1 στα 6 ζευγάρια δεν μπορούν να κάνουν παιδί

Σύμφωνα με ευρωπαϊκή έκθεση, με θέμα «Η γονιμότητα έχει σημασία», η οποία παρουσιάστηκε σε εκδήλωση από τον καθηγητή Μαιευτικής- Γυναικολογίας και Ανθρώπινης Αναπαραγωγής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Β. Ταρλατζή, ένα στα έξι ζευγάρια στην Ευρώπη αντιμετωπίζει προβλήματα σύλληψης. Μόνο το 2003, το συνολικό ποσοστό γονιμότητας στην ΕΕ των 27 μειώθηκε σε 1,47 γεννήσεις ζώντων νεογνών ανά γυναίκα. Όσον αφορά στη χώρα μας, υπάρχει ανάγκη για μεγαλύτερη υποστήριξη και εντατικότερες προσπάθειες πάνω σε θέματα γονιμότητας.

Οπως ανέφερε ο καθηγητής, στην ανάπτυξη της υπογονιμότητας, η οποία έχει κυρίως δημογραφικές επιπτώσεις, συντελεί το φαινόμενο επιβράδυνσης της αναπαραγωγής. Αυτό με απλά λόγια σημαίνει ότι οι γυναίκες σήμερα δεν έχουν ως πρώτη προτεραιότητα την δημιουργία οικογένειας, με αποτέλεσμα να τεκνοποιούν σε μεγαλύτερες, σε σχέση με παλαιότερα, ηλικίες. Η ηλικία όμως συχνά αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα. Σύμφωνα με στοιχεία της έκθεσης μόνο η μία στις τρεις γυναίκες ηλικίας άνω των 40 χρόνων θα μείνει έγκυος μετά από τρία χρόνια σεξουαλικών επαφών χωρίς προφύλαξη.

«Για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της υπογονιμότητας, σημαντικός είναι ο ρόλος της Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Παραγωγής. Με τη βοήθειά της έχουν γεννηθεί 3,75 εκατομμύρια παιδιά σε χρονικό διάστημα 32 ετών», δήλωσε ο κ. Ταρλατζής, και πρόσθεσε: «Οσο περνά ο καιρός, το κράτος, μέσω των Ασφαλιστικών Ταμείων, δείχνει να έχει την διάθεση να ξεκινήσει μια προσπάθεια, ώστε να κάνει τη θεραπεία αυτή λίγο πιο προσβάσιμη σε όσο το δυνατόν περισσότερα ζευγάρια. Ελπίζω, ότι στο μέλλον οι παρεμβάσεις αυτές θα διευρυνθούν ακόμη περισσότερο και ως προς το ύψος της χρηματικής κάλυψης, αλλά και ως προς τον αριθμό των προσπαθειών, έτσι ώστε να καλυφθεί απολύτως η έννοια της προσβασιμότητας της θεραπείας σε όλους».

Τα φρούτα και τα λαχανικά περιορίζουν την εμφάνιση του στοματικού καρκίνου

Προφανώς δεν έχετε ακούσει πολλές φορές για τον καρκίνο του στόματος. Μέχρι τώρα, γιατί τα τελευταία στοιχεία που μας παρουσίασαν οι επιστήμονες σε πρόσφατη Συνέντευξη Τύπου δεν είναι τόσο αισιόδοξα. Ραγδαία αύξηση παρουσιάζει σε παγκόσμιο επίπεδο την τελευταία δεκαετία ο στοματικός καρκίνος, ενώ το κάπνισμα και το αλκοόλ να αποτελούν τη συχνότερη αιτία πρόκλησής του. Μάλιστα, στις γυναίκες η αύξηση είναι αλματώδης καθώς πλέον τα κρούσματα σε σχέση με τους άνδρες είναι 1,5 άνδρας με 1 γυναίκα.

«Όσοι καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες αλκοόλ και καπνού συνδυαστικά έχουν 38 φορές περισσότερες πιθανότητες ανάπτυξης καρκίνου από εκείνους που απέχουν από το αλκοόλ και τον καπνό», ανέφερε κατά τη διάρκεια Συνέντευξης Τύπου, με αφορμή το 25ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής, (25-27 Νοεμβρίου), ο αναπληρωτής καθηγητής Νίκος Παπαδογεωργάκης. Τουλάχιστον τα τρία τέταρτα των ασθενών με στοματικό καρκίνο θα μπορούσε να αποφευχθούν, εάν οι ασθενείς σταματούσαν το κάπνισμα και το αλκοόλ, είπε ο κ. Παπαδογεωργάκης.

Πώς όμως θα καταλάβετε ότι βρίσκεστε μπροστά σε εν δυνάμει πρόβλημα; ΌΠως μας εξήγησε ο καθηγητής, το πρώτο σημάδι είναι ένα μικρό έλκος (πληγή), που εμφανίζεται στο στόμα και στο οποίο συνήθως δεν δίνουμε προσοχή. Αυτό όμως που πρέπει να μας κινητοποιήσει είναι το γεγονός ότι η μικρή πληγή δεν κλείνει, αντιθέτως μεγαλώνει.

Ο στοματικός καρκίνος προσβάλλει συνήθως άτομα ηλικίας άνω των 50 ετών, τα τελευταία όμως χρόνια έχει παρατηρηθεί αύξηση 6% σε άτομα ηλικίας κάτω των 45 ετών.

Η πρώτη ειδικότητα επιστημόνων που θα καταλάβει ότι κάτι δεν πάει καλά στη στοματική μας κοιλότητα είναι ο οδοντίατρός μας, τον οποίο, σύμφωνα και με τον κ. Παπαδογεωργάκη, πρέπει να επισκεπτόμαστε 2 φορές το χρόνο.

Παρ’ όλα αυτά, η κατανάλωση φρούτων και λαχανικών συμβάλλει στην ελάττωση εμφάνισης του στοματικού καρκίνου. Στατιστικά στοιχεία που αφορούν στις ευρωπαϊκές χώρες δείχνουν πως τα υψηλότερα ποσοστά εμφάνισης στοματικού καρκίνου παρουσιάζονται στη Γαλλία και την Ουγγαρία, ενώ τα χαμηλότερα στην Ελλάδα και την Κύπρο.

Η πρώιμη διάγνωση του στοματικού καρκίνου σε αρχικά στάδια είναι καθοριστική για την επιβίωση του ασθενούς, είπε ο κ. Παπαδογεωργάκης.

Ο καρκίνος της στοματικής κοιλότητας σε αρχικά στάδια μπορεί να εξαιρεθεί εύκολα και ριζικά και η πενταετής επιβίωση των ασθενών είναι άνω του 90%. Αντίθετα, σε προχωρημένα στάδια με μεταστάσεις στους λεμφαδένες η πενταετής επιβίωση κυμαίνεται σε 10%-15% των ασθενών.

Τι είναι η Λογοθεραπεία και πότε να απευθυνθώ στον ειδικό;

Λογοθεραπεία είναι η επιστήμη που ασχολείται με τις διαταραχές λόγου, φωνής ομιλίας και μάσησης – κατάποσης σε παιδιά και ενήλικες, όποια κι αν είναι η αιτία αυτών των διαταραχών (νευρολογική, εξελικτική ή λειτουργική). Αποσκοπεί στην ανάπτυξη της εξωλεκτικής και λεκτικής επικοινωνίας, την καθαρότητα της ομιλίας και της φωνής και στην παραγωγή λόγου των βαρήκοων.

Γράφει η Καπιώτου Αναστασία Λογοθεραπεύτρια

Οι διαταραχές λόγου και ομιλίας σε παιδιά δημιουργούν δυσκολίες στην επικοινωνία τους με τους άλλους ανθρώπους, με αποτέλεσμα συχνά να εμποδίζεται η κοινωνικοποίησή τους. Επιπλέον, μία διαταραχή λόγου μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την αυτοεκτίμηση του παιδιού. Προκειμένου, λοιπόν, να αντιμετωπιστεί έγκαιρα η διαταραχή και να μην υιοθετήσει το παιδί χαμηλό αυτοαίσθημα, είναι σημαντικό οι γονείς και γενικότερα το περιβάλλον του παιδιού να μπορούν να αναγνωρίσουν τις συμπεριφορές που παραπέμπουν σε διαταραχή λόγου ή ομιλίας και να ξέρουν πότε πρέπει να απευθυνθούν σε κάποιον ειδικό.

Το κάθε παιδί έχει τους δικούς του ρυθμούς ανάπτυξης. Υπάρχουν ωστόσο κάποιες δεξιότητες που καλό θα είναι να κατακτώνται σύμφωνα με την εκάστοτε ηλικία ή τουλάχιστον να μην υπάρχει μεγάλη απόκλιση από την «τυπική» ανάπτυξη.

Στην ηλικία των 3 έως 4 ετών θα πρέπει να παρατηρούμε αν το παιδί μπορεί να απαντήσει σε ερωτήσεις με το «ποιος» και το «τι». Έχει δυσκολία να σχηματίσει απλές προτάσεις. Εκφράζεται με πολύ λίγες λέξεις ή δεν έχει αρχίσει να μιλάει ακόμα. Η ομιλία του δεν γίνεται κατανοητή από ανθρώπους του ευρύτερου κοινωνικού περιβάλλοντος. Έχει δυσκολία να εκτελέσει απλές προφορικές εντολές χωρίς τη βοήθεια κινήσεων των χεριών (π.χ. δείχνοντας το αντικείμενο που ζητάμε). Χάνει εύκολα το ενδιαφέρον του στο παιχνίδι και περιορίζεται στην επανάληψη των ίδιων ρουτινών (π.χ. βάζει στη σειρά αυτοκινητάκια χωρίς να τα παίζει). Δεν ανταποκρίνεται όταν κάποιος το φωνάζει ή το ρωτάει κάτι. Επαναλαμβάνει τι λένε οι άλλοι αντί να απαντά και παρουσιάζει επαναλήψεις ήχων, συλλαβών, λέξεων, παύσεις και διακοπές στη ροή. Έ χει δυσκολίες στο φαγητό, δεν τρώει κάποιες τροφές ή τις τρώει μόνο σύμφωνα από κάποιες προϋποθέσεις, δυσκολεύεται στη μάσηση ή στην κατάποση στερεών ή υγρών.

Στην ηλικία των 4 έως 5 ετών καλό θα είναι να προσέχουμε εάν το παιδί μας δεν μπορεί να απαντήσει σε απλές ερωτήσεις με το «τι», «πού» και το «γιατί», εκφράζεται με περιορισμένο αριθμό λέξεων και έχει δυσκολία να ονομάσει καθημερινά αντικείμενα, ζώα, φαγητά, κ.τ.λ. Η ομιλία του γίνεται δύσκολα κατανοητή από τους γονείς ή συγγενείς, συνομήλικους και την πλειοψηφία των αγνώστων λόγω δυσκολίας στην άρθρωση. Δυσκολεύεται να μεταφέρει τα νέα του ή να περιγράψει κάποιο γεγονός. Έχει δυσκολία να καταλάβει τους ενήλικες όταν του μιλάνε και να εκτελέσει προφορικές εντολές με τουλάχιστον 2 μέρη (π.χ. Πήγαινε στο δωμάτιο. Φέρε μου την μπλούζα σου). Αν κάνει πολλά γραμματικά λάθη (π.χ. παραλείπει άρθρα, δεν σχηματίζει χρόνους ρημάτων, δεν χρησιμοποιεί αντωνυμίες, δεν σχηματίζει πληθυντικούς ουσιαστικών). Σχηματίζει προτάσεις με μπερδεμένη σειρά των λέξεων και δεν γίνεται εύκολα κατανοητό. Δεν μπορεί να παρακολουθήσει μία σύντομη ιστορία με 2 ή 3 γραμμές και να απαντήσει σε απλές ερωτήσεις σχετικά με αυτό που άκουσε. Παρουσιάζει επαναλήψεις ήχων, συλλαβών, λέξεων, παύσεις και διακοπές στη ροή. Έχει δυσκολίες στο φαγητό, δεν τρώει κάποιες τροφές ή τις τρώει μόνο σύμφωνα από κάποιες προϋποθέσεις, δυσκολεύεται στη μάσηση ή στην κατάποση στερεών ή υγρών.

Στην ηλικία των 5 ετών και πάνω θα πρέπει να παρατηρούμε αν το παιδί μας μιλάει με προτάσεις 3-4 λέξεων για γεγονότα του παρόντος, δυσκολεύεται να απαντήσει σε ερωτήσεις για το χθες ή το αύριο. Δεν μπορεί να απαντήσει σε ερωτήσεις με το «πώς». Μιλάει πολύ, αλλά τα σχόλιά του μπορεί να μην είναι σχετικά με το θέμα. Έχει δυσκολία να κάτσει και να ακούσει μια ιστορία ή περισσότερες από 4-5 προτάσεις χωρίς να αποσυντονιστεί ή να χάσει το ενδιαφέρον του. Δεν μπορεί να δώσει τη σημασία/ ορισμό/ περιγραφή κοινών λέξεων. Δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει επίθετα για να προσδιορίσει αντικείμενα. Παρουσιάζει πολλαπλά λάθη στην άρθρωση ή σε ήχους στον αυθόρμητο λόγο. Συνομήλικοι, γονείς και δάσκαλοι μπορεί να έχουν δυσκολία να το καταλάβουν. Εμφανίζει απόγνωση ή απογοήτευση όταν προσπαθεί να επικοινωνήσει. Παραλείπει λέξεις σε προτάσεις όταν μιλάει. παρουσιάζει επαναλήψεις ήχων, συλλαβών, λέξεων, παύσεις και διακοπές στη ροή. έχει δυσκολίες στο φαγητό, δεν τρώει κάποιες τροφές ή τις τρώει μόνο σύμφωνα από κάποιες προϋποθέσεις, δυσκολεύεται στη μάσηση ή στην κατάποση στερεών ή υγρών.

Σε περίπτωση λοιπόν που παρατηρήσετε κάποια από τις παραπάνω συμπεριφορές καλό και χρήσιμο θα ήταν να επισκεφτείτε ένα λογοθεραπευτή για να αξιολογήσει και να εκτιμήσει εάν υπάρχει πράγματι κάποια δυσκολία που χρήζει άμεση παρέμβαση. Ορισμένες φορές η ανησυχία των γονέων είναι μεγαλύτερη από τη δυσκολία του παιδιού ή απλά μετά την αξιολόγηση ο ειδικός μπορεί να εκτιμήσει πως μπορεί να δοθεί κάποιος χρόνος στο παιδί και να δώσει κάποιες συμβουλές και οδηγίες στους γονείς για να το βοηθήσουν. Σε κάθε περίπτωση όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε πως Έγκαιρη διάγνωση σημαίνει καλύτερη πρόγνωση και αποτελεσματικότερη θεραπεία.

Καπιώτου Αναστασία Λογοθεραπεύτρια
Υπέυθυνη Ενσυναίσθησης
Γεωργίου Καραισκάκη 44 Άνω Γλυφάδα, Αθήνα
210 9629870 6981071409
www.ensunaisthisi.gr

Σιδηροπενική αναιμία στα παιδιά

Ο σίδηρος είναι ένα σημαντικό στοιχείο στο μεταβολισμό του ανθρώπινου οργανισμού. Εκτός από τον κύριο ρόλο που παίζει στη μεταφορά και αποθήκευση του οξυγόνου συμμετέχει επίσης σ’ένα μεγάλο αριθμό σημαντικών βιοχημικών διαδικασιών και τη σύνθεση DNA, μάς λέει η η Θεοδώτα Λιακοπούλου-Τσιτσιπή Διευθύντρια Παιδιατρικού Τμήματος Ιασώ Παίδων Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών

Οι Αρχαίοι Έλληνες, οι Αιγύπτιοι και οι Ρωμαίοι αναγνώριζαν τις θεραπευτικές ιδιότητες του σιδήρου και ο Γαληνός το 2ο μ.Χ. αιώνα τον χαρακτήριζε «τονωτικό» δώρο του Θεού Άρη, ενώ μόλις τον 17ο αιώνα ο Άγγλος Sydenham περιέγραψε τα θεραπευτικά αποτελέσματα του σιδήρου στην αντιμετώπιση της Χλώρωσης. Το οξυγόνο φθάνει από τους πνεύμονες στους διάφορους ιστούς μέσω της αιμοσφαιρίνης για τη σύνθεση της οποίας απαιτείται σίδηρος. Όταν τα αποθέματα του σιδήρου εξαντληθούν μειώνεται η παραγωγή της αιμοσφαιρίνης και εμφανίζεται σιδηροπενική αναιμία με συμπτώματα έλλειψης οξυγόνου στους ιστούς. Επηρεάζεται ο μεταβολισμός υδατανθράκων και λιπών άρα και η παραγωγή ενέργειας, η κατάσταση των μυών, η εγκεφαλική και νοητική λειτουργία.

Πρόσφατες μελέτες συσχετίζουν την έλλειψη σιδήρου με διαταραχές ύπνου, τη νοητική και ψυχοσωματική εξέλιξη των παιδιών. Φαίνεται ότι σε βρέφη και παιδιά μέχρι την ηλικία των 5 χρονών η σιδηροπενική αναιμία και πιθανόν και η σιδηροπενία μπορεί να οδηγήσουν σε νευροαναπτυξιακές διαταραχές και διανοητική καθυστέρηση που μπορεί να είναι και μη αναστρέψιμες. Η ακεραιότητα του επιθηλίου που καλύπτει τους διάφορους βλεννογόνους και η λειτουργία του αμυντικού συστήματος διασφαλίζονται από την επάρκεια του σιδήρου. Έτσι έλλειψη σιδήρου προκαλεί βλάβες στους βλεννογόνους (π.χ. χειλίτιδα – γλωσσίτιδα ) και συχνές λοιμώξεις στα παιδιά.
Ο οργανισμός μας προκειμένου να διασφαλίσει τα απαραίτητα επίπεδα σιδήρου αλλά και να αποφύγει την τοξική δράση του σε περίσσεια έχει αναπτύξει έναν πολύπλοκο μηχανισμό. Μελέτες τόσο στα παιδιά όσο και στους ενήλικες έδειξαν ότι ο εντερικός βλεννογόνος παίζει ρυθμιστικό ρόλο στην απορρόφηση του σιδήρου. Όταν τα αποθέματα του σιδήρου είναι άφθονα η απορρόφηση ελαττώνεται, ενώ αντίθετα όταν τα αποθέματα είναι περιορισμένα αυξάνεται. Τους πρώτους μήνες της ζωής που τα βρέφη έχουν άφθονα αποθέματα σιδήρου το ποσοστό που απορροφάται από το έντερο είναι μικρό ενώ ένα μεγαλύτερο ποσοστό απορροφάται κατά τους επόμενους μήνες που τα αποθέματα έχουν ελαττωθεί. Γι’ αυτό κατά τη διάρκεια της βρεφικής ηλικίας ο συμπληρωματικός σίδηρος χρησιμοποιείται καλύτερα όταν χορηγείται για αποδεδειγμένη έλλειψή του παρά για την πρόληψη της σιδηροπενίας.

Η απέκκριση του σιδήρου γίνεται κυρίως από την πεπτική οδό με την απολέπιση των κυττάρων του εντερικού βλεννογόνου ενώ μικρή ποσότητα αποβάλλεται επίσης από τον ιδρώτα και το ουροποιητικό σύστημα. Ο σίδηρος αποθηκεύεται στον οργανισμό με μορφή μη τοξική και χρήσιμη σε περιόδους έλλειψης. Όταν η πρόσληψη σιδήρου δεν επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες του αρχικά αδειάζουν οι αποθήκες του (σιδηροπενία) και σε δεύτερη φάση προκύπτει αναιμία (σιδηροπενική αναιμία). Η έλλειψη σιδήρου είναι η πιο συχνή αιτία αναιμίας στα παιδιά.

Πόσο συχνή είναι η έλλειψη σιδήρου; Η σιδηροπενία και η σιδηροπενική αναιμία είναι συχνότερη στις περιόδους που έχουμε γρήγορη σωματική ανάπτυξη όπως είναι τα πρώτα 2 χρόνια της ζωής αλλά και η εφηβεία. Από μελέτες που έχουν γίνει και στη χώρα μας φαίνεται ότι η συχνότητα της σιδηροπενικής αναιμίας στις ηλικίες που προαναφέρθηκε κυμαίνεται στο 2-3% και της σιδηροπενίας στο 15-30% περίπου ή περισσότερο (ανάλογα με την ηλικία και την περιοχή). Ο βασικός βιολογικός δείκτης που χρησιμοποιείται στη διάγνωση της σιδηροπενίας είναι η φερριτίνη ορού. Είναι ένας αξιόπιστος δείκτης των αποθηκών σιδήρου. Ο σίδηρος ορού αν και συχνά χρησιμοποιούμενος δεν είναι αξιόπιστος δείκτης διότι επηρεάζεται από πολλαπλούς παράγοντες όπως το φύλο, η ηλικία, η λήψη τροφής και άλλοι.


Αίτια σιδηροπενίας στην παιδική ηλικία:

• Αυξημένος ρυθμός ανάπτυξής (βρεφική ηλικία – προ-εφηβεία)
• Αυξημένες ανάγκες (πρόωρα – έμμηνος ρύση )
• Διαιτητικοί παράγοντες (πρόωρη έναρξη αγελαδινού γάλακτος, μη εμπλουτισμένες τροφές, έλλειψη βιταμίνης C, σιδηροδεσμευτικές ουσίες – τσάι ).
• Καταστάσεις δυσαπορρόφησης
• Αιμορραγία από το πεπτικό
• Αιμορραγία από το ουροποιητικό
• Αιμορραγία κατά τη γέννηση
• Ιδιοπαθής πνευμονική αιμοσιδήρωση
• Έντονη άσκηση Ποιά παιδιά παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης σιδηροπενίας;
• Βρέφη που γεννήθηκαν πρόωρα, με χαμηλό βάρος γέννησης ή μετά από πολύδυμη κύηση.
• Βρέφη που θηλάζουν αποκλειστικά χωρίς να παίρνουν άλλες τροφές πλούσιες σε σίδηρο και μετά τον 6ο μήνα.
• Βρέφη που ξεκινούν φρέσκο, μη εμπλουτισμένο γάλα πριν το 1ο έτος.
• Νήπια που πίνουν καθημερινά πάνω από 700ml γάλα.
• Παιδιά με ειδικά νοσήματα ή σε ειδική χρόνια φαρμακευτική αγωγή.
• Παιδιά οικογενειών χαμηλού κοινωνικοοικονομικού επιπέδου και μεταναστών.

Εργαστηριακός έλεγχος, Προληπτικός έλεγχος απαιτείται σε όλα τα παιδιά 1-2 χρόνων και στα παιδιά υψηλού κινδύνου σε τακτικά διαστήματα ( τουλάχιστον μέχρι το 5ο έτος ηλικίας ). Μαζικός έλεγχος συνιστάται ανά έτος σε εφήβους με κακές διαιτητικές συνήθειες, στα κορίτσια μετά την έναρξη της εμμήνου ρύσης και σε εφήβους που αθλούνται συστηματικά. Ο έλεγχος περιλαμβάνει Γενική αίματος και Φερριτίνη ορού μακριά από εμπύρετο νόσημα (ένα μήνα μετά).

Πρόληψη – θεραπεία
Η αντιμετώπιση του προβλήματος της σιδηροπενίας πρέπει να επικεντρωθεί στην πρωτογενή πρόληψη η οποία επιτυγχάνεται με την αποκλειστική χρήση μητρικού γάλακτος ή εμπλουτισμένων βρεφικών γαλάκτων, την εξασφάλιση διαιτολογίου πλούσιου σε τροφές με σίδηρο και βέβαια την ανάπτυξη σωστών διαιτητικών συνηθειών στα παιδιά και τους εφήβους όπως κόκκινο κρέας, φυτικές τροφές πλούσιες σε σίδηρο (φακές – σπανάκι) σε συνδυασμό με βιταμίνη C (φυσικός χυμός πορτοκαλιού).
Αποφυγή ακραίων διαιτητικών συνηθειών (χορτοφαγία, ακραίες δίαιτες αδυνατίσματος). Σε ομάδες παιδιών με ιδιαίτερα αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης σιδηροπενίας χορηγείται προληπτικά ποσότητα σιδήρου σε καθημερινή βάση. Σε περίπτωση αναιμίας χορηγείται σίδηρος σε δοσολογία που εξαρτάται από τη βαρύτητα και την ανεκτικότητα του φαρμάκου, τουλάχιστον για 2 μήνες και πάντα με συνταγή παιδιάτρου.
Συμπερασματικά η σιδηροπενία παραμένει μια συχνή στερητική κατάσταση και είναι ιδιαίτερα εμφανής στη βρεφική και την εφηβική ηλικία, λόγω των σημαντικών απαιτήσεων που δημιουργεί η ταχεία ανάπτυξη του οργανισμού. Η πρόληψη με κατάλληλες διαιτητικές παρεμβάσεις ή και χορήγηση σιδηρούχων σκευασμάτων είναι απαραίτητο στοιχείο της σωστής ιατρικής παρακολούθησης.
.

Τι προκαλεί ο εθισμός του υπολογιστή στον έφηβο

Πολλοί από εσάς έχετε παιδιά που πλησιάζουν στην προεφηβεία (αυτό πλέον συμβαίνει από τα 8-9 και έπειτα) ή έχουν ήδη μπει στην εφηβεία. Σε αυτή την περίπτωση, γνωρίζετε ότι οι έφηβοι περνούν πολύ χρόνο στις κονσόλες των ηλεκτρονικών τους παιχνιδιών – δυστυχώς όχι χωρίς παρενέργειες. Σύμφωνα λοιπόν με τους ειδικούς, εμφανίζουν διαφορές στη δομή του εγκεφάλου τους, αλλά και στη διέγερση περιοχών του οργάνου, που σχετίζονται με την ανταμοιβή, κάνοντας τους επιστήμονες να υποθέσουν ότι αποκομίζουν περισσότερη ικανοποίηση από ό,τι όσοι παίζουν λιγότερο.

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε σε επιστημονική επιθεώρηση, ανέλυσε εγκεφαλογραφήματα περισσότερων από 150 εφήβων, ηλικίας 14 ετών, που έπαιζαν πολλές ώρες ηλεκτρονικά παιχνίδια. Η έρευνα έδειξε ότι οι εγκέφαλοι των συστηματικών παικτών διέθεταν περισσότερη φαιά ουσία σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου. «Το πόρισμα της μελέτης αποδεικνύει ότι η κοιλία του εγκεφάλου παίζει κρίσιμο ρόλο σε όσους παίζουν πολλά ηλεκτρονικά, ενώ μπορεί να μας βοηθήσει στην κατανόηση των μηχανισμών του εθισμού», λέει η δρ. Σιμόν Κουν, του Πανεπιστημίου της Γάνδης.

Η μεγάλη αγάπη που επιδεικνύουν τα τελευταία χρόνια οι έφηβοι για τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, έχει ανεβάσει τη μέση εβδομαδιαία χρήση τους στις 12 ώρες. Την ίδια ώρα, συνεχίζεται η συζήτηση μεταξύ ιατρών και ερευνητών γύρω από το εάν η υπερβολική χρήση ηλεκτρονικών παιχνιδιών πρέπει να εμπίπτει στην κατηγορία των εθιστικών συμπεριφορών ή πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν μορφή ψυχικής διαταραχής.

Παρότι η επιστημονική ομάδα διαπίστωσε ότι οι μανιώδεις παίκτες εμφανίζουν δομικές διαφορές στους εγκεφάλους τους, σε σχέση με όσους παίζουν λιγότερο συχνά, δεν στάθηκε δυνατό να εξηγήσουν τα αίτια των διαφορών αυτών, αν δηλαδή η μεταβολή προήλθε από τον ενθουσιασμό του επικείμενου παιχνιδιού ή εάν είναι αποτέλεσμα εθισμού.

Η δρ. Χενριέτα Μπάουντεν-Τζόουνς της Σχολής Νευροχειρουργικής του Πανεπιστημίου Ιμπίριαλ του Λονδίνου, αναφέρει ότι το πόρισμα της μελέτης προξενεί το ενδιαφέρον του ιατρικού κόσμου, καθώς «γεφυρώνει το χάσμα» μεταξύ μανιώδους χρήσης ηλεκτρονικών παιχνιδιών και εθισμού, προσφέροντας στους ειδικούς ιδέες για την αντιμετώπιση άλλου είδους εθιστικών συμπεριφορών.

Ο Λουκ Κλαρκ, της Σχολής Πειραματικής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ εκτιμά ότι η μελέτη αποτελεί «σημαντική επιστημονική πρόκληση, καθώς η συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου είναι μία από τις κυριότερες διόδους ντοπαμίνης». Ο δρ. Κλαρκ συνεχίζει: «Το καυτό ερώτημα έχει να κάνει με το εάν οι δομικές διαφορές οφείλονται στη συχνή χρήση των ηλεκτρονικών παιχνιδιών ή εάν ήδη υπάρχουσες διαφορές στον εγκέφαλο των φανατικών παικτών τους προδιαθέτουν προς την κατεύθυνση αυτή».
Πηγή kathimerini.gr

Τρία παιδιά μολύνθηκαν από τον ιό του AIDS στην Ελλάδα

Φέτος συμπληρώνονται 30 χρόνια από την εμφάνιση του ιού του AIDS και αποδεικνύεται ότι ξεπερνά κάθε όριο την τελευταία χρονιά στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τα τελευταία επιδημιολογικά δεδομένα του ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ.μέχρι το τέλος Οκτωβρίου, είχαν δηλωθεί 276 περισσότερα νέα κρούσματα (αύξηση κατά 53%) σε σχέση με ολόκληρο το 2010. Η αύξηση στους χρήστες ξεπερνά το 1.250%!

Στις γυναίκες, η χρήση ενδοφλέβιων ναρκωτικών συνδέεται με την πορνεία και ο υπουργός Υγείας κ. Ανδρέας Λοβέρδος ήταν κατηγορηματικός για τα μέτρα προστασίας και προφύλαξης που πρέεπι να λαμβάνουν τα μέλη της ελληνικής κοινωνίας προκειμένου να εμποδίσουν την εισβολή του ιού στην ελληνική οικογένεια.

Απόρροια αυτής της κατάστασης είναι ότι τρία παιδιά (δύο αγόρια και ένα κορίτσι) έχουν προσβληθεί από τον ιό, ο οποίος μεταδόθηκε από την τοξικομανή μητέρα τους (“κάθετη” μετάδοση).

Τα στοιχεία δόθηκαν στη δημοσιότητα τη Δευτέρα, 21/11, από την πρόεδρο του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ) κ. Τζένη Κρεμαστινού και τους λοιμωξιολόγους κ.κ. Μάριο Λαζανά και Παναγιώτη Γαργαλιάνο, με αφορμή το 23ο Πανελλήνιο Συνέδριο AIDS 925 έως 27 Νοεμβρίου).

Από τα στοιχεία του ΚΕΕΛΠΝΟ, φαίνεται ότι ο συνολικός αριθμός των κρουσμάτων στην Ελλάδα έχει φτάσει τα 11.340 (803 φέτος).

Ο συνολικός αριθμός των ασθενών είναι 3.235, των θανάτων 2.152, ενώ 5.500 ασθενείς υποβάλλονται σε αντιρετροϊκή αγωγή.
Η εξάπλωση της HIV λοίμωξης στους ενδοφλέβιους χρήστες ευνοείται από τις χαμηλές κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες, την πορνεία, την αύξηση των σεξουαλικά μεταδιδομένων νοσημάτων, τη σεξουαλική επαφή χωρίς προφύλαξη και την κοινή χρήση μολυσμένων βελονών και συρίγγων. Η αντιμετώπιση της HIV λοίμωξης σε αυτή την κατηγορία των ασθενών λόγω των πολλαπλών ιατρικών, κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων παρουσιάζει ιδιαίτερες δυσκολίες.

Σύμφωνα με τους λοιμωξιολόγους, το 2011 παρατηρείται μία σημαντική αλλαγή στην επιδημία. Μέχρι φέτος, οι χρήστες ενδοφλέβιων ναρκωτικών που προσβάλλονταν από τον ιό ήταν σχετικά λίγοι. Το 2011, όμως, ένα στα τέσσερα νέα κρούσματα αφορά τοξικομανή.

Εθνικό Σχέδιο από το υπουργείο Υγείας
Όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Υγείας κ. Λοβέρδος, στην προσπάθεια καταπολέμησης της μετάδοσης του ιού HIV, αγοράστηκαν από το υπουργείο 100.000 σύριγγες, οι οποίες θα δοθούν στους χρήστες από εξειδικευμένα άτομα του ΟΚΑΝΑ, του ΚΕΕΛΠΝΟ και street workers με στόχο τη μείωση μετάδοσης της ασθένειας.

Για γερά δόντια η καλύτερη θεραπεία είναι η πρόληψη

Γράφει ο παιδοδοντίατρος Τουρνάς Νικόλαος
Τα τελευταία χρόνια η οδοντιατρική επιστήμη έχει βελτιωθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό χάρη στην εξέλιξη της τεχνολογίας και τις συνεχείς έρευνες και ανακαλύψεις νέων υλικών και μεθόδων. Ακόμη και οι πιο δύσκολες οδοντιατρικές πράξεις γίνονται ανώδυνα και η ενδελεχής μελέτη και γνώση της παιδικής ψυχολογίας αποτελεί σημαντικό εφόδιο για τον παιδοδοντίατρο. Δεν πρέπει όμως σε καμία περίπτωση να ξεχνάμε ότι η πρόληψη της οδοντικής τερηδόνας είναι μια διαρκής μάχη και είναι απαραίτητο οι γονείς να είναι σωστά ενημερωμένοι ώστε να μεγαλώσουν τα παιδιά τους χωρίς οδοντιατρικά προβλήματα. Υπάρχουν τέσσερις βασικοί πυλώνες για την πρόληψη της τερηδόνας: η διατροφή, ο έλεγχος της οδοντικής πλάκας, η φθορίωση των δοντιών και τέλος τα προληπτικά σφραγίσματα.

Διατροφή
Είναι γνωστό ότι η τερηδόνα δημιουργείται κυρίως από οργανικά οξέα που προέρχονται από τη διάσπαση των τροφών που περιέχουν ζάχαρη. Γι’ αυτό λοιπόν πρέπει να αποφεύγεται η κατανάλωση σακχαρούχων τροφών (π.χ. γλυκά, αναψυκτικά) ιδίως μεταξύ των γευμάτων και αντί αυτών η δίαιτα των παιδιών μας να περιλαμβάνει πολλά φρέσκα φρούτα και λαχανικά. Ακόμα όμως και όταν γίνεται κατανάλωση σακχαρούχων τροφών, καλό είναι να γίνεται μετά το κυρίως γεύμα, έτσι ώστε με το βούρτσισμα των δοντιών αμέσως μετά να μειώνεται δραστικά ο χρόνος παραμονής τους στη στοματική κοιλότητα.

Έλεγχος οδοντικής πλάκας – βούρτσισμα
Συνιστάται ο απαλός καθαρισμός των τρυφερών ούλων και των μικροσκοπικών δοντιών του βρέφους, αμέσως μόλις το πρώτο δόντι αρχίζει να φαίνεται στο στόμα, κατά μέσο όρο γύρω στην ηλικία των 6 μηνών. Γι’ αυτό το λόγο κυκλοφορούν στο εμπόριο ειδικά μαντηλάκια για τον καθαρισμό των παιδικών δοντιών καθώς και βρεφικές οδοντόκρεμες σε μορφή ζελέ και βρεφικές δακτυλικές οδοντόβουρτσες. Μεγαλώνοντας το παιδί, καλό είναι οι γονείς να βουρτσίζουν τα δόντια των παιδιών τους χρησιμοποιώντας την κατάλληλη για την ηλικία του παιδιού παιδική οδοντόβουρτσα και ελάχιστη ποσότητα παιδικής φθοριούχου οδοντόπαστας (μεγέθους μπιζελιού), φροντίζοντας πάντα να μην καταπίνει το παιδί την οδοντόπαστα και να ξεπλένει πάντα με άφθονο νερό το στόμα του μετά το βούρτσισμα. Βουρτσίζουμε το πρωί μετά το πρόγευμα, το μεσημέρι μετά το γεύμα και το βράδυ πριν τον ύπνο. Μέχρι την ηλικία τουλάχιστον των 6 ετών καλό είναι το βούρτσισμα να γίνεται με άμεση γονική επίβλεψη.

Φθορίωση των δοντιών
Το φθόριο αποτελεί σημαντικό όπλο στην καταπολέμηση της τερηδόνας, ενισχύοντας τους δεσμούς της αδαμαντίνης και μειώνοντας το ρυθμό παραγωγής οργανικών οξέων. Συνιστάται να γίνεται φθορίωση των δοντιών στο οδοντιατρείο κάθε 6 μήνες ξεκινώντας από την ηλικία των 3-4 ετών.

Προληπτικά σφραγίσματα
Οι μασητικές αύλακες (οπές και σχισμές) των οπισθίων δοντιών (μονίμων αλλά και παιδικών) είναι οι πιο ευπαθείς στην οδοντική τερηδόνα. Τα προληπτικά σφραγίσματα ουσιαστικά είναι μια λευκή ουσία που τοποθετείται στις μασητικές κυρίως αύλακες υγιών οπισθίων δοντιών χωρίς να αφαιρείται οδοντική ουσία, λειτουργώντας έτσι ως προστατευτικό στρώμα ενάντια στα οξέα που προκαλούν την τερηδόνα.

Η αντίληψη “παιδικά δόντια είναι, θα τα αλλάξει” είναι όχι μόνο ξεπερασμένη, αλλά και 100% λανθασμένη. Τα παιδικά δόντια είναι πολύ σημαντικά. Χρησιμεύουν στη μάσηση, την ομιλία, την αισθητική αλλά και στην καθοδήγηση της ανατολής των μονίμων δοντιών. Πρόωρη απώλειά τους λόγω τερηδόνας έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια χώρου, η οποία μπορεί στη συνέχεια να οδηγήσει σε προβλήματα στη διευθέτηση των μονίμων δοντιών στη στοματική κοιλότητα. Γι’ αυτό λοιπόν η πρόληψη της τερηδόνας στα παιδικά δόντια είναι ιδιαιτέρως βαρύνουσας σημασίας για ένα υγιές και όμορφο παιδικό χαμόγελο.

Τουρνάς Νικόλαος
Παιδοδοντίατρος
Πάτμου 9, 151 23 Μαρούσι
Τηλ. : 2106897370 – 6937008750
e-mail : nctournas@hotmail.com

Ο μητρικός θηλασμός είναι ο φυσικός τρόπος διατροφής του βρέφους

Ένα από τα βασικότερα θέματα που απασχολεί τις νέες μανούλες, με το που θα γεννήσουν είναι ο θηλασμός του μωρού τους. Κι ενώ ακούμε για το πόσο σημαντικό είναι το μητρικό γάλα για την ανάπτυξη του μωρού, κάποιες μανούλες δεν μπορούν να κάνουν χρήση αυτού του θείου δώρου. Σε αυτές τις περιπτώσεις, εξασφαλίζουν μητρικό γάλα για όσο διάστημα είναι εφικτό και έπειτα συνεχίζουν με ό,τι θα τους προταθεί από τον ειδικό.
Εμείς σήμερα, με τη βοήθεια της παιδιάτρου Αρετής Θεοχαρούδη-Σιγανού θα δούμε τα οφέλη που έχει ο μητρικός θηλασμός για το παιδί και την ίδια τη μητέρα, με την ευχή όσο περισσότερες μανούλες να μπορέσουν να θηλάσουν τα μωρά τους.

Ο μητρικός θηλασμός είναι ο φυσικός τρόπος διατροφής του βρέφους και του μικρού παιδιού, που εξασφαλίζει στο παιδί την ιδανική αύξηση, ανάπτυξη και υγεία. Περιέχει τα ιδανικά θρεπτικά συστατικά για το νεογέννητο παιδί, προστατεύει έναντι των οξέων λοιμώξεων, προστατεύει έναντι χρόνιων νοσημάτων, προάγει το συναισθηματικό δεσμό μεταξύ της μητέρας και του παιδιού, καθυστερεί καινούρια εγκυμοσύνη και ας μην ξεχνάμε την οικονομία, που κατά κάποιο τρόπο προάγει μέσα στην οικογένεια.

Καθολικές Συστάσεις WHO/Unicef για το θηλασμό

1. Έναρξη του θηλασμού μέσα στην πρώτη ώρα της ζωής
2. Αποκλειστικός θηλασμός, δηλαδή το βρέφος λαμβάνει μόνο το μητρικό γάλα, χωρίς πρόσθετες τροφές ή υγρά, ούτε νερό μέχρι τον έκτο μήνα της ζωής
3. Θηλασμός όσο συχνά θέλει το βρέφος, μέρα και νύχτα
4. Να μην χρησιμοποιούνται μπουκάλια και πιπίλες
5. Μετά τον έκτο μήνα συμπληρωματική τροφή, κατάλληλη για την ηλικία του παιδιού και ασφαλώς παρασκευασμένη, για όσο διάστημα επιθυμεί η μητέρα


Αποδεκτοί λόγοι για χρήση υποκατάστατων μητρικού γάλακτος

Μητέρα
1. Μόνιμη Διακοπή: HIV λοίμωξη
2. Προσωρινή: Σοβαρή νόσος(π.χ. Σηψαιμία) HSV-1, φαρμακευτική αγωγή (ψυχοδραστικές ουσίες, ραδιενεργό ιώδιο, κυτταροτοξική ΧΜΘ)
3. Συνέχιση με πιθανό κίνδυνο για το βρέφος: Απόστημα μαστού, μαστίτιδα, TB, κατάχρηση ουσιών, HBV

Παιδί
1. Απόλυτη αντένδειξη για το μητρικό γάλα: Μεταβολικές νόσοι του νεογνού (γαλακτοζαιμία, maple syrup urine disease, φαινυλκετονουρία)
2. Απαραίτητη συμπληρωματική διατροφή: Βάρος νεογνού
Μέτρο αντισύλληψης:
Είναι γεγονός ότι δεν χρειάζεται κανένα άλλο μέτρο αντισύλληψης:
1) Αν δεν υπάρχει περίοδος
2) Αν το παιδί είναι μικρότερο από έξι μηνών
3) Αν το παιδί θηλάζει αποκλειστικά
Τότε, το ποσοστό σύλληψης πέφτει στο 2%. Αν δεν υπάρχει ένας από τους παραπάνω παράγοντες χρειάζεται χρησιμοποίηση μεθόδου αντισύλληψης.
Κατά τη διάρκεια του θηλασμού το κάπνισμα πρέπει να αποφεύγεται, γιατι η νικοτίνη μπορεί να προκαλέσει:
Α) Έμετο, διάρροιες, υπερκινητικότητα στο νεογέννητο
Β) Μείωση της παραγωγής γάλακτος
C) Μπορεί να προδιαθέτει σε SIDS
Τα επίπεδα της νικοτίνης είναι 1.5-3 φορές υψηλότερα στο γάλα από αυτά στο πλάσμα της μητέρας και ο χρόνος ημίσειας ζωής 60 –90 λεπτά.
Φάρμακα συμβατά με τον θηλασμό είναι: Ακεταμινοφαίνη,τα περισσότερα αντιβιοτικά (Πενικιλίνες, ερυθρομικίνη, νιτροφουραντοίνη, κλινδαμικίνη κεφαλοσπορίνες, τριμεθοπρίμη, τετρακυκλίνες, αμινογλυκοσίδες ενώ αντενδείκνυνται η μετρονιδαζόλη, οι σουλφοναμίδες, οι κινολόνες), τα αντιεπιληπτικά (εκτός Primidone), τα περισσότερα αντισταμινικά, τα περισσότερα αντιυπερτασικά. Η καφεΐνη επιτρέπεται με προσοχή, τα αποσυμφορητικά (με προσοχή), η ιβουπροφένη, η Insulin, τα φάρμακα του θυρεοειδούς (όχι προπυλοθυουρακίλη).

Info
KIDS HEALTH & CARE
Dr. ΑΡΕΤΗ ΘΕΟΧΑΡΟΥΔΗ-ΣΙΓΑΝΟΥ, Παιδίατρος
www.kidshealthcare.gr

Ενημερωτικό περίπτερο για τη Σκλήρυνση κατά πλάκας στο Περιστέρι

Μια εκστρατεία που έχει στόχο την ευαισθητοποίηση των Ελλήνων πολιτών στη νόσο της Σκλήρυνσης Κατά Πλάκας, με κεντρικό μήνυμα «Ζούμε την ελπίδα. Μια νέα εποχή ξεκινά. Μαζί πιο δυνατοί» βρίσκεται σε εξέλιξη αυτές τις μέρες. Έχοντας αφετηρία την Πάτρα στις 11-16 Οκτωβρίου, συνεχίστηκε στη Λάρισα στις 8-13 Νοεμβρίου, διεξάγεται τώρα στην Αθήνα από 15-20 Νοεμβρίου, ενώ θα ολοκληρωθεί στα Ιωάννινα στις 22-27 Νοεμβρίου 2011. Στο πλαίσιο διεξαγωγής της, σε κάθε πόλη μεταδίδεται ήδη ειδικό κοινωνικό μήνυμα (σποτ), τόσο από τους τοπικούς ραδιοφωνικούς, όσο και από τους τοπικούς και πανελλαδικής εμβέλειας τηλεοπτικούς σταθμούς. Ταυτόχρονα, πραγματοποιούνται, σε συνεργασία με τους τοπικούς Συλλόγους και φορείς, ενημερωτικές Ημερίδες για το κοινό, ενώ σε κεντρικά σημεία όλων των πόλεων εγκαθίστανται ειδικά περίπτερα από όπου διανέμεται ειδικό ενημερωτικό έντυπο σχετικά με τη νόσο.

Μεγάλη εκστρατεία ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης της Ελληνικής κοινής γνώμης γύρω από τη νόσο της Σκλήρυνσης Κατά Πλάκας έχει ξεκινήσει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ατόμων με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας (ΠΟΑμΣΚΠ), σε συνεργασία με το Σύλλογο Ατόμων με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας (ΣΑμΣΚΠ) με έδρα την Αθήνα και τους αντίστοιχους τοπικούς Συλλόγους ασθενών της Πάτρας, της Λάρισας και των Ιωαννίνων! Η εκστρατεία, που θα διαρκέσει συνολικά έως τις 27 Νοεμβρίου 2011, τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Υγείας & Κοινωνικής Αλληλεγγύης και υποστηρίζεται από τη φαρμακευτική εταιρία Novartis.

Οι εκδηλώσεις συνεχίζονται τώρα στην Αθήνα, όπου από τις 16 έως και τις 19 Νοεμβρίου 2011, κατά τις ώρες 11:00 – 17:00, στην Πλατεία Αγίου Αντωνίου στο Περιστέρι θα λειτουργήσει ενημερωτικό περίπτερο από το οποίο οι πολίτες θα μπορούν να ενημερώνονται για το πρόβλημα της σκλήρυνσης κατά πλάκας. Παράλληλα, την Κυριακή 20 Νοεμβρίου, ώρα 11:00 – 14:30, θα πραγματοποιηθεί στο ξενοδοχείο Divani Caravel Ημερίδα για το κοινό, με τη συμμετοχή ειδικών επιστημόνων, ασθενών και εκπροσώπων των αρμοδίων φορέων που θα καταθέσουν την εμπειρία τους γύρω από την πάθηση και θα δώσουν το μήνυμα αισιοδοξίας που προκύπτει από τη μάχη για την αντιμετώπισή της.

Τι είναι η σκλήρυνση κατά πλάκας

Η επίκουρη καθηγήτρια νευρολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, υπεύθυνη του Ανοσογενετικού Εργαστηρίου της Α’ Πανεπιστημιακής Κλινικής του Π.Γ.Ν.Α. “Αιγινήτειο” κ. Μαρία Αναγνωστούλη, μας επισημαίνει ότι η πολλαπλή σκλήρυνση (ΠΣ), ή σκλήρυνση κατά πλάκας κατά την παλαιότερη ορολογία, είναι μία αυτοάνοση εκφυλιστική νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ), που προσβάλλει κυρίως νέους ενήλικες, χωρίς να αποκλείεται και η προσβολή παιδιών και μεγαλυτέρων ενηλίκων. Από παθοφυσιολογικής πλευράς, η νόσος αφορά κυρίως σε καταστροφή της μυελίνης σε όλο τον άξονα του ΚΝΣ, δηλαδή εγκέφαλο και νωτιαίο μυελό, αφού προηγηθεί μία πολύπλοκη φλεγμονώδης διαδικασία ενεργοποίησης των Τ- λεμφοκυττάρων εκτός ΚΝΣ.

Τα Τ – λεμφοκύτταρα, εισερχόμενα στο ΚΝΣ, κινητοποιούν τη συμμετοχή όλων των κυττάρων και παραγόντων του ανοσοποιητικού συστήματος (Β-λεμφοκύτταρα, κυτταροκίνες, μεταλλοπρωτεϊνάσες, συμπλήρωμα κλπ), γεγονός που καταλήγει στην καταστροφή της μυελίνης και στη δημιουργία απομυελινωτικών πλακών και σύντομα οδηγεί και στην καταστροφή νευρικών αξόνων. Η φλεγμονώδης αυτή διεργασία ανατροφοδοτείται και μπορεί να οδηγήσει σε διάφορους τύπους κλινικής πορείας και εξέλιξης της νόσου, είτε με εξάρσεις και υφέσεις, είτε με πρωτογενώς ή δευτερογενώς προϊούσα πορεία και προοδευτική εγκατάσταση αναπηρίας και μόνιμων συμπτωμάτων.

Σε ό,τι αφορά τη θεραπευτική αντιμετώπιση της νόσου, από διμήνου πλέον υπάρχει διαθέσιμο και στη χώρα μας το πολυαναμενόμενο φάρμακο από του στόματος για την ΠΣ, με τη φαρμακευτική ονομασία φιγκολιμόδη, το οποίο, πέραν της προφανούς ευκολίας στην χρήση που παρέχει στους ασθενείς, φαίνεται ότι έχει υψηλή αποτελεσματικότητα και ασφάλεια, όπως προέκυψε και από τις δύο μεγάλες μελέτες που ολοκληρώθηκαν πρόσφατα, την TRANSFORMS και την FREEDOMS, σε πολύ μεγάλο δείγμα ασθενών διεθνώς. Στις ΗΠΑ και στην Αυστραλία το φάρμακο εγκρίθηκε ως φάρμακο πρώτης γραμμής, ενώ στην Ευρώπη, όπως και στη χώρα μας, ως δεύτερης γραμμής.

Οι έφηβοι μειώνουν το τσιγάρο και αυξάνουν τη χρήση κάνναβης

Το τσιγάρο μειώνεται ανεπαίσθητα, το αλκοόλ καλά κρατεί και η κάνναβη… αυξάνεται δραματικά στις συνήθειες των Ελλήνων εφήβων. Πανελλήνια έρευνα του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Ψυχικής Υγιεινής αποδεικνύει ότι η χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών είναι αρκετά διαδεδομένη ανάμεσα στους Έλληνες μαθητές ηλικίας από έντεκα ως δεκαπέντε ετών. Ένας στους οκτώ μαθητές ηλικίας από ένδεκα ετών καπνίζει συστηματικά, ενώ ένα στα πέντε αγόρια πίνει πάνω από τρία ποτά σε κάθε βραδινή έξοδο. Ανησυχητικά είναι τα αποτελέσματα και αναφορικά με τη χρήση κάνναβης: το ποσοστό των μαθητών που έχουν κάνει χρήση έστω και μία φορά διπλασιάστηκε από το 3,7% το 2006, στο 7,2 % το 2010!

Η εν λόγω έρευνα του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Ψυχικής Υγιεινής πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα της διεθνούς «Έρευνας για τις συμπεριφορές που συνδέονται με την υγεία των εφήβων μαθητών» υπό την αιγίδα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και με τη χρηματοδότηση της τράπεζας HSBC. Η έρευνα διενεργείται σε περισσότερες από σαράντα χώρες του κόσμου, ενώ στο τέλος του εγχειρήματος θα δημοσιευθούν συγκριτικά στοιχεία που θα αξιολογήσουν την έκταση της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών σε κάθε γωνιά του πλανήτη.

Η ελληνική ερευνητική ομάδα υπό την επίβλεψη της ομότιμης καθηγήτριας ψυχιατρικής, κυρίας Α. Κοκκέβη, εξέτασε μαθητές έκτης δημοτικού, δευτέρας γυμνασίου και πρώτης λυκείου από όλη τη χώρα αναφορικά με τις πρώτες εμπειρίες τους σχετικά με την κατανάλωση εξαρτησιογόνων ουσιών. Η πρώτη ουσία που αναφέρουν ότι δοκίμασαν οι έφηβοι είναι το αλκοόλ στην ηλικία περίπου των δεκατριών ετών, ενώ πριν γίνουν δεκατεσσάρων ετών δοκίμασαν το πρώτο τους τσιγάρο (μέση ηλικία 13,7 έτη). Στη συνέχεια, στην ηλικία των 14,4 ετών αναφέρουν κατά μέσο όρο το πρώτο περιστατικό μέθης. Η δοκιμή παράνομων ουσιών ξεκινά συνήθως με την κάνναβη πριν γίνουν δεκαπέντε ετών. Τέλος, στην ηλικία των δεκαπέντε ετών συνήθως οι έφηβοι δοκιμάζουν άλλες παράνομες ουσίες, όπως το χάπι «έκσταση» ή υπνωτικά χάπια.

Διπλασιάσθηκε η κάνναβη, σταθερό το τσιγάρο
Το πιο εντυπωσιακό αποτέλεσμα ήταν χωρίς αμφιβολία η κατά 100% αύξηση της χρήσης κάνναβης ανάμεσα στους Έλληνες εφήβους. Το 7,2% των 15χρονων εφήβων ανέφεραν ότι έχουν κάνει χρήση κάνναβης τουλάχιστον μία φορά, με το ποσοστό μάλιστα να είναι τριπλάσιο στα αγόρια (10,6%) από ό,τι στα κορίτσια (3,7%). Το αντίστοιχο ποσοστό το 2006 δεν ξεπερνούσε το 3,6%. Επιπλέον, το 6,1% των αγοριών έχουν κάνει χρήση τουλάχιστον τρεις φορές, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στα κορίτσια διαμορφώνεται στο 2,1%. Μάλιστα, ερωτηθέντες για τις συνήθειες των φίλων τους, το 20% των 15χρονων μαθητών απαντούν ότι έστω και ένας φίλος τους κάνει χρήση κάνναβης.

Η συνήθεια του καπνίσματος έχει παραμείνει σε περίπου ίδια επίπεδα ανάμεσα στους Έλληνες εφήβους τα τελευταία πέντε χρόνια, ενώ σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία μία τάση μείωσης παρατηρείται στην ηλικιακή ομάδα των δεκαπεντάχρονων. Ειδικότερα, ενώ το 13,7% των δεκαπεντάχρονων κάπνιζαν το 1998, το ποσοστό μετατράπηκε σε 12,1% το 2006 και σε 10,2% το 2010.

Στο σύνολο των εφήβων, ένας στους πέντε μαθητές απάντησε πως έχει καπνίσει τσιγάρο τουλάχιστον μία φορά, χωρίς σημαντικές διαφορές μεταξύ αγοριών και κοριτσιών. Μάλιστα, το ποσοστό αυξάνεται σταδιακά με την ηλικία: το 3,3% των μαθητών έχουν καπνίσει στην ηλικία των έντεκα ετών, το 17,3% έχουν καπνίσει στα δεκατρία τους και το 42,1% έχουν καπνίσει στα δεκαπέντε. Ένας στους δώδεκα εφήβους αναφέρει ότι καπνίζει συστηματικά, το 5,2% των 15χρονων αναφέρουν ότι καπνίζουν από ένα έως πέντε τσιγάρα ημερησίως και το 8,3% παραδέχονται ότι καπνίζουν τουλάχιστον έξι τσιγάρα ημερησίως.

Το αλκοόλ καλά κρατεί
Το αλκοόλ εξακολουθεί να είναι διαδεδομένη συνήθεια ανάμεσα στους Έλληνες εφήβους. Ένας στους έξι καταναλώνει κάποιο οινοπνευματώδες ποτό τουλάχιστον μία φορά την Εβδομάδα, με το ποσοστό στα αγόρια (20%) να είναι διπλάσιο σε σχέση με τα κορίτσια (11,9%). Στα πόσα ποτήρια, όμως, σταματούν οι Έλληνες έφηβοι; Η απάντηση εξαρτάται από την ηλικία. Στο γενικό σύνολο, τρεις στους πέντε εφήβους πότες πίνουν σε κάθε συνηθισμένη τους έξοδο μόνο ένα ποτό. Οι δεκαπεντάχρονοι, ωστόσο, και κυρίως τα αγόρια, το «τσούζουν» περισσότερο. Συγκεκριμένα, το 23,8% των αγοριών καταναλώνουν σε μία συνηθισμένη τους έξοδο τουλάχιστον δύο αλκοολούχα ποτά, έναντι του 18,7% στα κορίτσια, ενώ τουλάχιστον τρία ποτά πίνει ένας στους πέντε εφήβους ηλικίας 15 ετών.

Πηγή: www.tovima.gr