Month: October 2010

Έχω ένα μοναχοπαίδι 10 χρονών, αγοράκι, το οποίο το λατρεύω αλλά τώρα τελευταία δεν τα πηγαίνουμε καλά. Το πρόβλημα είναι το -βρόμικο- λεξιλόγιό του…

Posted on by psimenatou

Ερώτηση. Έχω ένα μοναχοπαίδι 10 χρονών, αγοράκι, το οποίο το λατρεύω αλλά τώρα τελευταία δεν τα πηγαίνουμε καλά. Το πρόβλημα είναι το -βρόμικο- λεξιλόγιό του. Χθες με αποκάλεσε τρεις φορες προκλητικά με τη λέξη «μωρή». Την τελευταία μάλιστα κατάμουτρα και τότε αυθόρμητα του έριξα ένα χαστούκι. Να πω πως γενικά δεν το χτυπώ το παιδί παρά μόνο σε κάποιες τέτοιες στιγμές. Έχει φάει όμως για τον ίδιο λόγο χαστούκια και θέλω να ζητήσω την βοήθειά σας. Δεν θέλω να το επαναλάβω ξανά όμως ξέρω πως δεν θα σταματήσει να βρίζει. Το κάνει από μικρό μετά από 2-3 καυγάδες που άκουσε να έχω με τον άντρα μου και μιλάγαμε άσχημα ο ένας στον άλλο. Αυτό δεν επαναλήφθηκε ποτέ ξανά, όμως, το παιδί από τότε πήρε το λεγόμενο θάρρος και μας μιλάει πολύ άσχημα – πρώτα στον πατέρα του που το δέχεται πολύ πιο ψύχραιμα από μένα. Επίσης σε αυτές τις εκρήξεις βίας ο άντρας μου υποστηρίζει μπροστά του το παιδί. Τι άλλο μπορώ να κάνω για να το αντιμετωπίζω χωρίς όμως να το χτυπώ; Παρακαλώ βοηθήστε με γιατί το αγαπώ πολύ αλλά θολώνω με τα παιδιά που μιλούν άσχημα, δεν το ανέχομαι. Ακόμα να αναφέρω ότι είναι πολύ αδύναμος μαθητής και το παρακολουθούν από το Ιατροπαιδαγωγικό Νέας Σμύρνης.
Σας ευχαριστώ που διαβάσατε το πρόβλημά μου και περιμένω μια συμβουλή.

 

Απάντηση. Γεια σας και σας ευχαριστούμε για το ερώτημα που απευθύνατε στο info kids.

Εδώ έχουμε να αντιμετωπίσουμε ένα θέμα που το αποκαλώ: «Η τούρτα και το κερασάκι». Το κερασάκι είναι η βωμολοχία του γιού σας. Η τούρτα είναι το περιβάλλον μέσα στο σπίτι. Κάποιοι καυγάδες με το σύντροφο σας στο παρελθόν, ο τρόπος που εσείς διαχειρίζεστε την κατάσταση (μέσω σωματικής βίας), το ότι ερμηνεύετε αυτήν τη κατάσταση ως έλλειψη σεβασμού και τέλος το γεγονός ότι ο πατέρας του παιδιού το υποστηρίζει ανοιχτά μπροστά σε τέτοιες συγκρούσεις.

Η πρώτη κατάσταση, όπως λέτε, έχει βρει τη λύση της. Καυγαδίζετε διαφορετικά με το σύντροφό σας και αυτό είναι ένα πρώτο – πολύ καλό βήμα. Φυσικά θα υπάρχουν συγκρούσεις μέσα στην οικογένεια αλλά το ζήτημα είναι ο τρόπος που γίνονται αυτές οι συγκρούσεις.

Το δεύτερο βήμα είναι να πάρετε εσείς προσωπικά την απόφαση να μην ξαναχτυπήσετε το παιδί, ότι και αν γίνει ότι και αν ειπωθεί. Κρίνετε από τη δική σας εμπειρία αν είχε αποτέλεσμα το ξύλο μέχρι τώρα. Το αποτέλεσμα δεν αφορά αν το παιδί σταμάτησε ή όχι κάποιες συμπεριφορές που δεν είναι επιθυμητές από εσάς. Το αποτέλεσμα θα φανεί στο σεβασμό που δείχνετε ο ένας στον άλλον μέσα στη σχέση γονέα-παιδιού.

Γράφετε ότι δεν «ανέχεστε» το γεγονός ότι ο γιος σας βρίζει. Πώς ερμηνεύετε αυτή του τη συμπεριφορά; Ως έλλειψη σεβασμού; Ως κ@λ@παιδαρισμό; Ως κάτι που θα γίνεται και στο μέλλον; Μήπως σκέφτεστε ότι «αποτύχατε» και ότι δεν είστε «καλή μητέρα»; Εσείς, ξεκουράζεστε; Διασκεδάζετε; Παίρνετε απόσταση από τον γονεϊκό σας ρόλο; Και τι γίνεται με τα πράγματα που δεν «ανέχεται» ο γιος σας; Ποιος δίνει φωνή σε αυτά και με ποιον τρόπο; Πώς θα μάθει να αποκτά υπομονή; Να διαχειρίζεται το θυμό του δημιουργικά; Να μην σας «προκαλεί»;

Πολλά τα ερωτήματα που καλείστε να απαντήσετε αλλά αν το κάνετε θα βρείτε και τη δύναμη και το κουράγιο ώστε να στηρίξετε την απόφασή σας να μη ξαναχτυπήστε το παιδί.

Καλό θα είναι όταν διαφωνείτε (είτε ο σύζυγος σας είτε εσείς) να μην παίρνει κανείς θέση (ενάντια στον άλλο γονιό) μπροστά στο παιδί. Μπορείτε λοιπόν να ζητήσετε από το σύζυγό σας να συζητήσει μαζί σας κάποια άλλη στιγμή τις διαφωνίες που έχει.

Ζητήστε βοήθεια και από το Ιατροπαιδαγωγικό αφού ήδη το παιδί το βλέπει κάποιος. Είμαι σίγουρη ότι μπορείτε να πάρετε ιδέες και από εκεί. Τέλος, μην αμελείτε τον εαυτό σας. Για να φέρουμε εις πέρα τη δουλειά του γονιού , χρειάζεται να δώσουμε άπειρη φροντίδα και αγάπη στον εαυτό μας.

Σας ευχαριστώ και πάλι για το ερώτημα σας.

Νάνσυ ΨημενάτουΣύμβουλος Ψυχικής Υγείας
Τηλ. 6972.076.562
Ιστοσελίδα: www.understanding-self.gr

Διαβάστε ακόμη: Ο γιος μου ειναι 4 χρόνων. Τα τελευταία 2 χρόνια έχει πρόβλημα δυσκοιλιότητας….

Διαβάστε ακόμη: Η κόρη μας είναι 5 ετών και πάει στο προνήπιο. Τις τελευταίες 3 εβδομάδες το πρωί ξυπνάει με κλάματα τις μέρες που είναι να πάει στο σχολείο…

Διαβάστε ακόμη: Ερώτηση: Οι γιοι μου έχουν ένα φίλο που βρίζει και χρησιμοποιεί απρεπείς εκφράσεις και χαρακτηρισμούς….

«Κακές» λέξεις… πιπέρι στο στόμα;

Posted on by psimenatou

Ποιες λέξεις μαθαίνουν πιο εύκολα οι παπαγάλοι; Τις βρισιές και τα βρομόλογα! Για ποιο λόγο; Γιατί αυτές οι λέξεις, όταν τις λέμε εμείς οι άνθρωποι, έχουν μια συναισθηματική ένταση μεγαλύτερη από τις κοινές καθημερινές λέξεις.
Το ίδιο συμβαίνει και στα παιδιά! Ακούν μια χορταστική «κακιά λέξη», όπως «Μ@λ@κ@ς» και την επαναλαμβάνουν όλο χαρά γιατί «πιάνουν» το συναίσθημα πίσω από αυτή.
Ποιοι είναι οι λόγοι που οδηγούν τα παιδιά να βρίζουν;
Πρώτος λόγος είναι αυτός που αναφέραμε πιο πάνω. Η συναισθηματική ένταση των λέξεων αυτών είναι ελκυστική στα παιδιά.
Δεύτερος λόγος είναι γιατί με αυτόν τον τρόπο, καταλαβαίνουν ότι τραβούν την προσοχή των άλλων. Αντιλαμβάνονται ότι έχουν στη διάθεση τους ένα πανίσχυρο εργαλείο το οποίο «ελέγχουν» τους ανθρώπους γύρω τους.
Ένας άλλος λόγος είναι η επίδειξη ανεξαρτησίας. Τα παιδιά με αυτόν τον τρόπο δείχνουν στους γονείς ότι δεν μπορούν να ελέγξουν τα πάντα.
Για να μιμηθούν. Επαναλαμβάνουν αυτά που ακούν να λέτε όταν είστε στο αυτοκίνητο, όταν θυμώνετε δηλαδή με τον οδηγό που σας «έκλεισε», επαναλαμβάνουν αυτά που ακούν στην τηλεόραση ή το σχολείο. Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι ότι: Όσο μικρότερη είναι η ηλικία του παιδιού τόσο λιγότερη «συνείδηση» έχει για το ότι η λέξη που χρησιμοποιεί, μπορεί να είναι προσβλητική και πληγώνει τα συναισθήματα άλλων ανθρώπων.

Nα μερικά tips που ίσως σας βοηθήσουν:

  • Προσέξτε τη γλώσσα που χρησιμοποιείτε μπροστά στο παιδί σας. Αυτό που δίνετε, αυτό θα πάρετε.
  • Δείτε από ποιον αντιγράφει αυτήν τη συμπεριφορά. Μπορεί εσείς να μιλάτε «κανονικά» αλλά ο νονός του παιδιού να το επιβραβεύει με εκφράσεις: «Μπράβο αγόρι μου/ κορίτσι μου, χώσ’ τα», όταν ακούει το γιο σας ή την κόρη σας να βρίζει. Μιλήστε και εξηγήστε σε όποιον επαινεί τέτοιου είδους συμπεριφορές, το ότι δεν θέλετε να το κάνει.
  • Μη γελάτε και αποθαρρύνετε και τους άλλους να γελάνε όταν ακούσουν το παιδί να βρίζει. Το γέλιο ερμηνεύεται, εκ μέρους του παιδιού, ως ενθάρρυνση να συνεχίσει ό,τι κάνει!
  • Ρωτήστε το παιδί αν γνωρίζει τι σημαίνει η λέξη που χρησιμοποιεί. Αν για παράδειγμα χρησιμοποιεί μια προσβλητική λέξη για τα γεννητικά όργανα, εξηγήστε τι σημαίνει η λέξη αυτή και δώστε του την επιστημονική σημασία της λέξης.
  • Ενημερώστε το παιδί για το πώς νιώθουν οι άλλοι άνθρωποι (φίλοι, συμμαθητές κ.ά) όταν ακούν προσβλητικές λέξεις. Μην ενοχοποιήσετε το παιδί αλλά με σταθερό τρόπο διδάξτε του ότι οι πράξεις του έχουν συνέπειες.
  • Μην αντιδράτε! Αν πεταχτείτε πάνω φωνάζοντας: «Μην σε ξανακούσω να το λες αλλιώς…», μπορεί να μπείτε σε ένα αέναο παιχνίδι ελέγχου. Φύγετε από το δωμάτιο που βρίσκεται το παιδί ή απομακρύνετέ το μαλακά από ένα δημόσιο χώρο. Πείτε κάτι σαν: «Λυπάμαι που φεύγουμε από τον παιδότοπο αλλά εδώ δεν επιτρέπεται να μιλάς με αυτόν τον τρόπο». Μην το κάνετε να φανεί σαν πράξη εκδίκησης ή τιμωρίας αλλά σαν φυσική συνέπεια της επιλογής του να βρίζει.
  • Δώστε του επιλογές! Με έναν σταθερό τρόπο πείτε κάτι σαν: «Φαίνεται ότι είσαι θυμωμένος/η αυτή τη στιγμή γιατί χρησιμοποιείς τη λέξη «γ@μ@το». Αυτή η λέξη είναι καλό να μην χρησιμοποιείται από παιδιά. Τι θα έλεγες να πεις : «Άι στο καλό πια»! Έλα να το πούμε μαζί και να δεις ότι θα φύγει ο θυμός από μέσα σου!
  • Συνειδητοποιήστε ότι το παιδί εκτίθεται πλέον καθημερινά σε ένα λεξιλόγιο το οποίο, μπορεί να μην ήταν αποδεκτό τη δεκαετία του ‘70 αλλά είναι ανεκτό το 2010.

Να θυμάστε ότι ο πιο καλός συνδυασμός για την αντιμετώπιση του θέματος αυτού είναι να βρείτε τους λόγους για τους οποίους το παιδί υιοθετεί μια τέτοια συμπεριφορά, να εξερευνήσετε μαζί του τις εναλλακτικές λύσεις, να το βοηθήσετε να καταλάβει τα συναισθήματα που γεννά στους άλλους ανθρώπους αυτή η πρακτική, να θέσετε σταθερά όρια και τέλος να αποδαιμονοποιήσετε τη χρήση αυτών των λέξεων εκ μέρους του παιδιού. Ένα παιδί που στα τρία ή στα πέντε του χρόνια πει τη λέξη «σκατά» δεν σημαίνει ότι στα δεκατρία του χρόνια θα βρίζει όλον τον κόσμο αδιακρίτως!

Νάνσυ Ψημενάτου

Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας
Τηλ. 6972.076.562
Ιστοσελίδα: www.understanding-self.gr

Διαβάστε ακόμη: Όταν η ζήλια συνοδεύεται από επιθετικότητα

Διαβάστε ακόμη: Πότε μιλάμε στα παιδιά για το σεξ

Διαβάστε ακόμη: Η Ψυχολογική βία στα παιδιά

15 0κτωβρίου-Παγκόσμια Ημέρα Πλυσίματος των Χεριών

Posted on by kostara

Κάνουμε τα καθαρά χέρια προτεραιότητα, όχι μόνο για μια μέρα. Για την τρίτη χρονιά που εορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Πλυσίματος των Χεριών, πάνω από 200 εκατομμύρια μαθητές σχολείων, γονείς, δάσκαλοι, διασημότητες και κυβερνητικοί υπάλληλοι σε όλο τον κόσμο, θα σηκώσουν τα μανίκια τους, αλλά στο τέλος της ημέρας σκοπεύουν να επιτύχουν πολύ περισσότερα από καθαρά χέρια.

Το φετινό θέμα της Παγκόσμιας Ημέρας Πλυσίματος των Χεριών – όχι μόνο για μια μέρα – έχει στόχο να κάνει την απλή σωτήρια πρακτική του πλυσίματος των χεριών μια τακτική συνήθεια και μετά τη δύση του ηλίου στις 15 Οκτωβρίου.

Κάθε χρόνο, οι διαρροϊκές ασθένειες και οι οξείες αναπνευστικές λοιμώξεις γίνονται αιτία για το θάνατο πάνω από 3,5 εκατομμυρίων παιδιών κάτω των 5 ετών. Το πλύσιμο των χεριών με σαπούνι και νερό – κυρίως μετά τη χρήση της τουαλέτας και πριν το φαγητό – βοηθά να μειωθούν τα κρούσματα διάρροιας πάνω από 40%, παρόλα αυτά, η απλή αυτή συνήθεια, δεν εφαρμόζεται όσο συχνά θα έπρεπε.

Η επέτειος αυτή επιδιώκει να φέρει στο προσκήνιο πως το πλύσιμο με σαπούνι και νερό είναι μία από τις πιο αποτελεσματικές και οικονομικές παρεμβάσεις υγείας και γιορτάζεται με ειδικές εκδηλώσεις σε 80 χώρες σε όλο τον κόσμο: Με παρελάσεις στη Σρι Λάνκα, με επιδείξεις στο Βιετνάμ το Λάος και τη Συρία, με μαθητικούς διαγωνισμούς και επικοινωνιακές εκστρατείες στην Αιθιοπία, με ραδιοτηλεοπτικά εκπαιδευτικά σποτ στη Γουινέα, με εγκατάσταση βρυσών στα νησιά Φίτζι, με εορτασμό της εθνικής μέρας πλυσίματος των χεριών στο Μαλί παρουσία του διεθνούς μουσικού και Πρεσβευτή της UNICEF, Habib Koite, με διεξαγωγή της εθνικής εκστρατείας «έρευνα σε 100 σχολεία» στη Βενεζουέλα για τη διαπίστωση της εφαρμογής των κανόνων υγιεινής στο σχολικό σύστημα κ.α.

Η φετινή Παγκόσμια Ημέρα των Bloggers (Blog Action Day) που εορτάζεται επίσης στις 15 Οκτωβρίου είναι αφιερωμένη στο νερό και με την ευκαιρία αυτή η Ελληνική Επιτροπή της UNICEF καλεί τους έλληνες bloggers να συμμετάσχουν στην προσπάθεια ευαισθητοποίησης των πολιτών με σχετικά αφιερώματα. Έως τώρα 3.544 blogs από 125 χώρες, ανάμεσά τους και πολλά από την Ελλάδα, θα συμμετάσχουν στον εορτασμό της Ημέρας Πλυσίματος των Χεριών με τον τρόπο αυτό.

Το ακάθαρτο νερό και η ανεπαρκής υγιεινή είναι συχνά οι βασικές αιτίες για απουσίες από την εργασία και το σχολείο, που διαιωνίζουν τον κύκλο της οικονομικής και κοινωνικής στασιμότητας σε πολλές χώρες.

Η UNICEF ετοίμασε για τη φετινή χρονιά την ειδική έκδοση με «Ιστορίες για το νερό και την υγιεινή» που μπορείτε να βρείτε στο www.unicef.gr – Επιπλέον, στη διεθνή ιστοσελίδα της Παγκόσμιας Ημέρας Πλυσίματος των Χεριών www.globalhandwashingday.org μπορεί κανείς να βρει τα κατάλληλα εργαλεία για την προώθηση της πρωτοβουλίας, λογότυπα, αφίσες, παιχνίδια κ.ά.

Διαβάστε ακόμη: Τι πρέπει να περιέχει το φαρμακείο του σπιτιού;

Διαβάστε ακόμη: Το παιδί μου βήχει ασταμάτητα. Τι πρέπει να κάνω; Ο παιδίατρος συμβουλεύει

Διαβάστε ακόμη: Γιατί τα παιδιά είναι πιο ευάλωτα στις ιώσεις;

Στην τάξη της μικρής μου, στο προνήπιο, υπάρχει ένα παιδάκι πολύ βίαιο που κτυπάει όλα τα παιδάκια. Έχω μιλήσει στη δασκάλα, η οποία το είχε ήδη εντοπίσει, και έχει μιλήσει πολλές φορές με τη μαμά αλλά και τον μπαμπά…

Posted on by kostara

Ερώτηση: Στην τάξη της μικρής μου, στο προνήπιο, υπάρχει ένα παιδάκι πολύ βίαιο που κτυπάει όλα τα παιδάκια. Έχω μιλήσει στη δασκάλα, η οποία το είχε ήδη εντοπίσει, και έχει μιλήσει πολλές φορές με τη μαμά αλλά και τον μπαμπά του παιδιού.

Ο μπαμπάς όμως είναι μάλλον από τους τύπους που καμαρώνουν με τη μαγκιά του γιου τους και είμαι σίγουρη ότι ενώ η μαμά του προσπαθεί να τον αλλάξει ο μπαμπάς του παιδιού κάνει το αντίθετο.

Έτσι συνεχίζεται αυτή η ιστορία με τη δασκάλα να τον επιπλήττει και να τον τιμωρεί αλλά και την κόρη μου να έρχεται με γρατζουνιές στο σπίτι… τι πρέπει να κάνω;

Ευχαριστώ
Γεωργία

Απάντηση: Σας ευχαριστούμε για την ερώτηση που απευθύνατε στο infokids.gr. Παρ΄όλο που δεν θέλω να βάλω ταμπέλα στη συμπεριφορά του παιδιού που χτυπά, ίσως έχουμε να κάνουμε με το φαινόμενο του bulling (σχολικός εκφοβισμός).

Αυτό το φαινόμενο αρχίζει και είναι ορατό και στη χώρα μας. Ξεκινά από το νηπιαγωγείο και όσο προχωρά η ηλικία του παιδιού, αν μείνει χωρίς ειδική φροντίδα κλιμακώνεται.
Πάντως είτε έχουμε έχουμε να κάνουμε με ένα παιδί το οποίο ενθαρρύνεται (όπως περιγράφετε) να χρησιμοποιεί τη βία ή με ένα παιδί το οποίο δεν ξέρει να διαχειριστεί το θυμό του, να μερικά πράγματα που ίσως σας φανούν χρήσιμα , για το δικό σας παιδί.

Τι να κάνετε

  • Πείτε στο παιδί να μένει πάντα παρέα με άλλα παιδάκια. Τα παιδιά που είναι απομονωμένα γίνονται συχνότερα θύματα επιθέσεων.
  • Η αποφυγή είναι η καλύτερη στρατηγική. Παροτρύνετε το παιδί να παίζει σε διαφορετικό σημείο απ΄ό,τι ότι το άλλο παιδί. Ζητήστε να βρίσκεται κοντά στη δασκάλα.
  • Αν το παιδί σας βρεθεί αντιμέτωπο με το παιδί που το γρατζουνά, πείτε του να σηκωθεί όρθιο και να πει δυνατά: «Σταμάτα δεν σου επιτρέπω να με χτυπάς». Αμέσως μετά πείτε του να φωνάξει τη δασκάλα.
  • Κάντε μαζί το παιδί ένα παιχνίδι ρόλων. Υποκριθείτε ότι εσείς είστε το παιδί που χτυπά και βάλτε το δικό σας παιδί να σας δείξει τι θα κάνει σε αυτήν την περίπτωση.
  • Ενθαρρύνετε το παιδί σας να συνεχίσει να σας μιλά για αυτά που του συμβαίνουν στο σχολείο. Πείτε του ότι εκτιμάτε το θάρρος του.
  • Μην αντιδράσετε υπερβολικά μπροστά στο παιδί. Αν το παιδί σας, σας ακούσει να λέτε: «Αχ δεν θα το πιάσω στα χέρια μου ή θα γίνει χαμός αύριο στο σχολείο», τότε μπορεί να βρεθεί στη θέση να θέλει να σας προστατεύσει, μη λέγοντας σας τίποτε.
  • Μην παροτρύνετε το παιδί να χρησιμοποιήσει βία.
  • Να είστε σε επαφή με τη δασκάλα και την υπεύθυνη του νηπιαγωγείου. Το μήνυμα που θα πρέπει να μεταδίδετε (και όσο το γρηγορότερο τόσο καλύτερα) είναι ότι η βία δεν είναι αποδεκτή και ότι υπάρχουν τρόποι να διαχειριστούμε το θυμό μας , δημιουργικά.

Καλή επιτυχία και μπράβο σας που δεν αποσιωπάτε το θέμα.

Νάνσυ Ψημενάτου
Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας
Τηλ. 6972.076.562
Ιστοσελίδα: www.understanding-self.gr

Διαβάστε ακόμη: Ο γιος μου πηγαίνει στη Β’ δημοτικού, αλλά έχει ένα πρόβλημα με την αντιγραφή, είναι πολύ αργός με αποτέλεσμα να τελειώνει τελευταίος ή και μερικές φορές να μην προλαβαίνει…

Διαβάστε ακόμη: Ο 8 ετών γιος μου, μαθητής Β δημοτικού, αντιδρά συνεχώς αρνητικά σε ο,τιδήποτε του ζητηθεί να κάνει (τα μαθήματά του, να φάει) κι αν τα κάνει, αυτό γίνεται μετά από εντάσεις, γκρίνια και τιμωρίες…

Διαβάστε ακόμη: Η κόρη μου είναι τεσσάρων χρονών και πηγαίνει προνήπιο. Είναι στο ολοήμερο και όταν πηγαίνω στο σχολείο να την πάρω είναι όλο γλύκα. Με το που ερχόμαστε στο σπίτι, αρχίζει γκρίνια, απαιτεί πράγματα, μιλάει απότομα, με αποτέλεσμα να έχουμε συνεχή μαλώματα…

Το Ιατρικό Ινστιτούτο Οφθαλμολογίας Athens Vision τιμά την Παγκόσμια Ημέρα Όρασης με μία δωρεάν εξέταση στις 14/10

Posted on by kostara

Η Παγκόσμια Ημέρα Όρασης (Κατά της Τύφλωσης) έχει καθοριστεί κάθε χρόνο τη δεύτερη Πέμπτη κάθε Οκτωβρίου, με πρωτοβουλία της Διεθνούς Επιτροπής για την Πρόληψη της Τύφλωσης, σε συνεργασία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO). Φέτος η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Τύφλωσης γιορτάζεται στις 14 Οκτωβρίου. Ακριβώς με αυτή την αφορμή το Ιατρικό Ινστιτούτο Οφθαλμολογίας Athens Vision τη μέρα εκείνη θα προσφέρει μία οφθαλμολογική εξέταση δωρεάν, εφόσον κλείσετε έγκαιρα ραντεβού στο τηλ. 210 9595215.

Ευχαριστούμε θερμά για τις πολύτιμες πληροφορίες τον Θεόδωρο Φιλιππόπουλο Μ.D.,
Χειρουργό Οφθαλμίατρο, Διπλ. American Board of Ophthalmology,
Εξειδικευμένο στο Γλαύκωμα Harvard Medical School

Είναι αλήθεια ότι οι περισσότεροι από εμάς θεωρούμε το δώρο της όρασης δεδομένο και αν και βλέπουμε με συμπάθεια τους συναθρώπους μας που το έχουν απωλέσει, συνήθως δεν προβληματιζόμαστε σε ό,τι αφορά μέτρα που θα περιορίσουν το εύρος του προβλήματος τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο κοινωνικού συνόλου. Την ίδια στιγμή όμως 45 εκατομμύρια άνθρωποι υπολογίζεται ότι είναι τυφλοί παγκοσμίως, ενώ σε αυτούς αθροίζονται 1-2 εκατομμύρια κάθε χρόνο. Και θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα 2/3 περίπου των περιστατικών αυτών είναι δυνητικά περιπτώσεις που θα μπορούσαν να είχαν προληφθεί με κατάλληλες παρεμβάσεις ή προληπτικά μέτρα την κατάλληλη χρονική στιγμή.
Στα πλαίσια αυτά ο παγκόσμιος οργνανισμός υγείας (WHO) σε συνεργασία με πολλές διεθνείς μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) έχει ξεκινήσει το πρόγραμμα «Όραση 20/20» (https://www.vision2020.org/) με στόχο να εξαλείψει τη δυνητικά αποτρέψιμη τύφλωση μέχρι το έτος 2020. Κατά τη διάρκεια των επόμενων 2 δεκαετιών υπολογίζεται ότι θα προληφούν ή θα αντιμετωπιστούν 100 εκατομμύρια περιπτώσεις τύφλωσης. Οι περισσότερες περιπτώσεις αφορούν τις πιο φτωχές περιοχές αναπτυσσόμενων χωρών στις οποίες ακόμα και η αντιμετώπιση απλών οφθαλμολογικών παθήσεων, όπως ο καταρράκτης, σκοντάφτει στην έλλειψη υποδομών, στην ανεπάρκεια υγειονομικού προσωπικού και στην αδυναμία προμήθειας του απαραίτητου υλικοτεχνικού εξοπλισμού. Για παράδειγμα, η προμήθεια του ενδοφακού που χρησιμοποιείται στην επέμβαση του καταρράκτη κοστίζει στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου κατασκευάζεται, 110-120 δολάρια, ποσό πολλαπλάσιο του ετησίου κατά κεφαλήν εισοδήματος σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες.

Τι συμβαίνει στη χώρα μας

Στη χώρα μας δύο από τα πιο σημαντικά προβλήματα απώλειας όρασης που θα μπορούσαν να είχαν προληφθεί είναι η παιδική αμβλυωπία και το γλαύκωμα.
Θα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι τα παιδιά αντιπροσωπεύουν μία ειδική ομάδα και δεν παραπονούνται για απώλεια όρασης, όταν το πρόβλημα αφορά μόνο στο έναν οφθαλμό. Στην περίπτωση της αμβλυωπίας, ενώ ο οφθαλμός είναι ανατομικά και δομικά υγιής, η εικόνα δε φτάνει ακέραια και διαυγής στα κατάλληλα εγκεφαλικά κέντρα. Ως αποτέλεσμα, ο εγκέφαλος ποτέ δεν αναπτύσσει τα απαραίτητα κυκλώματα, ώστε να επεξεργαστεί εικόνες υψηλής ανάλυσης. Η μορφή αυτή της απώλειας όρασης είναι όμως αντιστρέψιμη με κατάλληλες παρεμβάσεις στην παιδική ηλικία, χρονική περίοδο κατά την οποία ο εγκέφαλος είναι εύπλαστος. Υπήρξε πολύ θετική η απόφαση των ελληνικών αρχών να καταστήσουν υποχρεωτική την προληπτική εξέταση πριν την εγγραφή στο νηπιαγωγείο και το δημοτικό σχολείο.
Αντίθετα στην περίπτωση του γλαυκώματος δεν υπάρχει καμία οργανωμένη προσπάθεια πρόληψης και έγκαιρης διάγνωσης από τη Ελληνική πολιτεία. Το γλαύκωμα αφορά στις μεγαλύτερες ηλικίες και είναι η προοδευτική φθορά του οπτικού νεύρου, του καλωδίου, δηλαδή που μεταφέρει την οπτική πληροφορία προς τον εγκέφαλο. Το γλαύκωμα εξελίσσεται με πολύ βραδύ ρυθμό και γι’ αυτό το λόγο είναι ασυμπτωματική νόσος μέχρι τα πολύ προχωρημένα στάδια. Συνδυάζεται τις περισσότερες φορές αλλά όχι πάντα με αυξημένη πίεση εντός του οφθαλμού (ενδοφθάλμια πίεση) και επηρεάζει σε μεγαλύτερο ποσοστό συγκεκριμένες πληθυσμιακές ομάδες όπως τους πρώτου βαθμού συγγενείς ασθενών με γλαύκωμα. Για το λόγο αυτό, και επειδή εγκατεστημένες γλαυκωματικές αλλοιώσεις δεν είναι αντιστρέψιμες η Αμερικανική Ακαδημία Οφθαλμολογίας συνιστά την προληπτική εξέταση όλων τον ανθρώπων με ηλικία μεγαλύτερη των 40 ετών, εφόσον υπάρχει συγγενής με γλαύκωμα. Πρέπει να σημειωθεί ότι περίπου το ήμισυ των ασθενών με γλαύκωμα στην Ελλάδα είναι αδιάγνωστο αυτή τη στιγμή.
Επομένως, αν σκεφτούμε ότι κάθε 5 λεπτά ένας συνάνθρωπος μας χάνει την όρασή του, ας αναρωτηθούμε σήμερα… «Ποια ήταν η τελευταία φορά που υποβληθήκαμε σε προληπτική οφθαλμολογική εξέταση;». Για κάθε ασθενή που έχει ήδη υποβληθεί σε επέμβαση στο κέντρο μας, το Ιατρικό Ινστιτούτο Οφθαλμολογίας Athens Vision με αίσθημα ευθύνης και καθήκοντος προσφέρει αντίστοιχα μια δωρεάν οφθαλμολογική εξέταση σε άτομα που το έχουν ανάγκη. Με τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία καθώς και με άλλες αντίστοιχες, προσπαθούμε να συμβάλλουμε στην υλοποίηση του προγράμματος «Όραση 20/20» (Vision 2020).

Ιατρικό Ινστιτούτο Οφθαλμολογίας Athens Vision
Κεντρικό: Λεωφ. Συγγρού 328-330, 176 73 Καλλιθέα
Τηλ.Κέντρο: 210-95.95.215 • Fax: 210-95.15.120
Αμαρουσίου: Λ. Κηφισίας 76 & Πάρνωνος, 151 25 Μαρούσι
(είσοδος από την οδό Πάρνωνος)
Τηλ.: 210 61.25.325 • Fax: 210 61.22.570
email: tfilip@athensvision.gr
www.athensvision.eu

Διαβάστε ακόμη: Διαλέξτε τα κατάλληλα παιχνίδια για τα παιδιά ανά ηλικία

Διαβάστε ακόμη: Πώς παρακολουθούμε το παιδί όταν έχει πυρετό: Οι βασικές οδηγίες

Διαβάστε ακόμη: Αλλεργικό εξάνθημα στα παιδιά: Σε ποια σημεία εμφανίζεται

Έχω δυο αγόρια τεσσάρων και επτά χρόνων. Πάντα προσπαθούσα να μην φωνάζω και να είμαι πολυ διαλεκτική μαζί τους, κυρίως με το μεγαλύτερο, αλλά νομίζω πως …

Posted on by psimenatou

Έχω δυο αγόρια τεσσάρων και επτά χρόνων. Πάντα προσπαθούσα να μην φωνάζω και να είμαι πολυ διαλεκτική μαζί τους, κυρίως με το μεγαλύτερο, αλλά νομίζω πως εκμεταλλεύονται τη διάθεσή μου και πλέον μόνο αν φωνάξω και απειλήσω καταφέρνω κάτι. Να προσθέσω επίσης πως ο μεγάλος κάθε φορά που θα κάνω παρατήρηση στο μικρό, λίγες μέρες μετά επαναλαμβάνει το ίδιο λάθος μ’ εκείνον. Δεν ξέρω τι να κάνω γιατί πολλές φορές χάνω την ψυχραιμία μου και φωνάζω και δεν το θέλω. Θέλω να είναι ευτυχισμένα.

Γεια σας και σας ευχαριστούμε για την ερώτηση που απευθύνατε στο infokids.gr. Από το email σας, αυτό που καταλαβαίνω, είναι ότι τίθεται ένα θέμα ορίων στη σχέση με τα παιδιά σας. Αν πρέπει να φωνάζετε για να επιβληθείτε, όπως περιγράφετε, τότε κάποια στιγμή, καθώς μεγαλώνουν θα φωνάζουν και αυτά και θα γίνει ένας φαύλος – κύκλος. Όταν θέλω να οριοθετηθώ μέσα σε μία σχέση, λοιπόν, υπάρχουν κάποιες σκέψεις που κάνω και κάποιες απαντήσεις που χρειάζεται να δώσω στον εαυτό μου. Να μερικές ερωτήσεις που χρειάζεται να απαντήσετε:

1. Πώς μπορώ να βάλω όρια τη στιγμή που πρέπει να συμπεριφέρομαι πάντα με αγάπη;

2. Τι γίνεται αν τα όρια πληγώνουν το παιδί μου;

3. Μήπως η οριοθέτηση είναι εγωισμός;

4. Γιατί έχω φόβο και ενοχές όταν χρειάζεται να βάλω όρια;

5. Πού χρησιμεύουν τελικά τα όρια;

6. Τι νιώθω όταν κάποιος προσπαθεί να παραβιάσει τα όρια μου;

Όταν τελικά δώσετε τις απαντήσεις αυτές, θα δείτε και σε ποιον τομέα χρειάζεται να δώσετε έμφαση στη σχέση σας με τα παιδιά σας.

Για παράδειγμα: Αν πιστεύετε ότι τα παιδιά όταν δεν σας ακούν σημαίνει ότι “καταργούν τη γονεική σας εξουσία”, τότε το πιο πιθανό είναι ότι φοβάστε και επιτίθεστε.

Αν πιστεύετε ότι τα όρια που βάζετε μπορεί να πληγώνουν τα παιδιά, μπορεί να είστε πολύ ελαστική σε κάποια πράγματα αλλά πολύ αυστηρή σε κάποια άλλα. Δυστυχώς δεν υπάρχει έτοιμη απάντηση στο θέμα που στέλνετε.

Τα μόνα σταθερά σημεία είναι τα εξής: Αφου δείτε κάποια πράγματα για τον εαυτό σας, μπορείτε εκ νέου να τοποθετηθείτε απέναντι στα παιδιά. Αυτό μπορεί να γίνει με μία συζήτηση όλο αγάπη απέναντί τους και τηρώντας τη δέσμευσή σας σε όσα θα τους ανακοινώσετε. Πείτε για παράδειγμα: “Παιδιά μέχρι τώρα σας επέτρεπα να βλέπετε τηλεόραση μέχρι τις 23.00 και κάποιες άλλες μέχρι τις 23.30. Επειδή βλέπω ότι δεν ξυπνάτε εύκολα το πρωί από εδώ και στο εξής τις καθημερινές θα βλέπετε μέχρι τις 22.00 και τα Σαββατοκύριακα μέχρι τις 22.30”.

Να θυμάστε ότι τα όρια μπαίνουν πάντα προς όφελος των παιδιών και δεν πρέπει να έχουν τη “γεύση της τιμωρίας”. Επίσης να θυμάστε ότι φυσικά τα παιδιά θα δοκιμάσουν να δουν αν εννοείτε αυτά που λέτε, και ότι στην αρχή θα υπάρχουν συγκρούσεις. Εσείς το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να παραμείνετε σταθερή και με αγάπη απέναντι τους. Τέλος, μην αλλάξετε πολλά πράγματα μαζί. Λύστε ένα θέμα τη φορά.

Ελπίζω να σας κάλυψε η απάντηση.

Ευχαριστούμε και πάλι!

Νάνσυ Ψημενάτου
Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας
Τηλ. 6972.076.562
Ιστοσελίδα: www.understanding-self.gr

Διαβάστε ακόμη: Ερώτηση: Έχω μια κόρη 3,5 χρονών και το πρόβλημα που αντιμετωπίζω είναι ότι δεν θέλει με τίποτα να κοιμηθεί μόνη της. Μέχρι 2 χρονών κοιμόταν μαζί μας στο κρεβάτι. Μετά την πήγαμε με το ζόρι στο δικό της αλλά…

Διαβάστε ακόμη: Ερώτηση: Ο γιος μου είναι 3,5 χρόνων. Από μωρό ήταν πολύ κολλημένος σ’ εμένα. Μέχρι 18 μηνών μεγάλωσε αποκλειστικά στο σπίτι, από τότε και μέχρι σήμερα πηγαίνει σε παιδικό σταθμό. Κάθε φορά όμως δεν θέλει να πάει σχολείο…

Ωτοπλαστική: Άλλο πεταχτά και άλλο μεγάλα αυτιά!

Posted on by Papanikolaou

Μετά την πρώτη μας ενασχόληση με το θέμα της ωτοπλαστικής πραγματικά τα μηνύματα σας ήταν καταιγιστικά. Έτσι, το infokids.gr θέλοντας να απαντήσει έγκυρα στα ερωτήματά σας μίλησε με έναν από τους κορυφαίους πλαστικούς χειρουργούς της χώρας μας τον Νώντα Καποσίτα, M.D,PhD, Εξειδικευμένο στο University of Illinois, Chicago, USA, Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και Διευθυντή Πλαστικής Χειρουργικής της Βιοκλινικής Αθηνών.

Τα πεταχτά αυτιά

Τα πεταχτά αυτιά είναι η πιο συχνή διαταραχή των πτερυγίων των αυτιών που προεξέχουν από το κεφάλι. Tο 5% των παιδιών, τα οποία γεννιούνται σ’ όλον τον κόσμο, γεννιούνται με πεταχτά αυτιά, ανεξάρτητα από φυλή ή γεωγραφική περιοχή της γης. Επίσης, πεταχτά αυτιά, που συγχρόνως είναι και υπερμεγέθη, δεν είναι σπάνιο φαινόμενο. Το “ πέταγμα ” των αυτιών δεν είναι σ’ όλα τα άτομα το ίδιο. Άλλοτε παρατηρείται ελάχιστο και άλλοτε υπερβολικό, μέχρι και καθέτου προσανατολισμού ως προς το κεφάλι. Oρισμένες εκ γενετής μικρές ανωμαλίες θέσεως και μορφής του πτερυγίου του αυτιού (π.χ. τσαλάκωμα), διορθώνονται από μόνες τους ικανοποιητικά με την ανάπτυξη του νεογνού. Aν όμως το νεογέννητο έχει πράγματι ευδιάκριτα πεταχτά αυτιά, τότε η υπομονή, ώστε με το χρόνο να γίνουν τα αυτιά από μόνα τους αρμονικά και πιο όμορφα και να μην πετάνε, δεν προσφέρει απολύτως τίποτα.
Τα πεταχτά αυτιά δημιουργούν έντονο ψυχολογικό πρόβλημα σε άνδρες και γυναίκες, αγόρια και κορίτσια. Πολλοί και πολλές βρίσκουν τρόπους να τα καλύπτουν με τα μαλλιά τους και αρκετοί αποφεύγουν τη θάλασσα ή να εκτεθούν στο αέρα. Θεωρείται μια επέμβαση ρουτίνας που γίνεται από πλαστικούς χειρουργούς με τοπική αναισθησία.

Η επέμβαση: Η επέμβαση μπορεί να γίνει σε κάθε άτομο μετά τα 5 χρόνια και δεν υπάρχει περιορισμός ηλικίας. Γίνεται με τοπική αναισθησία εκτός και εάν δεν συνεργάζεται ο ασθενής (συνήθως παιδιά από 5-12 χρονών) και μπορεί να απαιτηθεί μια ελαφρά μέθη για την επέμβαση. Όλες οι ωτοπλαστικές γίνονται επί εξωτερικής βάσεως δηλαδή δεν χρειάζεται να μείνουν οι χειρουργημένοι στην κλινική.
Η τεχνική: Η επέμβαση ξεκινάει με την αφαίρεση μιας λουρίδας λεπτής δέρματος από την οπίσθια επιφάνεια του αυτιού. Κατόπιν η πρόσθια επιφάνεια του χόνδρου ξύνεται με ειδικό ξέστρο ούτως ώστε να μπορέσει να γυρίσει προς τα πίσω. Σε ειδικά σημεία του χόνδρου τοποθετούνται ειδικά αδιαφανή μη απορροφήσιμα ράμματα για να μπορέσει να διπλώσει ο χόνδρος. Με αυτό τον τρόπο γυρίζει το αυτί πιο πίσω προς το κεφάλι και παράλληλα δημιουργείται η ανατομία της ανθέλικας. Το δέρμα στην πίσω επιφάνεια κλείνει με ράμματα και η επέμβαση τελειώνει με μια ειδική επίδεση.
Η ανάρρωση: Όλοι οι χειρουργημένοι φορούν την επίδεση στα αυτιά για 48 ώρες. Μετά την αφαίρεση του επιδέσμου μπορούν να κάνουν μπάνιο.
Όλοι παίρνουν προληπτικά αντιβιοτικά και τα παυσίπονα που χρειάζονται είναι της τάξης του Depon, lonarid ή Ponstan. Η αφαίρεση των μικρών ραμμάτων από την οπίσθια επιφάνεια του αυτιού γίνεται σε μια εβδομάδα από την επέμβαση. Μετά την αφαίρεση του επιδέσμου κάποιοι-ες μπορεί να έχουν μερικές εκχυμώσεις στα αυτιά που υποχωρούν γρήγορα. Η επάνοδος στις δραστηριότητες γίνεται μετά από 4-5 ημέρες από την επέμβαση ενώ η επάνοδος στην γυμναστική μετά από 3 εβδομάδες εάν πρόκειται για σπορ (ποδόσφαιρο-μπάσκετ) για αποφυγή τραυματισμού του αυτιού. Η τομή στο πίσω μέρος του αυτιού εξαφανίζεται σχετικά γρήγορα.

Τα μεγάλα αυτιά

Η ωτοπλαστική μπορεί να μικρύνει το μέγεθός των αυτιών εάν είναι δυσανάλογα μεγάλα με τα άλλα χαρακτηριστικά του προσώπου. Το αυτί χωρίζεται σε τριτημόρια. Το μεσαίο ονομάζεται κόνγχα, το άνω σκάφη, και το κάτω λοβίο. Πολλές φορές το αυτί είναι μεγάλο σε όλα τα τμήματα και μπορούμε να μειώσουμε τόσο το ύψος όσο και το πλάτος. Εάν πάσχει το άνω τρίτο του αυτιού τότε η σκάφη (το κοίλο του άνω τμήματος ) είναι πλατύ και μεγάλο. Άλλα αυτιά είναι λεπτά και ψηλά ή άλλα έχουν μεγάλο λοβίο.
Η τεχνική: Πολλές τεχνικές έχουν χρησιμοποιηθεί τα τελευταία χρόνια με σκοπό να μειώσουν το μήκος αλλά και το φάρδος ενός αυτιού. Η πιο δημοφιλής τεχνική είναι αυτή που χρησιμοποιεί μια κρυφή τομή μεταξύ έλικας και ανθέλικας. Κατ’ αυτή την τεχνική αφαιρείται ένας μηνίσκος μεταξύ έλικας και ανθέλικας με σκοπό να μειωθεί το εύρος της σκάφης του άνω τμήματος του αυτιού και να επανέλθει η αναλογία μεταξύ του άνω και του μέσω τρίτου του αυτιού. Οι μειώσεις είναι της τάξεως του εκατοστού (1cm) και επιτυγχάνεται ικανοποιητική μείωση του εύρους και του μήκους του αυτιού. Εάν τα αυτιά είναι και πεταχτά τότε οι δύο διορθώσεις γίνονται σε δύο διαφορετικές επεμβάσεις με την πρώτη να μειωθεί το μήκος των αυτιών και η δεύτερη μετά από 6 μήνες να φέρουν τα αυτιά πίσω.
Η επέμβαση: Ό,τι και στα πεταχτά αυτιά
Η ανάρρωση: Η επέμβαση γίνεται με τοπική αναισθησία, δεν χρειάζεται οι χειρουργημένοι να μείνουν στην κλινική και καλύπτονται με τον ίδιο επίδεσμο της ωτοπλαστικής. Η επάνοδος στις δραστηριότητες γίνεται μετά από μια εβδομάδα μέχρι δηλαδή να υποχωρήσουν οι εκχυμώσεις.

Διαβάστε ακόμη: Πέτρες στη χολή: Τα συμπτώματα και η πιο αποτελεσματική θεραπεία

Διαβάστε ακόμη: Νόσος Cushing: Μια σπάνια και επικίνδυνη ασθένεια

Διαβάστε ακόμη: Γιατί τα παιδιά παθαίνουν περισσότερες λοιμώξεις του αυτιού από τους ενήλικες;

Σύνδρομο Asperger: Το σύνδρομο του «μικρού σοφού»

Posted on by Papanikolaou

Πώς γίνεται ένα παιδί να έχει ιδιαίτερη κλίση στα μαθηματικά, στη μουσική, στις ξένες γλώσσες, στη μετεωρολογία, να έχει ξεχωριστές ικανότητες και ενδιαφέροντα, αλλά να δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του σχολείου; Επιπλέον, πώς γίνεται να έχει ένα ιδιαίτερα ανεπτυγμένο λεξιλόγιο, αλλά να έχει προβλήματα στην επικοινωνία, να δυσκολεύεται να συζητήσει με τους συνομηλίκους του, να τους αποφεύγει γιατί δεν μπορεί να τους καταλάβει, να μην μπορεί να παίξει μαζί τους γιατί δεν καταλαβαίνει τους κανόνες
των παιχνιδιών;
Ευχαριστούμε θερμά για τις πολύτιμες πληροφορίες τη Νατάσσα Γιάννακα, Δρ. Κλινικής Ψυχολογίας και Ψυχοπαθολογίας του παιδιού, Πανεπιστημίου Paris V, Sorbonne, μέλος επιστημονικής επιτροπής του Ελληνικού συλλόγου για το σύνδρομο Asperger ( ελ.σ.σ.α), διδάσκουσα στο τμήμα Ειδικής Αγωγής Παν. Θεσσαλίας

Τα παιδιά με σύνδρομο Αsperger αντιλαμβάνονται τον κόσμο διαφορετικά από εμάς τους άλλους. Συχνά πιστεύουν ότι όλα κινούνται μ’ ένα παράξενο ρυθμό. Γιατί άλλα λέμε και άλλα εννοούμε; Γιατί οι κοινωνικές σχέσεις είναι τόσο περίπλοκες και τόσο συναισθηματικά φορτισμένες;
Το σύνδρομο Αsperger πήρε το όνομά του από τον Αυστριακό παιδίατρο Ηans Asperger. Ο Asperger, το 1944, παρατήρησε μια ομάδα παιδιών και εφήβων τα οποία, παρόλο που είχαν πολλά θετικά χαρακτηριστικά, όπως υψηλό επίπεδο ανεξάρτητης σκέψης και ικανότητα για, εξαιρετικά επιτεύγματα, δυσκολεύονταν ν’ ανταποκριθούν κοινωνικά, και παρουσίαζαν δυσκολίες στην κοινωνική χρήση του λόγου, καθώς και επαναληπτικές – στερεοτυπικές συμπεριφορές και εμμονές με συγκεκριμένα αντικείμενα. Το σύνδρομο αγνοήθηκε για χρόνια από τους ειδικούς και μόλις το 1981 η Lorna Wing με ένα άρθρο της παρουσίασε παιδιά με παρόμοια χαρακτηριστικά και δημιούργησε ένα νέο πεδίο ερευνών που τα τελευταία χρόνια έχει διευρυνθεί σημαντικά και έχει βοηθήσει στην κατανόηση.
Συνήθως το παιδί με σύνδρομο Αsperger έχει νοημοσύνη πάνω από το μέσο όρο και δεν παρουσιάζει καθυστέρηση ούτε στο λόγο ούτε στη γνωστική του ανάπτυξη.
Το σύνδρομο εντάσσεται στην κατηγορία των αναπτυξιακών διαταραχών. Συχνά χαρακτηρίζεται ως αυτισμός υψηλής λειτουργικότητας και είναι νευροβιολογικής αιτιολογίας. Συναντάται περισσότερο στα αγόρια με πιθανή αναλογία 4 αγόρια σε κάθε κορίτσι (κατ’ άλλους η αναλογία είναι 10 προς 1).
Ανάμεσα στους ενήλικες μ’ αυτό το σύνδρομο, συναντάμε επιστήμονες, καθηγητές πανεπιστημίων, κατόχους Νόμπελ. Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα, ο Νεύτων, ο Albert Einstein, ο Βill Gates και ο Steven Spielberg είναι κάποιοι από αυτούς.
Το σύνδρομο Αsperger συμπεριλαμβάνεται από το 1992 στη Διεθνή Ταξινόμηση των Νόσων της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας ΙCD-10 και από το 1994 στo DSΜ-ΙV της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρίας.
Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε την επίσημη ιστοσελίδα του Ελληνικού Συλλόγου για το Σύνδρομο Asperger: www.asperger.gr ή επικοινωνήστε μαζί τους στο: Τηλ. 210 6535666

Διαβάστε ακόμη: Πώς διαδίδονται οι λοιμώξεις στο χώρο του σχολείου; Ο παιδίατρος συμβουλεύει

Διαβάστε ακόμη: Αγκαλιές, αγάπη και φροντίδα, το φάρμακο κατά των παιδικών ιώσεων

Διαβάστε ακόμη: Τι πρέπει να περιέχει το φαρμακείο του σπιτιού;

O γιος μου είναι 7 ετών και δεν δοκιμάζει καινούργια φαγητά. Η διατροφή του είναι πολύ περιορισμένη και το μόνο που δέχεται να δοκιμάσει είναι κοτόπουλα, μακαρόνια και πατάτες…

Posted on by Papanikolaou

O γιος μου είναι 7 ετών και δεν δοκιμάζει καινούργια φαγητά. Η διατροφή του είναι πολύ περιορισμένη και το μόνο που δέχεται να δοκιμάσει είναι κοτόπουλα, μακαρόνια και πατάτες. Δεν τρώει λαχανικά και αποφεύγει το τυρί. Πρέπει να σας πω ότι φοβάμαι ιδιαίτερα διότι το παιδί έχει το στίγμα της μεσογειακής αναιμίας. Τι μπορώ να κάνω;
Με εκτίμηση Βασιλική

Ευχαριστούμε θερμά για τις πληροφορίες τον Γιώργο Μίλεση, MSc
Διαιτολόγο – Διατροφολόγο, MSc Εφαρμοσμένης Κλινικής Διατροφής
Χαροκοπείου Πανεπιστημίου Αθηνών, Μέλος Π.Σ.Δ. & Ελ. Ιδρ. Γαστρεντερολογίας-Διατροφής (ΕΛΙΓΑΣΤ) και Επιστημονικό Διευθυντή του δια… της Τροφής.

Αγαπητή Βασιλική,

Η τροφική νεοφοβία που εσύ μας περιγράφεις, συχνά περιγράφεται ως απροθυμία ή αποφυγή κατανάλωσης νέων τροφίμων. Η πρώιμη εργασία του Rozin, το 1979, περιέγραψε έναν εξελικτικό μηχανισμό επιβίωσης που βοηθά τα παιδιά να αποφύγουν την κατανάλωση τοξικών ή άλλων επιβλαβών ουσιών. Η συμπεριφορά αυτή εκδηλώνεται βαθμιαία από τη στιγμή που τα παιδιά αρχίζουν να διαλέγουν από μόνα τους το φαγητό, χωρίς γονεϊκή επίβλεψη. Για να αποφύγουν λοιπόν τη βρώση δηλητηριωδών φυτών, τα παιδιά απορρίπτουν εκ γενετής την πικρή γεύση. Παρόμοια κατάσταση είναι το «επιλεκτικό φαγητό» (picky eating), που εκτός από την απροθυμία να δοκιμάσει νέα τρόφιμα, περιλαμβάνει αποφυγή μίας ομάδας τροφίμων, αλλά και ισχυρή προτίμηση στον τρόπο προετοιμασίας και παρουσίασης του φαγητού. Παραμένει ωστόσο αδιευκρίνιστο αν τα νεοφοβικά παιδιά αρνούνται να δοκιμάσουν οποιοδήποτε μη οικείο τρόφιμο ή αν κάποια τρόφιμα είναι απλά πιο πιθανό να απορριφθούν.

Ηλικία
Υποστηρίζεται ότι η νεοφοβική συμπεριφορά μειώνεται όσο το παιδί μεγαλώνει. Μεγάλο κομμάτι της επιστημονικής βιβλιογραφίας αναφέρει ότι η νεοφοβία αυξάνει απότομα από τη στιγμή που το παιδί αρχίζει να κινείται (μόνο του) και κορυφώνεται μεταξύ 2-6 ετών. Στη συνέχεια μειώνεται σταδιακά, μέχρι που φθάνει στο ναδίρ της, κατά την ενηλικίωση. Υπάρχει βέβαια και η άποψη ότι σταθεροποιείται με την είσοδο του παιδιού στην εφηβεία. Στην πορεία αυτή, η έκθεση του παιδιού σε ποικιλία νέων τροφών με το πέρασμα του χρόνου διαδραματίζει σημαντικό ρόλο: μειώνεται σταδιακά ο αριθμός των καινούριων τροφίμων, άρα το παιδί γίνεται λιγότερο νεοφοβικό.

Υποτροπή
Ωστόσο, είναι αξιοσημείωτο ότι και οι ηλικιωμένοι εμφανίζουν μια τάση αύξησης νεοφοβικής συμπεριφοράς. Βέβαια, δεν είναι ξεκάθαρο αν προσπαθούν να αποφύγουν τρόφιμα που δεν ξέρουν υπό το φόβο π.χ. γαστρεντερικών διαταραχών, ή αν η αναλογικά μικρή νεοφοβία στον νεώτερο πληθυσμό είναι αποτέλεσμα της εισαγωγής διαφόρων φαγητών από την παγκόσμια αγορά. Εξάλλου είναι γνωστό ότι οι αισθήσεις των ηλικιωμένων είναι αρκετά αμβλυμμένες, ώστε να μην μπορούν να ανιχνεύσουν και να διαφοροποιήσουν τη γεύση και το άρωμα των τροφίμων. Μια άλλη εξήγηση είναι ότι από τη στιγμή που η νεοφοβία σταθεροποιείται κάπως με την ενηλικίωση, η έκθεση – από εκεί και πέρα – σε νέα τρόφιμα μπορεί να μην προκαλεί πρόθυμη δοκιμή ή κατανάλωση του φαγητού.

Εικόνα VS γεύση
Η παρουσίαση ενός καινούριου τροφίμου μπορεί να προκαλέσει φόβο ή απόρριψη σ’ ένα παιδί. Με άλλα λόγια, η απόρριψη δεν προκαλείται από τη γεύση του φαγητού, κάτι που θα εμπεριείχε ήδη τον κίνδυνο δηλητηρίασης, αλλά από την όψη του. Τα άτομα που έχουν σε μεγαλύτερο βαθμό νεοφοβία, είναι πιο πιθανό να απορρίψουν τρόφιμα χωρίς να τα δοκιμάσουν, ακόμα και αν απουσιάζει το οπτικό ερέθισμα. Θεωρείται ότι οι προηγούμενες γευστικές εμπειρίες άλλων τροφίμων μπορεί να χρησιμοποιηθούν για να απορριφθεί ή όχι ένα τρόφιμο. Για το λόγο αυτό, τα παιδιά σχηματίζουν πρότυπα του πώς πρέπει να φαίνεται, ίσως και να μυρίζει, ένα τρόφιμο για να είναι αποδεκτό. Αναπόφευκτα, αν το φαγητό είναι οικείο και αποδεκτό οπτικά, θα δοκιμαστεί από το παιδί. Η γεύση του θα αξιολογηθεί αντικειμενικά (θετική ή αρνητική) και θα συσχετιστεί με το οπτικό ερέθισμα.

Συναίσθημα και αισθητήριο
Συμμετοχή στη διαμόρφωση νεοφοβικής συμπεριφοράς φαίνεται να έχουν στοιχεία της προσωπικότητας του παιδιού, με πιο προφανή την αναζήτηση αισθητηριακής ικανοποίησης. Άτομα που από τη φύση τους ψάχνουν τις διαφορετικές γεύσεις, είναι πολύ πιο πρόθυμα να δοκιμάσουν νέα τρόφιμα. Αφετέρου, το άγχος, η νευρωτική συμπεριφορά και η εσωστρέφεια σχετίζονται θετικά με την τροφική νεοφοβία.
Η νεοφοβία εκφράζεται συχνά με συναισθήματα αποστροφής. Άτομα που συνδέουν καινούρια τρόφιμα με αποστροφή/ αηδία είναι λιγότερο πιθανό να τα δοκιμάσουν, τουλάχιστον μετά την ηλικία των 4 ετών, καθώς τα νεότερα παιδιά δεν επηρεάζονται σε τέτοιο βαθμό. Ανάλογα συναισθήματα υποκινούν τρόφιμα που έχουν (ή «φαίνονται» να έχουν) πικρή γεύση.

Ωστόσο, είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε ότι ο όρος νεοφοβία αφορά την αποφυγή εναπόθεσης του τροφίμου στο στόμα. Μόλις το φαγητό εισέλθει στη στοματική κοιλότητα, η φοβία του συγκεκριμένου τροφίμου έχει στην ουσία ξεπεραστεί. Η αποδοχή της γεύσης, από εκεί και πέρα, συνιστά επιλεκτικό φαγητό και επιδέχεται εκπαίδευσης, σύμφωνα με τελευταία ερευνητικά δεδομένα.

Τι αποφεύγουν συνήθως;
Το μονοπάτι που ακολουθεί η νεοφοβική συμπεριφορά είναι σύμφωνο με τη συχνότητα των απροσδόκητων δηλητηριάσεων σε παιδιά, αλλά και με τη θεωρεία ότι αποτελεί εν γένει αυτοπροστατευτική μέθοδο. Ειδικά στα παιδιά μεταξύ 2-6 ετών, που γίνονται βαθμιαία πιο ανεξάρτητα και ικανά να αποφασίσουν μόνα τους τι θα βάλουν (ή όχι) στο στόμα τους. Αναφέρθηκε ότι όταν οι γονείς κλήθηκαν να καταγράψουν τα τρόφιμα που το παιδί τους αρνείται να φάει, τα μισά από αυτά ήταν λαχανικά. Κάτι που επιβεβαιώνει τη θεωρία ότι η νεοφοβική συμπεριφορά κατέχει έναν αυτοπροστατευτικό ρόλο. Οι τοξίνες που περιέχονται σε κάποια φυτά είναι δυνητικά επικίνδυνες. Οπότε η αποφυγή των λαχανικών μπορεί να εξηγηθεί περισσότερο υπό αυτό το πρίσμα.

Μια παρόμοια εξήγηση δίνεται και για την αποφυγή κρέατος ή αυγών. Τα ζωικά προϊόντα είναι πηγές βακτηρίων και για το λόγο αυτό είναι αντίστοιχα μεγαλύτερες πηγές κινδύνου από τα φυτά. Οι ενήλικες με τροφική νεοφοβία φαίνεται να αποφεύγουν περισσότερο τρόφιμα ζωικής προέλευσης, σε αντίθεση με τα παιδιά.

Έρευνες
Σε παιδιά 9-10 ετών με νεοφοβία, βρέθηκε ότι το φαγητό τους διακρινόταν από έλλειψη ποικιλίας και αυξημένη κατανάλωση κορεσμένου λίπους, παρότι δεν υπήρχε διαφορά στην κατανάλωση κρέατος, γαλακτοκομικών, ή στην ενεργειακή πρόσληψη.
Στα πλαίσια μιας πρόσφατης έρευνας, ζητήθηκε από 564 μητέρες νεοφοβικών παιδιών, ηλικίας 2-6 ετών, να περιγράψουν τη διατροφική συμπεριφορά των παιδιών τους, με τη βοήθεια ερωτηματολογίων. Βρέθηκε ότι υψηλά επίπεδα νεοφοβίας σχετίζονται με μικρή κατανάλωση φρούτων, λαχανικών και κρέατος. Αντίθετα, τα υψηλά επίπεδα νεοφοβίας δεν επηρέασαν την κατανάλωση γλυκών, σνακ, αμυλούχων τροφίμων και αυγών. Τα αποτελέσματα δεν διέφεραν, όταν συνυπολογίστηκε η γονεϊκή παρέμβαση.

Αντιμετώπιση
Η παρουσία τροφικής νεοφοβίας στους γονείς, η κοινωνικοοικονομική κατάσταση και το μορφωτικό τους επίπεδο παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της παιδικής διατροφικής συμπεριφοράς. Η επιρροή των γονιών αφορά κυρίως τις συνθήκες γεύματος (ατμόσφαιρα, σερβίρισμα, πίεση για φαγητό κ.α) και την κουλτούρα που μεταλαμπαδεύουν στα παιδιά τους. Ωστόσο, η τηλεόραση ως εικονικό περιβάλλον, μπορεί να υπερνικήσει πλέον τις γονεϊκές καταβολές και να επηρεάσει σημαντικά την τροφική επιλογή και τις συνήθειες των παιδιών. Κατά συνέπεια, πέραν της διατροφικής εκπαίδευσης των γονιών, κρίνεται απαραίτητο να ελέγχονται (διακριτικά) οι εικόνες που λαμβάνει το παιδί κατά την ανάπτυξή του, από την τηλεόραση ή το ευρύτερο κοινωνικό του περιβάλλον. Θεωρείται λοιπόν, για όλα τα παραπάνω, ιδιαίτερα κρίσιμη η συμμετοχή των γονιών στην αντιμετώπιση της παιδικής νεοφοβίας.

Υπάρχουν δεδομένα που υποστηρίζουν ότι η νεοφοβία μπορεί να μειωθεί με την αλλεπάλληλη έκθεση στη γεύση συγκεκριμένων τροφίμων. Η συνεχής και επιτυχημένη εμπειρία από κάποιο τρόφιμο μειώνει την απροθυμία του παιδιού να το καταναλώσει. Θεωρείται ότι απαιτούνται περίπου 15 επιτυχημένες προσπάθειες για να ενταχθεί ένα καινούργιο τρόφιμο στη συνήθη διατροφή του παιδιού. Οι οδηγίες προς τους γονείς για την εφαρμογή τεχνικής της επαναλαμβανόμενης/ τακτικής γευστικής έκθεσης (κυρίως για λαχανικά, φρούτα, κρέας και αυγά) συνήθως βελτιώνουν τη διατροφή των μικρών παιδιών, που βρίσκονται σε κρίσιμη περίοδο για την ανάπτυξη καλών διατροφικών συνηθειών.

Κύριος παράγοντας απροθυμίας για δοκιμή ενός νέου τροφίμου είναι το αίσθημα της αποστροφής/ αηδίας. Για να περιορίσουμε την αποστροφή, πρέπει να παρουσιάζουμε/ σερβίρουμε τα νέα τρόφιμα με όμορφο και ευχάριστο τρόπο, αλλά και να υπερθεματίζουμε τη χαρά της προετοιμασίας και του μαγειρέματος.

Από την άλλη πλευρά, η πίεση για φαγητό δεν φέρνει ποτέ τα επιθυμητά αποτελέσματα. Ένας γονιός που θα πιέσει το παιδί να φάει κάποιο νέο τρόφιμο μπορεί να δημιουργήσει στο παιδί άσχημα συναισθήματα – μέσω της ματαίωσης για την απόρριψη του προσφερόμενου φαγητού ή για οποιοδήποτε άλλο λόγο – που θα αποδοθούν στη συνέχεια στο φαγητό καθεαυτό. Η πίεση από τους γονείς μειώνει την ικανότητα των παιδιών να ρυθμίζουν την ενεργειακή τους πρόσληψη, αλλά και την κατανάλωση φρούτων και λαχανικών. Έχει αποδειχθεί μάλιστα ότι η γονεϊκή πίεση αυξάνει τη νεοφοβία.

Τέλος, στα πλαίσια ενός γεύματος, η κοινωνική επαφή αποδεικνύεται ότι αυξάνει την κατανάλωση φαγητού. Μάλιστα, όσο περισσότεροι άνθρωποι συμμετέχουν σ’αυτό, τόσο μεγαλύτερη είναι η ποσότητα του φαγητού που θα καταναλωθεί. Η κοινωνική επαφή φαίνεται να μειώνει (άμεσα) τη διάρκεια έκφρασης της νεοφοβικής συμπεριφοράς. Για το λόγο αυτό, όσο περισσότεροι άνθρωποι γύρω από ένα παιδί δοκιμάζουν ένα νέο τρόφιμο, τόσο πιο πρόθυμο θα είναι το παιδί να το δοκιμάσει.

Είναι δεδομένο ότι το παιδί θα ακολουθήσει το παράδειγμα των γονιών και του περιβάλλοντός του. Άλλωστε, ο μιμητισμός στην παιδική ηλικία θεωρείται η απαρχή της εκπαίδευσης.

Διαβάστε ακόμη: Η κόρη μας είναι 5 ετών και πάει στο προνήπιο. Τις τελευταίες 3 εβδομάδες το πρωί ξυπνάει με κλάματα τις μέρες που είναι να πάει στο σχολείο…

Διαβάστε ακόμη: Ο γιος μου φοβάται. Από μικρή ηλικία -1 έτους- τον τρομάζει ο ήχος μηχανής ή ‘γκαζιάρικων’ οχημάτων που περνούν έξω από το σπίτι, τον τρομάζει η δυνατή φωνή, ακόμα και οικείων του ανθρώπων…

Οκτώβριος: Μήνας πρόληψης για τον καρκίνο του στήθους

Posted on by Papanikolaou

Ο ρόλος της σύγχρονης γυναίκας είναι ιδιαίτερα απαιτητικός. Πολλές φορές η πίεση χρόνου (οικογένεια, εργασία) την οδηγεί να παραμελεί σημαντικά θέματα της υγείας της, ιδιαίτερα αυτά που αφορούν στον προληπτικό έλεγχο. To infokids.gr σε συνεργασία με την Αλεξάνδρα Νικήτα, Ιατρό-Ακτινολόγο, Διδάκτορα του Πανεπιστημίου Αθηνών, Επιστημονικά Υπεύθυνη του Διαγνωστικού Εργαστηρίου ΔΙΑΚΕΝΤΡΟ, στα πλαίσια της «καμπάνιας για την πρόληψη του καρκίνου του στήθους» συγκέντρωσε τα παρακάτω στοιχεία που θα αφυπνίσουν κάθε γυναίκα ως προς την σημασία της πρόληψης:

Πρέπει να γνωρίζετε…

• ο καρκίνος του μαστού είναι ο πιο συχνός καρκίνος στο γυναικείο πληθυσμό στην Ευρώπη και ο δεύτερος πιο συχνά εμφανιζόμενος καρκίνος παγκοσμίως
• ο καρκίνος του μαστού αποτελεί το 26,5% όλων των γυναικείων καρκίνων
• περίπου 1 στις 8 γυναίκες θα νοσήσει από καρκίνο του μαστού κατά τη
διάρκεια της ζωής της
• κάθε χρόνο περίπου 1.500.000 γυναίκες διαγιγνώσκονται παγκοσμίως
με καρκίνο του μαστού
• στη χώρα μας εμφανίζονται περίπου 4.500 νέες περιπτώσεις κάθε χρόνο
• αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου στις γυναίκες ηλικίας 40-45 ετών
• κάθε χρόνο οδηγεί σε 300.000 θανάτους παγκοσμίως και σε 1.500
θανάτους στη χώρα μας
Παρόλα τα δυσοίωνα δεδομένα των μελετών, το ελπιδοφόρο μήνυμα στη αντιμετώπιση της ασθένειας αντικατοπτρίζεται στο ποσοστό βιωσιμότητας μετά από έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση της νόσου σε χρονικό παράθυρο πενταετίας, όπου και θεωρείται ότι έχει επέλθει ίαση. Το ποσοστό αυτό ξεπερνά πολλές φορές το 97%. Η γυναίκα δεν πρέπει να ξεχνά ότι ο πιο δυνατός σύμμαχος στη μάχη κατά του καρκίνου του μαστού είναι η έγκαιρη διάγνωση. Η εκτενής πληροφόρηση καθώς και η σύγχρονη υψηλή τεχνολογία βρίσκονται στο πλευρό της γυναίκας για να της παρέχουν την πιο αξιόπιστη δυνατή πρόληψη.

10 ΣΥΝΗΘΗ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

1) Πότε κάνουμε την 1η μαστογραφία και πόσο συχνά την επαναλαμβάνουμε;
• Σε ηλικία 35-40 ετών πρέπει να γίνεται η πρώτη μαστογραφία βάσης-αναφορά εκτός και αν υπάρχει ιστορικό καρκίνου του μαστού σε 1ου βαθμού συγγενή, ιστορικό καρκίνου παχέος εντέρου, ιστορικό καρκίνου τραχήλου μήτρας, ακτινοθεραπεία στην περιοχή του θώρακα και του μεσοθωρακίου σε ηλικία<30 ετών, μετάλλαξη στα γονίδια BRCA1 και BRCA2, οπότε ο έλεγχος γίνεται νωρίτερα και σύμφωνα με τις οδηγίες του θεράποντος ιατρού
Άμεσα σε οποιαδήποτε γυναίκα εμφανίζει
Α) σκληρό ακίνητο ιστό στο μαζικό αδένα κατά την ψηλάφηση
Β) αλλαγή στο μέγεθος και σχήμα του μαστού
Γ) συνεχή δυσφορία και εκροή κιτρινόχρωμου ή αιματηρού υγρού από την θηλή
• Η μαστογραφία πρέπει να επαναλαμβάνεται ανά έτος μετά την ηλικία των 40 ετών όταν είναι αρνητική. Σε περίπτωση ευρημάτων θα πρέπει να επαναλαμβάνεται σύμφωνα με τις οδηγίες του θεράποντος ιατρού.

2) Ποιές είναι οι κατάλληλες μέρες του κύκλου για να γίνεται η μαστογραφία;
Η μαστογραφία, όπως και η ψηλάφηση, πρέπει να γίνεται από την 4η έως και την 12η ημέρα του κύκλου ώστε οι μαστοί να μην είναι ιδιαίτερα επώδυνοι και διογκωμένοι. Καινούργιες μελέτες έχουν αποδείξει τον ευεργετικό ρόλο λήψης κοινού παυσίπονου 1 ώρα πριν την εξέταση από γυναίκες που αναφέρουν έντονη δυσφορία-δυσανεξία σε προηγούμενη μαστογραφία, ώστε να μειωθεί η ευαισθησία και να εξασφαλισθεί η ηρεμία της εξεταζόμενης.
Οδηγίες προς την εξεταζόμενη την ημέρα της εξέτασης
• να μην χρησιμοποιήσει αποσμητικό, ταλκ ή κρέμα σώματος στην εξεταζόμενη περιοχή την ημέρα της εξέτασης. Μπορεί να εμφανισθούν στη μαστογραφία ως αποτιτανώσεις
• να περιγράψει με λεπτομέρεια πιθανά συμπτώματα που μπορεί να έχει παρατηρήσει
• να προσκομίσει προηγούμενες εξετάσεις

3) Πόσο επιβλαβής είναι η ακτινοβολία της μαστογραφίας;
Το ποσό της ιοντίζουσας ακτινοβολίας που δέχεται ο μαστός με τη μαστογραφία είναι εξαιρετικά χαμηλό και δεν έχει φανεί συσχέτιση μεταξύ ανάπτυξης καρκίνου του μαστού και μαστογραφίας. Άλλωστε, ο κίνδυνος από την εμφάνιση καρκίνου του μαστού είναι πολύ μεγαλύτερος σε σύγκριση με την ποσότητα της ακτινοβολίας που λαμβάνει η γυναίκα όταν υποβάλλεται σε μαστογραφία.

4) Πόσο αξιόπιστη είναι η μαστογραφία;
Είναι μια σημαντικά αξιόπιστη και απλή εξέταση. O τακτικός μαστογραφικός έλεγχος μπορεί να ανιχνεύσει μικρές βλάβες 3-4 χρόνια πριν κάποια συμπτώματα γίνουν αντιληπτά από τη γυναίκα. Η διάγνωση με την εισαγωγή των συστημάτων υψηλής τεχνολογίας (ψηφιακή μαστογραφία) είναι ακριβής σε ποσοστό 90%, ποσοστό που αυξάνεται και φτάνει το 95%-98% στις περιπτώσεις που κρίνεται απαραίτητο και συνδυάζεται με άλλες απεικονιστικές εξετάσεις.

5) Η ψηφιακή μαστογραφία είναι πιο αξιόπιστη από την κλασική;
Η δυνατότητα επεξεργασίας των ψηφιακών δεδομένων που λαμβάνονται στην περίπτωση της ψηφιακής μαστογραφίας επιτρέπει την παρέμβαση και την επεξεργασία των δεδομένων με σκοπό τη βελτιστοποίηση της εικόνας και την αύξηση της ακρίβειας στη διάγνωση, ιδιαίτερα σε πυκνούς μαστούς.
Επιπλέον, η ψηφιακή μαστογραφία μπορεί να υποστηρίξει και να προσαρμόσει μια άλλη καινοτομία, την ηλεκτρονική υποβοήθηση της διάγνωσης, ένα σημαντικό εργαλείο για την αποτίμηση από το διαγνώστη-ιατρό ύποπτων περιοχών που καταδεικνύει το σύστημα, με αποτέλεσμα την αύξηση της ευαισθησίας της μεθόδου.

6) Ποια η διαφορά της κλασικής από την ψηφιακή μαστογραφία;
Η βασική διαφορά της κλασικής ή αναλογικής μαστογραφίας από την ψηφιακή μαστογραφία είναι ότι στην αναλογική χρησιμοποιείται το φιλμ ως μέσο καταγραφής της εικόνας, ενώ στην ψηφιακή χρησιμοποιείται ψηφιακός ανιχνευτής και ηλεκτρονικός υπολογιστής.
Η ψηφιακή μαστογραφία εμφανίζει κάποια σημαντικά πλεονεκτήματα έναντι της αναλογικής, όπως τη μείωση της δόσης ακτινοβολίας στην εξεταζόμενη κατά 25-40%, σε σύγκριση με την αναλογική μαστογραφία, και την αύξηση της ακρίβειας και της ευαισθησίας της μεθόδου (κυρίως σε πυκνούς μαστούς) με τη δυνατότητα επεξεργασίας της εικόνας που παρέχει. Η ψηφιακή τεχνολογία επιτρέπει επίσης την ηλεκτρονική αποθήκευση της εξέτασης για μελλοντική σύγκριση αλλά και την αποστολή ψηφιακού ηλεκτρονικού αντίγραφου όταν επιθυμείται δεύτερη εκτίμηση της εξέτασης. Τέλος, με την εφαρμογή της ψηφιακής μαστογραφίας μειώνεται κατά πολύ η ανάγκη συμπληρωματικών-διευκρινιστικών λήψεων και ο χρόνος της εξέτασης.

7) Σε ποιες περιπτώσεις κάνουμε υπερηχογράφημα μαστών;
Το υπερηχογράφημα μαστών είναι εξέταση γρήγορη, προσιτή και ακίνδυνη (χωρίς ακτινοβολία). Αποτελεί την κύρια εξέταση σε γυναίκες κάτω των 35 ετών και βοηθά σημαντικά στην επίλυση κλινικών προβλημάτων. Στην ηλικιακή αυτή ομάδα εάν ανιχνευθούν ύποπτα ή αμφίβολα ευρήματα συνεχίζεται ο έλεγχος με μαστογραφία. Σε γυναίκες άνω των 35 ετών το υπερηχογράφημα έχει συμπληρωματικό ρόλο και ακολουθεί τη μαστογραφία για την πληρέστερη εκτίμηση ενός κλινικού ή μαστογραφικού ευρήματος και για τον πληρέστερο έλεγχο γυναικών που έχουν πυκνούς μαστούς.
Το υπερηχογράφημα δεν αποτελεί και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο της μαστογραφίας στον προληπτικό έλεγχο του μαστού.

8) Σε ποιες περιπτώσεις κάνουμε μαγνητική τομογραφία;
Η μαγνητική μαστογραφία είναι εξέταση χωρίς ακτινοβολία και πραγματοποιείται στο μαγνητικό τομογράφο με τη χρήση ειδικών εργαλείων. Εφαρμόζεται συμπληρωματικά με τη μαστογραφία και το υπερηχογράφημα σε περιπτώσεις διερεύνησης ευρημάτων στην ψηφιακή μαστογραφία Τελευταία συμπεριλαμβάνεται, μαζί με το υπερηχογράφημα, στον προληπτικό έλεγχο του καρκίνου του μαστού σε γυναίκες που ανήκουν στην κατηγορία υψηλού κινδύνου για να αναπτύξουν τη νόσο. Αποτελεί μέθοδο επιλογής σε περιπτώσεις προηγηθείσας επέμβασης στο μαστό για τη διερεύνηση πιθανής υποτροπής ή ανάπτυξης νέων εστιών στον ίδιο ή στον άλλο μαστό. Τέλος αποτελεί την καλύτερη διαγνωστική μέθοδος για τον έλεγχο της κατάστασης των ενθεμάτων.

9) Πόσο συχνά πρέπει να κάνουμε αυτοεξέταση;
Οι περισσότεροι καρκίνοι του μαστού ψηλαφώνται για πρώτη φορά από την ίδια τη γυναίκα και όχι από το γιατρό της. Η έγκαιρη ψηλάφηση του όγκου και η άμεση αντιμετώπισή του επιτυγχάνει αποτελεσματική θεραπεία και πολύ καλύτερη πρόγνωση. Η ψηλάφηση πρέπει να γίνεται κάθε μήνα, μια εβδομάδα περίπου μετά την περίοδο. Στην φάση αυτή του κύκλου οι μαστοί δεν είναι τόσο ευαίσθητοι ή διογκωμένοι. Οι γυναίκες που βρίσκονται σε εμμηνόπαυση μπορούν να καθιερώσουν την πρώτη μέρα κάθε μήνα.

10) Πρέπει να γίνεται κλινική εξέταση;
Η μαστογραφία δεν υποκαθιστά την κλινική εξέταση. Πρέπει να συναξιολογείται και να συσχετίζεται από ειδικό ιατρό με τα ευρήματα από την κλινική εξέταση και το ιατρικό ιστορικό. Άλλωστε, κάποιες φορές η γυναίκα χρειάζεται να υποβληθεί και σε κάποιες συμπληρωματικές εξετάσεις, για να τεθεί τελικά σωστή και αξιόπιστη διάγνωση. Η κλινική εξέταση περιλαμβάνει την επισκόπηση και την ψηλάφηση από κατάλληλα εκπαιδευμένο ιατρό και πρέπει να πραγματοποιείται τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο.

Διαβάστε ακόμη: Τι πρέπει να περιέχει το φαρμακείο του σπιτιού;

Διαβάστε ακόμη: Εγκυμοσύνη, άσκηση και διατροφή: Όσα πρέπει να γνωρίζουμε