε αναίτιο κίνδυνο κάθε φορά που το μεταφέρετε στο αυτοκίνητο αγκαλιά ή σε καλαθούνα ή σε πορτ μπεμπέ.

*9-18 κιλά (περίπου από 9 μηνών έως 4 χρόνων)

Πρόκειται για καθίσματα αυτοκινήτου που κοιτάζουν προς τα εμπρός. Μπορεί να χρησιμοποιηθούν στα πίσω καθίσματα ή στο κάθισμα του συνοδηγού. Κάποια από αυτά διαθέτουν επιλογές για λιγότερο ή περισσότερο ανασηκωμένες θέσεις.

Είναι αξιοσημείωτο ότι τον Μάρτιο του 2011 η Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία εξέδωσε οδηγία σύμφωνα με την οποία οι γονείς ενθαρρύνονται να χρησιμοποιούν βοηθητικό κάθισμα αυτοκινήτου μέχρι το παιδί να γίνει τουλάχιστον 135 εκατ. σε ύψος ή ηλικίας 8 ετών.

*15 κιλά έως 36 κιλά (4 χρόνων και έπειτα)

Πρόκειται για βοηθητικά καθίσματα που κοιτάζουν προς τα εμπρός και μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο πίσω ή στο μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου. Το βοηθητικό κάθισμα ανυψώνει το παιδί και βοηθά να τοποθετηθεί η διαθέσιμη διαγώνια και οριζόντια ζώνη αυτοκινήτου ενήλικου με σωστό τρόπο.

*22 με 36 κιλά (6 ετών και έπειτα)

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί βοηθητικό μαξιλάρι που κοιτάζει προς τα εμπρός και να τοποθετηθεί στο μπροστινό ή πίσω μέρος του αυτοκινήτου. Το βοηθητικό μαξιλάρι ανορθώνει το κεφάλι του παιδιού και βοηθά να τοποθετηθεί η διαθέσιμη διαγώνια και οριζόντια ζώνη αυτοκινήτου ενήλικου με σωστό τρόπο.

*Ανω των 135 εκ. ύψος (παιδί άνω των 12-13 ετών)

Χρησιμοποιείται για κάθε μετακίνηση ζώνη αυτοκινήτου ενήλικου.