Author: doudoumi

Τα παιδιά και οι έφηβοι που μικροί είχαν πάρει συχνά αντιβιοτικά, μπορεί να έχουν διαταράξουν το μικροβιακό οικοσύστημα του εντέρου τους, πράγμα που αυξάνει την πιθανότητα εκδήλωσης προδιαβήτη στην εφηβεία, σύμφωνα με μια νέα μικρή ελληνική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη Χαρίκλεια Στεφανάκη, ερευνητική συνεργάτιδα του Πανεπιστημίου Αθηνών, έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας στη Βοστώνη.

Η μελέτη έγινε σε δέκα εφήβους με προδιαβήτη και -για λόγους σύγκρισης- σε 14 νέους χωρίς παρόμοιο πρόβλημα. Όλοι ήσαν 12 έως 17 ετών, αγόρια και κορίτσια.Οι έφηβοι με προδιαβήτη  πάνω από τρεις φορές ετησίως έως την ηλικία των τριών ετών. Οι έφηβοι χωρίς προδιαβήτη είχαν πάρει πολύ λιγότερα αντιβιοτικά στην παιδική ηλικία τους.

Οι επιστήμονες ανέλυσαν δείγματα κοπράνων από όλους τους συμμετέχοντες. Η μελέτη έδειξε ότι οι νέοι με προδιαβήτη είχαν λιγότερα «καλά» βακτήρια. Η συχνή χρήση αντιβιοτικών στο παρελθόν είχε αλλάξει τις μικροβιακές «κοινότητες» του εντέρου τους, διευκολύνοντας έτσι την εμφάνιση προδιαβήτη.

Αντιβιοτικά: χρειάζεται μεγάλη προσοχή όταν δίνονται στα παιδιά

«Η αυξημένη κατανάλωση αντιβιοτικών έως την ηλικία των τριών ετών φαίνεται να μειώνει τα ωφέλιμα εντερικά μικρόβια και έτσι να μεταβάλει την απορρόφηση θρεπτικών ουσιών και τον μεταβολισμό. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε προδιαβήτη, ένα προστάδιο υψηλού κινδύνου για διαβήτη τύπου-2», δήλωσε η Στεφανάκη.

«Τα αντιβιοτικά πρέπει να δίνονται μόνο όταν πραγματικά ενδείκνυται κάτι τέτοιο. Τα μικρόβια του εντέρου είναι ένα ευαίσθητο ‘όργανο’ που συχνά παραμελείται από την ιατρική κοινότητα, αν και παράγει βιταμίνες, ορμόνες και μικροθρεπτικά συστατικά, αλληλεπιδρά με το νευρικό σύστημα του εντέρου και επηρεάζει την ανοσολογική αντίδραση του τελευταίου», πρόσθεσε.

Αυξάνουν τα αντιβιοτικά τον κίνδυνο προδιαβήτη;

Οι ερευνητές τόνισαν ότι τα προβιοτικά και τα πρεβιοτικά βοηθούν στην αποκατάσταση της μικροβιακής ισορροπίας του εντέρου μετά από αντιβιοτικά, συνεπώς βοηθούν στο να μην εμφανισθεί προδιαβήτης.

Η Χ. Στεφανάκη είναι απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και του μεταπτυχιακού προγράμματος «Έλεγχος στρες και προαγωγή της υγείας». Είναι ερευνητική συνεργάτις του Ειδικού Κέντρου Εφηβικής Ιατρικής (Ε.Κ.Ε.Ι.) της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών από το 2012. Το ερευνητικό έργο της αφορά στη φυσιολογία του στρες, στο διαβήτη, στις διαταραχές του λεπτού και παχέος εντέρου, και στο ανθρώπινο μικροβίωμα. Συνεργάζεται, επίσης, με τη Μονάδα Εφαρμοσμένης Ενδοκρινολογίας της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, όπου είναι και υποψήφια διδάκτωρ.

Διαβάστε επίσης:

Σύλληψη σοκ δασκάλου: Έδειχνε γυμνές φωτογραφίες σε μαθητές της Δ’ Δημοτικού

6χρονη βρήκε τραγικό θάνατο από τους ίδιους τους γονείς της για έναν αδιανόητο λόγο

Οι γυναίκες χρειάζονται περισσότερο ύπνο από τους άνδρες σύμφωνα με τους επιστήμονες

Ο εμετός πάρα πολύ συχνά συνοδεύει το δυνατό βήχα, ιδιαίτερα στα παιδιά. Οι λόγοι είναι αρκετοί επισημαίνει ο Θεοφάνης Τσιλιγιάννης, παιδοπνευμονολόγος- παιδίατρος.

Καθώς το παιδί βήχει δυνατά ερεθίζονται οι υποδοχείς του εμέτου που έχουμε εσωτερικά στο λαιμό μας και προκαλείται έμετος.

Με τον υγρό βήχα ένα φλέμα εκτοξεύεται μέχρι το λαιμό, και μέχρι το παιδί να το καταπιεί (πολύ σπάνια θα το φτύσει) πάλι για τον ίδιο λόγο ερεθισμού των υποδοχέων προκαλείται έμετος.

Οι έντονες πιέσεις του θώρακα και του κοιλιακού τοιχώματος κατά τη διάρκεια του βήχα στο γεμάτο, ιδίως με γάλα, στομάχι του παιδιού μπορεί επίσης να έχουν σαν αποτέλεσμα τις αναγωγές ή και τον έμετο.

Τι να κάνω όταν το παιδί μου κάνει εμετό;

Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων η μία και μοναδική θεραπεία είναι η καλή ενυδάτωση. Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, τα φάρμακα δεν έχουν θέση στην αντιμετώπιση των εμετών.

Πώς θα κρατήσω το παιδί μου ενυδατωμένο;

Αμέσως μετά τον εμετό το στομάχι είναι πολύ ερεθισμένο οπότε ό,τι κι αν δώσετε θα προκαλέσει νέο εμετό με αποτέλεσμα να ξεκινήσει φαύλος κύκλος. Γι αυτό το λόγο, θα πρέπει να περιμένετε μία ώρα μετά τον τελευταίο εμετό χωρίς να δώσετε τίποτα στο παιδί. Αν όσο περιμένετε το παιδί παραπονεθεί ότι διψάει, βρέξτε του τα χειλάκια με ένα υγρό πανάκι.

Αφού περάσει η μία ώρα αρχίστε να δίνετε υγρά σε μικρές ποσότητες ανά τακτά διαστήματα, δηλαδή μια γουλιά ή ένα κουταλάκι νερό περίπου κάθε πέντε λεπτά.

Αν το παιδί καταφέρει να κρατήσει τα υγρά αυτά χωρίς να κάνει νέους εμετούς, αυξήστε σιγά σιγά την ποσότητα. Συνεχίστε δίνοντας μόνο υγρά για τις επόμενες 6 ώρες τουλάχιστον ή ακόμη καλύτερα για όλο το επόμενο 24ωρο. Μετά από αυτό το διάστημα το παιδί μπορεί να φάει και στερεές τροφές, εννοείται σπιτικές και όχι έτοιμα συσκευασμένα τρόφιμα και σνακ.

Όταν λέμε υγρά εννοούμε αρχικά νερό ή νερό με ηλεκτρολύτες, που περιέχονται σε φακελάκια έτοιμα προς διάλυση σε νερό. Άλλα υγρά που μπορείτε να δώσετε είναι γάλα και σούπες. Να σημειώσουμε  ότι το γάλα το δίνουμε κανονικά.

 

Διαβάστε επίσης:

Τραγωδία: Πώς έχασαν τη ζωή τους οι 4χρονες δίδυμες μέσα στο ίδιο τους το σπίτι

Η 4χρονη Κρυσταλλία έκοψε τα μαλλιά της για καλό σκοπό: «Δώστε τα σε κάποιο παιδάκι που δεν έχει»

Επί ποδός για τα κρούσματα στα παιδιά – Καταργείται το μέτρο 50+1 για το κλείσιμο μιας τάξης;

«Η ακρίβεια της δόσης αναλγητικού αντιπυρετικού είναι κρίσιμος δείκτης αποτελεσματικότητας και ασφάλειας», ανέφερε κατά την ομιλία του στο 10o Πανελλήνιο Συνέδριο Ελληνικού Κολλεγίου Παιδιάτρων ο Ανδρέας Φρετζάγιας, ομότιμος καθηγητής Παιδιατρικής. Σημείωσε ότι η δόση θα πρέπει να προσαρμοστεί τόσο με την ηλικία όσο και το σωματικό βάρος του παιδιού για να εξασφαλιστεί η καλύτερη κλινική αποτελεσματικότητα, αλλά και η ελαχιστοποίηση των όποιων παρενεργειών.

Ένα πολύ συχνό λάθος που κάνουν οι γονείς όταν χορηγούν στα παιδιά τους υγρές φαρμακευτικές μορφές (σιρόπια-εναιωρήματα) είναι να χρησιμοποιούν κοινά κουτάλια κουζίνας, τα οποία ποικίλουν σημαντικά σε όγκο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα είτε να υπερδοσολογούν, αυξάνοντας τον κίνδυνο παρενεργειών, είτε να υποδοσολογούν, μειώνοντας την αποτελεσματικότητα του φαρμάκου. Εντυπωσιακά είναι τα αποτελέσματα πρόσφατης μελέτης του Ινστιτούτου Βιοϊατρικών Επιστημών «Άλφα» που έγινε στην Αττική, καθώς εξετάζοντας 71 διαφορετικά μικρά κουτάλια που συλλέχθηκαν από 25 νοικοκυριά βρέθηκαν να έχουν όγκο από 2,5 έως 7,3 ml.

Η σημαντική ετερογένεια στο τρόπο χορήγησης υγρών φαρμακευτικών μορφών οδήγησε τον Απρίλιο του 2015, την Αμερικανική Ακαδημία Παιδιάτρων να εκδώσει κατευθυντήριες οδηγίες. Η Ακαδημία προτείνει ως αποκλειστικό τρόπο χορήγησης των υγρών φαρμακευτικών μορφών στα παιδιά τη δοσομετρική σύριγγα σε ml για την αποφυγή σύγχυσης και δοσομετρικών λαθών που συνδέονται με τα κουτάλια κουζίνας.

Οι γονείς λοιπόν για να αποφύγουν δοσολογικά σφάλματα θα πρέπει να χορηγούν στα παιδιά σιρόπια και εναιωρήματα με την κατάλληλη και ειδικά σχεδιασμένη δοσομετρική σύριγγα σε ml που συμπεριλαμβάνεται στη συσκευασία των φαρμάκων. Οι κοινές σύριγγες δεν εξυπηρετούν, καθώς δεν είναι σχεδιασμένες για το σκοπό αυτό, ανέφερε ο καθηγητής. Προσέθεσε ότι είναι πολύ σημαντικό, οι γονείς να επιλέγουν το σωστό αναλγητικό με βάση την αιτία του πόνου, να λαμβάνουν υπόψη τα τυχόν συγχορηγούμενα φάρμακα που δίνουν στα παιδιά, να έχουν διαβάσει εξονυχιστικά το ένθετο φυλλάδιο oδηγιών και να έχουν κατανοήσει τις οδηγίες χορήγησής του, ενώ ταυτόχρονα, οι παιδίατροι θα πρέπει να δίνουν γραπτώς στους γονείς τις οδηγίες χορήγησης του φαρμάκου στα παιδιά.

 

Το άγχος και οι αγχώδεις διαταραχές είναι από τις πιο συνηθισμένες διαταραχές που εμφανίζονται στην παιδική ηλικία και την εφηβεία. Τα άτομα που αντιδρούν αγχωτικά συνήθως έχουν την αίσθηση ότι δε μπορούν να προβλέψουν και να ελέγξουν ένα δυνητικά αρνητικό γεγονός με αποτέλεσμα η ανησυχία να γίνεται πρόβλεψη κάποιου τρομερού γεγονότος. Και καθώς τα συναισθήματα αδυναμίας ελέγχου και προβλεψιμότητας προκαλούν κλιμάκωση της ανησυχίας, η αγχώδης κατάσταση συνοδεύεται από συναισθηματικές, αλλά και σωματικές αντιδράσεις τονίζει η Τζωρτζίνα Στασινοπούλου, δασκάλα ειδικής αγωγής. Όμως αν και οι αντιδράσεις άγχους και ανησυχίας αποτελούν ενστικτωδώς ένα μέτρο προστασίας του ίδιου του οργανισμού απέναντι σε μια πραγματική απειλή, οι υπερβολικές και διάχυτες αγχώδεις αντιδράσεις μπορεί να καταλήξουν σε συμπεριφορές που παρεμποδίζουν την πορεία μιας ομαλής και φυσιολογικής ανάπτυξης. Κατά την ψυχοπαθολογία υπάρχουν εννέα αγχώδεις διαταραχές: ειδικές φοβίες, διαταραχή άγχους και αποχωρισμού, γενικευμένη αγχώδης διαταραχή, ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, κοινωνική φοβία, κρίση πανικού, οξεία διαταραχή στρες, διαταραχή μετατραυματικού στρες και αγχώδεις διαταραχές προκαλούμενες από ουσίες. Από τις διαταραχές αυτές το άγχος αποχωρισμού φαίνεται να εμφανίζεται για πρώτη φορά αποκλειστικά στην παιδική ηλικία.

Η ιδιοσυγκρασία του ατόμου έχει συνδεθεί με την προδιάθεση ενός παιδιού να παρουσιάσει αγχώδη διαταραχή. Οι γονείς πολλές φορές αποκαλύπτουν ότι τα παιδιά με αγχώδεις διαταραχές έχουν ιστορικό δύσκολης ιδιοσυγκρασίας ως βρέφη όπως συχνά κλάματα, ιδιοτροπίες, ευερεθιστότητα που δύσκολα κατευνάζονταν ή είχαν περισσότερες φοβίες ως νήπια ή εμφάνιζαν μεγαλύτερα προβλήματα προσαρμογής στις καθημερινές καταστάσεις από τους συνομηλίκους τους.

Τους κοινούς φόβους της παιδικής ηλικίας μπορεί να τους προβλέψει κανείς, όταν γνωρίζει τον τρόπο που σκέπτονται τα παιδιά στα διάφορα στάδια της ανάπτυξης. Ο φόβος, για παράδειγμα, για τους ξένους κορυφώνεται τον 7ο – 8ο μήνα της ηλικίας, την εποχή που το βρέφος αποκτά μεγαλύτερη επίγνωση του εαυτού ως διαφορετικής οντότητας. Οι φόβοι των νηπίων σχετίζονται με τις δραστηριότητες της τουαλέτας ή του τραυματισμού. Τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας, που έχουν δυσκολίες να διακρίνουν το φανταστικό από το πραγματικό και έχουν την τάση να «δίνουν» ζωή σε άψυχα αντικείμενα, μπορούν εύκολα να χαρακτηρίσουν μία σκιά ως τρομακτικό τέρας και γενικά οι φόβοι τους, εκτός από τέρατα, περιλαμβάνουν φανταστικά πλάσματα, φόβους για το σκοτάδι και φόβους για τα ζώα. Τα παιδιά πάλι της πρώτης σχολικής ηλικίας φοβούνται στοιχεία του περιβάλλοντος όπως αστραπές και κεραυνούς ενώ τα παιδιά μέσης σχολικής ηλικίας φοβούνται περισσότερο θέματα υγείας (π.χ. τον οδοντίατρο) ή τα πρόσωπα εξουσίας ( π.χ. το διευθυντή του σχολείου). Οι εφηβικοί τέλος φόβοι εστιάζονται περισσότερο σε δραστηριότητες και εκδηλώσεις που μπορούν να τους δημιουργήσουν αμηχανία ή να τους «εκθέσουν» (π.χ. μια δημόσια ομιλία) ή έχουν σχέση με παγκόσμια ζητήματα (π.χ. καταστροφικά γεγονότα). Γενικά οι φοβίες έχουν να κάνουν με το φόβο ως αντίδραση σε μια επικείμενη και απειλητική κατάσταση ή αντικείμενο ενώ το άγχος σχετίζεται με μια πιο ρευστή και αόριστη ανησυχία.

Είναι εξαιρετικά σημαντικό να μπορούν οι γονείς να διαισθανθούν την πιθανότητα μιας αγχώδους διαταραχής στο παιδί τους, ώστε να προστρέξουν στον ειδικό το συντομότερο δυνατό. Ωστόσο στρεσογόνοι παράγοντες πάντα θα υπάρχουν και πάντα τα παιδιά θα βιώσουν άγχος σε αρκετές περιπτώσεις στη ζωή τους. Ένα μικρό παιδί, για παράδειγμα, που πηγαίνει για πρώτη φορά σχολείο ίσως βιώσει συμπτώματα άγχους αποχωρισμού ή οι έφηβοι, που είναι πολύ ευαίσθητοι στην κριτική των συνομηλίκων τους, ίσως παρουσιάσουν συμπτώματα κοινωνικής φοβίας. Ωστόσο όταν αυτές οι αντιδράσεις πυροδοτούν συμπεριφορές αποφυγής (π.χ. άρνηση για το σχολείο ή κοινωνική απομόνωση), που γίνονται ανεξέλεγκτες, εμποδίζουν τη φυσιολογική ανάπτυξη και δείχνουν ότι το άγχος αποκτά κλινικά συμπτώματα και η συμπεριφορά γίνεται διαταραγμένη και προβληματική, τότε καλό είναι οι γονείς να απευθυνθούν στον ειδικό, ώστε να εφαρμοστούν έγκαιρα και έγκυρα οι ενδεδειγμένες για την κάθε περίπτωση στρατηγικές παρέμβασης.

 

Διαβάστε επίσης:

Πώς οι γονείς δημιουργούν φόβους στο παιδί χωρίς να το καταλαβαίνουν

Παιδικά παραμύθια: Όσα (δεν) πρέπει να φοβόμαστε

Το παιδί μου φοβάται τους άγνωστους κλειστούς χώρους

Το κόστος της καισαρικής είναι τεράστιο χωρίς να υπολογίσει κανείς άλλο κόστος (ψυχολογικό, σωματικό, επιπτώσεις στη σχέση μητέρας-μωρού, κλπ) παρά μόνο το καθαρά οικονομικό. Στο 32,6% των περιπτώσεων, η γέννα με καισαρική κόστισε πάνω από 4.000 ευρώ, στο 25,2% κόστισε από 3.000 – 4.000 ευρώ, με ορισμένες γυναίκες να αναφέρουν ότι στην περίπτωσή τους ξεπέρασε ακόμα και το ποσόν των 10.000 ευρώ! Ο φυσιολογικός τοκετός κοστίζει σαφώς λιγότερο, αν και τα ποσά που καταγράφονται εμφανίζουν σημαντικές διαφορές (το 27,3% πλήρωσε μεταξύ 2.000 – 3.000 ευρώ και ένα άλλο 20,8% πλήρωσε πάνω από 4.000 ευρώ), αντίστοιχες με τις τιμολογιακές διαφορές που παρατηρούνται μεταξύ ιδιωτικών και δημόσιων μαιευτηρίων. Αυτά τα ευρήματα κατέδειξε η διαδικτυακη έρευνα «Τα οικονομικά της γέννας» που διεξήγαγε το Ελληνικό Δίκτυο για τον Σεβασμό στη Γέννα, στα πλαίσια του εορτασμού της ελληνικής Ανοιχτής Εβδομάδας για το Σεβασμό στη Γέννα, που τιμάται από τις 21 έως τις 27 Μαίου.
Σαφώς χαμηλότερο καταγράφεται το κόστος της γέννας στο σπίτι. Οι περισσότερες γυναίκες που γέννησαν στο σπίτι (ποσοστό 53,1%) πλήρωσαν από 1.000 έως 2.000 ευρώ, ενώ για το 21,8% των περιπτώσεων η γέννα στο σπίτι κόστισε κάτω από 1.000 ευρώ. Μπορεί η οικονομική κρίση από μόνη της να οδηγήσει ακόμα περισσότερες γυναίκες να επιλέξουν τη γέννα στο σπίτι; Η μικρή διαδικτυακή έρευνα που πραγματοποίησε το Ελληνικό Δίκτυο για το Σεβασμό στη Γέννα, ENCA Hellas, δεν θέτει ούτε επιχειρεί να απαντήσει το ερώτημα. Η έρευνα  καταγράφει το κόστος για 467 γεννήσεις. Στα σύντομα ερωτηματολόγια απάντησαν γυναίκες που έχουν αναζητήσει πληροφορία και ενημέρωση (κυρίως ηλεκτρονικά, μέσω του ENCA Hellas και άλλων ενημερωτικών φορέων) και οι οποίες στην πλειοψηφία τους (ποσοστό 52,4%) γέννησαν φυσιολογικά, αρκετές από αυτές (40,6%) με καισαρική και σε ποσοστό 6,8% γέννησαν στο σπίτι. Τα ποσοστά αυτά καταγράφονται αρκετά διαφορετικά από εκείνα στον γενικό πληθυσμό (όπου το ποσοστό των καισαρικών, σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία από το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας φτάνει το 56% στα ιδιωτικά μαιευτήρια και το 44% στα δημόσια).
Άραγε μπορεί η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση να βάλουν φρένο στη σημερινή τακτική των άσκοπων (και πανάκριβων) καισαρικών; Μπορούν να ξαναφέρουν τη μητέρα και την οικογένεια στο προσκήνιο, να αντιμετωπιστεί και πάλι η γέννα ως φυσική διαδικασία και ως γιορτή; Πλήθος ευαισθητοποιημένων πολιτών, φορέων και επαγγελματιών πιστεύουν πως ναι και συμμετέχουν δυναμικά στη φετινή Ανοιχτή Εβδομάδα για το Σεβασμό στη Γέννα, που συντονίζει το ENCA Hellas, προσφέροντας δωρεάν την εμπειρία, την πληροφορία και τη γνώση τους.

Δείτε τα αναλυτικά αποτελέσματα της διαδικτυακής έρευνας για το κόστος της γέννας στην Ελλάδα, από το ENCA Hellas, στο: https://www.encahellas.eu/files/KostosGennas-ENCAHellas2012.pdf

Ο Δήμος Αγίας Παρασκευής ενημερώνει τους δημότες και κατοίκους της πόλης ότι τα δημοτικά του ιατρεία σε συνεργασία με τη μη κερδοσκοπική οργάνωση «Αποστολή άνθρωπος» προσφέρουν δωρεάν εμβολιασμό παιδιών ανασφάλιστων πολιτών (Ελλήνων και μεταναστών). Οι ενδιαφερόμενοι παρακαλούνται να επικοινωνήσουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα με τα παρακάτω τηλέφωνα:

Τηλ. 210 6547 700 ΔΗΜ. ΙΑΤΡΕΙΟ ΤΣΑΚΟΥ (8.00 π.μ-8.00 μ. μ )
Τηλ 210 6000 998 ΔΗΜ. ΙΑΤΡΕΙΟ ΚΟΝΤΟΠΕΥΚΟΥ (8.00 π.μ-8.00 μ.

Τα ζώα κερδίζουν το ενδιαφέρον των παιδιών περισσότερο από τα παιχνίδια, όπως δείχνουν τα αποτελέσματα μελέτης που πραγματοποίησαν οι ερευνητές των πανεπιστημίων Virginia και Rutgers και η οποία δημοσιεύεται στο περιοδικό British Journal of Developmental Psychology. Στα πλαίσια της έρευνας, διεξήχθησαν 3 χωριστά πειράματα στα οποία τα συμμετέχοντα παιδιά είχαν την ευκαιρία να επιλέξουν μεταξύ ζώων ή ελκυστικών παιχνιδιών. Τα παιδιά, αποκάλυψε η έρευνα, προτιμησαν να περάσουν το μεγαλύτερο διάστημα του ελεύθερου χρόνου τους συντροφιά με όλων των ειδών τα ζώα παρά με παιχνίδια. Όταν τα παιδιά εστίαζαν την προσοχή τους στα ζώα, έκαναν περισσότερες κινήσεις, μιλούσαν περισσότερο για τα ζώα και έκαναν περισσότερες ερωτήσεις, γεγονός που καταδεικνύει ότι η παρουσία των ζώων δρα ευεργετικά στην ψυχολογία και τη συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών. Η Vanessa LoBue, από το Rutgers University, δήλωσε ότι η έρευνα αναπτύσσει την ιδέα ότι τα ζώα μπορεί ενδεχομένως να αποτελούν καλό όχημα για μάθηση. Αυτό επιβεβαιώνεται από την ευρεία χρήση χαρακτήρων ζώων σε παιδικά βιβλία και εκπομπές.

Έχετε παρατηρήσει ότι το παιδάκι σας κατά τη διάρκεια του ύπνου ροχαλίζει; Το ροχαλητό που ακούγεται από το παιδικό δωμάτιο δεν είναι πάντα αθώο καθως αποτελεί πιθανή ένδειξη προβλημάτων συμπεριφοράς του παιδιού. Σύμφωνα με τα ευρήματα αμερικανικής μελέτης στην οποία συμμετείχαν περισσότερα από 10.000 παιδιά, όσα παιδιά ροχαλίζουν πολύ κατά τη διάρκεια του ύπνου ή έχουν κάποια άλλη αναπνευστική δυσκολία τις νύχτες ενδέχεται να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν συμπεριφορικά ή συναισθηματικά προβλήματα αργότερα στη ζωή τους. Η έρευνα, η οποία δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Pediatrics, δεν είναι η πρώτη που συνδέει ζητήματα συμπεριφοράς με διαταραχές στην αναπνοή στη διάρκεια του ύπνου με τα παιδιά είτε να ροχαλίζουν, είτε να αναπνέουν από το στόμα ή να πάσχουν από υπνική άπνοια. Από τα παιδιά που συμμετείχαν στην έρευνα, το 45% παραμένει χωρίς προβλήματα αναπνοής τη νύχτα, σύμφωνα με τους γονείς τους. Τα υπόλοιπα εμφάνισαν συμπτώματα κάποια στιγμή στη διάρκεια της νηπιακής ηλικίας ή τα πρώτα χρόνια της παιδικής. Το 8% των παιδιών εμπίπτει στην σημαντική κατηγορία με προβλήματα αναπνοής που κορυφώθηκαν στην ηλικία των δύο και των τριών. Συνολικά, η επιστημονική ομάδα που διεξήγαγε την έρευνα διαπίστωσε ότι τα παιδιά με προβλήματα αναπνοής στον ύπνο ήταν πιθανότερο να εμφανίσουν μέχρι τα επτά τους χρόνια διαταραχές της συμπεριφοράς ή συναισθηματικές, όπως Σύνδρομο Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ADHD) ή άγχος. Σχεδόν το 13,5% είχαν τέτοια συμπτώματα στα επτά τους, σε αντίθεση με το 8% των παιδιών που είχαν απαλλαγεί από προβλήματα αναπνοής στον ύπνο.