Author: kostara

Διαστάσεις πανδημίας, σύμφωνα με την κ. Μάγδα Τσολάκη, Νευρολόγος-Ψυχίατρος, Θεολόγος, καθηγήτρια στο ΑΠΘ και πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Νόσου Alzheimer, λαμβάνει η νόσος της άνοιας στις αναπτυγμένες χώρες με ποσοστό 10% σε άτομα άνω των 70 ετών, ενώ στην Ελλάδα το ποσοστό κυμαίνεται στο 6% άνω των 70 ετών. Όμως η συχνότητα αυξάνεται τόσο στις αναπτυγμένες όσο και στις αναπτυσσόμενες χώρες, ώστε να μιλάμε για ένα φαινόμενο που θα πάρει διαστάσεις πανδημίας (105 εκατομμύρια άτομα υπολογίζεται ότι θα πάσχουν έως το 2050).

Παρ’ όλα αυτά, ανάμεσα στα -λίγα- θετικά που ανέφερε η καθηγήτρια σε σχέση με την άνοια είναι ότι στην Ελλάδα το ποσοστό είναι μικρότερο, χάρη στους εξής παράγοντες:
* Τους στενούς δεσμούς που διέπουν την ελληνική οικογένεια
* Το πολύ καλό γενετικό υλικό στην Ελλάδα και
* Την κατανάλωση ελαιόλαδου

Τον τελευταίο καιρό, όμως, οι δυσμενείς οικονομικές συνθήκες που ταλανίζουν τη χώρα, προκαλούν έντονο στρες στους ηλικιωμένους με υψηλές πιθανότητες να πυροδοτήσουν το μηχανισμό της άνοιας.

Καινούρια δεδομένα αποκαλύπτουν ότι προ της εμφάνισης της άνοιας σε μεγάλο ποσοστό που ξεπερνά το 80% είχε υπάρξει ένα έντονα στρεσογόνο περιστατικό. Όπως για παράδειγμα το διαζύγιο ενός παιδιού, ο θάνατος αγαπημένου προσώπου, μία σοβαρή αρρώστια η οποία απειλεί τη ζωή, αλλά και σοβαρά οικονομικά προβλήματα ή η πρόωρη συνταξιοδότηση. Έχει μεταξύ άλλων καταγραφεί και περίπτωση ηλικιωμένου που παρουσίασε άνοια αφού έχασε όλα του τα χρήματα στο χρηματιστήριο!

Οι οδηγίες σε αυτή την περίπτωση είναι να μη στενοχωριόμαστε, διότι δεν ξέρουμε αν έχουμε το γονίδιο που καθορίζει πόσο μεγάλες θα είναι οι συνέπειες της κακής αντιμετώπισης ενός οδυνηρού γεγονότος, το οποίο σε μια έρευνα που έχει γίνει στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης έχει σχέση με ένα αδρενεργικό υποδοχέα.

Όπως τόνισε η κ. Τσολάκη η καθημερινότητά μας έχει γίνει μία δύσκολη αρένα με πολύ μεγάλες προκλήσεις, τις οποίες καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε. Επειδή τα στρεσογόνα ερεθίσματα δεν μπορούμε συνήθως να τα ξεπεράσουμε όταν βρισκόμαστε σε μεγάλες ηλικίες, πρέπει να βρούμε τρόπους να μένουμε απαθείς για να διατηρήσουμε τον εγκέφαλό μας σε άριστη κατάσταση.

Πώς μπορούμε να προφυλαχθούμε από τη νόσο;
Υπάρχουν παράγοντες που δεν μπορούμε να επηρεάσουμε, όπως είναι η ηλικία και τα γονίδια μας.

Υπάρχουν όμως και παράγοντες που μπορούμε να επηρεάσουμε με τις επιλογές μας όπως:
Η αντιμετώπιση αγγειακών παραγόντων, δηλαδή το κάπνισμα, ο σακχαρώδης διαβήτης, η αρτηριακή πίεση, η χοληστερίνη, η αυξημένη ομοκυστεΐνη, η παχυσαρκία.
Η διατροφή (η μεσογειακή δίαιτα, με κατανάλωση ψαριών, ελαιόλαδου, οσπρίων, φρούτων και λαχανικών παίζει προστατευτικό ρόλο).
Δραστηριότητες, hobby, σωματική και νοητική άσκηση και ψυχική ισορροπία.

Έχει ενοχοποιηθεί και το ελικοβακτηρίδιο το πυλωρού ως παράγοντας κινδύνου για την εμφάνιση άνοιας, του οποίου η εκρίζωση είναι σήμερα δυνατή.

Νέες θεραπείες
Αισιόδοξα είναι τα νέα από το μέτωπο της επιστήμης ενάντια στην ασθένεια. Μία πραγματική καινοτομία αποτελεί το διαδερμικό αυτοκόλλητο ριβαστιγμίνης, το οποίο στοχεύει στρατηγικά στα καίρια σημεία που μεγιστοποιούν την αποτελεσματικότητα της φαρμακευτικής θεραπείας στην άνοια. Αυξάνει τις επιλογές του ιατρού, κυρίως σε περιπτώσεις όπου η κατάποση είναι προβληματική και οι ανεπιθύμητες ενέργειες μετά τη λήψη από το στόμα είναι ανυπόφορες.

Ταυτόχρονα μπορεί να συντελέσει σημαντικά στη βελτίωση της συμμόρφωσης του ασθενούς χάρη στην οπτική υπενθύμιση λήψης του φαρμάκου και την ευκολία χορήγησης που εξασφαλίζει. Και μπορεί να συμβάλλει θετικά στην παραμονή των ασθενών στη θεραπεία, κάτι πολύ χρήσιμο για τους ασθενείς με άνοια, αφού μελέτες επισημαίνουν αυτή την ανάγκη. Π.χ. μελέτη που έγινε στην Αμερική έδειξε ότι μόνο το 58% των ασθενών με άνοια σε θεραπεία από του στόματος παρέμεινε στη θεραπεία για ένα χρόνο.
Η σαφώς καλύτερη ανοχή σε σχέση με την από του στόματος θεραπεία όχι μόνο επιτρέπει την επίτευξη της βέλτιστης δόσης αλλά βοηθάει τον ασθενή και τον περιθάλποντα κάνοντας τη λήψη θεραπείας ευκολότερη.

Η πρωτοποριακή φαρμακευτική μορφή του διαδερμικού αυτοκόλλητου αποτελεί στην ουσία ένα τελείως διαφορετικό σκεύασμα, το οποίο επιτυγχάνει τη μέγιστη αποτελεσματική δόση στο συντομότερο χρονικό διάστημα από την έναρξη της θεραπείας, γεγονός που επηρεάζει θετικά την καλύτερη έκβαση της συνολικής θεραπείας.

Την περίοδο αυτή βρίσκεται στα φόρτε της. Μιλάμε για τη μέση οξεία μέση ωτίτιδα, της οποίας τα συμπτώματα έχουν ως εξής:
Τα μεγάλα παιδιά συνήθως παρουσιάζουν:
• Πόνο στο αυτί
• Αίσθημα ότι είναι γεμάτο με νερό
• Απώλεια ακοής
• Ίσως πυρετό

Τα μικρότερα παιδιά μπορεί να παρουσιάσουν:
• Ανησυχία
• Δυσκολία στη σίτιση
• Δυσκολία στον ύπνο
• Απώλεια ακοής
• Πυρετό

Οι παιδίατροι πάντως επισημαίνουν ότι η μέση ωτίτιδα είναι φλεγμονή του αυτιού που θέλει προσοχή, και θεραπευτική αγωγή από ιατρό. Χτυπάει ενήλικες αλλά και παιδιά, ιδίως αυτά της προσχολικής ηλικίας.

Οι «μέσες ωτίτιδες» προσβάλλουν το μέσο αυτί, το οποίο βρίσκεται ανάμεσα στο τύμπανο και τον λαβύρινθο. Εκδηλώνονται συνήθως ύστερα από ίωση, κρυολόγημα, γρίπη, ιγμορίτιδα, που οφείλονται κυρίως σε μικρόβια όπως ο σταφυλόκοκκος, ο πνευμονιόκοκκος και ο στρεπτόκοκκος.

Τα συμπτώματα είναι ίδια με εκείνα των εξωτερικών ωτίτιδων, αλλά πιο έντονα, ενώ ο ασθενής «ανεβάζει» και πυρετό. Προκαλούν απόφραξη της ευσταχιανής σάλπιγγας, με αποτέλεσμα το έσω αυτί να μην αερίζεται και η πίεση να είναι μικρότερη από ό,τι στο εξωτερικό περιβάλλον. Αποτέλεσμα, ο ασθενής να νιώθει έντονο πόνο.

Η ευσταχιανή σάλπιγγα είναι ένας μικρός σωλήνας που ενώνει το αυτί με τη μύτη, ειδικότερα το μέσο αυτί με το ρινοφάρυγγα, και επιτρέπει την ανανέωση του αέρα στο μέσο αυτί και την απομάκρυνση των υγρών προς τη στοματική κοιλότητα. Επίσης, εξισορροπεί την πίεση μέσα στο αυτί με αυτήν του εξωτερικού περιβάλλοντος.

Ωτίτιδες και παιδιά

Είναι γνωστό ότι το ανοσοποιητικό σύστημα στα μωρά είναι πολύ ευάλωτο σε λοιμώξεις. Μέχρι την ηλικία των 5 ετών, τα παιδιά έχουν πολύ μικρή ευσταχιανή σάλπιγγα, με αποτέλεσμα να είναι πιο ευάλωτη σε ιούς και μικρόβια και να φράζει πιο εύκολα.

Παράγοντες που ευνοούν τις ωτίτιδες
Η παρουσία υπερτροφικών αδενοειδών εκβλαστήσεων (κρεατάκια) και αμυγδαλών (μετά την ηλικία των 3 ετών), που βρίσκονται πολύ κοντά στην ευσταχιανή σάλπιγγα, ευνοούν τη μόλυνση του μέσου αυτιού.

Αν το παιδί ζει σε περιβάλλον με καπνιστές, πίνει γάλα με το μπιμπερό ξαπλωμένο, δεν φυσάει τη μύτη του, έχει αλλεργική ή αγγειοκινητική ρινίτιδα, έχει αυξημένο κίνδυνο για την εμφάνιση ωτίτιδας. Επιβαρυντικοί παράγοντες είναι τυχόν ανατομικές ανωμαλίες στη μύτη ή το πρόσωπο, η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, η υπερκατανάλωση αντιβιοτικών (με αποτέλεσμα να φέρει ανθεκτικά μικρόβια).

Τελευταία έρευνα που διεξήχθη από το Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο της Ουτρέχτης στην Ολλανδία, η συνεχής χρήση πιπίλας μπορεί να φταίει για τις επαναλαμβανόμενες ωτίτιδες στα μικρά παιδιά. Οι ερευνητές, ύστερα από πενταετή μελέτη σε δείγμα 500 παιδιών, διαπίστωσαν ότι ο κίνδυνος επαναλαμβανόμενης λοίμωξης στα αυτιά ήταν σχεδόν διπλάσιος για τα παιδιά που χρησιμοποιούσαν πιπίλα, ίσως επειδή συνεχής χρήση της επιτρέπει στα βακτήρια να μεταφερθούν ευκολότερα από τις εκκρίσεις της μύτης στο μέσο αυτί.

Γιατρούς από δώδεκα ειδικότητες στα εξωτερικά ιατρεία του νοσοκομείου Ερρίκος Ντυνάν θα μπορέσετε να επισκεφθείτε την Ημέρα της Γυναίκας (8 Μαρτίου).

Σύμφωνα με ανακοίνωση του νοσοκομείου, δωρεάν ιατρικός έλεγχος θα πραγματοποιείται στα τακτικά εξωτερικά ιατρεία του νοσοκομείου, για κάθε γυναίκα που θα εξετασθεί την ίδια ημέρα, κατά τις ώρες 10.00 π.μ. έως 4.00 μ.μ. Η δωρεάν εξέταση θα προσφέρεται από δώδεκα ειδικότητες των εξωτερικών ιατρείων και, ειδικότερα, το Κέντρο Γενικής Γυναικολογίας, Κέντρο Μαστού, Κέντρο Γυναικολογικής Χειρουργικής, Κέντρο Γυναικολογικής Ουρολογίας & παθήσεων, Κέντρο Ορθοπεδικής Ιατρικής, Κέντρο Οφθαλμού, Κέντρο Παθολογίας – Κέντρο Διαβήτη, Κέντρο Δερματολογίας, Κέντρο Πλαστικής & Αισθητικής Χειρουργικής, Κέντρο Ωτορινολαρυγγολογικών παθήσεων, Κέντρο Πνευμονολογίας & διακοπής Καπνίσματος, καθώς και το Κέντρο Καρδιολογικών παθήσεων.

Παράλληλα, με στόχο την ενημέρωση του κοινού, οργανώνεται ανοικτή επιστημονική ημερίδα με θέμα «Η Γυναίκα & η Υγεία», που θα περιλαμβάνει και συζήτηση με γιατρούς όλων των ειδικοτήτων και θα πραγματοποιηθεί στο αμφιθέατρο του νοσοκομείου από τις 10.00 π.μ. έως τις 2.00 μ.μ.. Στο πλαίσιο της ημερίδας θα παρουσιαστούν οι νεότερες εξελίξεις για θέματα όπως η αντισύλληψη, η εμμηνόπαυση, η πρόληψη, η οστεοπόρωση, η ακράτεια, ενώ έχουν οργανωθεί ειδικές ενότητες με θέμα « Η Γυναίκα & ο Μαστός » και « Η Γυναίκα & η Αισθητική της».

Απ: Το να αρρωσταίνεις συχνά δεν σημαίνει ότι έχεις «κακό» ανοσοποιητικό, απλώς πως η ικανότητά του να καταπολεμά τα μικρόβια αποδυναμώνεται. Πολλά πράγματα μπορούν να μειώσουν την ικανότητα αντιμετώπισης των μικροβίων, συμπεριλαμβανομένης της πίεσης. Εάν ο γιατρός σου διαγνώσει πως είσαι υγιής, μπορείς να ενισχύσεις την ικανότητα του οργανισμού σου στην αντιμετώπιση των μικροβίων με τους παρακάτω τρόπους.
Καταρχάς, ξεκίνησε από τα βασικά: Ακολούθησε μια διατροφή πλούσια σε φρούτα, λαχανικά και δημητριακά. Ασκήσου τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας, ενώ τα βράδια κάνε ασκήσεις αναπνοής ή κάποια άλλη τεχνική για να χαλαρώνεις από την καθημερινή πίεση.
Όταν ο καιρός αλλάζει, από κρύος γίνεται πιο ζεστός, πάρε επιπλέον προφυλάξεις για να αποφύγεις τους περισσότερους από 200 ιούς που μπορούν να προκαλέσουν το κοινό κρυολόγημα. Το σημαντικότερο πράγμα που μπορείς να κάνεις είναι να πλένεις τα χέρια σου καλά και συχνά. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να τα καθαρίζεις με σαπούνι και ζεστό νερό για 15 έως 20 δευτερόλεπτα. Επίσης, μην μοιράζεσαι γυάλινα ποτήρια ή άλλα αντικείμενα καθημερινής χρήσης με φίλους ή ακόμη και την οικογένειά σου, ενώ πρέπει να αποφεύγεις τη στενή επαφή με κάποιον που είναι άρρωστος.
Το καλύτερο συμπλήρωμα διατροφής που μπορεί να σε βοηθήσει είναι το αρωματικό φυτό astragalus (Astragalus membranaceus), το οποίο χρησιμοποιείται στην Κίνα για να την πρόληψη και την καταπολέμηση της γρίπης και του κρυολογήματος. Ωστόσο, ίσως χρειαστούν 6 έως 8 εβδομάδες μέχρι να επιδράσει πλήρως στον οργανισμό σου. Οπότε, εφοδιάσου και με υπομονή.

“Καλωσήρθατε στο νοσοκομείο Memorial Hermann, στο Χιούστον του Τέξας, απ’ όπου θα παρακολουθήσετε για πρώτη φορά σε ζωντανή μετάδοση μέσω twitter μία επέμβαση ανοιχτής καρδιάς με διπλό bypass. Παρακάτω θα βλέπετε τα tweets, τις εικόνες και τα βίντεο από τη διαδικασία βήμα βήμα.” Τάδε έφη o 53χρονος Ελληνοαμερικανός χειρουργός δρ Μιχαήλ Μακρής, ο οποίος με το βοηθό του δρ Παρές Πατέλ πραγματοποίησαν μια εγχείριση διπλού μπάι-πας, την οποία μετέδιδαν ζωντανά μέσω του Twitter, με σύντομα μηνύματα (140 χαρακτήρων) και φωτογραφίες.

Παγκόσμια πρωτοπορία λέμε εμείς, από ένα μυαλό ελληνικό. Ο δρ Μιχαήλ Μακρής έγραψε ιστορία στα κοινωνικά δίκτυα. Μάλιστα, ο χειρουργός είχε προσδέσει μια κάμερα στο κεφάλι του και έτσι ο βοηθός του μπορούσε να τραβάει φωτογραφίες της εγχείρισης, τις οποίες ανέβαζε στο Twitter. Συχγρόνως απαντούσαν σε ερωτήσεις που έθεταν στη χειρουργική ομάδα όσοι -περίπου 5.100 άτομα- ακολουθούσαν τον λογαριασμό @houstonhospital του νοσοκομείου στο Twitter.

H επιτυχής εγχείριση έγινε σε έναν 57χρονο ασθενή στο νοσοκομείο Memorial Hermann του Χιούστον στο Τέξας και είχε δίωρη διάρκεια.

Σύμφωνα με δελτίο τύπου της ΓΓΚ το παιδικό καροτσάκι μάρκας Nowalex, ενέχει κινδύνους, τραυματισμού, πνιγμού και ασφυξίας.

Γράφει ο Θάνος Παράσχος, Μαιευτήρας-Γυναικολόγος, Ειδικός στην Υπογονιμότητα και Ενδοσκοπική Χειρουργική, Διευθυντής EmBIO Medical Center

Οι κύστες ωοθηκών συνήθως δεν σχετίζονται με καρκίνο. Υπάρχουν διαφόρων ειδών (καλοήθεις και κακοήθεις) κύστες στις ωοθήκες:

Οι λειτουργικές κύστεις (ωοθυλακικές ή απλές λειτουργικές κύστεις, ωχρά σωμάτια, αιμορραγικές κύστεις) εμφανίζονται σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας και έχουν σχέση με την ωοθυλακιορρηξία. Πολύ συχνά υποχωρούν από μόνες τους σε 6-8 εβδομάδες. Χρήζουν απλής παρακολούθησης, εκτός αν είναι πολύ μεγάλες. Τότε ίσως χρειαστεί χειρουργική αφαίρεση.

Οι δερμοειδείς κύστεις (ώριμα κυστικά τερατώματα) είναι καλοήθεις κύστες που περιέχουν ιστούς με προέλευση από τα τρία εμβρυικά βλαστικά δέρματα. Αυτό σημαίνει ότι οι κύστες περιέχουν τρίχες, οστά, δόντια ή χόνδρους. Ενδέχεται να μεγαλώνουν αργά.

Οι ενδομητριωσικές ή σοκολατοειδείς κύστες εμφανίζονται όταν έκτοπος ιστός από το ενδομήτριο εμφυτεύεται πάνω στην ωοθήκη και αρχίζει να αναπτύσσεται εκεί. Ίσως συνυπάρχει και γενικευμένη ενδομητρίωση με εστίες στο περιτόναιο. Αυτό ονομάζεται ενδομητρίωση. Οι κύστεις ενδομητρίωσης ξεκινούν από μέγεθος 2-3 εκατοστών, αλλά με το χρόνο, ενδέχεται να μεγαλώσουν κι άλλο και να καταστρέψουν τον ωοθηκικό ιστό. Ίσως προκαλούν χρόνιο άλγος και υπογονιμότητα.

Τα καλοήθη κυσταδενώματα (ορώδη ή βλεννώδη) είναι όγκοι προερχόμενοι από τον επιθηλιακό ιστό της ωοθήκης. Χρειάζονται χειρουργική επέμβαση, καθώς δεν υποχωρούν από μόνα τους και μπορεί να αποκτήσουν μεγάλες διαστάσεις.

Εκτός από τις καλοήθεις κύστες ωοθηκών (απλές κύστες, δερμοειδείς κύστες, ενδομητριωσικές) υπάρχουν και κακοήθεις κύστεις. Αυτές γενικά είναι συχνότερες στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Το διακολπικό υπερηχογράφημα και το Doppler παρέχει χαρακτηριστικά ευρήματα που μας προειδοποιούν ότι η κύστη ωοθήκης δεν είναι αθώα (πχ. όγκοι μεικτής υφής, με προσεκβολές ή παχιά διαφραγμάτια).

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΥΣΤΕΩΝ ΩΟΘΗΚΩΝ
Οι  ενδομητρικές κύστεις μπορεί να προκαλέσουν:

Πόνο: αίσθημα πίεσης στην πύελο, οσφυαλγία ή πόνο στο μηρό, χρόνιο πυελικό άλγος, πόνο κατά την επαφή (δυσπαρεύνοια)
Δυσμηνόρροια ή άλλες διαταραχές εμμήνου ρύσης
Ρήξη κύστης
Ενδοκοιλιακή αιμορραγία
Περιτονίτιδα
Συστροφή ωοθήκης
Υπογονιμότητα
Φλεγμονή

ΚΥΣΤΗ ΩΟΘΗΚΗΣ – ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Η διάγνωση της ωοθηκικής κύστης γίνεται κυρίως με διακολπικό υπερηχογράφημα και Doppler, που είναι μια πολύ απλή διαδικασία.
Σπανιότερα, χρειάζεται αξονική τομογραφία ή μαγνητική.
Συχνά επίσης μετράμε στο αίμα το CA-125, το οποίο είναι ένα καρκινικό αντιγόνο. Αυτό σχετίζεται με τους επιθηλιακούς όγκους της ωοθήκης και με την ενδομητρίωση. Συχνά όμως ο δείκτης είναι αυξημένος ακόμη και όταν δεν υπάρχει παθολογία από την ωοθήκη (π.χ. αν κάποια γυναίκα έχει ινομυώματα).

ΚΥΣΤΕΙΣ ΩΟΘΗΚΩΝ – ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Απλή παρακολούθηση με υπερηχογράφημα
Αυτό είναι μια επιλογή όταν έχουμε μικρές σχετικά κύστεις, οι οποίες έχουν απόλυτα καλοήθεις χαρακτήρες στο υπερηχογράφημα.

Αντισυλληπτικό χάπι
Δεν είναι βέβαιο ότι το χάπι μπορεί να κάνει τις λειτουργικές κύστεις να συρρικνωθούν, σίγουρα όμως μπορεί να αποτρέψει την εμφάνισή τους. Υπάρχουν στοιχεία που μας δείχνουν ότι το χάπι μπορεί να αποτρέψει και τον καρκίνο της ωοθήκης. Η χορήγησή του δεν ενδείκνυται για την αντιμετώπιση άλλου είδους κύστεων ωοθήκης.

Χειρουργική αφαίρεση κύστης ωοθήκης
Μια μεγάλη κύστη στην ωοθήκη, μια κύστη που δεν δείχνει να συρρικνώνεται κατά την παρακολούθηση ή μία με ύποπτους χαρακτήρες κατά τον απεικονιστικό έλεγχο πρέπει να αφαιρείται.
Σήμερα σχεδόν πάντα οι κύστες ωοθηκών αφαιρούνται λαπαροσκοπικά. Αυτό σημαίνει ότι τώρα πια, όταν μια γυναίκα έχει κάποια κύστη στις ωοθήκες της, δεν χρειάζεται να κάνει ανοιχτή χειρουργική επέμβαση. Η λαπαροσκοπική αφαίρεση κύστης ωοθήκης γίνεται λιγότερο επώδυνα, και η ασθενής φεύγει από το νοσοκομείο την άλλη μέρα. Δεν έχει μεγάλη τομή στην κοιλιά και σε μία εβδομάδα επιστρέφει στην εργασία της.
Η κύστη αποφλοιώνεται και το τοίχωμα της αφαιρείται από την ωοθήκη, ενώ η ωοθήκη διατηρείται. Η τομή στο ωοθηκικό παρέχγυμα επουλώνεται μόνη της ή, αν είναι μεγαλύτερη, την ράβουμε.
Σε εμμηνοπαυσιακές γυναίκες, κατόπιν εκτενούς συζήτησης και ενημέρωσης για πρόληψη του καρκίνου της ωοθήκης, μπορεί να επιλεγεί η αφαίρεση των ωοθηκών.
Αν υπάρχει υποψία κακοήθειας, πρέπει πάντα να γίνεται χειρουργική επέμβαση. Το ίδιο επιλέγεται συχνά και σε εμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Το διακολπικό υπερηχογράφημα συχνά μας προειδοποιεί ότι η κύστη δεν είναι αθώα, αλλά αυτό δεν είναι απόλυτο. Γι’ αυτό, καλύτερα είναι να έχουμε την ιστολογική από την επέμβαση στα χέρια μας, για να ξέρουμε τι ακριβώς συμβαίνει.

Ορμονοθεραπεία για κύστες ωοθηκών
Οι ενδομητριωσικές κύστεις δυστυχώς δεν υποχωρούν με ορμονοθεραπεία (και GnRH ανάλογα). Πρέπει να αφαιρεθούν λαποροσκοπικά και μετά να δοθεί η ορμονοθεραπεία ώστε να αποτραπούν οι υποτροπές. Συχνά η αγωγή αυτή έχει ως αποτέλεσμα να σταματήσει η περίοδος.

Φέρε λίγο στο μυαλό σου αυτές τις απείρου κάλλους σκηνές που εκτυλίσσονται κάθε χειμώνα σε γραφεία και μέσα μεταφοράς «Κλείσε το παράθυρο, θα κρυώσουμε», «Με την παγωνιά δεν παθαίνεις τίποτα» κ.λπ. Λοιπόν για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα, το σώμα μας έχει δικλείδες ασφαλείας απέναντι στο έντονο κρύο. Όπως μας ενημερώνει ο παθολόγος Ηλίας Παπουτσής, εάν λάβουμε κάποια μέτρα, το κρύο δεν πρόκειται να μας κάνει κακό, το αντίθετο μάλιστα, αφού τις κρύες μέρες το σώμα μας προκαλεί αγγειοσύσπαση, ώστε να ελαττώνεται η ροή του αίματος και να υπάρχει μικρότερη απώλεια θερμότητας. Για να πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά:

Το κρύο μας τονώνει, σωματικά και ψυχολογικά, αλλά επηρεάζει και το μεταβολισμό μας, αυξάνοντας τις καύσεις μας.
Ο άνθρωπος έχει την ικανότητα να προσαρμόζεται στις κλιματικές συνθήκες (βλ. τους χειμερινούς κολυμβητές). Γι’ αυτό μη συνηθίζεις το σώμα σου σε υπερβολικά ζεστό ντύσιμο, γιατί έτσι αυτό που πετυχαίνεις είναι να γίνεσαι πιο ευάλωτη στις καιρικές αλλαγές. Επίσης διατήρησε ένα σταθερό πρόγραμμα γυμναστικής και τότε το κρύο θα σε επηρεάζει πολύ λιγότερο.

Όσο πιο κρύος είναι ο καιρός τόσο πιο βαριά ρούχα φοράς; Λάθος. Μάθε να προφυλάσσεις καλά τα άκρα του σώματος (σκούφος, γάντια, χοντρές κάλτσες), γιατί αν είναι αυτά ζεστά η θερμοκρασία διοχετεύεται σε όλο το σώμα. Επίσης μη φοράς ένα πολύ χοντρό ρούχο όταν κυκλοφορείς έξω. Αντίθετα με τα πολλά λεπτά ρούχα έχεις τη δυνατότητα να αφαιρέσεις κάτι όταν βρεθείς σε περιβάλλον με πολλή ζέστη.

Όχι στις απότομες εναλλαγές. Δηλαδή, πρόσεξε να μη βγεις ξαφνικά στο πολύ κρύο, ενώ μέσα στο σπίτι ήσουν κουλουριασμένη πάνω στο καλοριφέρ. Ή μη λούσεις τα μαλλιά σου μισή ώρα πριν βγεις έξω, καθώς η θερμότητα του κεφαλιού σου είναι κατά πολύ υψηλότερη από αυτή που επικρατεί έξω και το μόνο που έχεις να κερδίσεις είναι μια ωραιότατη ψύξη.

Βλέπεις τα χείλη σου να σκάνε και την επιδερμίδα του προσώπου σου να αγριεύει όταν έξω έχει παγωνιά; Είναι γεγονός ότι ο κρύος αέρας επηρεάζει τη φυσική προστασία της επιδερμίδας, γι’ αυτό το χειμώνα έχεις όσο ποτέ άλλοτε ανάγκη μια πολύ καλή ενυδατική κρέμα προσώπου, χειλιών και σώματος.

Πρόσεξε αν υποφέρεις από άσθμα. Σ’ αυτή την περίπτωση το έντονο κρύο επιδεινώνει την κατάσταση. Θα σε βοηθήσει εάν εισπνέεις από τη μύτη, για να θερμαίνετε ο αέρας πριν φτάσει στους πνεύμονες.

Στην πυραμίδα της ιεράρχησης των ανθρωπίνων αναγκών, η μουσική για τους περισσότερους θα μπορούσε να στριμώχνεται στην κορυφή, στις δραστηριότητες αυτές που δεν αποτελούν βασικές ανάγκες επιβίωσης, αλλά διόδους αυτογνωσίας και αυτοεκπλήρωσης, εν ολίγοις μια πολυτέλεια για λίγους. Η αλήθεια είναι πως η μουσική, μη όντας η ίδια για πολλούς συνειδητή αναγκαιότητα, αποτελεί μέσο τέρψης, έκφρασης, διαπαιδαγώγησης κοινωνικοποίησης και θεραπείας.

Μουσική ονομάζουμε μια διαδοχή τόνων που εξελίσσεται στο χρόνο. Πώς μπορεί, όμως, μια τέτοια αλληλουχία ήχων ταυτόχρονα να εκφράζει συναίσθημα, αλλά και να προκαλεί συναισθήματα και μια σειρά από οργανικές μεταβολές στον άνθρωπο;
Σε όλους τους μουσικούς εκπαιδευτικούς υπάρχει διάχυτη η πεποίθηση, η οποία στηρίζεται σε προσωπικές παρατηρήσεις και βιώματα, ότι η ενασχόληση του παιδιού με τη μουσική έχει ευεργετικό αντίκτυπο και στις υπόλοιπες εκφάνσεις της ζωής του. Κατά γενική ομολογία, η μουσική εκπαίδευση ενισχύει μια σειρά από κοινωνικές ή άλλες δεξιότητες, όπως την αυτοπειθαρχία, την αυτοεκτίμηση, τη διάδραση, την επικοινωνία και τη συνεργασία, το συντονισμό, τις νοητικές, τις αναλυτικές και τις ακουστικές δεξιότητες του ατόμου, τη δημιουργικότητα και την προσωπική έκφραση. Η παραπάνω παραδοχή, αν και δεδομένη για τους ήδη ασχολούμενους με τη μουσική, συνεχώς αναδεικνύεται και πολύ συχνά εμπλουτίζεται με νέες αποκαλύψεις μέσω συγκριτικών πειραμάτων και κλινικών ερευνών από διαφόρους πανεπιστημιακούς, επιστημονικούς και ερευνητικούς φορείς.

Σε ανύποπτο χρόνο, ο βραβευμένος με το Nobel Φυσικής (1921) Albert Einstein δήλωσε ότι, αν δεν γινόταν επιστήμονας, θα γινόταν σίγουρα μουσικός: “Δε θα μπορούσα να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς να παίζω μουσική. Ζω τα όνειρά μου μέσα από τη μουσική. Παρατηρώ τη ζωή μου μέσα από τη μουσική…Γνωρίζω ότι τη μεγαλύτερη απόλαυση στη ζωή μου την έδωσε το βιολί μου”.
O Einstein ήταν ένας εξαιρετικός βιολονίστας. O ίδιος έλεγε ότι ο λόγος που έγινε τόσο έξυπνος ήταν αυτή η ενασχόλησή του με το βιολί. Η μουσική δεν ήταν γι’ αυτόν μόνο χαλάρωση, τον βοηθούσε και στην εργασία του. Ήταν λάτρης του Mozart και του Bach.
Η δεύτερη γυναίκα του, Έλσα, δίνει μια άποψη της οικογενειακής ζωής τους στο Βερολίνο:
“Ως μικρό κορίτσι ερωτεύτηκα τον Albert επειδή με το βιολί του ερμήνευε τόσο όμορφα τον Mozart”…“Παίζει επίσης και πιάνο. Η μουσική τον βοηθά όταν επεξεργάζεται τις θεωρίες του. Πηγαίνει στο γραφείο του, έρχεται πίσω, παίζει μερικές συγχορδίες στο πιάνο, κάτι γράφει και επιστρέφει στο γραφείο του”. Αργότερα, όταν έγινε διάσημος πιά φυσικός, τον καλούσαν να παίξει σε φιλανθρωπικά κοντσέρτα, πράγμα το οποίο με πολλή προθυμία αποδεχόταν. Σε κάποια τέτοια εκδήλωση, ένας κριτικός – ο οποίος προφανώς δεν γνώριζε τον πραγματικό λόγο της φήμης του Einstein- έγραψε: “Ο Einstein παίζει εξαιρετικά. Παρόλαυτα, η παγκόσμια φήμη του δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Υπάρχουν πολλοί βιολονίστες που παίζουν εξίσου καλά.”

Πολλά επιστημονικά πειράματα και μελέτες έχουν πραγματοποιηθεί για να αποκαλυφθεί η δύναμη της μουσικής στον άνθρωπο. Μέχρι και το 1970, το μεγαλύτερο μέρος της έρευνας είχε να κάνει με την επίδραση του ρυθμού και του τέμπο. Ανακαλύφθηκε, λοιπόν, ότι η αργή μουσική μπορούσε να επιβραδύνει τον καρδιακό παλμό και τον αναπνευστικό ρυθμό, ενώ η πιο “γρήγορη” μουσική είχε τα αντίθετα αποτελέσματα.
Από τότε μέχρι σήμερα, η έρευνα στον τομέα αυτό έχει προχωρήσει σε νέες σημαντικές ανακαλύψεις. Μία απ’ αυτές, όπως διαπιστώνεται από τα ηλεκτροεγκεφαλογραφήματα, είναι ότι η μουσική επηρεάζει το πλάτος και τη συχνότητα των εγκεφαλικών κυμάτων.
Η μουσική προκαλεί πολλαπλές αντιδράσεις στον ανθρώπινο οργανισμό. Ο ρυθμός, ένα σημαντικό στοιχείο της μουσικής, οργανώνει τη σωματικές κινήσεις και είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με το ανθρώπινο σώμα. Παραδοσιακά, σε όλους τους πολιτισμούς, αγροτικές ή μη εργασίες, που απαιτούσαν σωματική επαναλαμβανόμενη δραστηριότητα, πολύ συχνά συνοδεύονταν με ρυθμικά τραγούδια χωρίς τη συνοδεία μουσικού οργάνου (a capella), που σκοπό είχαν το συγχρονισμό των κινήσεων και την αύξηση της παραγωγικότητας, ενώ ταυτόχρονα μείωναν το αίσθημα της κούρασης και της ανίας.

Η μουσική είναι μέρος της βιολογικής μας κληρονομιάς. Το σώμα εμπεριέχει ρυθμό με την έννοια του καρδιακού παλμού, του ρυθμού του βαδίσματος, του αναπνευστικού ρυθμού κ.α. Τα πρώτα μας ρυθμικά ερεθίσματα ως έμβρυα, κατά την ενδομήτρια ζωή, είναι οι καρδιακοί σφυγμοί της μητέρας, ενώ από τα πρώτα ακουστικά ερεθίσματα είναι ο ήχος της ροής του αίματος της.
Πειράματα έχουν δείξει ότι η μουσική μπορεί να ερεθίσει τα πεπτίδια στον εγκέφαλο και να προκαλέσει την παραγωγή ενδορφινών, των φυσικών οπιούχων του οργανισμού, προκαλώντας ένα αίσθημα ευφορίας, αλλάζοντας τη διάθεση και το συναίσθημα, ενώ η ακρόαση μουσικής με ρυθμική συχνότητα 60 παλμών ανά λεπτό προκαλεί επιβράδυνση των καρδιακών σφυγμών και μείωση της αρτηριακής πίεσης. Έτσι, το σώμα χαλαρώνει, ενώ δίνει τη δυνατότητα στο μυαλό να λειτουργήσει αποτελεσματικότερα.
Γνωρίζοντας, προφανώς ενστικτωδώς, τη δύναμη της μουσικής, ο Σκωτσέζος συγγραφέας Arthur Conan Doyle (1859-1930), επεφύλασσε πάντα για τον φανταστικό ήρωά του Sherlock Holmes (αεικίνητο και εφευρετικότατο ντέντεκτιβ με ταλέντο στην επίλυση μυστηρίων) στιγμές ηρεμίας στους καθημερινούς φρενήρεις ρυθμούς του. Ο Holmes χαλάρωνε παίζοντας το αγαπημένο του μουσικό όργανο, το βιολί.

Αποδεδειγμένα, η μουσική μπορεί να ενεργοποιήσει τη ροή αποθηκευμένης μνήμης και φαντασιακού υλικού κατά μήκος του μεσολοβίου (ή “πυλώδους σώματος”), της γέφυρας, δηλαδή, που ενώνει το δεξί με το αριστερό εγκεφαλικό ημισφαίριο. Αυτή η σύνδεση είναι σημαντική για τον ταχύ συντονισμό και τις αμφιδέξιες κινήσεις, όπως αυτές που εκτελούν τα χέρια ενός πιανίστα. Αυτή η σύνδεση εξηγεί και κάτι επιπλέον. Το δεξί εγκεφαλικό ημισφαίριο είναι συνδεδεμένο με το συναίσθημα, ενώ το αριστερό με τη νόηση. Η μουσική βοηθά, λοιπόν, αυτά τα δύο στοιχεία της ανθρώπινης προσωπικότητας να λειτουργούν αρμονικά.
Ένα άλλο στοιχείο της μουσικής, που βοηθά στην οργάνωση του ανθρωπίνου εγκεφάλου, είναι η τάξη, η φόρμα, οι αναλογίες, οι αλληλουχίες και όλα αυτά τα στοιχεία που χρησιμοποιεί και η μαθηματική λογική. Ενδεχομένως, γι’ αυτό το λόγο λένε ότι η μουσική μοιάζει με τα μαθηματικά. Η μουσική δημιουργεί στον εγκέφαλο τις απαραίτητες συνδέσεις που μας διευκολύνουν να κάνουμε επαγωγικές ή παραγωγικές συλλογιστικές πορείες, όπου αυτό είναι απαραίτητο στις καθημερινές, σχολικές, επαγγελματικές ή ακαδημαϊκές μας υποχρεώσεις.

Ένα ιδιαίτερο παράδειγμα της δύναμης της μουσικής είναι η περίπτωση του Βασιλιά Γεωργίου Ι της Αγγλίας, ο οποίος είχε πρόβλημα ελλειπούς μνήμης και διαχείρισης άγχους. Είχε διαβάσει στη Βίβλο την ιστορία του Βασιλιά Σαούλ και αναγνώρισε ότι υπήρχε ομοιότητα, καθώς και εκείνος αντιμετώπιζε παρόμοια προβλήματα. Ακόμα, διάβασε ότι ο Σαούλ έλυσε αυτά τα προβλήματα με τη χρήση ειδικής μουσικής. Έτσι, ο Βασιλιάς Γεώργιος ζήτησε από τον συνθέτη Georg Friedrich Haendel να του γράψει κάτι ιδιαίτερο, που θα τον βοηθούσε, κατά τρόπο ανάλογο με αυτόν του Σαούλ, να αντιμετωπίσει τα προβλήματα συγκέντρωσης και άγχους. Ο Haendel, γι’ αυτό το σκοπό έγραψε τη “Μουσική των Νερών”.

Ένα από τα ιδιαίτερα οφέλη της μουσικής εκπαίδευσης είναι η ενίσχυση της αυτοπειθαρχίας. Ο Δρ Shinichi Suzuki (γεννημένος στη Nagoya της Ιαπωνίας το 1898, γιος του πρώτου και μεγαλύτερου κατασκευαστή βιολιών της Ιαπωνίας), ιδρυτής της ομώνυμης, διεθνούς αναγνωρισμένης, μουσικής εκπαιδευτικής μεθόδου (ΜέθοδοςSuzuki), κάποτε είπε “Η γνώση δεν είναι δεξιότητα. Η γνώση επί δέκα χιλιάδες φορές είναι δεξιότητα.” Απαιτείται τεράστιο απόθεμα υπομονής και συγκέντρωσης για να μπορέσει κάποιος να αναλύσει ένα μουσικό έργο και να επικεντρωθεί στην τμηματική μελέτη του για μεγάλες χρονικές περιόδους. Στον τομέα της μουσικής, η αυτοπειθαρχία μπορεί να καλλιεργηθεί από πολύ μικρή ηλικία. Οι μικροί μαθητές μπορούν να ξεκινήσουν με ένα ολιγόλεπτο μάθημα, και αρκετά γρήγορα να μπορούν να εστιάζουν την προσοχή τους για πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Το αποτέλεσμα μπορεί εύκολα να παρατηρηθεί σε συναυλίες και ρεσιτάλ, όπου δεκάδες νέοι μουσικοί παρακολουθούν ήσυχα και προσεκτικά για μία ώρα ή και περισσότερο.

Θρυλικοί πιανίστες, όπως ο Artur Rubinstein και ο Vladimir Horowitz, απεχθάνονταν την πρακτική μελέτη στο πιάνο. Από τη μια μεριά ο Rubinstein, στον οποίο δεν άρεσε καθόλου η ιδέα να κάθεται με τις ώρες μπροστά από ένα πιάνο, από την άλλη ο Horowitz, ο οποίος φοβόταν ότι η εναλλαγή της αίσθησης, της αφής και του ήχου διαφορετικών οργάνων, πέρα από το αγαπημένο του Steinway, θα έβλαπταν την απόδοσή του. Το κοινό σημείο και των δύο ήταν η ατέλειωτες ώρες νοητικών ή “νοερών” προβών. Η νοητική εικονοπλασία είναι ικανή να ενεργοποιήσει τα ίδια σημεία του εγκεφάλου όπως και η πρακτική εξάσκηση.
Εξάλλου, η ενεργή συμμετοχή σε μουσικά δρώμενα αυξάνει την αυτοεκτίμηση και κατ’ επέκταση τις κοινωνικές δεξιότητες των νέων. Έρευνες έχουν δείξει ότι ομαδικά πολιτιστικά δρώμενα που περιλαμβάνουν συγχρονισμό (όπως ο χορός, το τραγούδι, τα μουσικά σύνολα) ενισχύουν, κατ’ αρχήν το αίσθημα αποδοχής των συμμετεχόντων, και κατά δεύτερον τη συνεργασία και την επικοινωνία ανάμεσα στα μέλη.
Τα δεδομένα δείχνουν ότι η μακρά ενασχόληση με τη μουσική εξασκεί τον εγκέφαλο και όχι μόνο. Το να παίζει κανείς ένα μουσικό όργανο απαιτεί συντονισμό αρκετών λειτουργιών, της όρασης, της ακοής, της αφής, του σχεδιασμού και συγχρονισμού κινήσεων, της ερμηνείας συμβόλων, της συναισθηματικής έκφρασης, της επικοινωνίας. Η μουσική θα πρέπει να θεωρείται και να είναι αναπόσπαστο κομμάτι της βασικής εκπαίδευσης του παιδιού ή του ενήλικα, δημιουργώντας είτε συνειδητούς ακροατές είτε άρτιους μουσικούς, οπωσδήποτε, όμως, ολοκληρωμένους και υγιείς ανθρώπους.

Διάσημοι που παίζουν μουσικοί:
Alexander Graham Bell (1847 – 1922). Επινόησε το τηλέφωνο πρίν κλείσει τα 30. Έπαιζε πιάνο, κυρίως αυτοδίδακτος.
Thomas Edison (1847 – 1931) – Από τους πιο παραγωγικούς εφευρέτες με πάνω από 1093 πατέντες, εφήυρε μεταξύ άλλων τον ηλεκτρικό λαμπτήρα και το φωνόγραφο. Έπαιζε πιάνο.
Charlie Chaplin (1889 – 1977) – Διάσημος Βρετανός ηθοποιός, έπαιζε ακορντεόν.
Mahatma Gandhi (1869 – 1948) – Ηγέτης του Ινδικού Εθνικού Κινήματος, γνωστός για τις ειρηνικές του μεθόδους επίλυσης αντιπαραθέσεων. Λέγεται πως έπαιζε κοντσερτίνα (είδος ακκορντεόν). Όπως έλεγε και ο ίδιος στην αυτοβιογραφία του “Η μελίρρυτη μελωδία με συγκίνησε βαθύτατα, και την έπαιξα στην κοντσερτίνα που ο πατέρας μου είχε αγοράσει.”
Charles Dickens (1812 – 1870) – Βρετανός συγγραφέας, γνωστός για τις νουβέλες του, συμπεριλαμβανομένης “Χριστουγεννιάτικη Ιστορία” . Έπαιζε ακκορντεόν.
Neil Armstrong (γεννημένος 1930) – Γνωστός ως ο πρώτος αστροναύτης που περπάτησε στο φεγγάρι. Παίζει κόρνο βαρύτονο.
Woody Allen Σκηνοθέτης, Σεναριογράφος, Ηθοποιός, παίζει κλαρινέτο.

Πηγή: Ωδείο Όπερα