Δωρεά ωαρίων, σπέρματος ή εμβρύων

Σε μερικές γυναίκες υπάρχει αδυναμία παραγωγής ωαρίων που συνήθως οφείλεται σε συγγενή έλλειψη των ωοθηκών, σε χειρουργική αφαίρεση των ωοθηκών, σε πρώιμη ή σε φυσική εμμηνόπαυση. Αυτές οι γυναίκες για να αποκτήσουν παιδί μπορούν να προσφύγουν στην δωρεά ωαρίων τα οποία θα γονιμοποιηθούν με σπέρμα του συζύγου τους και τα έμβρυα θα τοποθετηθούν στην μήτρα τους η οποία θα έχει προετοιμασθεί με ειδικά φάρμακα.
Στην περίπτωση που ένας άνδρας δεν έχει σπερματοζωάρια και δεν υπάρχει δυνατότητα να βοηθηθεί με τις διάφορες ειδικές τεχνικές μπορούμε να προτείνουμε την δωρεά σπέρματος κρυοσυντηρημένου από ειδικά οργανωμένες τράπεζες σπέρματος.
Επίσης αν δεν έχουμε παραγωγή ούτε ωαρίων ούτε σπερματοζωαρίων μπορούμε να προτείνουμε την χρησιμοποίηση ωαρίων και σπερματοζωαρίων από δότριες και δότες
Φυσικά τα δύο μέρη (δότες, δότριες αλλά και λήπτριες) καλύπτονται από το ιατρικό απόρρητο σχετικά με την διαδικασία αλλά και την ανωνυμία και άγνοια της προελεύσεως και της διαθέσεως. Ετσι εξασφαλίζουμε ότι οι δότες δεν έχουν δυνατότητα πρόσβασης στο παιδί που θα γεννηθεί όπως και οι λήπτρια στους δότες.
Εδώ πρέπει να τονίσουμε πως εκτός από τα τεχνικά και τα προβλήματα υποδομής η διαδικασία είναι σύμφυτη με ηθικά και δεοντολογικά προβλήματα. Είναι συνεπώς απαραίτητη η αναλυτική επεξήγηση των κανόνων στους δότες σπέρματος και τις δότριες ωαρίων αλλά και στο ζευγάρι των ληπτών ώστε να υπογράψουν την συγκατάθεσή τους σε χωριστά για κάθε περίπτωση ειδικά έντυπα. Σε αυτό τον τομέα η μονάδα μας ακολουθεί τους κανόνες της ηθικής και δεοντολογίας όπως έχουν καθορισθεί από την ESHRE (Ευρωπαϊκή εταιρεία ανθρώπινης αναπαραγωγής και εμβρυολογίας).

Διαβάστε ακόμη: Ο Άγιος Παντελεήμων, ο ανάργυρος γιατρός

Διαβάστε ακόμη: Τι πρέπει να περιέχει το φαρμακείο του σπιτιού;

Διαβάστε ακόμη: Ο ρόλος της μουσικής στην εμβρυϊκή ανάπτυξη

Επικίνδυνα σημάδια στην εγκυμοσύνη

Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις κατά στην εγκυμοσύνη οι οποίες δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως απλές ενοχλήσεις και εσείς οφείλετε να μας τις αναφέρετε αμέσως.

1. ΚΟΛΠΙΚΗ ΑΙΜΟΡΡΟΙΑ. Το 10% των γυναικών στην αρχή της εγκυμοσύνης παρουσιάζουν κολπική αιμόρροια. Σε προχωρημένη εγκυμοσύνη μπορεί να είναι ένα από τα πρώτα δείγματα του τοκετού, το οποίο έχει την μορφή βλέννης σε ροζ χρώμα και το καταλαβαίνετε όταν σκουπίζεστε με το χαρτί υγείας. Ίσως παρατηρήσετε πως μετά από σεξουαλική επαφή ή μετά από εξέταση υπάρχουν μικρές κηλίδες με αίμα. Αν δείτε όμως πως το αίμα αυτό έχει τη μορφή αιμορραγίας και πως πρέπει να χρησιμοποιήσετε σερβιέτα, τότε πρέπει να επικοινωνήσετε μαζί μας.

2. ΤΑ ΝΕΡΑ ΣΠΑΝΕ. Το έμβρυο βρίσκεται μέσα σε ένα σάκο με υγρό, ο οποίος πρέπει να παραμένει ανέπαφος μέχρι την στιγμή του τοκετού. Υπάρχουν περιπτώσεις που τα νερά σπάνε πριν από την έναρξη του τοκετού. Τότε πρέπει να επικοινωνήσετε μαζί μας διότι θα πρέπει να γίνει έλεγχος στο Μαιευτήριο.

3. ΣΥΣΠΑΣΕΙΣ. Είναι πόνοι στο κάτω μέρος της κοιλιάς ή σε ολόκληρη την κοιλιά. Στην αρχή της εγκυμοσύνης μικρής εντάσεως και διάρκειας συσπάσεις είναι κάτι φυσιολογικό. Εάν όμως οι συσπάσεις αυτές γίνουν πολύ έντονες και δεν σταματούν, ίσως είναι ένδειξη προβλήματος. Στο τέλος της εγκυμοσύνης οι αραιές συσπάσεις είναι φυσιολογικές και προετοιμάζουν την μήτρα για τον τοκετό. Εάν όμως δεν σταματούν και η συχνότητα τους αυξάνει αυτό σημαίνει ότι ξεκίνησε ο τοκετός. Να επικοινωνήσετε μαζί μας σε όλες τις περιπτώσεις άσχετα από τον μήνα κύησης στον οποίο βρίσκεστε.

4. ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΙ. Είναι επικίνδυνοι όταν εμφανίζονται και δεν περνάνε με απλούς τρόπους, όπως όταν ξαπλώνετε σε ήσυχο και σκοτεινό δωμάτιο ή όταν πάρετε κάποιο παυσίπονο.

5. ΕΧΕΤΕ ΖΑΛΑΔΕΣ, ΒΛΕΠΕΤΕ ΣΤΙΓΜΑΤΑ, Η ΟΡΑΣΗ ΣΑΣ ΘΟΛΩΝΕΙ, ΟΙ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΟΝΟΙ ΚΑΙ ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ, ΕΧΕΤΕ ΠΑΡΕΙ ΑΠΟΤΟΜΑ ΒΑΡΟΣ Ή ΕΙΣΤΕ ΥΠΕΡΒΑΡΗ, ΕΧΕΤΕ ΠΡΗΣΜΕΝΑ ΠΟΔΙΑ, ΑΣΤΡΑΓΑΛΟΥΣ, ΧΕΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΟ. Εάν παρουσιαστούν κάποια από τα παραπάνω συμπτώματα πρέπει να επικοινωνήσετε μαζί μας σε όλες τις περιπτώσεις.

6. Να μας αναφέρετε αμέσως οποιαδήποτε συμπτώματα έχουν να κάνουν με ΠΥΡΕΤΟ, ΡIΓΗ ΚΑΙ ΕΜΕΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ.

7. Αν ΠΟΝΑΤΕ ή ΑΙΣΘΑΝΕΣΤΕ ΚΑΨΙΜΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΟΥΡΗΣΗΣ ή η ποσότητα των ούρων σας έχει μειωθεί σημαντικά, τότε ίσως πρόκειται για συμπτώματα ουρολοίμωξης ,γι αυτό πρέπει να μας τα αναφέρετε.

8. Από τον 7ο μήνα και μετά θα ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΕΣΤΕ ΤΟ ΜΩΡΟ ΣΑΣ ΝΑ ΚΙΝΕΙΤΑΙ (να κλωτσά, να αλλάζει θέση κλπ.) περίπου 10-12 φορές ανά 12 ώρες. Αν περάσει τουλάχιστον μία ημέρα και δεν αισθανθείτε καμία κίνηση του μωρού, τότε πρέπει να επικοινωνήσετε μαζί μας.

Διαβάστε ακόμη: Βρογχιολίτιδα: Μια συχνή λοίμωξη του χειμώνα στα μωρά

Διαβάστε ακόμη: Παιδί και οδοντίατρος: Πώς θα χτίσουμε μία υγιή σχέση;

Διαβάστε ακόμη: Το παιδί μου βήχει ασταμάτητα. Τι πρέπει να κάνω; Ο παιδίατρος συμβουλεύει

Η απρόβλεπτη καισαρική τομή

Πρόκειται για χειρουργική επέμβαση. Το αν ο γυναικολόγος θα αποφασίσει να κάνει καισαρική τομή ή όχι, καθορίζεται μόνο από ιατρικούς παράγοντες. Οι λόγοι που επιβάλλουν την καισαρική τομή είναι:
Α)Μεγάλο έμβρυο – στενή λεκάνη μητέρας.
Β)Ανώμαλη προβολή του εμβρύου π.χ ισχιακή προβολή.
Γ)Πολύδυμος κύηση.
Δ)Επιπλοκή στην εγκυμοσύνη π.χ αιμορραγία, τοξιναιμία.
Ε)Ανωμαλία στη θέση του πλακούντα π.χ προδρομικός πλακούντας.
Στ)Ινομύωμα που εμποδίζει το πέρασμα του μωρού στον πυελογεννητικό σωλήνα.
Ζ)Μείωση των παλμών του εμβρύου (βραδυκαρδία).
Η)Αδράνεια της μήτρας.
Θ)Κύηση ύστερα από περίοδο μακράς θεραπείας υπογονιμότητας (με σπερματέγχυση ή εξωσωματική γονιμοποίηση).

Η διαδικασία της καισαρικής τομής ολοκληρώνεται μέσα σε 45 περίπου λεπτά της ώρας. Ο γιατρός θα ρωτήσει την έγκυο τι είδους αναισθησία προτιμά (γενική ή επισκληρίδιο, ανάλογα με το τι επιτρέπεται να γίνει). Η τομή που θα γίνει είναι οριζόντια λίγο πιο πάνω από το ηβικό οστό (τομή μπικίνι). Αυτό γίνεται γιατί η χαμηλή εγκάρσια τομή επουλώνεται καλύτερα, έχει μικρό κίνδυνο μετεγχειρητικής κήλης και καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα. Σε σπάνιες περιπτώσεις χρειάζεται να γίνει στην μήτρα κάθετη τομή. Το μωρό γεννιέται μέσα στα πρώτα πέντε με δέκα λεπτά. Η υπόλοιπη ώρα αφιερώνεται στα ράμματα του τοιχώματος της μήτρας και της κοιλιάς. Το μωρό μπορεί να έρθει σ’ επαφή με το σώμα της μητέρας του αμέσως μετά τον τοκετό εφόσον έχει γίνει επισκληρίδιος αναισθησία. Η λεχώνα μετά την καισαρική τομή δεν μπορεί να κινηθεί άνετα. Παρόλα αυτά μπορεί να σηκωθεί από το κρεβάτι την επόμενη μέρα της εγχείρησης και επιβάλλεται να περπατήσει, όσο δύσκολο και να είναι, ώστε να αρχίσουν να επανέρχονται σταδιακά οι σωματικές της λειτουργίες (και θα την βοηθήσει να αποβάλλει τα αέρια). Η ειδική δίαιτα επιβάλλεται για λίγες μόνο ημέρες. Η ροή των λοχείων είναι κανονική σαν να είχε γεννήσει με φυσιολογικό τοκετό. Η καισαρική τομή δεν εμποδίζει σε τίποτα την διαδικασία του θηλασμού.

Συναισθήματα:
Δεν είναι σπάνιο, οι γονείς όπου η σύζυγος αναγκάστηκε να γεννήσει με καισαρική τομή, να αισθάνονται απογοήτευση για αυτή τους την εμπειρία. Μην ξεχνάτε όμως ότι εκείνο που έχει μεγαλύτερη αξία είναι όχι ο τρόπος με τον οποίο θα γεννήσετε το μωρό σας αλλά το να φέρετε στον κόσμο ένα υγιές μωρό. Αν παρόλα αυτά τα συναισθήματα που θα σας δημιουργηθούν σε μία απρόσμενη καισαρική τομή είναι αρνητικά, τότε καλό θα είναι να τα συζητήσετε με τον γυναικολόγο σας.

Διαβάστε ακόμη: Ο ρόλος της μουσικής στην εμβρυϊκή ανάπτυξη

Διαβάστε ακόμη: Εγκυμοσύνη, άσκηση και διατροφή: Όσα πρέπει να γνωρίζουμε

Διαβάστε ακόμη: Όλα της γέννας, ακριβά!

Τρόποι να χαλαρώσουμε το μυαλό και το σώμα στο σπίτι

 Νισάφι πια! Ηρεμία είναι αυτό που θέλουμε όλοι περισσότερο, αυτές τις δύσκολες μέρες. Η πίεση και το άγχος της καθημερινότητας μάς έχουν καταρρακώσει την ψυχολογία. Εμείς αναζητήσαμε τρόπους που μπορούν να χαλαρώσουν το μυαλό και το σώμα χωρίς να αδειάσουν το πορτοφόλι σας και πάνω από όλα χωρίς να κουνήσετε ρούπι από το σπίτι, και θέλουμε να τις μοιραστούμε με εσάς. Σας προτείνουμε να ακολουθήσετε βήμα βήμα τις οδηγίες χαλάρωσης που βρήκαμε στο Bioathens.com, που πραγματικά είναι εξαιρετικές και πάνω απ’ όλα αποτελεσματικές.

 1 Αρωματοθεραπεία για το σπίτι

 Καθαρίστε την  ατμόσφαιρα με μερικές συνταγές αρωματοθεραπείας που θα φέρουν στο χώρο σας την ευωδιά της αναζωογόνησης. O πιο απλός τρόπος για να αρωματίσετε το σπίτι με αιθέρια έλαια είναι να ρίξετε μερικές σταγόνες μέσα σε νερό που βράζει. Αφήστε σε πολύ χαμηλή φωτιά και προσθέστε όσο νερό χρειάζεται όταν εξατμιστεί. Ιδανικά για χαλάρωση είναι η λεβάντα, το γεράνι, το χαμομήλι. Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε τα αιθέρια έλαια για την καθαριότητα του σπιτιού καθώς ορισμένα είναι ισχυρά μικροβιοκτόνα. Λίγες σταγόνες αιθέριο έλαιο από ευκάλυπτο, λεμόνι, πεύκο, θυμάρι, λεβάντα ή κυπαρίσσι σε ένα βρεγμένο πανί ή σφουγγάρι θα εξασφαλίσει απόλυτη καθαριότητα σε όλες τις επιφάνειες.  

Για να εξαφανίσετε από την κουζίνα τις οσμές της μαγειρικής, ψεκάστε το χώρο με ένα σπρέι που θα ετοιμάσετε αναμειγνύοντας λίγες σταγόνες αιθέριο έλαιο λεβάντας, δεντρολίβανο, λεμόνι, ευκάλυπτο σε ένα μπουκάλι νερό.

Για πιάτα που λάμπουν από καθαριότητα, προσθέστε στο συνηθισμένο σας απορρυπαντικό μερικές σταγόνες από αιθέριο έλαιο πορτοκάλι, περγαμόντο ή λεβάντα.

Για γλυκό ύπνο, ρίξτε μερικές σταγόνες αιθέριο έλαιο από χαμομήλι ή λεβάντα σε ένα χαρτομάντιλο που θα αφήσετε δίπλα στο κομοδίνο.

Για ρομαντική ατμόσφαιρα προτιμήστε το αιθέριο έλαιο από τριαντάφυλλο, γιασεμί, μοσχοκάρυδο. Τα αρώματα των αιθέριων ελαίων στο χώρο μπορεί να λειτουργήσουν τονωτικά, αποφορτίζοντας την ένταση.  

Ορισμένες συνταγές με αιθέρια έλαια, προκειμένου να ψεκάσετε το χώρο όπου περνάτε τις περισσότερες ώρες:

Για την ενίσχυση των ενδοκρινών αδένων και την καταπολέμηση της κούρασης: Σε 300 ml νερό, ρίξτε 1 σταγόνα αιθέριο έλαιο μέντα, 2 σταγόνες κέδρο και 5 σταγόνες έλατο. Χρησιμοποιήστε αυτό το μείγμα για να ψεκάζετε το χώρο σας καθημερινά.

Για τόνωση και ευεξία: Σε 300 ml νερό, προσθέστε 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο πορτοκάλι, 1 σταγόνα γιασεμί και 2 σταγόνες κόλιαντρο. Ψεκάστε το χώρο σας με αυτό το μείγμα.

  2. Για το σώμα μας

Εάν καταναλώνετε καθημερινά τροφές πλούσιες σε επεξεργασμένους υδατάνθρακες (γλυκά, αρτοσκευάσματα, άσπρο ψωμί κ.ά.), τότε είναι αναμενόμενο να παρουσιάζετε… σκαμπανεβάσματα στη διάθεση και την ενεργητικότητά σας (νιώθετε δηλαδή τόνωση για 1 ώρα και μετά ατονία για 2-3 ώρες, οπότε καταφεύγετε πάλι σε κάτι ζαχαρούχο για να τονωθείτε). Αυτός ο φαύλος κύκλος επηρεάζει και την ενδοκρινική σας ισορροπία, δεδομένου ότι η υπερφόρτωση του οργανισμού με σάκχαρα οδηγεί σε υπερέκκριση αδρεναλίνης και σε αύξηση των επιπέδων της κορτιζόλης, μια κατάσταση που τελικά προκαλεί εξάντληση. Για να ξεπεράσετε το πρόβλημα, καλό είναι να προτιμάτε τροφές που διατηρούν σε ισορροπία τα σάκχαρα στο αίμα, χωρίς να προκαλούν απότομες αυξομειώσεις. Το μυστικό είναι να αποφεύγετε τους επεξεργασμένους υδατάνθρακες και να προτιμάτε φρούτα, λαχανικά και δημητριακά ολικής άλεσης. Μπορείτε να ξεκινήσετε δοκιμάζοντας τα σνακ που σας προτείνουμε: – Συνδυάστε φρούτα με ξηρούς καρπούς (όχι ψημένους), π.χ. ένα μήλο με έξι αμύγδαλα ή τρία καρύδια με ένα ροδάκινο ή μια χούφτα φουντούκια με μία μπανάνα. Oι ξηροί καρποί παρέχουν ωφέλιμο λίπος που βοηθά στην καλύτερη απορρόφηση των βιταμινών από τα φρούτα.

 Α) Ετοιμάστε έναν τονωτικό πράσινο χυμό. Ρίξτε στο μπλέντερ ή στον αποχυμωτή ένα αγγουράκι, ένα καρότο, μια πράσινη πιπεριά και ένα μήλο. O χυμός αυτός παρέχει πολύτιμες βιταμίνες και μέταλλα, ενώ δεν ευνοεί τη γρήγορη άνοδο των σακχάρων στο αίμα. Μπορείτε να πίνετε 1-2 ποτήρια την ημέρα.

Β) Πιείτε ένα τονωτικό ρόφημα

Oι «κλέφτες» της ενεργητικότητας δεν είναι ίδιοι για όλους. Ανάμεσά τους συγκαταλέγονται το στρες και η μελαγχολική διάθεση, καθώς και ορισμένα οργανικά αίτια, όπως η χαμηλή πίεση ή η μειωμένη λειτουργία των ενδοκρινών αδένων. Το ευχάριστο είναι ότι για καθεμία από τις περιπτώσεις αυτές μπορείτε να ενισχύσετε τον οργανισμό σας με το κατάλληλο βότανο, που συμβάλλει στην εξισορρόπηση της ενέργειας. Σας προτείνουμε:

Μελισσόχορτο: Ενισχύει κυρίως το νευρικό σύστημα και ανήκει στα βότανα με ηρεμιστική δράση. Είναι κατάλληλο για όσους εχουν  το άγχος και   πόνο στην κοιλιά.

Δεντρολίβανο: Συμβάλλει στην τόνωση του κυκλοφορικού συστήματος. Είναι κατάλληλο στην περίπτωση που η ατονία σας οφείλεται, κατά κύριο λόγο, στη χαμηλή σας πίεση.

Γλυκόριζα: Ρυθμίζει τους ενδοκρινείς αδένες, η κακή λειτουργία των οποίων συχνά ευθύνεται για το αίσθημα της κόπωσης, της ατονίας και της μειωμένης ενεργητικότητας (μην την επιλέξετε αν έχετε υπέρταση).

Πελαργόνιο το εύοσμο : Συμβάλλει στην ψυχική τόνωση και θεωρείται κατάλληλο για όσους έχουν «άδειες μπαταρίες» λόγω μελαγχολίας και διαρκούς ανησυχίας.

Πώς να τα πιείτε : Πίνετε έως δύο ροφήματα την ημέρα ανάμεσα στα γεύματα για 2-3 εβδομάδες, κάνοντας ένα διάλειμμα μιας εβδομάδας. Για την προετοιμασία του βοτάνου της επιλογής σας, βράζετε ένα φλιτζάνι νερό και ρίχνετε μια κουταλιά από τα φύλλα του φυτού. Σκεπάζετε το φλιτζάνι για 5-6 λεπτά, σουρώνετε και πίνετε.

 Γ)Για χαλάρωση και ηρεμία : Σε 30 ml αμυγδαλέλαιο   ρίξτε 5 σταγόνες αιθέριο έλαιο λεμόνι, 2 σταγόνες ευκάλυπτο, 2 σταγόνες μέντα και 1 σταγόνα κανέλα. Βάλτε δύο κουταλάκια από το μείγμα στην μπανιέρα ή ένα κουταλάκι σε μια λεκάνη με νερό, εάν θέλετε να κάνετε ποδόλουτρο.

Για μεγαλύτερη ενεργητικότητα : Σε 300 ml νερό, ρίξτε 5 σταγόνες αιθέριο έλαιο δεντρολίβανο, 4 σταγόνες μέντα, 3 σταγόνες βασιλικό και 1 σταγόνα πιπερόριζα. Χρησιμοποιήστε το ως σπρέι για να ψεκάσετε το χώρο σας. Η συνοδεία ενός κεριού και μιας απαλής μουσικής στο στερεοφωνικό σας, θα ελαφρύνει ακόμη περισσότερο την ατμόσφαιρα, ενώ παράλληλα θα σας ξεκουράσει.

Για να απαλύνετε το ξηρό δέρμα σας, ενδείκνυται να δοκιμάσετε να προσθέσετε ένα φλιτζάνι γάλα σε σκόνη μέσα στην μπανιέρα. Κάτι παραπάνω από μας ήξερε η Κλεοπάτρα που χρησιμοποιούσε γάλα στο μπάνιο της!

Επίσης ένας καλός τρόπος για να γευτείτε ανέξοδα την πολυτέλεια είναι να προσθέσετε σταγόνες από αρώματα – που ενδεχομένως να έχετε σε δειγματάκια – μέσα στο νερό. Με αυτόν τον τρόπο το μπάνιο σας θα αποτελέσει μια όαση ανακούφισης και πολυτέλειας. 

 Μία ή δύο φορές την εβδομάδα κάντε απολέπιση, για να χαρίσετε λάμψη στην επιδερμίδα  Η απολέπιση θα σας βοηθήσει να διατηρήσετε το δέρμα σας απαλό σαν το βελούδο.

Αν νιώθετε αρκετά γενναία, αφήστε κρύο νερό να τρέξει πάνω σας για 30 δευτερόλεπτα. Θα αναζωογονήσει και θα συσφίξει μοναδικά το σώμα σας!

Μετά το ντους χρησιμοποιήστε ένα γαλάκτωμα που θα προσφέρει ενυδάτωση.

4. Ανθοϊάματα: αντίδοτα στην κούραση

Τα 38 ανθοϊάματα του λονδρέζου γιατρού δρ. Edward Bach (1886-1936) επιδρούν ευεργετικά σε ψυχικό και διανοητικό επίπεδο και θεωρούνται κατάλληλα για την αντιμετώπιση του στρες, ενός από τους κυριότερους παράγοντες που απομυζούν την ενεργητικότητά μας. Τα ανθοϊάματα παράγονται από άνθη φυτών, θάμνων και δέντρων. Είναι απολύτως ασφαλή, γι’ αυτό δίνονται και στα μωρά. Μπορείτε να τα βρείτε στα φαρμακεία και να τα χρησιμοποιήσετε άφοβα για όσο καιρό τα έχετε ανάγκη, π.χ. για 1 μήνα. Μπορείτε να επιλέξετε ένα από τα τέσσερα ανθοϊάματα που σας προτείνουμε, ανάλογα με το λόγο για τον οποίο νιώθετε εξαντλημένοι:

Olive: Βοηθά όσους αισθάνονται έντονη -και δικαιολογημένη- σωματική και ψυχική κόπωση μετά από μεγάλη προσπάθεια, π.χ. λόγω φορτωμένου καθημερινού προγράμματος.

Hornbeam: Εάν ξυπνάτε το πρωί νιώθοντας κουρασμένοι, χωρίς εσωτερική δύναμη και κέφι, με βαρύ κεφάλι, νοητικά εξαντλημένοι και απελπισμένοι, τότε σας ταιριάζει το Hornbeam, που θεωρείται το άνθος της κούρασης. White Chestnut: Εάν συνηθίζετε να κάνετε αρνητικές σκέψεις, που σας προκαλούν ένταση και σας εξαντλούν υποβάλλοντας τον εαυτό σας σε διαρκή διανοητική κόπωση, τότε το ανθοΐαμα που σας ταιριάζει είναι το White Chestnut, που βοηθά το νου να ηρεμήσει.

Impatiens: Εάν σας διακρίνει μεγάλη ανυπομονησία, γεγονός που σας προκαλεί εσωτερική ένταση και εξάντληση, τότε σας ταιριάζει το ανθοΐαμα Ιmpatiens.

Πώς λαμβάνονται τα ανθοϊάματα: Ρίχνετε τέσσερις σταγόνες στη γλώσσα σας ή τις αναμειγνύετε με λίγο νερό και τις καταναλώνετε, επαναλαμβάνοντας τη διαδικασία 2-3 φορές την ημέρα ανάμεσα στα γεύματα. Μπορείτε να συνδυάσετε ακόμη και έξι ανθοϊάματα μεταξύ τους. Το μυστικό, βέβαια, είναι να επιλέξετε το ανθοΐαμα που σας ταιριάζει, ανάλογα με την προσωπικότητά σας – τυχόν λάθος επιλογή, όμως, δεν θα σας βλάψει, απλώς δεν θα δράσει.

5.) Για άμεση αναζωογόνηση

Μια απλή τεχνική της αρχαίας ιαπωνικής θεραπευτικής μεθόδου Τσιν Σιν Τζιούτσου υπόσχεται ηρεμία και αναζωογόνηση: Κρατήστε τον παράμεσο και το μικρό δάχτυλο του δεξιού χεριού σας ανάμεσα στον αντίχειρα και τα δάχτυλα του αριστερού χεριού   . Επαναλάβετε στο άλλο χέρι. Με την άσκηση αυτή, θεωρείται ότι αποφορτίζεται η ένταση και αναζωογονούνται τα όργανα του σώματος.

6)Θεραπευτικά χτυπήματα ενέργειας

Πολλές εναλλακτικές θεραπευτικές μέθοδοι προτείνουν τεχνικές που βασίζονται σε χτυπηματάκια με τα χέρια σε διάφορα σημεία του σώματος, με στόχο την αποφόρτιση της έντασης και την ενεργειακή εξισορρόπηση του οργανισμού. Βασίζεται σε ελαφριά ρυθμικά χτυπήματα με τα ακροδάχτυλα στο κεφάλι, το πρόσωπο, τον κορμό και τα χέρια. Χτυπάτε κάθε σημείο εφτά φορές:

 Α) Αρχικά, χτυπάτε ρυθμικά και εναλλάξ με τα ακροδάχτυλά σας την κορυφή του κεφαλιού (ένα σημείο που σχετίζεται με την τόνωση του ανοσοποιητικού συστήματος, την καταπολέμηση του άγχους και των πονοκεφάλων).

 Β) Συνεχίζετε τα χτυπηματάκια πάνω από τα φρύδια και μετά στους κροτάφους (οι περιοχές αυτές σχετίζονται με την ανακούφιση των πονοκεφάλων και των οφθαλμικών ενοχλήσεων).

 Γ) Χτυπάτε στο πλάι της μύτης – δύο δάχτυλα κάτω από το κέντρο κάθε ματιού (σημεία που αντιστοιχούν στο στομάχι και σχετίζονται με την ανακούφιση των πόνων στο πρόσωπο).

 Δ) Στη συνέχεια, χτυπάτε ρυθμικά με τα ακροδάχτυλα του ενός χεριού το σημείο ανάμεσα στο άνω χείλος και τη μύτη και μετά ψηλά στο πιγούνι, κάτω από το κάτω χείλος (περιοχές που σχετίζονται με την τόνωση της ψυχικής διάθεσης και την ανακούφιση από τους πόνους).

 Ε) Έπειτα, χτυπάτε με τα ακροδάχτυλά σας ρυθμικά δεξιά και αριστερά του στέρνου, ακριβώς κάτω από τις δύο κλείδες (σημεία που αντιστοιχούν στους πνεύμονες και ανακουφίζουν από το βήχα και τους πόνους στο στήθος). 6. Προχωράτε κάτω από τις μασχάλες – στο ύψος των θηλών για τους άνδρες και εκεί που τελειώνει ο στηθόδεσμος για τις γυναίκες (τα σημεία αυτά αντιστοιχούν στη χολή και η ενεργοποίησή τους συμβάλλει στην ανακούφιση του πεπτικού συστήματος).

ΣΤ)Τέλος, χτυπάτε τους καρπούς σας μεταξύ τους (σημεία που σχετίζονται με την ανακούφιση του αυχενικού πόνου και αντιστοιχούν σε τρεις μεσημβρινούς: της καρδιάς, του περικαρδίου και των πνευμόνων. Επίσης, αντιστοιχούν στο σημείο   που «ελέγχει» το λεπτό έντερο).

7.Αναπνεύστε σωστά

Oι αναπνευστικές τεχνικές της γιόγκα σάς βοηθούν να έχετε ευεξία, πιο ήρεμη ανταπόκριση στην ένταση, γρηγορότερα αντανακλαστικά και καλύτερη οξυγόνωση του οργανισμού. Μία από τις τεχνικές που σας βοηθούν να πετύχετε τα παραπάνω είναι η «γαλήνια αναπνοή», η οποία διακρίνεται σε τέσσερα μέρη:

 Εισπνοή από τη μύτη, έτσι ώστε να γεμίσει με αέρα η κοιλιά.

  Κράτημα της ανάσας παραμένοντας ακίνητοι.

 Εκπνοή από το στόμα.

  Άπνοια, όπου παραμένετε ακίνητοι αμέσως μετά την εκπνοή, χωρίς να εισπνεύσετε αέρα. O ρυθμός της «γαλήνιας αναπνοής» είναι 2-1-2-1. Παραμένετε, δηλαδή, το ίδιο χρονικό διάστημα στην εκπνοή και την εισπνοή και το μισό χρόνο στο κράτημα και την άπνοια. Ανάλογα με το εύρος της αναπνοής του καθενός, ο ρυθμός 2-1-2-1 μπορεί να «μεταφραστεί» π.χ. σε 4’’-2’’-4’’-2’’ ή 32’’-16’’-32’’-16’’ (για πιο εξασκημένους πνεύμονες!).

Πηγή: Bioathens.com

Διαβάστε ακόμη: Τι πρέπει να περιέχει το φαρμακείο του σπιτιού;

Διαβάστε ακόμη: Τι πρέπει να προσέχουμε για ξέγνοιαστο και ασφαλές παιχνίδι στις νεροτσουλήθρες

Διαβάστε ακόμη: Γιατί τα παιδιά είναι πιο ευάλωτα στις ιώσεις;

Πότε και πώς αρχίζει ο τοκετός

Τι είναι ο τοκετός;
Είναι η διαδικασία και ο χρόνος που χρειάζεται για την έξοδο του εμβρύου και του πλακούντα από τα γεννητικά όργανα της γυναίκας στο τέλος της εγκυμοσύνης.

Πόσο διαρκεί ο τοκετός;
Η διάρκεια του τοκετού εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Στις πρωτότοκες γυναίκες διαρκεί περισσότερες ώρες ,κατά μέσο όρο 6-8 ώρες ενώ στις πολύτοκες λιγότερο. Συνήθως οι γυμνασμένες γυναίκες γεννούν πιο σύντομα. Επίσης παράγοντες που αφορούν το έμβρυο και τις σχέσεις του με τη λεκάνη της μητέρας αυξάνουν ή ελαττώνουν τη διάρκεια του τοκετού. Τέτοιοι παράγοντες είναι το μέγεθος του εμβρύου σε σύγκριση με τις διαστάσεις της λεκάνης. Ένα μεγάλο κεφάλι θέλει περισσότερο χρόνο για να γεννηθεί φυσιολογικά. Επίσης σημαντικός παράγοντας στην εξέλιξη του τοκετού είναι η ποιότητα του τραχήλου εάν δηλαδή ο τράχηλος είναι σκληρός ή μαλακός και το πόσο συχνά έρχονται και το πόσο διαρκούν οι ωδίνες της μήτρας.

Πότε αρχίζει ο τοκετός;
Είναι βέβαιο ότι μία συγκεκριμένη απάντηση δεν μπορεί να δοθεί. Με το πέρασμα των ημερών και ενώ η ημερομηνία για τη γέννηση του παιδιού θα πλησιάζει θα υπάρξουν κάποια σημάδια προειδοποίησης για το ξεκίνημα του τοκετού. Τα σημάδια αυτά είναι τα εξής:
1)Οι ωδίνες της μήτρας
2)Η αιματηρή βλένη
3)Η ρήξη του θυλακίου
Ο τοκετός χωρίζεται στον ψευδή τοκετό και στον πραγματικό τοκετό.

Ψευδής Τοκετός
Προηγείται του πραγματικού τοκετού. Δεν καταλήγει στη γέννηση του παιδιού. Χαρακτηριστικό σημείο του ψευδή τοκετού είναι οι ωδίνες της μήτρας που δεν είναι τακτικές δεν διαρκούν πολύ και γίνονται αισθητές στο κάτω μέρος της κοιλιάς και κοντά στις βουβωνικές χώρες. Εάν λοιπόν αυτές οι μικροωδίνες που θα αισθανθεί η γυναίκα παραμένουν ακανόνιστες δεν αυξηθούν και δεν ρυθμιστούν ούτε σε ένταση αλλά και ούτε σε διάρκεια, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να σταματήσουν και να εξαφανιστούν έτσι όπως ήρθαν. Αυτό σημαίνει ότι ο τοκετός θα ξεκινήσει μετά από μερικές ημέρες ή και μερικές εβδομάδες.
Πάντως, η κάθε μέλλουσα μητέρα θα πρέπει να ξέρει ότι η εμφάνιση αυτών των ωδινών στο τέλος της εγκυμοσύνης που λανθασμένα θα την κάνουν να πιστέψει ότι ο τοκετός έχει ξεκινήσει έχουν κάποια ιδιαίτερη σκοπιμότητα που συμβάλλει αναμφίβολα στην εξέλιξη του πραγματικού τοκετού. Αυτές οι ενοχλήσεις είναι εκείνες που θα προετοιμάσουν τη διαστολή του εσωτερικού στομίου της μήτρας, θα κατευθύνουν τη θέση ,τη στάση και την προβολή του εμβρύου στη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Για το λόγο αυτό αυτές οι ωδίνες της μήτρας ονομάζονται προπαρασκευαστικές.

Πραγματικός Τοκετός

1)Οι ωδίνες της μήτρας:
Χαρακτηριστικό σημείο του πραγματικού τοκετού είναι οι ωδίνες της μήτρας που γίνονται ρυθμικές με αυξανόμενη ένταση και διάρκεια, που εμφανίζονται σε σταθερά χρονικά μεσοδιαστήματα τα οποία γίνονται όλο και μικρότερα ενώ η ένταση που έχουν οι ωδίνες όλο και αυξάνονται. Η γυναίκα αισθάνεται τον πόνο αρχικά στο πίσω μέρος του σώματος δηλαδή στη μέση και τείνει να μεταφέρεται προς τα εμπρός δηλαδή στη κοιλιά της. Όταν οι ωδίνες αυτές φτάσουν στο σημείο να έρχονται κάθε 10 λεπτά για αρκετή ώρα τότε ενημερώσετε το γιατρό σας ή τη μαία σας. Τα στοιχεία του πίνακα που ακολουθεί μας βοηθούν να καταλάβουμε πότε έχουμε πραγματικό και πότε ψευδή τοκετό.

2)Η αιματηρή βλένη
Ένα άλλο σημάδι που δηλώνει ότι η ώρα του τοκετού είναι κοντά είναι η εμφάνιση βλένης που περιέχει και ίχνη αίματος .Πρόκειται για ένα βλεννώδες κάλυμμα που φράζει σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης το στόμιο του τραχήλου σαν πώμα για να προστατεύσει τη μήτρα και το έμβρυο από μόλυνση. Με την έναρξη της διαστολής του τραχήλου ,αφού ο τράχηλος θα αρχίσει να ανοίγει και να διαστέλλεται η παχύρρευστη βλένη ξεκολλά. Η βλένη αυτή είναι αιματηρή γιατί σπάνε στο σημείο αυτό του τραχήλου κάποια τριχοειδή αγγεία και αιμορραγούν .Θα πρέπει βέβαια να σημειώσουμε ότι εάν έχει προηγηθεί κολπική εξέταση από το γιατρό ή τη μαία 1-2 24ωρα πριν την εμφάνιση της αιματηρής βλένης τότε πιθανόν αυτή να οφείλεται στην εξέταση και όχι στο γεγονός ότι ο τοκετός πλησιάζει. Όπως και να έχουν τα πράγματα να ενημερώσετε το γιατρό ή τη μαία σας.

3)Η ρήξη του θυλακίου
Θυλάκιο ονομάζουμε τα υγρά του αμνιακού σάκου που βρίσκονται μεταξύ της κεφαλής του εμβρύου και του τραχηλικού στομίου. Το θυλάκιο πιέζει τι τραχηλικό στόμιο μαλακά και το βοηθάει να ανοίξει γλυκά και ομοιόμορφα και όχι σκληρά και οδυνηρά. Επίσης το θυλάκιο προστατεύει το έμβρυο από τον κίνδυνο της μόλυνσης. Η ρήξη μπορεί να συμβεί οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας ακόμη και στον ύπνο και χωρίς να έχει προηγηθεί κάποιο άλλο σύμπτωμα. Η γυναίκα θα νιώσει να ρέει από τον κόλπο της είτε συνεχώς είτε λίγο λίγο ένα υγρό αραιό χωρίς ίχνη αίματος. Αυτό είναι το αμνιακό υγρό που υπάρχει μέσα στο σάκο όπου βρίσκεται το παιδί. Όταν η γυναίκα αντιληφθεί τη ρήξη του θυλακίου θα πρέπει να ελέγξει τη μυρωδιά και το χρώμα των υγρών γιατί αυτό αποτελεί σημαντική πληροφορία για την κατάσταση του εμβρύου μέσα στη μήτρα της. Πολλές έγκυες μπερδεύουν το αμνιακό υγρό με τα ούρα. Αυτό συμβαίνει γιατί στο τέλος της εγκυμοσύνης το κεφάλι του μωρού πιέζει την ουροδόχο κύστη της γυναίκας με αποτέλεσμα να αισθάνεται μία σχετική ακράτεια ούρων. Δεν είναι δύσκολο να τα ξεχωρίσουν. Ενώ το αμνιακό υγρό τρέχει ασταμάτητα, τα ούρα κάποια στιγμή σταματούν. Επίσης το χρώμα του αμνιακού υγρού είναι λευκό ενώ των ούρων είναι κιτρινωπό και έχει τη χαρακτηριστική οσμή. Ένα τεστ που θα σας βοηθήσει να καταλάβετε τη διαφορά είναι η χρήση λεπτής σερβιέτας. Όταν πρόκειται για ρήξη θυλακίου κάθε φορά που θα αλλάζετε σερβιέτα θα είναι συνεχώς βρεγμένη ενώ όταν πρόκειται για ούρα θα είναι στεγνή. Σε κάθε περίπτωση ειδοποιείτε τον γιατρό σας ή τη μαία σας. Όταν η γυναίκα διανύει το πρώτο στάδιο του τοκετού και δεν έχει γίνει ρήξη του θυλακίου τότε κάνουμε εμείς τεχνητή ρήξη θυλακίου για να βοηθήσουμε και να συντομεύσουμε το χρόνο του τοκετού.
Τα σημάδια έναρξης τοκετού μπορεί να εμφανιστούν είτε ξεχωριστά είτε σε συνδυασμό.

Διαβάστε ακόμη: Η απρόβλεπτη καισαρική τομή

Διαβάστε ακόμη: Ο 1ος μήνας της εγκυμοσύνης

Διαβάστε ακόμη: Η επισκληρίδιος αναλγησία κατά τον τοκετό

Ενδομητρίωση: Αντιμετώπιση & Θεραπεία

Ο ιατρικός ορισμός της ενδομητρίωσης είναι: Ενδομήτριο που συμπεριλαμβάνει ενδομητρικούς αδένες και στρώμα σε μια έκτοπη (εκτός της μητρικής κοιλότητας) θέση.

Τι σημαίνει αυτό: ιστός όμοιος με το εσωτερικό κάλυμμα του τοιχώματος της μήτρας (δηλαδή το ενδομήτριο) αναπτύσσεται έξω από την μήτρα, συνήθως όμως μέσα στην γυναικεία πύελο. Οι ενδομητρικοί αδένες και το στρώμα είναι δύο στοιχεία της ενδομητρίωσης που πρέπει να συνυπάρχουν για να μπει η διάγνωση της ενδομητρίωσης.

Στη μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων, η ενδομητρίωση αναπτύσσεται μέσα στην γυναικεία πύελο με την μορφή μικρών εστιών ή εμφυτευμάτων. Οι ενδομητριωσικές βλάβες (εστίες) μπορούν να αναπτυχθούν σε όλα τα ενδοπυελικά όργανα όπως η μήτρα, το έντερο, η ουροδόχος κύστη, οι περιτοναϊκές επιφάνειες.
Η εντόπιση των ενδομητριωσικών εστιών, το βάθος που διεισδύουν μέσα στους διάφορους ιστούς στους οποίους εντοπίζονται και το συνολικό τους μέγεθος ποικίλει και καθορίζει την κάθε περίπτωση.

Αν και υπάρχουν διαφορετικές απόψεις όσον αφορά τα στάδια της νόσου, όλοι συμφωνούν στο ότι κάθε περίπτωση ενδομητρίωσης είναι διαφορετική από άτομο σε άτομο. Είναι δυνατό να βρούμε παρόμοιες περιπτώσεις, αλλά σε καμία περίπτωση δεν υπάρχουν ακριβώς όμοιες περιπτώσεις.
Το μέγεθος του πόνου που προκαλεί η ενδομητρίωση εξαρτάται από το σημείο στο οποίο εντοπίζεται και από το συνολικό ποσό των ενδομητριωσικών εστιών.
Μια μικρή εστία ενδομητρίωσης μπορεί να παραμείνει μικρή και σχετικά ανενεργής για πολλά χρόνια, βέβαια, ακόμα και η μικρότερη εστία μπορεί να προκαλέσει ανυπόφορο πόνο, όταν ερεθίζει ένα διερχόμενο νεύρο.
Τα μεγαλύτερα εμφυτεύματα όταν ανταποκρίνονται στα ορμονικά ερεθίσματα μπορούν να μεγαλώνουν και να διηθούν τα όργανα επάνω στα οποία εντοπίζονται. Έτσι ο ιστός που περιβάλλει τις ενδομητριωσικές εστίες καταστρέφεται και αιμορραγεί. Ο οργανισμός αντιδρά και προσπαθεί να επουλώσει και να καλύψει τα σημεία της βλάβης δημιουργώντας ουλές και συμφύσεις που περιχαρακώνουν και περιορίζουν τις βλάβες. Αλλά όταν ενεργός ενδομητρίωση παγιδεύεται κάτω από τις ουλές – συμφύσεις προκαλείται πίεση τοπικά και σημαντικός πόνος.
Όταν η γυναίκα εμφανίζει την έμμηνο ρύση (περίοδο), η ενδομητριωσική εστία εμφανίζει επίσης ροή αίματος, η οποία αθροίζεται από μήνα σε μήνα και από περίοδο σε περίοδο, περιχαρακώνεται από συμφύσεις και από τον εκφυλισμένο τοπικό ιστό και δημιουργούνται μικρές κύστεις με αίμα οι οποίες μπορεί να έχουν μέγεθος από μερικά χιλιοστά μέχρι 10cm ή και περισσότερο. Η διήθηση των παρακείμενων ιστών, όπως του εντέρου, της ουροδόχου κύστης και της μήτρας είναι αρκετά σύνηθες φαινόμενο.
Αν η ενδομητρίωση προχωρήσει αρκετά με τα χρόνια, τότε δημιουργούνται πολλαπλές συμφύσεις μέσα στην πύελο και τα όργανα κολλάνε μεταξύ τους. Έτσι τα όργανα της πυέλου που είναι σχεδιασμένα να κινούνται ελεύθερα, καθηλώνονται και ακινητοποιούνται, επειδή κολλάνε μεταξύ τους. Η φυσιολογική κίνηση και λειτουργία αυτών των οργάνων μπορεί να προκαλέσει μεγάλο πόνο (οι κινήσεις των σαλπίγγων και των ωοθηκών κατά τη διάρκεια της ωορρηξίας, οι κινήσεις κατά τη σεξουαλική επαφή, ή οι κινήσεις του εντερικού περιεχομένου).

Υπάρχει περίπτωση ασθενείς με προχωρημένη ενδομητρίωση να μην έχουν καθόλου πόνο, ενώ αντιθέτως ασθενείς με νόσο στα αρχικά στάδια να υποφέρουν από δυνατούς πόνους. Υπάρχει μια μεγάλη διακύμανση όσον αφορά τον πόνο μεταξύ των ασθενών. Ο πόνος είναι το πιο συχνό σύμπτωμα της νόσου.

Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:
-Σοβαρές κράμπες στην έμμηνο ροή
-Πυελικό πόνο εκτός εμμήνου ροής
-Οσφυαλγία
-Επώδυνη συνουσία
-Επώδυνες κενώσεις εντέρου
-Κοιλιακή διάταση
-Μετεωρισμός
-Δυσκοιλιότητα
-Πόνο κατά τη διάρκεια της άσκησης
-Επώδυνη εξέταση πυέλου
-Επώδυνη και συχνή ούρηση καθώς και άλλα συμπτώματα.
Βέβαια, κάθε γυναίκα που πάσχει δεν έχει όλα τα παραπάνω συμπτώματα, αλλά αυτά είναι τα πιο συχνά.

Ο μόνος σίγουρος τρόπος κατά 100% να διαγνωσθεί η ενδομητρίωση είναι να τη δει κανείς στο μικροσκόπιο και να φανούν οι αδένες και το στρώμα. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι μόνο η εξέταση στο χειρουργείο και η ιστολογική εξέταση είναι η μόνη σίγουρη μέθοδος διάγνωσης. Αλλά τι γίνεται όταν η γυναίκα δεν έχει υποβληθεί σε χειρουργική γυναικολογική επέμβαση; Ή τι γίνεται όταν η νεαρή έφηβη έχει μόλις αρχίσει να εμφανίζει περίοδο; Πώς μπαίνει τότε η διάγνωση;
Στα πρωταρχικά στάδια της νόσου πριν ακόμα η γυναικολογική εξέταση αρχίσει να παρουσιάζει ευρήματα, ένα προσεκτικό και λεπτομερές ιστορικό είναι ο πιο σημαντικός τρόπος για τη σωστή διάγνωση. Καθώς η νόσος εξελίσσεται τότε αρχίζουν να παρατηρούνται μερικά σωματικά ευρήματα, τα οποία μπορούν να αναγνωρισθούν από τον (έμπειρο) γιατρό, ο οποίος ψάχνει για τη νόσο και έχει την εμπειρία να την αναγνωρίζει.
Οι απεικονιστικές εξετάσεις όπως το υπερηχογράφημα, η αξονική τομογραφία και η μαγνητική τομογραφία μπορούν να δώσουν αξιόπιστες πληροφορίες για ενδομητριωσικές κύστεις, αλλά όλες οι γυναίκες που πάσχουν από ενδομητρίωση δεν παρουσιάζουν κύστεις. Από την άλλη πλευρά, όλες οι κύστεις δεν είναι ενδομητρίωση. Η εξέταση αίματος για έναν ειδικό δείκτη (το CA125) δεν έχει μεγάλη εξειδίκευση και αξιοπιστία.

Η χειρουργική διερεύνηση είναι ο μόνος σίγουρος τρόπος διάγνωσης της ενδομητρίωσης.

Σχετικά με την αιτία που προκαλεί τη νόσο δεν υπάρχουν ξεκάθαρες απαντήσεις. Υπάρχουν διάφορες θεωρίες που προσπαθούν να εξηγήσουν την αιτία της νόσου.

Θεωρία του Simpson:
Η παλαιότερη και ευρύτερα αποδεκτή θεωρία είναι ότι το αίμα της περιόδου μερικές φορές αντί να ρέει προς τα έξω, ρέει ανάποδα προς την πύελο, μέσω των σαλπίγγων, και έτσι στοιχεία του ενδομητρίου (στρώμα και ενδομητρικοί αδένες) πέφτουν μέσα στην κοιλιά και ειδικότερα μέσα στην πύελο της γυναίκας. Τα στοιχεία αυτά προσκολλώνται στα τοιχώματα των διαφόρων οργάνων (σάλπιγγες, ωοθήκες, έντερο, ουροδόχος κύστη, κοιλιακό περιτόναιο), εμφυτεύονται, τροφοδοτούνται με αίμα και μετατρέπονται σε ενεργείς εστίες ενδομητρίωσης, οι οποίες και αιμορραγούν κάθε φορά που η γυναίκα έχει έμμηνο ρύση, ακριβώς γιατί συμπεριφέρονται όπως και το κανονικό ενδομήτριο. Το αίμα αυτό αθροίζεται τοπικά, περιχαρακώνεται από ουλές (συμφύσεις) που αλλοιώνονται με τον καιρό και σχηματίζουν κύστεις. Εάν η θεωρία του Simpson είναι σωστή, τότε λογικά θα πρέπει η ενδομητρίωση να μην παρουσιάζεται πριν από την εμφάνιση της περιόδου.

Θεωρία της μετάπλασης:
Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, στο έμβρυο υπάρχουν κύτταρα που μπορούν να μεταπλασθούν σε άλλα και όχι μόνο στα σωστά κύτταρα του κάθε οργάνου. Τα πολυδύναμα αυτά κύτταρα μετατρέπονται έτσι σε ενδομητρικά κύτταρα από την αρχή της ζωής της γυναίκας και σχηματίζονται οι αρχικές εστίες ενδομητρίωσης. Υπάρχουν δηλαδή κατά τη γέννηση της γυναίκας λάθος κύτταρα σε λάθος θέση (κύτταρα ενδομητρίου).

Γενετική θεωρία:
Στο έμβρυο, κύτταρα τα οποία είναι καθορισμένα να σχηματίσουν τη μήτρα και την εσωτερική της επιφάνεια (το ενδομήτριο) παραμένουν έξω από αυτή όταν η μήτρα “κλείνει” κατά τον αρχικό σχηματισμό της και μερικά κύτταρα του ενδομητρίου δεν προλαβαίνουν να μπουν στη σωστή τους θέση. Τα εναπομείναντα αυτά κύτταρα ανευρίσκονται γενικώς κατά μήκος της coelomic bridge και υπάρχουν από τη γέννηση της γυναίκας.

Αγγειακή θεωρία:
Η θεωρία αυτή λεει ότι είναι δυνατόν κύτταρα ενδομητρίου να μπουν μέσα στα αγγεία της μήτρας και από εκεί να μετακινηθούν και να μετεμφυτευθούν σε άλλα όργανα.
Γενικά σήμερα πιστεύεται ότι δεν είναι πιθανό περισσότερες της μιας θεωρίες να αποδειχθούν ορθές.

Μερικές φορές η ενδομητρίωση αναπτύσσεται πάνω στην ουλή της καισαρικής τομής, πράγμα που σημαίνει ότι κύτταρα του ενδομητρίου στη διάρκεια της καισαρικής τομής μετεμφυτεύθηκαν στην ουλή της ΚΤ, σε θέση δηλαδή που δεν υπήρχαν πριν την ΚΤ. Επίσης, πειράματα που έγιναν σε ζώα απέδειξαν ότι αναπτύσσεται ενδομητρίωση όταν πειραματικά αποφράσσεται ο τράχηλος της μήτρας και το αίμα της περιόδου εμποδίζεται να εξέλθει εκτός των γεννητικών οργάνων, οπότε ρέει ανάστροφα και εμφυτεύεται έκτοπα μέσα στα κοιλιακά όργανα. Τα πειράματα αυτά δίνουν μια βαρύτητα στη θεωρία του Simpson, σύμφωνα με την οποία η ανάστροφη εμμηνορρυσία οδηγεί σε ενδομητρίωση.
Βέβαια, έχει υπολογισθεί ότι πάνω από 70% όλων των γυναικών μπορεί να παρουσιάσουν κάποτε ανάστροφη έμμηνο ρύση, αλλά μόνο ένα 12-15% έπαθαν ενδομητρίωση. Τι γίνεται με το υπόλοιπο 55%; Έχει παρατηρηθεί σε γυναίκες που υποβάλλονται σε πολλά χειρουργεία, ότι η νόσος δεν αλλάζει θέση-εντόπιση. Για παράδειγμα, αν στο πρώτο χειρουργείο βρέθηκε ενδομητρίωση στην ουροδόχο κύστη, τότε μπορεί να ανευρεθεί στο ίδιο σημείο πάλι και όχι σε άλλο όργανο και στο επόμενο χειρουργείο ή επόμενα χειρουργεία αν δεν αντιμετωπισθεί -και αφαιρεθεί- πλήρως. Έτσι, εάν η θεωρία του Simpson ήταν απόλυτα σωστή, τότε θα ήταν λογικό να ανευρεθούν εστίες και σε άλλα όργανα. Η χειρουργική εμπειρία όμως δείχνει ότι αυτό δεν συμβαίνει. Επίσης, έχει παρατηρηθεί ότι όταν αφαιρεθεί πλήρως μια ενδομητριωσική εστία χειρουργικά, υπάρχει πιθανότητα 80% να επανεμφανισθεί. Αυτό είναι υπέρ της μεταπλαστικής και γενετικής θεωρίας, διότι σημαίνει ότι η ενδομητρίωση είναι μια προκαθορισμένη νόσος, δηλαδή η γυναίκα έχει “ποσότητα” νόσου προκαθορισμένη (πολλή ή λίγη) και αν αυτή η ποσότητα αφαιρεθεί, τότε η νόσος δεν αναπτύσσεται ξανά.
Άλλα ευρήματα που συνηγορούν εναντίον της θεωρίας του Simpson είναι το γεγονός ότι η ενδομητρίωση έχει ανευρεθεί και σε νεκροψίες νεογνών, τα οποία, όπως είναι φυσικό, δεν είχαν ποτέ περίοδο. Επίσης, εάν η θεωρία του Simpson ήταν απολύτως σωστή, τότε θα έπρεπε να αναπτύσσεται ενδομητρίωση με μεγαλύτερη συχνότητα κατά μήκος του κόλπου και των έξω γεννητικών οργάνων. Στην πράξη, η ενδομητρίωση του κόλπου και του αιδοίου σπανίζει. Η ενδομητρίωση μπορεί επίσης να βρεθεί σε απομακρυσμένες περιοχές από την πύελο, όπως ο εγκέφαλος, οι πνεύμονες, ο ομφαλός, ο ακουστικός πόρος, ο βλεννογόνος της μύτης. Οι εντοπίσεις αυτές συνηγορούν υπέρ της θεωρίας της μεταπλάσεως ή της εμφυτεύσεως μέσω αγγειακής διασποράς. Γενικά, σήμερα θεωρείται ότι η μετεμφύτευση από το σωστό σημείο (το ενδομήτριο) σε άλλη λάθος θέση, αποτελεί μια από τις πηγές της ενδομητρίωσης.
Επικρατεί γενικά η εντύπωση ότι η ενδομητρίωση από τη στιγμή που υπάρχει ποτέ δεν μπορεί να θεραπευθεί πλήρως. Η σωστή όμως χειρουργική αντιμετώπιση και προσεκτική και ολική αφαίρεση όλων των ορατών εστιών του περιτοναίου φαίνεται ότι επιφέρει μακροχρόνια ανακούφιση από τα συμπτώματα σε ένα ποσοστό ασθενών πάνω από 80%.

Α. ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ – ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Αν και υπάρχουν πολλές παραλλαγές θεραπείας της νόσου, μπορούμε να διακρίνουμε 4 κατηγορίες αντιμετώπισης: Παρακολούθηση, Εγκυμοσύνη, Χρήση κατασταλτικών φαρμάκων, Χειρουργική θεραπεία

Παρακολούθηση:
Η γυναίκα και ο γιατρός της μπορούν να επιλέξουν να παρακολουθούν τη νόσο χωρίς θεραπεία. Αυτό συνήθως όταν πρωτομπαίνει η διάγνωση της ενδομητρίωσης. Η σωστή παρακολούθηση των συμπτωμάτων και οι συχνές εξετάσεις από ένα γυναικολόγο με σημαντική πείρα στην ενδομητρίωση, οδηγεί συνήθως στην κατάλληλη αντιμετώπιση στον κατάλληλο χρόνο. Η παρακολούθηση από μόνη της, βέβαια, δεν έχει θέση σε ασθενείς με σημαντικά συμπτώματα, ή όταν η εξέταση της γυναικείας πυέλου δείχνει προοδευτική επιδείνωση των συμπτωμάτων.

Εγκυμοσύνη:
Πολλές φορές λέγεται στις γυναίκες με ενδομητρίωση ότι ”δεν μπορείς να μείνεις έγκυος εάν έχεις ενδομητρίωση”, καθώς επίσης ότι ”εάν μείνεις έγκυος θα θεραπευθεί η ενδομητρίωση”. Τίποτα απ΄ όλα αυτά δεν είναι αλήθεια.
Πρώτον, η ενδομητρίωση είναι νόσος γόνιμων γυναικών. Πολλές από τις γυναίκες με ενδομητρίωση που θέλουν να κάνουν παιδιά, μπορούν να κάνουν παιδιά.
Δεύτερον, η εγκυμοσύνη δεν είναι θεραπεία για την ενδομητρίωση. Να τι συμβαίνει: κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης η ωορρηξία και η περίοδος σταματούν. Οι ενδομητριωσικές εστίες γενικά καθίστανται λιγότερο ενεργείς, γίνονται μικρότερες και λιγότερο επώδυνες. Αυτό φαίνεται πως είναι το αποτέλεσμα των ορμονικών αλλαγών που προκαλεί η εγκυμοσύνη. Μεταξύ άλλων, οι αλλαγές αυτές είναι τα υψηλά επίπεδα προγεστερόνης, η παρουσία της HCG (ανθρώπινης χοριακής γοναδοτροπίνης), η αύξηση της προλακτίνης. Έτσι, η έμμηνος ρύση σταματά και η έγκυος γυναίκα αισθάνεται πολύ καλύτερα. Επιπλέον, στη διάρκεια της εγκυμοσύνης συμβαίνουν σημαντικές ψυχολογικές αλλαγές. Η εγκυμοσύνη είναι κάτι το φυσιολογικό που φέρει σε πέρας το υγιές σώμα της γυναίκας. Μια γυναίκα που υποφέρει από ενδομητρίωση όταν μείνει έγκυος αντιλαμβάνεται τελικά ότι είναι όπως οι άλλες γυναίκες. Αισθάνεται για πρώτη φορά τελείως καλά μετά την έναρξη της ήβης της. Είναι μια θετική εμπειρία, μια εμπειρία απελευθέρωσης από τα βασανιστικά συμπτώματα της νόσου. Βέβαια, η ενδομητρίωση δε φεύγει με την εγκυμοσύνη. Μετά τον τοκετό και το θηλασμό τα συμπτώματα επιστρέφουν, μερικές φορές δριμύτερα. Έτσι, επιστρέφει και η απογοήτευση.

Χρήση κατασταλτικών φαρμάκων:
Η φαρμακευτική αντιμετώπιση προκαλεί ανακούφιση των συμπτωμάτων σε πολλές γυναίκες. Θα πρέπει όμως να γίνει ξεκάθαρο, ότι η νόσος δεν εξαλείφεται με τα φάρμακα. Αυτό που κάνουν τα φάρμακα είναι να μειώνουν την ποσότητα των οιστρογόνων και του ερεθισμού που προκαλούν τα οιστρογόνα στις εστίες της ενδομητρίωσης.
Θεωρητικά, όσο πιο μικρή είναι η οιστρογονική δράση στις εστίες της ενδομητρίωσης, τόσο το καλύτερο για την τοπική βλάβη της νόσου και τις υποτροπές της. Μειονεκτήματα των χορηγούμενων φαρμάκων είναι οι παρενέργειές τους και το κόστος τους, το οποίο είναι σημαντικό. Τα χρησιμοποιούμενα φάρμακα είναι τα αντισυλληπτικά χάπια, η προγεστερόνη και τα GnRh ανάλογα.

Τα αντισυλληπτικά χάπια προσφέρουν ένα ρυθμισμένο και χαμηλής δόσης συνδυασμό οιστρογόνων και προγεστερόνης και εμποδίζουν την ωορρηξία. Επειδή η ωορρηξία είναι δύσκολη σε πολλές γυναίκες με ενδομητρίωση, η χορήγηση των αντισυλληπτικών χαπιών αποτελεί ένα πλεονέκτημα. Επιπλέον, επειδή τα αντισυλληπτικά προκαλούν μείωση της ποσότητας του αίματος της περιόδου, οδηγούν σε μείωση του πόνου που προκύπτει στις εστίες της ενδομητρίωσης , από την έκτοπη εκροή αίματος. Με τα αντισυλληπτικά δισκία, η μικρού βαθμού ενδομητρίωση μπορεί να παραμείνει μικρή και σταθερή για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το κόστος των αντισυλληπτικών δισκίων είναι μικρό και οι παρενέργειες ελάχιστες στις περισσότερες γυναίκες.

Η προγεστερόνη συνήθως χορηγείται σε μορφή παρατεταμένης δράσης (π.χ. depo-provera). Η προγεστερόνη μπορεί, όπως και τα αντισυλληπτικά, να αναστείλει την ωορρηξία και να μειώσει το επίπεδο των κυκλοφορούντων οιστρογόνων. Είναι ένα σχετικά φθηνό φάρμακο. Οι παρενέργειες της προγεστερόνης περιλαμβάνουν αύξηση βάρους, μετεωρισμό, ακανόνιστες αιμορραγίες κ.ά. Κατά τη γνώμη των ειδικών, η προγεστερόνη δεν πρέπει να αποτελεί θεραπεία εκλογής σε γυναίκες που δεν έχουν γεννήσει. Ένα σημαντικό ποσοστό γυναικών που παίρνει depo-provera δεν πρόκειται να ξανακάνει ωορρηξία.

Τα GnRh ανάλογα (Arvecap, Zoladex, Daronda) είναι φάρμακα τα οποία σταματούν τελείως την εμμηνορυσία, την ορμονική παραγωγή και την ωορρηξία. Τα αποτελέσματα είναι όμοια με της εμμηνόπαυσης, με μερικές διαφορές στις ορμόνες FSH και LH. Τα φάρμακα αυτά είναι πολύ δραστικά στη μείωση της δραστηριότητας των ενδομητριωσικών εστιών, αλλά είναι πολύ ακριβά. Προκαλούν επίσης σημαντικές παρενέργειες, όπως εξάψεις, πονοκεφάλους διαταραχές του ύπνου, ξηρότητα του κόλπου, μείωση της libido, μελαγχολική διάθεση, οστεοπόρωση, αύξηση βάρους κ.ά. Τα φάρμακα αυτά δεν θεραπεύουν την ενδομητρίωση και χορηγούνται σε πολύ ειδικές περιπτώσεις.
 
Χειρουργική αντιμετώπιση
Η χειρουργική αντιμετώπιση της ενδομητρίωσης μπορεί να χωρισθεί σε 4 επίπεδα:
1. Το διαγνωστικό
2. Το πολύ συντηρητικό
3. Το λιγότερο συντηρητικό
4. Το ριζικό

Η διαγνωστική χειρουργική έχει την διάγνωση της νόσου σε πρώτη προτεραιότητα, πράγμα που σημαίνει ότι έχει σκοπό να δει και να διαγνώσει τι συμβαίνει στην ασθενή. Στη φάση αυτή δε γίνεται καμία προσπάθεια αντιμετώπισης της νόσου, που τυχόν θα ανευρεθεί. Έχουμε συναντήσει πολλές ασθενείς οι οποίες πιστεύουν ότι το χειρουργείο απέτυχε, ενώ η προσπάθεια του χειρουργείου ήταν να διαγνώσει μόνο τη νόσο και όχι να την θεραπεύσει (Διαγνωστική λαπαροσκόπηση). Έτσι, στη γυναίκα δίδεται το όνομα της νόσου που βρέθηκε (ενδομητρίωση) και όταν το χειρουργείο της τελειώνει, η γυναίκα έχει το ίδιο ποσόν νόσου που είχε και πριν.

Η πολύ συντηρητική χειρουργική έχει σκοπό να αντιμετωπίσει πολύ μεγάλες, φανερές και εύκολες στην αντιμετώπιση εστίες, ενώ άλλες μικροεστίες παραμένουν χωρίς αντιμετώπιση. Οι γιατροί που πιστεύουν ότι η ενδομητρίωση δεν μπορεί ποτέ να αντιμετωπισθεί απολύτως, επιλέγουν συνήθως τέτοιου τύπου χειρουργική θεραπεία.

Η επιθετική χειρουργική αφαιρεί όλες τις εστίες, ενώ ταυτόχρονα διατηρεί όλα τα ενδοπυελικά γυναικολογικά όργανα, προσπαθώντας έτσι να διατηρηθεί η γονιμότητα. Σημασία δηλαδή έχει να αφαιρεθεί η νόσος από τα όργανα και όχι τα όργανα από τη γυναίκα. Η αφαίρεση των εστιών γίνεται είτε με καυτηρίαση (Laser κ.ά.), είτε με εκτομή.

Η ριζική χειρουργική θεραπεία συνίσταται στην αφαίρεση όλων των έσω γεννητικών οργάνων. Υπάρχουν πολλές γυναίκες που ωφελούνται από τόσο ριζικές επεμβάσεις, αλλά αρκετές επίσης γυναίκες μπορούν να απαλλαγούν από τους πόνους, χωρίς να χρειασθούν τόσο ριζικές μεθόδους. Επιπρόσθετα, υπάρχουν περιπτώσεις πολλές που, παρά το ότι έγινε αφαίρεση των οργάνων, εστίες της νόσου παραμένουν και επιμένουν.

Το να αφαιρέσει κανείς τη μήτρα, τις σάλπιγγες και τις ωοθήκες και να αφήσει πίσω μικρές και ορατές εστίες της νόσου, πολύ συχνά δεν ανακουφίζει από τους πόνους την ασθενή.

Διαβάστε ακόμη: Εγκυμοσύνη, άσκηση και διατροφή: Όσα πρέπει να γνωρίζουμε

Διαβάστε ακόμη: Πέτρες στη χολή: Τα συμπτώματα και η πιο αποτελεσματική θεραπεία

Διαβάστε ακόμη: Σχιστίες του Γναθοπροσωπικού Συστήματος – Αντιμετώπιση

Πόσο Γυμνάζονται τα Παιδιά μας;

Η αλματώδης αύξηση που παρουσίασε η παιδική παχυσαρκία τις προηγούμενες δύο δεκαετίες είχε ως αποτέλεσμα να αποτελεί σήμερα ένα τεράστιο πρόβλημα για τη Δημόσια Υγεία. Στις ΗΠΑ η συχνότητα εμφάνισης του υπέρβαρου στα παιδιά και τους εφήβους παρουσίασε ραγδαία αύξηση από 11% (1988-1994) σε 17% (2003-2004). Παρόμοιες τάσεις παρατηρούνται και στην Ευρώπη. Σε έρευνα του Ιδρύματος «Αριστείδης Δασκαλόπουλος» (ΙΑΔ) για την Ελλάδα έδειξε ότι 1 στα 4 παιδιά ηλικίας 3-18 ετών είναι υπέρβαρο ή παχύσαρκο.

Το πρόβλημα της παχυσαρκίας είναι πολυσύνθετο, αφού το καθορίζουν γονιδιακές, βιολογικές και κοινωνικοοικονομικές παράμετροι και αντιμετωπίζεται δύσκολα καθώς το ίδιο περιβάλλον από μόνο του προωθεί την παχυσαρκία.

Η συστηματική σωματική δραστηριότητα είναι ένας σημαντικός παράγοντας για την απόκτηση και διατήρηση καλής υγείας και υγιούς σωματικού βάρους τόσο για τα παιδιά όσο και για τους ενήλικες.

Σύμφωνα με τις τελευταίες συστάσεις υγιεινής διατροφής για τον αμερικανικό πληθυσμό, που δημοσίευσε το Υπουργείο Γεωργίας και το Υπουργείο Υγείας των ΗΠΑ, θα πρέπει, τόσο οι ενήλικες όσο και τα παιδιά, να εντάξουν τη σωματική δραστηριότητα στην καθημερινότητά τους. Οι συστάσεις για τα παιδιά και τους εφήβους αναφέρουν την υιοθέτηση τουλάχιστον 60 λεπτών σωματικής δραστηριότητας τις περισσότερες ή κατά προτίμηση, όλες τις ημέρες της εβδομάδας.
Θα παρουσιάσουμε τα αποτελέσματα έρευνας που διενήργησε το ΙΑΔ σχετικά με τη σωματική δραστηριότητα των Ελληνόπουλων. Με τον όρο σωματική δραστηριότητα εννοούμε τόσο την οργανωμένη άθληση όσο και το παιχνίδι ή το περπάτημα. Το κυνηγητό, το σχοινάκι ή το ανέβασμα μιας σκάλας είναι καλές μορφές μη οργανωμένης άθλησης. Για τις ανάγκες της έρευνας στο συνολικό χρόνο σωματικής άσκησης δεν περιλήφθηκε η σωματική δραστηριότητα στο μάθημα της γυμναστικής.
Η έρευνα του ΙΑΔ πραγματοποιήθηκε σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 1305 παιδιών και εφήβων, για ηλικίες 3-18 ετών. Η ερώτηση που τέθηκε ήταν πόση ώρα ασχολήθηκαν με κάποιου είδους σωματική δραστηριότητα την προηγούμενη ημέρα.

Από τις απαντήσεις φαίνεται ότι περίπου το μισό δείγμα (47%) ασκείται λιγότερο από μία ώρα την ημέρα, ενώ 15% δεν ασκούνται καθόλου. Οι έφηβοι ασκούνται σε μικρότερο βαθμό από τα παιδιά, αφού το 58% αυτών ασκούνται λιγότερο από μία ώρα καθημερινά, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στα παιδιά είναι 39%. Από την ηλικία των 7 ετών και άνω και όσο αυξάνει η ηλικία, παρατηρείται αύξηση αυτών που ασκούνται λιγότερο από τον ενδεδειγμένο χρόνο, φτάνοντας στην ηλικιακή ομάδα των 16-18 ετών στο 68%.

Ο μέσος χρόνος ενασχόλησης με σωματικές δραστηριότητες είναι περίπου μιάμιση ώρα καθημερινά για όλο το δείγμα. Ο χρόνος αυτός είναι στατιστικά μεγαλύτερος στ’ αγόρια από ότι στα κορίτσια, ενώ τα αγόρια καταναλώνουν στατιστικά περισσότερο χρόνο σε παιχνίδι. Οι έφηβοι γυμνάζονται λιγότερη ώρα από τα παιδιά, ασχολούνται όμως περισσότερο με οργανωμένη άθληση και περπάτημα. Στους εφήβους παρατηρείται μείωση του χρόνου ενασχόλησης με μη οργανωμένη άθληση.

Όσο αφορά την οργανωμένη άθληση οι έφηβοι 16-18 ετών αφιερώνουν 15 λεπτά κατά μέσο όρο σε σχέση με τα παιδιά 13-15 ετών που αφιερώνουν 33 λεπτά, πιθανόν λόγω της μεγαλύτερης ενασχόλησης με τη μελέτη των μαθημάτων. Ο συνολικός χρόνος ενασχόλησης με σωματική δραστηριότητα δεν εμφανίζει ιδιαίτερες διαφορές σε σχέση με τον τόπο διαμονής. Διαφέρει όμως η κατανομή του χρόνου μεταξύ οργανωμένης άθλησης, παιχνιδιού/μη οργανωμένης άθλησης και περπατήματος.

Η ανάλυση του χρόνου σωματικής δραστηριότητας σε σχέση με το Δείκτη Μάζας Σώματος έδειξε ότι τα παιδιά και οι έφηβοι που έχουν φυσιολογικό βάρος ή είναι υπέρβαρα αφιερώνουν περισσότερο χρόνο σε οργανωμένη άθληση από τα παχύσαρκα και λιποβαρή παιδιά χωρίς ο συνολικός χρόνος άθλησης να διαφέρει σημαντικά.

Σε σχέση με τις καθιστικές δραστηριότητες, όπως η παρακολούθηση τηλεόρασης ή η ενασχόληση με καθιστικά παιχνίδια όπως ο υπολογιστής ο μέσος χρόνος ενασχόλησης ήταν 75 λεπτά, με τους εφήβους να αφιερώνουν περισσότερο χρόνο από τα παιδιά (88 λεπτά και 66 λεπτά αντίστοιχα).

Κατανοούμε ότι σε εθνικό επίπεδο ο περιορισμός της σωματικής δραστηριότητας με την αύξηση της ηλικίας είναι γεγονός και φαίνεται να αποτελεί μέρος του προβλήματος της παχυσαρκίας.

Έρευνα σε Ευρωπαϊκό επίπεδο

Η αύξηση της παχυσαρκίας και των σχετιζομένων με αυτήν προβλημάτων στην Ευρώπη έγινε αφορμή για την Ευρωπαϊκή Έρευνα IDEFICS (Προσδιορισμός και Πρόληψη των σχετικών με τη διατροφή και τον τρόπο ζωής επιδράσεων στην υγεία παιδιών και νηπίων) με σκοπό τη βελτίωση της γνώσης σχετικά με τους διατροφικούς παράγοντες, τους παράγοντες του κοινωνικού περιβάλλοντος και του τρόπου ζωής που μπορούν να επηρεάσουν την υγεία των παιδιών στην Ευρώπη.

Μερικά αποτελέσματα της έρευνας αυτής είναι η έλλειψη χρημάτων, ο περιορισμένος χρόνος για την προετοιμασία του φαγητού, ο λιγοστός χρόνος που αφιερώνουν οι γονείς στα παιδιά (ώστε να μπορούν να ελέγχουν τη διαιτητική πρόσληψη) και η μεγάλη διαθεσιμότητα ενεργειακά πυκνών αλλά χαμηλής θρεπτικής αξίας τροφίμων είναι σημαντικά εμπόδια για την υγιεινή διατροφή των παιδιών. Επίσης, η έλλειψη αθλητικών χώρων, οι μη ανεκτικοί γείτονες και η έλλειψη κήπου αποτελούν εμπόδια για την αύξηση της σωματικής δραστηριότητας.

Από τα αποτελέσματα της έρευνας αξίζει να αναφερθεί ότι ανάμεσα στις χώρες της Ευρώπης υπάρχουν διαφορές σε σχέση με τη διάθεση τροφίμων στα σχολεία, σε αρκετές χώρες υπάρχει απουσία ξεκάθαρων κανονισμών και σε γενικές γραμμές υπάρχει έλλειψη διατροφικής ενημέρωσης στις περισσότερες χώρες (εκτός από το Βέλγιο και την Ισπανία) και η κατανάλωση φρούτων στο σχολείο δεν διευκολύνεται.

Ξεπερνώντας τα εμπόδια

Οι γονείς συχνά θεωρούν το σχολείο ως ένα σημαντικό μέσο διευκόλυνσης και προώθησης της σωστής διατροφής και του υγιεινού τρόπου ζωής. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα παιδιά περνούν πολλές ώρες στο σχολείο. Η διατροφική εκπαίδευση, επομένως, θα έπρεπε να συμπεριλαμβάνεται στο σχολικό πρόγραμμα δίνοντας τη δυνατότητα στα παιδιά όλων των κοινωνικοοικονομικών τάξεων να έχουν πρόσβαση σ’ αυτή τη γνώση. Επιπλέον, είναι απαραίτητο να υπάρχει καλά οργανωμένη και συνεπής πολιτική για τη σίτιση των παιδιών στο σχολείο, η οποία θα υποστηρίζεται από τους γονείς.

Η οργάνωση σωματικών δραστηριοτήτων προσιτών στα παιδιά μπορεί, όχι μόνο να βγάλει τα παιδιά από τον καθιστικό τρόπο ζωής, αλλά και να τα κρατήσει μακριά από προβληματικές συμπεριφορές. Τα σχολεία θα έπρεπε να διαθέτουν χώρους και κατάλληλο εξοπλισμό για διάφορα αθλήματα, να οργανώνουν εξωσχολικές δραστηριότητες, να διαθέτουν ενημερωμένους εκπαιδευτικούς που θα λειτουργούν ως πρότυπα για τα παιδιά.

(Πορίσματα Πανελλαδικής Έρευνας Διατροφικών Συνηθειών Παιδιών και Εφήβων).

Πηγή: neahygeia.gr

Διαβάστε ακόμη: Γιατί τα παιδιά είναι πιο ευάλωτα στις ιώσεις;

Διαβάστε ακόμη: Κλιματισμός στο παιδικό δωμάτιο: Δροσίστε τα παιδιά με ασφάλεια

Διαβάστε ακόμη: Διαλέξτε τα κατάλληλα παιχνίδια για τα παιδιά ανά ηλικία

Τι επηρεάζει αρνητικά την ψυχολογία μας τα Χριστούγεννα;

Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι τις μέρες των γιορτών, όταν η χαρά και η εξωστρέφεια είναι παντού το ζητούμενο, κάπου εκεί, ανάμεσα στα γέλια και τις χαρμόσυνες ευχές, μπορεί να φωλιάσει η θλίψη. Αν το νιώσετε, μη σας τρομάξει. Αν αισθανθείτε ότι το παιδί σας έχει λόγους να βιώνει συναισθήματα λιγότερο χαρωπά, μην πανικοβληθείτε. Υπάρχουν τρόποι να αντιμετωπιστούν όλα σωστά. Αυτό που χρειάζεται είναι γνώση και η κατάλληλη στήριξη.

Ας δούμε λοιπόν τι μπορεί να μας επηρεάσει αρνητικά μέσα στο γενικότερο κλίμα της χαράς:

– Ένα διαζύγιο και η δυσκολία να είσαι κοντά με τα παιδιά σου.
– Ο θάνατος ενός αγαπημένου σου προσώπου.
– Η επέτειος ενός θανάτου ή ο χωρισμός από ένα αγαπημένο πρόσωπο, η ανάμνηση του οποίου γίνεται πιο έντονη κοντά στα Χριστούγεννα.
– Οικονομικά προβλήματα και χρέη που μπορούν να γίνουν χειρότερα από τις δαπάνες των Χριστουγέννων ή μπορεί να δημιουργήσουν θλίψη επειδή «τέτοιες μέρες» δεν σας προσφέρουν τη δυνατότητα να γιορτάσετε όπως θα θέλατε.
– η απώλεια εργασίας (ανεργία)
– Μοναξιά – έλλειψη φίλων και οικογένειας την εορταστική περίοδο μπορεί να φέρει επιπρόσθετα αρνητικά συναισθήματα και τάση για απομόνωση.
-Τρίτη Ηλικία –χωρίς οικογένεια!

Ο καθένας από εμάς κάποια στιγμή στη ζωή του έχει ήδη δοκιμάσει ή θα δοκιμάσει κάποιο από αυτά τα δυσάρεστα γεγονότα. Μερικά από αυτά συνδέονται με τα Χριστούγεννα και το νέο έτος, επειδή έτυχε να συμβούν αυτήν την περίοδο ή επειδή οι μέρες αυτές επιτείνουν τις απώλειες. Εντούτοις, με την πάροδο του χρόνου, αυτές οι εμπειρίες μπορούν να ξεχαστούν ή να μετατραπούν σε κάτι θετικό, μιας και όλα τα πράγματα στη ζωή μας έχουν δυο όψεις.
Εάν αισθάνεστε θλίψη, εάν αισθάνεστε την αυτοεκτίμησή σας χαμηλά, αν νομίζετε ότι ο κόσμος γύρω σας γκρεμίζεται, αυτό δεν έχει να κάνει με την περίοδο των Χριστουγέννων, οπότε πρέπει να προσπαθήσετε να μη τα συνδέσετε! Να γνωρίζετε ότι θα μπορέσετε ξανά να δείτε τον κόσμο με άλλο μάτι, αρκεί να λάβετε τα μέτρα σας.

Εδώ είναι μερικές λύσεις που χρειάζονται και τη δική σας συμμετοχή, για να σας βγάλουν από το αδιέξοδο και να σας βοηθήσουν να αντιμετωπίσετε καλύτερα το στρες και την πίεση των Χριστουγέννων.

1) Βγάλτε το από μέσα σας. Πείτε το, πείτε σε κάποιον φίλο ή και γνωστό, το πρόβλημα που αντιμετωπίζετε, ήδη με το που θα το ξεστομίσετε έχετε αποβάλει το πρόβλημα, το έχετε μοιραστεί, το έχετε κοινοποιήσει και αφήνετε το συνομιλητή σας να σας οδηγήσει σιγά σιγά στην έξοδο. Απλά έχετε ανοιχτά τα αφτιά σας και την καρδιά σας.
2) Αν το πρόβλημα σας είναι οικονομικό, τότε πάρτε την απόφαση να αντιμετωπίστε οποιαδήποτε χρέη πριν από τα Χριστούγεννα και ας θυσιάσετε τις φετινές αγορές σας – σκεφτείτε πως του χρόνου, αν φέτος σκεφτείτε ώριμα, θα είναι πολύ καλύτερα τα πράγματα. Πάρτε τον έλεγχο στα χέρια σας! Μην σας πιάνει καταναλωτική μανία μόνο και μόνο επειδή είναι Χριστούγεννα και μην παρασύρεστε από την τάση της εποχής που επιβάλλει έξοδα αυτή την περίοδο μόνο και μόνο για να συντηρηθεί η αγορά.

3) Επιπλέον, στην παρούσα φάση και ζώντας μέσα σε μια εποχή ανασφάλειας όσον αφορά στα οικονομικά, σκεφτείτε πως δεν είστε οι μόνοι που αντιμετωπίζετε οικονομικά προβλήματα και δεν αντέχει η τσέπη σας για ανταλλαγή δώρων. Έτσι κι αλλιώς, οι πραγματικοί φίλοι και οι σωστοί συγγενείς δεν αναμένουν από σας υλικά αγαθά, απλώς θέλουν να περάσουν όμορφες στιγμές μαζί σας. Αν λοιπόν φέτος δεν έχετε την οικονομική δυνατότητα είμαι σίγουρη πως θα καταλάβουν…

4) Αν μόλις χωρίσατε, σίγουρα είστε αρκετά πληγωμένοι για να προχωρήσετε ένα βήμα παραπέρα, σκεφτείτε όμως ότι αξίζει κάθε προσπάθεια: «Η ζωή μας δεν θα αλλάξει, εάν μείνουμε κλεισμένοι στο σπίτι». Αφήστε τον εαυτός σας να απολαύσει τις μικρές και μεγάλες χαρές που έχει η ζωή, μην κλείνεστε στο καβούκι σας, δεχθείτε με χαρά τις προσκλήσεις φίλων και συγγενών και θα περάσετε ωραία, ειδικά αν γνωρίσετε και βάλετε νέους ανθρώπους στη ζωή σας. Να ξέρετε όλα ξεκινούν από μέσα μας και από το πόσο ανοιχτοί είμαστε, ειδικά σε θέματα καρδιάς.

5) Έχετε μείνει χωρίς δουλειά; Προσπαθήστε με όλες σας τις δυνάμεις να την αντικαταστήσετε, αλλά μέχρι να βρείτε άλλη, γίνετε εθελοντής για φιλανθρωπικό σκοπό, ειδικά αυτή την περίοδο των Χριστουγέννων. Υπάρχουν άνθρωποι που χρειάζονται τη βοήθειά μας περισσότερο από εσάς που προσωρινά χάνετε κάποια χρήματα, υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν και εσείς με την εθελοντική σας εργασία μπορεί να τους απαλύνετε τον πόνο.
6) Εάν πάλι όλα αυτά σας φαίνονται τόσο λίγα και δεν σας βοηθούν να δείτε τα Χριστούγεννα με άλλη ματιά, τότε ίσως χρειάζεστε τη βοήθεια ενός ατόμου που ειδικεύεται σε θέματα ψυχολογικής υποστήριξης. Σήμερα, τα περισσότερα δημόσια νοσοκομεία έχουν ειδικές γραμμές ψυχολογικής υποστήριξης, όπου μπορείτε να απευθυνθείτε ανώνυμα.
7) Αν διανύετε την Τρίτη ηλικία και ψυχικά είστε ακόμη ταλαιπωρημένοι, κάντε μια ανασκόπηση στη ζωή σας, εντοπίστε τα κενά και τα κακώς κείμενα και ξεκινήστε σκληρή δουλειά – έχετε ακόμη χρόνο να διορθώσετε πράγματα και συμπεριφορές αφού ποτέ δεν είναι αργά στη ζωή για να πεις συγνώμη, σε αγαπώ, σε χρειάζομαι, είμαι μόνος, θέλω συντροφιά, έχω ανάγκη κ.λπ.
8) Αν πιστεύετε ότι τα παιδιά είναι μονίμως χαρούμενα και δεν έχουν λόγο να βιώνουν θλίψη, κάνετε λάθος. Τα παιδιά είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα, με πολύ τρυφερό ψυχισμό και είναι εύκολο να επηρεαστούν από μια δυσάρεστη κατάσταση στο σπίτι ή το σχολείο. Να είστε λοιπόν σε εγρήγορση με ό,τι έχει να κάνει με το παιδί, να παρακολουθείτε τη διάθεσή του και αν αντιληφθείτε κάτι περίεργο να επιμείνετε και να σταθείτε όσο κοντά του χρειάζεται.
9) Σε περίπτωση θανάτου αγαπημένου προσώπου τα πράγματα δυσκολεύουν περισσότερο, ειδικά την περίοδο των γιορτών. Όμως πρέπει όλοι μας να ανασυντάσσουμε τις δυνάμεις μας και να προχωράμε μπροστά, να θυμόμαστε για πάντα τους ανθρώπους που χάσαμε και να κρατάμε τις καλές στιγμές στη μνήμη μας. Έτσι κι αλλιώς θα τους έχουμε πάντα μέσα μας, απλά προσοχή να μην γίνουν εφιάλτες. Άλλωστε, ο χρόνος είναι γιατρός και μας βοηθά να ξεπερνούμε αυτό που τώρα μας φαντάζει ακατόρθωτο!

Η Ζωή είναι Ωραία
Χαμογελάστε γιατί είναι μεταδοτικό και να σκέφτεστε ότι η ζωή είναι ωραία μόνο όταν πιστεύουμε σε αυτό… Διώξτε κάθε αρνητική σκέψη… Απολαύστε τη ζωή ακόμα και όταν δεν έχετε χρήματα, τα χρήματα δεν φέρνουν ευτυχία… η ευτυχία έρχεται απλά και όμορφα, έχοντας δίπλα μας αγαπημένους ανθρώπους και πάνω από όλα υγιείς σωματικά και ψυχικά!

Διαβάστε ακόμη: Το παιδί μου βήχει ασταμάτητα. Τι πρέπει να κάνω; Ο παιδίατρος συμβουλεύει

Διαβάστε ακόμη: Διαλέξτε τα κατάλληλα παιχνίδια για τα παιδιά ανά ηλικία

Διαβάστε ακόμη: Αλλεργικό εξάνθημα στα παιδιά: Σε ποια σημεία εμφανίζεται

Γίνε δότης! Μπορεί να σώσεις ένα παιδί!

Δότης στις Αλλογενείς μεταμοσχεύσεις μπορεί να είναι ένα απόλυτα ή μερικά ιστοσυμβατό μέλος της οικογένειας ή ένα μη συγγενικό άτομο. Ο βαθμός ιστοσυμβατότητας μεταξύ του δέκτη και υποψήφιου δότη καθορίζεται από τον αριθμό των κοινών αντιγόνων ιστοσυμβατότητας, που έχει καθένας κληρονομήσει από τους γονείς του. Η πιθανότητα συμβατότητας μεταξύ δύο αδερφών είναι 30% ενώ, είναι πολύ σπανιότερο να βρεθεί συμβατότητα σε λοιπούς συγγενείς.

Στην προσπάθεια ν’ αυξηθεί ο αριθμός των δοτών για ασθενείς χωρίς συμβατούς-συγγενείς, χρησιμοποιούνται εθελοντές μη συγγενείς δότες οι οποίοι, έχουν εγγραφεί στις διεθνείς τράπεζες υποψηφίων εθελοντών δοτών μυελού.

Σήμερα είναι καταγεγραμμένοι διεθνώς περίπου 8.000.000 εθελοντές δότες. Στη χώρα μας ο αριθμός των εθελοντών δοτών είναι 15.000.

Παρ’ όλο που τα τελευταία αυξήθηκε ο αριθμός των Ελλήνων εθελοντών δοτών μυελού πρέπει να γίνουν συστηματικές και συντονισμένες προσπάθειες από όλους τους φορείς για να δημιουργηθεί μία τράπεζα με τουλάχιστον 60.000 εθελοντές, ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες των ασθενών μας.

Η εθελοντική προσφορά μυελού των οστών αποτελεί το κορύφωμα της δωρεάς του ανθρώπου προς τον άνθρωπο, χαρίζοντας ζωή. Ένας μεγάλος αριθμός συνανθρώπων μας, μεταξύ των οποίων πολλά παιδιά, πεθαίνουν κάθε χρόνο γιατί ο μυελός των οστών τους, το “εργοστάσιο” που φτιάχνει το αίμα τους, είναι ανεπαρκής, έχει καταστραφεί ή έχει διηθηθεί από κακοήθη κύτταρα. Η εξέλιξη τα επιστήμης δίνει σήμερα τη δυνατότητα σε εμάς να σώσουμε αυτούς τους ανθρώπους, προσφέροντας κάτι από τον εαυτό μας.

Δίνοντας λίγο αίμα, ο καθένας από εμάς μπορεί να γίνει μελλοντικός δότης μυελού των οστών. Αυτό το δείγμα αίματος εξετάζεται στο ειδικό εργαστήριο κι έτσι προσδιορίζεται η “ιστική ταυτότητά” του, η οποία καταχωρείται στα αντίστοιχα αρχεία.

Όταν βρεθεί ένας εθελοντής που είναι συμβατός με έναν υποψήφιο λήπτη, ειδοποιείται, ενημερώνεται και ερωτάται αν εξακολουθεί να επιθυμεί να δώσει μυελό των οστών του στον πάσχοντα. Αν ναι, ακολουθεί μία απλή και σύντομη διαδικασία, της οποίας το αποτέλεσμα είναι η αρχή της σωτηρίας ενός συνανθρώπου μας.

Περίπου 100 Έλληνες ασθενείς, οι μισοί από τους οποίους είναι παιδιά, θα μπορούσαν να σώζονται κάθε χρόνο από μία μεταμόσχευση μυελού των οστών.

Και είναι στο χέρι μας να τους σώσουμε!

Αρκεί ν’ απευθυνθούμε στο συντονιστικό κέντρο ή σ’ ένα από τα παρακάτω νοσοκομεία της χώρας μας:

ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΕΩΝ: Πλουτάρχου 3, 106 75 Αθήνα
Τηλ. : 1147, 210-7255065-6, fax: 210-7248527

Στην Αθήνα:
“Έλενα Βενιζέλου”, τηλ: 210-6402266
Παίδων “Αγία Σοφία”, τηλ.: 210-7467764
“Γεώργιος Γεννηματάς”, τηλ.: 210-7711914
“Ο Ευαγγελισμός”, τηλ. : 210-7201735

Στον Πειραιά:
“Τζάνειο”, τηλ.: 210-4592460

Στην Θεσσαλονίκη:
“Ιπποκράτειο”, τηλ. : 2310-892607, 2310-892156

Διαβάστε ακόμη: Ο ρόλος της μουσικής στην εμβρυϊκή ανάπτυξη

Διαβάστε ακόμη: Διαλέξτε τα κατάλληλα παιχνίδια για τα παιδιά ανά ηλικία

Διαβάστε ακόμη: Όλα της γέννας, ακριβά!

Η νέα γρίπη δεν χρειάζεται πανικό

Αν και η πανδημία φαίνεται να μας χτυπά σοβαρά την πόρτα, δεν χρειάζεται πανικός. Η ψυχραιμία, η σωστή υγιεινή και η καλή φροντίδα και ανάρρωση σε περίπτωση που νοσήσετε θα σταθούν καταλυτικοί παράγοντες για να ξεπεράσετε τη νέα γρίπη όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα.

Τα εμβόλια πάντως είναι εδώ και η Επιτροπή Πανδημίας αποφάσισε να γίνει ο εμβολιασμός του πληθυσμού σε δυο φάσεις. Οι εμβολιασμοί θα ξεκινήσουν στο διάστημα από τις 10 έως τις 25 Νοεμβρίου και θα αφορούν αρχικά την πρώτη ομάδα πληθυσμού που θα πρέπει να θωρακιστεί απέναντι στον ιό.

Ποια είναι η πρώτη ομάδα πληθυσμού;
Οι χρόνιοι πάσχοντες και όσοι αντιμετωπίζουν σοβαρό χρόνιο πρόβλημα υγείας, ανεξαρτήτου ηλικίας, οι εγκύες του δευτέρου και τρίτου τριμήνου και ιδιαίτερα, όσες αντιμετωπίζουν χρόνιο πρόβλημα υγείας στην εγκυμοσύνη τους, όπως για παράδειγμα διαβήτη.
Σε πρώτη φάση, το εμβόλιο θα κληθούν να κάνουν όσοι φροντίζουν παιδιά κάτω των έξι μηνών και το μεγαλύτερο μέρος του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού.

Ποιοι ανήκουν στην δεύτερη ομάδα πληθυσμού;
Η δεύτερη φάση των εμβολιασμών θα γίνει στα μέσα Δεκεμβρίου και αφορά κατά σειρά προτεραιότητας τις εξής ηλικιακές ομάδες: υγιείς άνδρες και γυναίκες 15-40 ετών, καθώς παρατηρείται στις ηλικίες αυτές πιο συχνά η εμφάνιση επιπλοκών από τη νέα γρίπη.
Θα ακολουθήσουν, υγιείς ενήλικες 40-50 ετών και στη συνέχεια όσοι βρίσκονται στη δεκαετία μεταξύ 50 και 60. Η τελευταία κατηγορία πολιτών που θα εμβολιαστούν, αφορά τα υγιή άτομα κάτω των 15 ετών και άνω των 65 ετών.

Όσον αφορά στη δοσολογία του εμβολίου, όλοι όσοι θα εμβολιαστούν το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο θα κάνουν μόνο μια δόση του εμβολίου, ενώ όπως είπε η πρόεδρος της Επιτροπής Πανδημίας καθηγήτρια Ελένη Γιαμαρέλου, δύο δόσεις του εμβολίου θα κάνουν όσοι ανήκουν στις ομάδες υψηλού κινδύνου και η ηλικία τους είναι κάτω των δέκα ετών και άνω των 60.

Σε ποιους χώρους θα γίνονται τα εμβόλια;
Οι χώροι στους οποίους θα γίνονται οι εμβολιασμοί είναι κατά κύριο λόγο υπηρεσίες Υγείας, όπως Κέντρα Υγείας, πολυϊατρεία, νοσοκομεία, αλλά και σε δομές των Νομαρχιών, ενώ δεν αποκλείεται να χρησιμοποιηθούν και από τις νομαρχίες ακόμη, και σε ώρες μη λειτουργίας, σχολεία.

Είναι ασφαλές το εμβόλιο κατά της νέας γρίπης;
Σχετικά με την ασφάλεια του εμβολίου οι επιστήμονες τόνισαν ότι για την παρασκευή του έχει χρησιμοποιηθεί ο ίδιος ανοσοενισχυτικός παράγοντας με αυτόν της κοινής γρίπης και της γρίπης των πτηνών και παρόμοια τεχνική με τα προηγούμενα εμβόλια.
Η μέχρι τώρα χρήση του, τόνισαν οι επιστήμονες δείχνει ότι πρόκειται για ασφαλές εμβόλιο. Το ζήτημα της ασφάλειας παρακολουθούν όλοι οι μεγάλοι διεθνείς υγειονομικοί οργανισμοί, που σχετίζονται με την ασφάλεια των φαρμάκων.

Θα έχουμε παρενέργειες από τον εμβολιασμό;
Οι επιστήμονες, χαρακτήρισαν ήπιες σε γενικές γραμμές τις παρενέργειες του εμβολίου. Έκαναν λόγο για πόνο που εμφανίζεται στο χέρι το πρώτο 24ωρο, ενώ σε ένα από τα δυο εμβόλια που θα διατεθούν από τις αντίστοιχες φαρμακευτικές εταιρίες, καταγράφεται μικρός πυρετός για μια ημέρα.
Το εμβόλιο προσφέρει ικανοποιητική κάλυψη τις πρώτες δέκα ημέρες, ενώ μετά από τρεις εβδομάδες, οι περισσότεροι που το κάνουν έχουν υψηλά ποσοστά ανοσίας στον ιό της νέας γρίπης.

Διαβάστε ακόμη: Η καισαρική διπλασιάζει τον κίνδυνο παχυσαρκίας του παιδιού

Διαβάστε ακόμη: Γιατί τα παιδιά είναι πιο ευάλωτα στις ιώσεις;

Διαβάστε ακόμη: Πώς θα καταλάβω ότι το παιδί μου έχει λαρυγγίτιδα και πότε να καλέσω τον παιδίατρο;