Month: March 2011

Το φερμουάρ του παντελονιού δεν κλείνει; Τα πόδια δεν χωράνε στα παπούτσια και η ζυγαριά σε δείχνει ξαφνικά τρία κιλά παραπάνω. Τι συμβαίνει; Τα προηγούμενα παραδείγματα είναι ενδεικτικά του φαινομένου που ονομάζεται κατακράτηση υγρών και απασχολεί κυρίως εμάς τις γυναίκες. Όπως μας εξηγεί ο γιατρός Ιάκωβος Π. Θεοδοσίου MD, DipU, πτ. Διαιτολογίας Εφαρμοσμένης Διαιτητικής, αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα είναι ότι ο οργανισμός κρατά περισσότερα υγρά από όσα χρειάζεται. Η αιτία μπορεί να είναι ορμονολογική (προβλήματα στη λειτουργία του θυρεοειδούς, των επινεφριδίων ή το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών), μπορεί να οφείλεται σε κακή κυκλοφορία του αίματος ή σε κακή διατροφή (μεγάλη κατανάλωση αλατιού). Σε μια γυναίκα, με καλή υγεία, η κατακράτηση υγρών αποτελεί τυπικό σύμπτωμα του προεμμηνορρυσιακού συνδρόμου. Τότε τα νεφρά κατακρατούν περισσότερο νάτριο απ’ όσο πρέπει και ο οργανισμός κρατά περισσότερο νερό για να διαλύσει το νάτριο και να επαναφέρει την ισορροπία. Το θετικό είναι πως όλο αυτό το φούσκωμα δεν είναι λίπος και φυσικά δεν είναι μόνιμη κατάσταση, αφού με το τέλος της περιόδου το πρήξιμο υποχωρεί. Χρειάζεται όμως προσοχή στις βουλιμικές τάσεις γιατί η υπερκατανάλωση φαγητού την περίοδο αυτή μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη αύξηση του βάρους.

Η εξάρτηση από τηλεοράσεις, κινητά τηλέφωνα και laptops κοστίζει μάλλον ακριβά στους Αμερικανούς… σε ώρες ύπνου.

Η εθνική “μανία” των αμερικανών να παρακολουθούν τηλεόραση κάθε βράδυ πριν κοιμηθούν, να παίζουν βίντεο γκέιμς μέχρι αργά την νύχτα ή να ελέγχουν τα μηνύματα στο ηλεκτρονικό τους ταχυδρομείο ή στο κινητό τους τηλέφωνο, ενδέχεται να επηρεάζει τις συνήθειες του αμερικανικού λαού αναφορικά με τον ύπνο.

“Δυστυχώς, μπορεί να γίνει κακή χρήση των κινητών τηλεφώνων και των υπολογιστών, που κάνουν τη ζωή μας πιο παραγωγική και ευχάριστη, σε τέτοιο βαθμό ώστε να στερούν ώρες ύπνου από εκατομμύρια αμερικανούς, οι οποίοι την επόμενη ημέρα θα έχουν κακές επιδόσεις”, αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο Ράσελ Ρόζενμπεργκ, αντιπρόεδρος της Εθνικής Ένωσης Ύπνου (NSF), που εδρεύει στην Ουάσινγκτον.

Σχεδόν το 95% των ερωτηθέντων σε έρευνα της NSF απάντησαν ότι χρησιμοποιούν κάποιο είδος ηλεκτρονικής συσκευής μία ώρα πριν κοιμηθούν και περίπου τα δύο τρίτα απάντησαν ότι δεν κοιμούνται αρκετά στη διάρκεια της εβδομάδας.

Ο Τσαρλς Τσάισλερ της Ιατρικής Σχολής του Harvard και του Brigham & Women’s Hospital στη Βοστόνη, δήλωσε ότι η έκθεση σε τεχνητό φωτισμό πριν από τον ύπνο μπορεί να αυξήσει το αίσθημα της εγρήγορσης και να επηρεάσει αρνητικά την έκκριση της μελατονίνης, της ορμόνης που διευκολύνει τον ύπνο.

Η ηλικιακή ομάδα 46 με 64 ετών είναι εκείνη που παρακολουθεί περισσότερο τηλεόραση πριν πάει για ύπνο, ενώ περισσότεροι από ένα τρίτο από την ομάδα 13 με 18 ετών και 28% της ομάδας 19 με 29 ετών παίζουν βίντεο γκέιμς πριν πάνε για ύπνο.

Το 61% απάντησαν ότι χρησιμοποιούν τον υπολογιστή τους τουλάχιστον μερικές νύχτες την εβδομάδα.

Και η τάση να διατηρείς επαφή με τον “έξω κόσμο” σημαίνει ότι ακόμα κι εκείνοι που έχουν καταφέρει να κοιμηθούν, ξυπνούν από τον ήχο του κινητού, του γραπτού μηνύματος ή του εισερχόμενου email στη διάρκεια της νύχτας.

Η “Γενιά Ζ”, δηλαδή από 13 ως 18 ετών, είναι η περισσότερο στερημένη από ύπνο ομάδα, με το 22% των παιδιών να περιγράφουν ότι αισθάνονται “υπνηλία”, σε σχέση με μόνο 9% της ομάδας 46 με 64 ετών.

Ειδικοί σε θέματα ύπνου προτείνουν οι έφηβοι να κοιμούνται 9 ώρες και 15 λεπτά τη νύχτα, αλλά οι έφηβοι που συμμετείχαν στη μελέτη απάντησαν ότι κατά μέσον όρο κοιμούνται επτά ώρες και 26 λεπτά τις καθημερινές.

Πηγή: ΑΠΕ –ΜΠΕ

Οι έγκυες θα έχουν σύντομα στη διάθεσή τους ένα νέο ασφαλέστερο τεστ αίματος, το οποίο, χωρίς κάποια επεμβατική τεχνική που ενέχει κινδύνους, θα προβλέπει αν το έμβρυο είναι πιθανό να αναπτύξει το σύνδρομο Ντάουν.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Φίλιππο Πατσαλή του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής της Κύπρου, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό “Nature Genetics”, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ και το “Science”, ανέπτυξαν μια μέθοδο ανάλυσης του DNA, που εντοπίζει στο αίμα τις γενετικές διαφορές μεταξύ της εγκύου μητέρας και του εμβρύου, προβλέποντας με ακρίβεια αν το μωρό κινδυνεύει από τη συγκεκριμένη πάθηση.

Ήδη έχουν γίνει επιτυχείς δοκιμές με ακρίβεια 100% σε 40 εγκύους και προγραμματίζεται πλέον μια μεγαλύτερη κλινική δοκιμή με περίπου 1.000 εγκύους. Αν όλα πάνε καλά, η νέα εξέταση μπορεί να εφαρμοστεί σε δύο περίπου χρόνια, σύμφωνα με τον Πατσαλή.

Το σύνδρομο Ντάουν είναι η πιο συνηθισμένη γενετική αιτία νοητικής καθυστέρησης, εμφανιζόμενο σε περίπου μία στις 700 γεννήσεις παγκοσμίως. Το σύνδρομο εμφανίζεται όταν το έμβρυο έχει τρία αντίγραφα (αντί για δύο) του χρωμοσώματος 21. Ο κίνδυνος μεγαλώνει για μια γυναίκα, όσο μεγαλύτερη μένει έγκυος. Έτσι, σε μια 40χρονη, ο κίνδυνος για σύνδρομο Ντάουν είναι 16 φορές μεγαλύτερος σε σχέση με μια 25χρονη.

Σήμερα, οι γιατροί κάνουν αμνιοκέντηση κατά την 15η ή 16η εβδομάδα της κύησης, παίρνοντας με βελόνα αμνιακό υγρό για έλεγχο, μια διαδικασία που ενέχει ένα μικρό κίνδυνο για την αποβολή του εμβρύου (1% έως 2%). Με τη νέα μέθοδο, σύμφωνα με τον Πατσαλή, λαμβάνεται αίμα από την μητέρα μεταξύ της 11ης και 13ης εβδομάδας της κύησης και ανιχνεύεται γενετικά -μέσω ανάλυσης του μητρικού αίματος- η τυχόν ύπαρξη πρόσθετου αντιγράφου του χρωμοσώματος 21 στο έμβρυο.

Στην έρευνα συμμετείχαν η Ευδοκία Τσαλίκη από το τμήμα κυτταρικής γενετικής και μοριακής βιολογίας του νοσοκομείου “Μητέρα” Αθηνών και το Τμήμα Βιολογίας του πανεπιστημίου Αθηνών, καθώς και η Βούλα Βελισσαρίου, επίσης από το “Μητέρα”.

ΠΗΓΗ: Skai.gr

Εσείς πόσο συχνά ασκείστε; Νέα μελέτη του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον, στις ΗΠΑ μάς ενθαρρύνει πάντως να αφιερώνουμε μόλις 30 λεπτά την ημέρα σε άσκηση για να περιορίσουμε τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του εντέρου κατά 30%.

Σύμφωνα με το επιστημονικό περιοδικό «British Journal of Cancer», οι ειδικοί πήραν και ανέλυσαν στοιχεία 20 προηγούμενων μελετώνγια να διαπιστώσουν ότι τα άτομα που ασκούνται τακτικά εμφανίζουν κατά 16% μικρότερη πιθανότητα να αναπτύξουν μεγάλους πολύποδες του εντέρου και 30% χαμηλότερο κίνδυνο αυτοί να μετατραπούν σε καρκίνο.

«Η σωματική άσκηση προσφέρει πολλά οφέλη, όπως η τόνωση του ανοσοποιητικού συστήματος, η μείωση των φλεγμονών του εντέρου και ο περιορισμός των υψηλών επιπέδων ινσουλίνης» μάς λέει η επικεφαλής της μελέτης δρ Κάθλιν Γουόλιν. Από την άλλη, τα άτομα που κάνουν καθιστική ζωή παρουσιάζουν και αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου.

«Ελπίζουμε τα αποτελέσματα αυτά να ενθαρρύνουν περισσότερο κόσμο να υιοθετήσει έναν πιο δραστήριο τρόπο ζωής, αποκομίζοντας εντέλει και τα πολλαπλά οφέλη που συνεπάγεται αυτός για την υγεία», καταλήγει η ειδικός.

Ιδιαίτερα προσεκτικοί στα σημάδια της μηνιγγίτιδας πρέπει να είναι οι γονείς. Τον κώδωνα του κινδύνου έκρουσε χθες ο καθηγητής Παιδιατρικής κ. Δημήτρης Καφετζής. Η μηνιγγίτιδα, είπε, είναι μια κεραυνοβόλος και καταστρεπτική νόσος, η οποία πλήττει κυρίως βρέφη, παιδιά έως 4 ετών, εφήβους και νεαρούς ενηλίκους (15 έως 24 ετών). Εχει πολύ υψηλό ποσοστό θνησιμότητας (7% έως 14%). Το 20% όσων επιζήσουν, αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο σοβαρών βλαβών, όπως κώφωση, δημιουργία ουλών στο δέρμα, νεφρική ανεπάρκεια και ακρωτηριασμό κάτω άκρων. Πρόκειται για μία αιφνίδια και απρόβλεπτη νόσο με υψηλή νοσηρότητα και θνησιμότητα.

Εμφάνιση της νόσου

Η έναρξη της νόσου από μηνιγγιτιδόκοκκο μπορεί να είναι αιφνίδια και απρόβλεπτη, με το 60% των ασθενών να εμφανίζει συμπτώματα μετά από 24 ώρες από την έλευση στο Νοσοκομείο. Η νόσος μπορεί να είναι θανατηφόρος σε διάστημα 24 – 48 ωρών. Τα κύρια κλινικά χαρακτηριστικά της νόσου είναι ο πυρετός, η κεφαλαλγία και η εμφάνιση εξανθήματος. Δυστυχώς, τα αρχικά συμπτώματα είναι συχνά μη ειδικά και παρόμοια με αυτά των ιογενών λοιμώξεων, τα οποία είναι πιο κοινά και ήπια.
Το Neisseria meningitidis είναι η συνηθέστερη αιτία βακτηριακής μηνιγγίτιδας και είναι το μόνο παθογόνο του μηνιγγιτιδόκοκκου που είναι γνωστό ότι προκαλεί επιδημία. Αποικεί στο ρινοφάρυγγα και μπορεί να μεταδοθεί από άτομο σε άτομο με άμεση επαφή με τις αναπνευστικές εκκρίσεις ή το σίελο ή με αερογενή σταγονίδια. Το μικρόβιο του μηνιγγιτιδόκοκκου _ ανέφερε ο κ. Καφετζής _ βρίσκεται μόνο πάνω στους ανθρώπους ενώ δεν προσβάλλονται αντικείμενα ή ζώα από τον εν λόγω ιό. Αξίζει να σημειωθεί ότι προκειμένου κάποιος να κολλήσει τον ιό από κάποιο άλλο άτομο που ήδη νοσεί, θα πρέπει να είναι σε επαφή μαζί του για πάνω από 5 – 8 ώρες.

Η ενδημική και επιδημική νόσος προκαλείται κυρίως από πέντε οροομάδες – A, B, C, W-135 και Y, με την οροομάδα C να είναι η πιο επικίνδυνη, καθώς προκαλεί τους περισσότερους θανάτους. Οι ειδικές οροομάδες που προκαλούν διεισδυτική νόσο ποικίλουν σημαντικά, τόσο σε παγκόσμια κλίμακα όσο και κατά περιοχές, κυρίως λόγω των κλιματολογικών συνθηκών. Στην Ευρώπη και ειδικότερα στην Ελλάδα η πιο διαδεδομένη οροομάδα είναι η Β.

Θεραπεία

Η θεραπεία της νόσου από μηνιγγιτιδόκοκκο γίνεται μέχρι στιγμής με αντιβιοτικά, φάρμακα για ανάταξη, αιματοδυναμικά για ενίσχυση (καθώς η πίεση πέφτει πολύ) και με σκευάσματα για την αντιμετώπιση της σήψης.
«Παρόλο που η θεραπεία με αντιβιοτικά έχει διαπιστωθεί ότι είναι επιτυχής και η ανθεκτικότητα είναι χαμηλή, υπάρχουν περιορισμοί ως προς την προφυλακτική χρήση τους (δηλαδή στενό παράθυρο για αποτελεσματική θεραπεία, το οποίο αυξάνει την ανθεκτικότητα στα μέχρι στιγμής διαθέσιμα αντιβιοτικά), γεγονός που δείχνει την ανάγκη για πρωτογενή πρόληψη μέσω του εμβολιασμού», μας λέει ο κ. Καφετζής.

Το πρώτο τετραδύναμο συζευγμένο εμβόλιο
Ο εμβολιασμός παραμένει ο πιο αποτελεσματικός τρόπος πρόληψης, καθώς το εμβόλιο παρέχει προστασία από τα τέσσερα πιο επικίνδυνα στελέχη μηνιγγιτιδόκοκκου.

Μέχρι σήμερα τα εμβόλια που κυκλοφορούσαν για την πρόληψη κατά της νόσου ήταν τα από πολυσακχαρίτη μηνιγγιτιδόκοκκου εμβόλια και τα συζευγμένα εμβόλια.

Όπως ανακοίνωσε ο κ. Καφετζής, πλέον, είναι διαθέσιμο το πρώτο τετραδύναμο συζευγμένο εμβόλιο για τον μηνιγγιτιδόκοκκο, το οποίο ενδείκνυται για την ενεργή ανοσοποίηση εφήβων ηλικίας άνω των 11 ετών και ενηλίκων που διατρέχουν κίνδυνο έκθεσης στο Neisseria meningitidis οροομάδες A, C, W-135, και Y. Το νέο εμβόλιο δημιουργεί αντισώματα τουλάχιστον για 5 χρόνια.

Συμπτώματα της νόσου

-Στις 4 πρώτες ώρες

– πυρετός
– λήθαργος
– πόνος στα μάτια
– άρνηση λήψης τροφής
– μη φυσιολογικό χρώμα του δέρματος

5 έως 15 ώρες μετά τα πρώτα συμπτώματα

– εξάνθημα (παραμένει όταν το πιέζουμε με τα χέρια μας)
– φωτοφοβία
– αυχενική δυσκαμψία

15 – 24 ώρες μετά τα πρώτα συμπτώματα

– μη αίσθηση του χώρου
– σηπτικό σοκ (πέφτει η πίεση)

Φαντάζομαι πως κι εσείς όταν τα παιδιά σας έχουν πυρετό συνηθίζετε να χορηγείτε εναλλάξ, όπως όλοι μας, αντιπυρετικά παρακεταμόλης – ιβουπροφαίνης. Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής στέλνει όμως αυτές τις μέρες προειδοποίηση προς τους γονείς αναφορικά με τη χορήγηση του συνδυασμού παρακεταμόλης και ιβουπροφαίνης στα παιδιά για την αντιμετώπιση του ήπιου πυρετού.

Σε έκθεση μελών της Ακαδημίας αναφέρεται ότι «η τακτική χορήγησης του συνδυασμού των δύο αντιπυρετικών φαρμάκων επιμηκύνει τη διάρκεια της ασθένειας του παιδιού και θέτει σε κίνδυνο την υγεία του».

Οι συντάκτες της έκθεσης τονίζουν ότι στις ημέρες μας οι γονείς καταλαμβάνονται από «πυρετο-φοβία» με αποτέλεσμα να χορηγούν χωρίς δεύτερη σκέψη και τα δύο φάρμακα στα παιδιά τους ώστε να πέσει ακόμη και ο ήπιος πυρετός. Το αποτέλεσμα είναι ότι πολλοί από αυτούς χορηγούν λανθασμένες δόσεις και αρκετές φορές μεγαλύτερες από τις κατάλληλες.

Σύμφωνα με την έκθεση ο πυρετός δεν είναι κακός, όπως πολλοί γονείς νομίζουν, αλλά αντιθέτως μαρτυρεί ότι ο οργανισμός του παιδιού πολεμά τον «εχθρό». Αντίθετα λοιπόν με τη συμβουλή πολλών παιδιάτρων σχετικά με συνδυαστική θεραπεία παρακεταμόλης και ιβουπροφαίνης στα παιδιά για την αντιμετώπιση του πυρετού, οι ειδικοί της Ακαδημίας αναφέρουν ότι αυτού του είδους ο συνδυασμός μπορεί να είναι περισσότερο βλαπτικός παρά καλός για την παιδική υγεία.

Όπως γράφουν οι επιστήμονες στην έκθεσή τους «πρέπει να δοθεί έμφαση στο ότι ο πυρετός δεν είναι ασθένεια αλλά ένας φυσιολογικός μηχανισμός με ευεργετική επίδραση στην καταπολέμηση των λοιμώξεων, ο οποίος δεν είναι επικίνδυνος για ένα κατά τα άλλα υγιές παιδί». Οι ειδικοί συμπληρώνουν ωστόσο ότι «δυστυχώς σχεδόν οι μισοί γονείς χορηγούν λανθασμένες δόσεις των αντιπυρετικών στα παιδιά τους».

Σημειώνεται ότι η γενική οδηγία των γιατρών είναι χορήγηση παρακεταμόλης στα παιδιά όχι περισσότερες από τέσσερις φορές την ημέρα και ιβουπροφαίνης μία φορά την ημέρα.

Στην έκθεση της Ακαδημίας όμως επικεφαλής συντάκτες της οποίας ήταν ειδικοί των Πανεπιστημίων του Λουισβίλ και του Αρκάνσας αναφέρεται ότι «και τα δύο φάρμακα συνδέονται με παρενέργειες».

Συγκεκριμένα η παρακεταμόλη έχει συνδεθεί με εμφάνιση άσθματος, ενώ η ιβουπροφαίνη έχει φανεί ότι οδηγεί σε σπάνιες περιπτώσεις σε έλκος στομάχου, ακόμη και σε προβλήματα της νεφρικής λειτουργίας.