Month: January 2012

Να ανατρέψει την μέχρι τώρα κοινή πεποίθηση για τα ωφέλη του θηλασμού έρχεται μια νέα βρετανική μελέτη η οποία υποστηρίζει ότι τα μωρά που θηλάζουν κλαίνε περισσότερο, χαμογελάνε λιγότερο, είναι πιο ευέξαπτα και με περισσότερες ιδιορρυθμίες. Ωστόσο η μελέτη επιμένει ότι από διατροφικής άποψης ο θηλασμός αποτελεί την καλύτερη και πιο υγιή μέθοδο διατροφής ενός νήπιου.

Η έρευνα διεξήχθη σε δείγμα 316 μωρά ηλικίας τριών μηνών από επιστήμονες της μονάδας επιδημιολογίας του Συμβουλίου Ιατρικών Ερευνών στο Κέμπριτζ της Βρετανίας και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PLoS ONE.

Οι ερευνητές τόνισαν ότι η ευερεθιστότητα των μωρών που θηλάζουν, είναι φυσιολογική και μολονότι τα μωρά που διατρέφονται με τεχνητό γάλα από μπιμπερό, δείχνουν πιο ήσυχα και ικανοποιημένα, ο θηλασμός παραμένει η καλύτερη και πιο υγιής μέθοδος διατροφής.

Οι ειδικοί συνιστούν στις νέες μητέρες να θηλάζουν αποκλειστικά τα παιδιά τους κατά το πρώτο εξάμηνο, γιατί μετά απ’ αυτό το μωρό δεν φαίνεται να ηρεμεί όσο με το γάλα από μπουκάλι.

Όμως η νέα μελέτη, που δεν διέκρινε διαφορές στη συμπεριφορά αγοριών και κοριτσιών, επισημαίνει ότι οι μητέρες δεν πρέπει να παρερμηνεύουν την όποια νευρικότητα του μωρού που θηλάζουν και να την εκλαμβάνουν ως δυσαρέσκεια, καθώς είναι φυσιολογική και αποτελεί, όπως και σε άλλα ζωικά είδη, τον φυσικό τρόπο του νηπίου να επικοινωνήσει με την μητέρα του.

Κατά τους επιστήμονες, συχνά το κλάμα δείχνει κούραση και όχι πείνα επειδή το μωρό δεν έχει χορτάσει με τον θηλασμό.

Από την άλλη, η ηρεμία που συχνά δείχνουν τα μωρά που δεν θηλάζουν, μπορεί απλώς να σημαίνει ότι έχουν φάει αρκετά ενώ η υπερβολική κατανάλωση γάλακτος από το μπιμπερό οδηγεί ευκολότερα στην βρεφική παχυσαρκία.

Περισσότερες πιθανότητες αποβολής έχουν οι έγκυες γυναίκες, των οποίων τα έμβρυα κατά το πρώτο τρίμηνο της κύησης είναι λιγότερο ανεπτυγμένα και άρα έχουν μικρότερο μήκος, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.

Η έρευνα που πραγματοποιήθηκε από επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Νότινγκχαμ, έγινε σε δείγμα 500 εμβρύων που είχαν συλληφθεί με τη μέθοδο της εξωσωματικής γονιμοποίησης, και άρα ήταν γνωστή η ακριβής ηλικία τους.

Οι ερευνητές αφού παρακολοθούσαν το μήκος των εμβρύων κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο βαθμός σωματικής ανάπτυξης ενός εμβρύου έως το πρώτο τρίμηνο, αποτελεί προγνωστικό δείκτη κινδύνου για την πιθανότητα αποβολής.

Όπως υποστηρίζουν το 78% των αποβολών έως την 12η εβδομάδα της κύησης αφορούν έμβρυα που, από άποψη μήκους (ύψους), ανήκουν στο 5% των πιο μικρόσωμων μεταξύ του συνόλου.

Το 98% των εγκύων που δεν απέβαλαν, είχαν έμβρυο με φυσιολογική σωματική διάπλαση, ενώ το 78% των αποβολών αφορούσαν έμβρυα με ελλιπή ανάπτυξη. Όμως, στην περίπτωση των διδύμων εμβρύων, μόνο το 28,6% των κυήσεων που κατέληξαν σε αποβολή, αφορούσαν έμβρυα με καθυστερημένη ανάπτυξη.

Κατά τους ερευνητές υπάρχουν διάφοροι λόγοι για τους οποίους ένα έμβρυο παραμένει αφύσικα μικρόσωμο κατά τα πρώτα στάδια της κύησης. Η ελλιπής ανάπτυξη μπορεί να οφείλεται είτε σε κάποια ανωμαλία στο ίδιο το έμβρυο είτε στο περιβάλλον της μήτρας, το οποίο αναστέλλει την ομαλή τροφοδοσία της -συνεπώς και του εμβρύου- με αίμα.

Η μελέτη επίσης διαπίστωσε κάτι μη αναμενόμενο, ότι είτε πρόκειται για πολύδυμη κύηση είτε όχι, τα έμβρυα ενδομητρίως αναπτύσσονται γενικά με τον ίδιο ρυθμό.

Η παρατεταμένη απουσία από το σχολείο συνδέεται με την εμφάνιση προβλημάτων ψυχολογικής φύσης κατά τη διάρκεια της εφηβείας ή αργότερα, επισημαίνεται σε έρευνα, που πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 17.000 παιδιών και δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Child Development».

«Γνωρίζουμε ότι οι μαθητές που απουσιάζουν επί μακρόν από το σχολείο είναι πιθανό να εμφανίσουν ψυχολογικές διαταραχές, αλλά δεν γνωρίζουμε για ποιο λόγο συμβαίνει αυτό», επεσήμανε ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας Τζέφρι Γουντ. Προσθέτει δε ότι πρόκειται για ένα φαύλο κύκλο στον οποίο μπορεί να εισέλθει ένας μαθητής αφού οι ψυχολογικές διαταραχές, που είναι πιθανό να προκληθούν από την παρατεταμένη απουσία, οδηγούν σε νέες, αναγκαστικές απουσίες για λόγους ασθενείας αυτή τη φορά.

Σύμφωνα με την έρευνα, μαθητές από την πρώτη τάξη του δημοτικού έως την τρίτη τάξη του γυμνασίου που εμφανίζουν ψυχολογικές διαταραχές, όπως είναι η αντικοινωνική συμπεριφορά και η κατάθλιψη, χάνουν πολύ περισσότερες ώρες μαθημάτων στη διάρκεια μιας χρονιάς σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο και σε σύγκριση με τους υπόλοιπους συμμαθητές τους. Παράλληλα, οι μαθητές που απουσίαζαν παρατεταμένα από το σχολείο μια χρονιά, τείνουν να εμφανίσουν αντικοινωνική συμπεριφορά ή ακόμη και κατάθλιψη τα επόμενα χρόνια. Για παράδειγμα, μαθητές του Γυμνασίου που απουσίαζαν επί είκοσι μέρες από το σχολείο έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν υψηλότερα επίπεδα άγχους και κατάθλιψη στο Λύκειο.

Τα συμπεράσματα της έρευνας θα μπορούσαν να φανούν πολύ χρήσιμα στην ανάπτυξη προγραμμάτων που στοχεύουν στην αντιμετώπιση του φαινομένου των συχνών απουσιών από το σχολείο. «Το διδακτικό προσωπικό θα μπορούσε να επωφεληθεί από τα συμπεράσματα της έρευνας. Αποτρέποντας τα παιδιά από το να απουσιάζουν από το σχολείο, τα θωρακίζουμε από τυχόν ψυχολογικές διαταραχές και επομένως από τα νέα μακρά διαστήματα απουσίας από το σχολείο», αναφέρει ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.

Στην έρευνα, που πραγματοποιήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, συνεργάστηκαν ερευνητές από τα πανεπιστήμια της Καλιφόρνιας, του Λος Άντζελες (UCLA), της Φλόριντας, της Βοστόνης και του πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς. Οι ερευνητές συγκέντρωσαν το υλικό τους από συνεντεύξεις με γονείς, μαθητές και καθηγητές καθώς και από τα αρχεία που διατηρούν τα σχολεία.
Πηγή: www.kathimerini.gr

Η εξέταση των ματιών από τον οφθαλμίατρο μπορεί να κάνει πολύ περισσότερα από μια απλή αξιολόγηση της όρασης. Μπορεί να σώσει τη ζωή μας, καθώς οι προειδοποιητικές ενδείξεις μιας σειράς σοβαρών ασθενειών μπορούν να ανιχνευθούν στις διάφορες εσωτερικές και εξωτερικές δομές τους.

Αιτία γι’ αυτό είναι η πολύπλοκη κατασκευή τους. Τα μάτια αποτελούνται από πολλούς και διαφορετικούς ιστούς, οι οποίοι επηρεάζονται απ’ ό,τι συμβαίνει αλλού στο σώμα.

Δεν είναι λ.χ. τυχαίο που όταν ένας γιατρός θέλει να αξιολογήσει τη νευρολογική κατάσταση ενός ασθενούς, του ρίχνει φως στα μάτια – ούτε ότι τραβάει το βλέφαρο προς τα κάτω, για να δει το χρώμα στο εσωτερικό του και να κάνει μια πρώτη εκτίμηση για το ενδεχόμενο αναιμίας.

Ζητήσαμε από τον κ. Ιωάννη Μ. Ασλανίδη, επίκουρο καθηγητή Οφθαλμολογίας στο Πανεπιστήμιο Weill Cornell της Νέας Υόρκης και επιστημονικό διευθυντή του Οφθαλμολογικού Κέντρου «Εμμετρωπία» στο Ηράκλειο της Κρήτης, να μας εξηγήσει ποια νοσήματα καθρεφτίζονται στα μάτια μας.

Διαβήτης

Η ραγδαία και ανεξήγητη αλλαγή στην οπτική οξύτητα μπορεί να αποτελεί ένδειξη διαβήτη. Το ίδιο και το θόλωμα της όρασης, που μπορεί να συμβεί όταν το σάκχαρο (γλυκόζη) εισδύσει στον οφθαλμικό φακό, αλλάζοντας το σχήμα του.

Η εξέταση με το οφθαλμοσκόπιο μπορεί επίσης να αποκαλύψει λευκές κηλίδες σαν κρυστάλλους στον αμφιβληστροειδή, κηλίδες αίματος ή αλλαγές στην εμφάνιση των αγγείων του. Όλ’ αυτά μπορεί να οδηγήσουν στην αρχική διάγνωση του διαβήτη.

Πέρα από αυτά, ο αρρύθμιστος διαβήτης μπορεί να προκαλέσει αμφιβληστροειδοπάθεια, κατά την οποία αποφράσσονται, εξασθενούν και αιμορραγούν τα αγγεία του αμφιβληστροειδούς.

Νόσος του Graves

Είναι ένα νόσημα του θυρεοειδούς αδένα. Προκαλεί εξόφθαλμο (τα μάτια «πετάγονται» προς τα έξω), περιορισμό των οφθαλμικών κινήσεων, διπλωπία (ο ασθενής τα βλέπει διπλά) και σε σοβαρές περιπτώσεις αλλοιώσεις στο οπτικό νεύρο. Σε πολλές περιπτώσεις, τα οφθαλμικά συμπτώματα της νόσου είναι που οδηγούν τον ασθενή στον γιατρό για έλεγχο.

Υπέρταση

Αν και ένας στους τρεις Έλληνες έχει αυξημένη αρτηριακή πίεση, το 25% από αυτούς δεν το ξέρουν, σύμφωνα με τις υπάρχουσες μελέτες. Δίχως θεραπεία, όμως, η υπέρταση οδηγεί σε εμφράγματα και εγκεφαλικά.

Η υπέρταση προκαλεί χαρακτηριστικές βλάβες στα αγγεία του ματιού, με τις αρτηρίες να παρουσιάζουν σκλήρυνση (γίνονται δύσκαμπτες) και να «μπερδεύονται» με τις υποκείμενες φλέβες. Η πολύ μεγάλη υπέρταση μπορεί να προκαλέσει ρήξη και αιμορραγία στα αγγεία του ματιού. Στα αρχικά τους στάδια, τα προβλήματα αυτά δεν επηρεάζουν την όραση.

Οι οφθαλμίατροι μπορεί να εντοπίσουν τέτοιου είδους προβλήματα σε οποιονδήποτε έχει περάσει την ηλικία των 30 ετών.

Εγκεφαλικό επεισόδιο

Η αιμορραγία ή η θρόμβωση σε μια αρτηρία του εγκεφάλου προκαλεί εγκεφαλικό επεισόδιο, το οποίο μπορεί να ανιχνευθεί με εξέταση του οπτικού πεδίου. Η αιφνίδια απώλεια της όρασης στο ένα ή και στα δύο μάτια ενδέχεται να αποτελεί ένδειξη εγκεφαλικού. Η εξέταση του οπτικού πεδίου αποκαλύπτει ποιο τμήμα της όρασης έχει υποστεί βλάβη, συσχετίζοντάς την συνήθως με το τμήμα του εγκεφάλου στο οποίο έχει εκδηλωθεί το εγκεφαλικό.

Σκλήρυνση κατά πλάκας

Είναι μία χρόνια, νευρολογική, αυτοάνοση ασθένεια στην οποία το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στο κεντρικό νευρικό σύστημα (εγκέφαλο, νωτιαίο μυελό) και καταστρέφει το «περίβλημα» των νευρικών ινών (λέγεται μυελίνη ουσία). Το διακοπτόμενο θόλωμα της όρασης ή η διακοπτόμενη απώλειά της είναι ύποπτες ενδείξεις για σκλήρυνση κατά πλάκας, που οφείλονται στο ότι η νόσος προσβάλλει το οπτικό νεύρο και προκαλεί προβλήματα στις οφθαλμικές κινήσεις και απώλεια της όρασης.

Λύκος και ρευματοειδής αρθρίτιδα

Και αυτά είναι αυτοάνοσα νοσήματα, δηλαδή οφείλονται σε δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος που επιτίθεται και καταστρέφει ιστούς του σώματος. Και οι δύο παθήσεις μπορεί να προκαλέσουν ξηροφθαλμία, καθώς και φλεγμονή στον σκληρό χιτώνα του ματιού (επισκληρίτιδα).

Σαρκοείδωση

Είναι μία ασθένεια που προσβάλλει τους πνεύμονες, τον εγκέφαλο, τις αρθρώσεις και τα μάτια. Προκαλεί κοκκιώματα και η αιτιολογία της είναι άγνωστη. Τα κοκκιώματα είναι μικροσκοπικές συσσωρεύσεις κυττάρων που μοιάζουν με κόκκους άμμου ή ζάχαρης και μπορεί να αυξηθούν σε μέγεθος ή να αθροιστούν πολλές μαζί σε ένα όργανο, προκαλώντας διάφορα συμπτώματα.

Η σαρκοείδωση μπορεί να προκαλέσει στα μάτια την επονομαζόμενη ιριδοκυκλίτιδα – μια διαταραχή που αφορά την ίριδα και χαρακτηρίζεται από ερεθισμό, πόνο και θολή όραση.

AIDS

Προκαλείται από ιό ο οποίος καταστρέφει την άμυνα του οργανισμού στις λοιμώξεις. Το ΑΙDS μπορεί να προκαλέσει οφθαλμικές φλεγμονές, αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς και όγκους στα βλέφαρα.

Info

Στον οφθαλμίατρο πρέπει να πηγαίνουμε για τσεκ απ μία φορά τον χρόνο, εκτός κι αν ο γιατρός μας έχει συστήσει συχνότερες επισκέψεις για ιατρικούς λόγους.

Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ

Μια πιο ισορροπημένη διατροφή θα μπορούσε να αποδειχτεί ευεργετική για τα παιδιά που πάσχουν από το σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας, αν η ιατρική αγωγή ή η θεραπεία δεν είναι επιτυχείς, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Pediatrics.

Σύμφωνα με τους συντάκτες που έκαναν μια επισκόπηση πρόσφατα δημοσιευμένων μελετών για το θέμα αυτό, τα οφέλη της διατροφής με συμπληρώματα είναι δύσκολο να εκτιμηθούν και περιορίζονται μερικές φορές στο λεγόμενο «placebo effect», δηλαδή στην ίαση με ψευδοφάρμακο ή εικονική θεραπεία.

Οι παρεμβάσεις σε επίπεδο διατροφής για την αντιμετώπιση του συνδρόμου ADHD πρέπει συνεπώς να θεωρούνται εναλλακτικές θεραπείες, συμπεραίνουν οι επιστήμονες της Ιατρικής Σχολής του Σικάγο στην ανάλυσή τους.

«Η έμφαση στην παιδεία γονιών και παιδιών ώστε να ακολουθούν μια υγιεινή διατροφή, αφήνοντας στην άκρη τα τρόφιμα που δείχνουν να προδιαθέτουν στην εκδήλωση του συνδρόμου ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας, είναι ίσως το πρακτικό εναλλακτικό φάρμακο ή το πλέον υποσχόμενο συμπλήρωμα για τη θεραπεία της πάθησης», επισημαίνουν.

Το πόρισμα της ανασκόπησης έρχεται ωστόσο σε ευθεία αντιπαράθεση με ορισμένες δημοφιλείς και στοχευμένες δίαιτες, όπως παραδείγματος χάρη η δίαιτα Feingold, που συνιστά σε παιδιά με υπερκινητικότητα και ελλειμματική προσοχή να μην καταναλώνουν τρόφιμα με χρωστικές ουσίες, κυρίως χρώματος κόκκινου και πορτοκαλί, σταφύλι, μήλα και λουκάνικα (hot-dogs).

«Μελέτες δεν επιβεβαίωσαν ότι η διατροφή αυτή ήταν τόσο αποτελεσματική όσο υποστήριζαν» αυτοί που την προωθούσαν, υπογραμμίζουν οι επιστήμονες. Κατά τον ίδιο τρόπο, διάφορες δίαιτες που έχουν στόχο να περιορίσουν κάθε εν δυνάμει αλλεργιογόνο τρόφιμο, όπως τα φύτρα σιταριού, τα αυγά, το τυρί και φουντούκια, είχαν περιορισμένα οφέλη στα παιδιά που πάσχουν από το επίμαχο σύνδρομο, «χωρίς να αποκλείεται και η περίπτωση του ‘placebo effect’», σημειώνουν.

Πηγή ΑΠΕ

Το πρώτο ολοκληρωμένο προληπτικο εμβόλιο για τον ιό HIV, το οποίο έλαβε πρόσφατα άδεια από τον Αμερικανικό Οργανισμό Φαρμάκων, πρόκειται να δοκιμαστεί σε άνθρωπο για πρώτη φορά μέσα στον Ιανουάριο.

Σε πρώτη φάση θα εμβολιαστούν 40 οροθετικοί ασθενείς στον Καναδά.

Αν το εμβόλιο αποδειχθεί -όπως δείχνουν οι πρώτες μελέτες- μη τοξικό και άρα ασφαλές, θα προχωρήσει η δεύτερη κλινική φάση, που θα μετρήσει την αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος σε 600 μη οροθετικούς ασθενείς, οι οποίοι ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου.

Εάν και αυτή η φάση στεφθεί με επιτυχία οι επιστήμονες θα προχωρήσουν στην τρίτη και πιο κρίσιμη φάση, κατά την οποία θα κριθεί η αποτελεσματικότητα του εμβολίου σε 6.000 μη οροθετικούς ασθενείς.

Ύπουλη ασθένεια είναι – όπως φαίνεται – η πνευμονική αρτηριακή πίεση, αφού οι ασθενείς δεν δίνουν την απαιτούμενη σημασία στα συμπτώματα, με αποτέλεσμα όταν προσέρχονται στο γιατρό, να είναι πλέον αργά, τόνισε μεταξύ άλλων ο Καθηγητής Καρδιολογίας στο Παν. Θεσσαλονίκης κ. Χαρ. Καρβούνης με αφορμή δορυφορική διάλεξη για την Πνευμονική Αρτηριακή Υπέρταση, που σχετίζεται με τις Συγγενείς Καρδιοπάθειες. Η διάλεξη πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του 7ου Ετήσιου Διεθνούς Συνεδρίου «Εξελίξεις 2011 και Προοπτικές 2012 στην Καρδιολογία και ήταν εκπαιδευτική χορηγία της φαρμακευτικής εταιρείας βιοτεχνολογίας Actelion Pharmaceutical Hellas.

Τα συμπτώματα της Πνευμονικής Αρτηριακής Υπέρτασης
Το πιο συχνό σύμπτωμά της είναι έντονη δύσπνοια, που εκδηλώνεται με την παραμικρή προσπάθεια, ακόμα κι όταν οι ασθενείς κάνουν λίγα βήματα. Άλλα συμπτώματα της Πνευμονικής Αρτηριακής Υπέρτασης είναι: ζάλη, κόπωση, πόνος (αίσθημα σύσφιξης) στο θώρακα, συγκοπτικό επεισόδιο και περιφερικό οίδημα.

Η πνευμονική αρτηριακή υπέρταση είναι η αυξημένη πίεση στους πνεύμονες. Θα πρέπει να γνωρίζουμε, τόνισε ο ομιλητής, ότι οι πιέσεις στους πνεύμονες είναι γενικά το ένα τέταρτο των πιέσεων που έχουμε στο σώμα. Όταν αυξάνεται η πίεση στους πνεύμονες για διάφορους λόγους, τότε οι πνεύμονες και η δεξιά πλευρά της καρδιάς έχουν να δουλέψουν πολύ πιο σκληρά από το φυσιολογικό. Η υπέρταση που παρατηρείται επιβαρύνει την καρδιακή λειτουργία και πιο συγκεκριμένα τη δεξιά πλευρά της καρδιάς, οδηγώντας σε καρδιακή ανεπάρκεια και πρόωρο θάνατο του ασθενούς.

Μία από τις σοβαρές επιπλοκές των Συγγενών Καρδιοπαθειών είναι η ανάπτυξη Πνευμονικής Αρτηριακής Υπέρτασης.

Αντιμετώπιση
Η έγκαιρη διάγνωση, η κατάλληλη χειρουργική και φαρμακευτική αντιμετώπιση και η μακροχρόνια και συχνή παρακολούθηση σε ειδικά οργανωμένα κέντρα καθώς και η ευαισθητοποίηση των πασχόντων μπορούν να τους προσφέρουν καλύτερη ποιότητα ζωής.
Αξίζει να τονιστεί ότι όλες οι συγγενείς καρδιοπάθειες, χειρουργημένες ή μη, χρειάζονται παρακολούθηση από ειδικό ιατρό.
Δυστυχώς όμως, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, παγκοσμίως ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των ασθενών, οι οποίοι χειρουργούνται σε παιδική ηλικία για συγγενή καρδιοπάθεια, με το πέρασμα του χρόνου παύουν να παρακολουθούνται.

Ο καθηγητής επεσήμανε ότι η εξέλιξη της νόσου είναι άμεση, ακόμη και σε ήπια περιστατικά ασθενών, με αποτέλεσμα χωρίς την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή να οδηγούμαστε στο θάνατο του ασθενούς σε 2,8 έτη, κατά μέσο όρο, από τη διάγνωση. Στις περιπτώσεις εκείνες που η διάγνωση της νόσου γίνει σε κάποιο από τα αρχικά στάδια, η κατάλληλη θεραπευτική αγωγή μπορεί να επαναφέρει τον ασθενή σε κανονικά επίπεδα.

Σύμφωνα με τις οδηγίες των διεθνών επιστημονικών εταιρειών, για τη σωστή αντιμετώπιση της πνευμονικής αρτηριακής υπέρτασης επιβάλλεται ο έλεγχος και η τακτική παρακολούθηση των ασθενών να γίνεται από εξειδικευμένα κέντρα. Τέτοια κέντρα βρίσκονται τόσο στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, καθώς και σε άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας μας.
Όσον αφορά στη θεραπεία, το μοναδικό φάρμακο με έγκριση, που κυκλοφορεί τα τελευταία χρόνια και στην Ελλάδα, για την αντιμετώπιση της Πνευμονικής Αρτηριακής Υπέρτασης σε ασθενείς με Συγγενείς Καρδιοπάθειες είναι η φαρμακευτική ουσία bosentan (Tracleer).
Η ουσία έχει δοκιμαστεί με εξαιρετικά αποτελέσματα τόσο σε ενήλικες όσο και σε παιδιά. Είναι ασφαλής για μακροχρόνια χρήση, ενώ χορηγείται από το στόμα δύο φορές την ημέρα, απαλλάσσοντας τους ασθενείς από την ενδοφλέβια χορήγηση φαρμάκων.
Σύμφωνα δε με την κλινική μελέτη BREATH-5, η χρήση της θεραπευτικής ουσίας bosentan σε ασθενείς με Συγγενείς Καρδιοπάθειες βελτιώνει σημαντικά την πνευμονική κυκλοφορία και την ικανότητα σωματικής άσκησης των ασθενών σε 16 μόλις εβδομάδες από την έναρξή της.

Τα νέα δεδομένα αποτελούν πρόκληση για τη μέχρι σήμερα συμβατική προσέγγιση ότι η ΠΑΥ σε αυτούς τους ασθενείς είναι παγιωμένη, ότι δηλαδή δεν θα ανταποκριθούν σε προηγμένες θεραπείες και ότι οι ασθενείς πρέπει να θεωρούνται υποψήφιοι μόνο για μεταμόσχευση.
Η εξέλιξη αυτή είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντική, καθώς 1 στα 100 νεογνά γεννιέται με κάποιας μορφής συγγενή καρδιοπάθεια, ενώ περίπου το 10% των ασθενών με συγγενή καρδιοπάθεια μπορεί να εμφανίσει πνευμονική αρτηριακή υπέρταση.

Σχετικά με την Πνευμονική Αρτηριακή Υπέρταση
Η ΠΑΥ είναι μία νόσος των αρτηριών που συνδέουν την καρδιά με τους πνεύμονες (πνευμονικές αρτηρίες). Καθώς αναπτύσσεται η ΠΑΥ, η ροή του αίματος διαμέσου των πνευμονικών αρτηριών περιορίζεται και η δεξιά πλευρά της καρδιάς τίθεται υπό αυξανόμενη πίεση για να μπορέσει να ωθήσει το αίμα προς τους πνεύμονες.
Επειδή πολλά από τα αρχικά συμπτώματα της ΠΑΥ – δύσπνοια, αίσθημα σύσφιξης στον θώρακα και κόπωση – είναι ήπια και μη-ειδικά, οι ασθενείς διαγιγνώσκονται συχνά όταν η νόσος τους είναι ήδη πολύ σοβαρή.
Η ΠΑΥ είναι μία ταχέως εξελισσόμενη νόσος, ακόμη και σε ήπια συμπτωματικούς ασθενείς και έχει πολύ πτωχή πρόγνωση εάν μείνει χωρίς θεραπεία, με ένα διάμεσο ποσοστ

Οι χρήστες των φορητών συσκευών MP3 και iPod απολαμβάνουν μεν καλύτερης ποιότητας ήχο απ’ ότι συνέβαινε παλαιότερα με τα Walkmans, όμως σύμφωνα με έρευνα Iσραηλινών επιστημόνων, ιδιαίτερα οι έφηβοι κινδυνεύουν να υποστούν σοβαρές ακουστικές βλάβες.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Τσάβα Μούτσνικ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο επιστημονικό έντυπο International Journal of Audiology, εκτιμούν ότι ένας στους τέσσερις εφήβους διατρέχει κίνδυνο πρόωρης απώλειας της ακοής του εξαιτίας της συνεχούς χρήσης των φορητών ψηφιακών συσκευών και σε υψηλή ηχητική ένταση. Οι επιστήμονες μελέτησαν τις ακουστικές συνήθειες των νέων, κάνοντας τις σχετικές ακουστικές μετρήσεις, και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η νέα αυτή τάση της μόδας έχει σαφώς επιβλαβείς συνέπειες.

«Σε δέκα ή είκοσι χρόνια θα είναι πολύ αργά πια, όταν θα συνειδητοποιήσουμε ότι μια ολόκληρη γενιά νέων ανθρώπων υποφέρει από προβλήματα ακοής πολύ νωρίτερα από ό,τι θα αναμενόταν λόγω της φυσιολογικής γήρανσης», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Δρ Μούτσνικ.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, η απώλεια ακοής, που προκαλείται από τη συνεχή έκθεση σε δυνατό θόρυβο ή μουσική, είναι μια αργή και σταδιακή διαδικασία. Οι άνθρωποι δεν είναι συνήθως σε θέση να καταλάβουν τη ζημιά που προκαλούν στον εαυτό τους προτού περάσουν χρόνια.

Όσοι έφηβοι κάνουν μεγάλη χρήση των ΜΡ3 τους σήμερα, μπορεί να διαπιστώσουν ότι έχουν πρόβλημα ακοής ήδη μετά τα 30 ή τα 40 τους, δηλαδή πολύ πιο νωρίς σε σχέση με τις προηγούμενες γενιές.

Οι ερευνητές εστίασαν την έρευνά τους σε περίπου 300 νέους ηλικίας 13 έως 17 ετών. Όπως έδειξε η έρευνα, οκτώ στους δέκα εφήβους χρησιμοποιούν τακτικά για ακρόαση μουσικής τις φορητές ψηφιακές συσκευές τους, ένας στους πέντε ακούει μία έως τέσσερις ώρες τη μέρα και σχεδόν ένας στους δέκα πάνω από τέσσερις συνεχόμενες ώρες. Συνολικά, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι περίπου ένας στους τέσσερις νέους (ποσοστό 25%) αντιμετωπίζει σοβαρό κίνδυνο πρόωρης απώλειας της ακοής.

Οι ευρωπαϊκοί κανονισμοί περιορίζουν την μέγιστη ισχύ των συσκευών ΜΡ3 στα 100 ντεσιμπέλ, όμως μερικά μοντέλα φθάνουν και τα 129. Οι επιστήμονες συστήνουν στις δημόσιες Αρχές, στους εκπαιδευτικούς, στους γονείς και φυσικά στους ίδιους τους νέους να πάρουν πιο σοβαρά το ζήτημα της πιθανής ζημιάς στην ακοή. Μεταξύ άλλων, τα μεγαλύτερα ακουστικά που δεν μπαίνουν μέσα στην κοιλότητα του αυτιού, αλλά το σκεπάζουν εξωτερικά, θεωρούνται πιο ασφαλή. Επίσης, η λιγότερο συχνή ακρόαση και σε χαμηλότερη ένταση αποτελούν σημαντικά μέτρα προφύλαξης.

Άρθρο της Αλεξάνδρας Λύγγρη, Ψυχολόγος, ΜSc Ψυχολογία Υγείας, Συμβουλευτική Οικογένειας και Γονέων

Αυτός συνήθως ο χαρακτηρισμός αρχίζει να αποδίδεται και καμιά φορά να επικολλάται εφ όρου ζωής στα παιδιά εκεί γύρω στα 2 με 3 έτη και αυτό καθόλου τυχαία και συμπτωματικά. Πραγματικά, σε αυτή την αναπτυξιακή φάση, τα παιδιά γίνονται, ορισμένοι γονείς χρησιμοποιούν το ρήμα μεταμορφώνονται, σε πλάσματα επιθετικά και πεισματάρικα «το παιδί μου απο αγγελάκι έγινε διαολάκι» λένε. Μόνιμη απάντηση στα περισσότερα από όσα τους ζητούνται ή τους προτείνονται είναι το «όχι».

Πρόκειται για μια φυσιολογική και αναμενόμενη φάση ηλικιακή που καθόλου δεν σημαίνει ότι τα παιδιά είναι αντιδραστικά ή κακομαθημένα παλιοπαιδα ή απλά ότι είναι έτσι ο χαρακτήρας τους και τέλος. Το «όχι» και το «εγώ» που συχνά προτάσσουν λεκτικά τα παιδιά είναι ένα σαφές σημάδι προσωπικής διαφοροποιήσης του παιδιού, μια προσπάθεια δόμησης μιας κάποιας ταυτότητας. Ο καλύτερος τρόπος να το κάνουν είναι μέσα από την αντίθεση και την διαφοροποίηση προς τους γονείς, ενώ παράλληλα διεκδικούν την θέση τους στον αστερισμό της οικογένειας. Είναι λοιπόν χρήσιμο για τους γονείς σε αυτή την φάση να μην μπούν σε έναν ανταγωνισμό δύναμης για το ποιος έχει δίκιο ή άδικο, αλλά να αντλήσουν υπομονή και ψυχραιμία μα και μπόλικη κατανόηση καθώς θα δουν ότι μετά τα τρία και εως τα τέσσερα τα πείσματα και ο αρνητισμός ελλατώνονται αισθητά.

Μια ακόμη παράμετρος της συμπεριφοράς ενός «πεισματάρικου» παιδιού είναι και ο θυμός. Τα παιδιά εκδηλώνουν θυμό σε οποιαδήποτε ηλικία ωστόσο ανάμεσα στα 2,5 με 5 έτη και λόγω της φάσης αυτονόμησης που περιγράψαμε παραπάνω, υπάρχει μια κορύφωση εκδηλώσεων που πολύ συχνά αποδίδονται ως εκρήξεις οργής ή νευρικές κρίσεις μιας και το παιδί φτάνει σε σημείο να ουρλιάζει ή να χτυπιέται κάτω δονούμενο απο την ένταση των επιθυμιών και των συναισθημάτων του.

Τα αίτια μπορεί να είναι πολλά:
1) φτωχή επικοινωνία με το περιβάλλον και αδυναμία λεκτικής εκφρασης των αναγκών
2)μη ανταπόκριση των γονιών ακόμη και όταν το παιδί εκφράζει τις ανάγκες αυτές
3)όταν νιώθει ένα παιδί ότι δεν έχει δικαίωμα επιλογών
4)στον αντίποδα όταν οι γονεις είναι υπερβολικά επιεικείς και διαλλακτικοί και το παιδί παίρνει περισσότερη εξουσία από όσο του πρέπει ή τέλος
5) μια σημαντική αλλαγή ή απώλεια στη ζωη της οικογένειας (μετακόμιση, ερχομός μωρού, θάνατος).

Με κάποιο τρόπο οι συμπεριφορές αυτές έχουν ως στόχο την επικέντρωση προσοχής, την επίδειξη δύναμης και πολύ συχνά οι γονείς καταλήγουν και οι ίδιοι θυμωμένοι, πληγωμένοι, εξουθενωμένοι.

Ποια στάση λοιπόν είναι καλό να κρατήσουν οι γονείς, λαμβάνοντας πάντα υπόψην τις διαφοροποιήσεις κάθε παιδιού και γονέα καθώς και της μεταξύ τους σχέσης;

Το πιο βασικό είναι η διατήρηση της ηρεμίας και του αυτοελέγχου, σίγουρα δεν θα ωφελήσει να πάθει και ο γονιός κρίση μιας και αυτό είναι μια επιβραβευση, αρνητική βεβαίως, ωστόσο επιθυμητη από το παιδί που προσπαθεί να χειριστεί την κατάσταση. Οπότε αγνοήστε την κρίση και αφήστε το παιδί να ηρεμήσει, ακόμη και αν πρέπει να αλλάξετε χώρο εσείς. Κατόπιν μπορείτε να συζητήσετε, και να βρείτε λύσεις ή να αφήσετε το παιδί να βιώσει τις φυσικές και λογικές συνέπειες των πράξεων του π.χ. αφου έσπασε τα dvd δεν θα μπορεί να τα δει ή αν δεν θέλει να κάτσει στο τραπέζι θα πεινάσει ή αν το παιδί αποφασίσει να πάθει την κρίση μέσα στο σούπερ μάρκετ γιατί δεν παίρνει το παιχνίδι που θέλει το παίρνετε και αναχωρείτε, πράγμα που καθόλου δεν ήταν μέσα στα αναμενόμενα πλάνα του.

Το παιδί χρειάζεται να καταλάβει ότι υπάρχουν όρια στην ανοχή σας παρόλη την αγάπη που τρέφετε για αυτό. Όλα τα συναισθήματα και ο θυμός είναι αποδεκτά όχι όμως και όλες οι πράξεις όπως η βία και η καταστροφή. Βοηθά πολύ σε αυτό το να ενθαρρύνεται η επικοινωνία και η εκφραση τόσο των αρνητικών όσο και των θετικών συναισθημάτων μέσα στην οικογένεια σαν προληπτική δράση αρνητικών συμπεριφορών. Εκεί βέβαια χρειάζεται πρώτα εμείς σαν ενήλικες να μπορούμε να διαχειριστούμε και να εκφράσουμε αρνητικά συναισθήματα, μια και έχουμε γαλουχηθεί έτσι ώστε να τα απαρνούμαστε και να μας ταράζουν αμα τη εμφανίσει.

Δώστε του εναλλακτικές διεξόδους εκτόνωσης για τον θυμό όταν τον αναγνωρίζει όπως το να πάει στο δωμάτιο του, να τρέξει, να χτυπήσει ένα μαξιλάρι ή να ζωγραφίσει τον θυμό του και να κουβεντιάσετε σε δεύτερο χρόνο πάνω σε αυτήν.
Φαίνεται απλό και αυτονόητο, όμως δεν είναι: σε ένα οικογενειακό συμβούλιο συζητήστε κανόνες, ακούστε ιδέες και αποφασίστε απο κοινού συνέπειες για μη τήρηση των κανόνων που αφορούν και δεσμεύουν όλα τα μέλη της οικογένειας. Όταν ένα παιδί και ξέρει τους κανόνες και έχει εμπλακεί στην δημιουργία τους αυξάνονται ραγδαία οι πιθανότητες τήρησης τους. Επίσης τότε δεν χρειάζονται και πολλά λόγια ή νουθετήσεις άρα μειώνονται και οι ατέρμονες συζητήσεις γύρω από το αν πρέπει ή όχι να μέινει σπίτι, ή αν έφταιξε πολύ ή λιγο.

Διδάξτε στα παιδιά πως ο καλύτερος τρόπος επίλυσης συγκρούσεων είναι με συνεργασία, συζήτηση και εύρεση λύσεων κοινώς αποδεκτών, λύσεις «μη ήττας».
Μάθετε στα παιδιά ότι υπάρχει και το ΟΧΙ. «Ακούω αυτά που λες, πως αισθάνεσαι, συμμερίζομαι την ανάγκη σου όμως τώρα δεν μπορώ να την ικανοποιήσω». Είναι με άλλα λόγια απαραίτητο μέσα στην ασφάλεια της δομής της οικογένειας τα νεαρά μέλη να ανοσοποιηθούν με ασφάλεια απέναντι στις ματαιώσεις επιθυμιών τους, στα όχι που θα ακούσουν έξω από τον φροντιστικό χώρο της οικογένειας.

Ενθαρρύνετε το παιδί με το να του αναθέτετε ρόλους, ευθύνες που αναλογούν στην ηλικία του όπως στρώσιμο τραπεζιού, βοήθεια στο σερβίρισμα σε μια γιορτή, να προσέχει τα μικρότερα παιδιά καθώς και ευχέρεια επιλογών μέσα στα όρια που βάζουν οι γονείς. Σε μεγαλο βαθμό ενισχύεται θετικά η εικόνα εαυτού και η αυτοπεποίθηση ειδικά όταν συμπληρώνεται απο θετική προσοχή όταν επιδεικνύεται θετική συμπεριφορά.

Εάν το παιδί δυσκολεύεται στις διαπροσωπικές σχέσεις λόγω αρνητικών συμπεριφορών όπως η δυσκολία του να μοιράζεται, αποφύγετε να το πιέζετε να το κάνει γιατί είναι σωστό, αλλά φροντίστε μέσα από παιχνίδια εναλλαγής ρόλων (κάντε εσείς το παιδί μέσα στην κατάσταση) ή μέσα απο ένα παραμύθι ή ιστορία να περάσετε το μήνυμα και την αξία του μοιράσματος.

Τέλος, είναι θεμιτό να αποφεύγετε το να χρησιμοποιείτε ταμπέλες όπως «πεισματάρης», «νευρικός», «καπετάν -φασαρίας». Τα παιδιά αν καταφέρουν να κερδίζουν την προσοχή με αυτό τον τρόπο οικειοποιούνται την ταμπέλα, αν βλέπουν πως αυτή είναι η «ματιά» των σημαντικών αλλών της ζωής του απέναντι τους εσωτερικεύουν την ταμπέλα και δρούν αναλόγως επιβεβαιώνοντας την «ματιά».

Αν όμως δει κανείς και διαβάσει απο την θετική πλευρά το πείσμα για παράδειγμα ενός παιδιου ως ηγετική ικανότητα, ανεξαρτησία, να δει ότι μπορεί να ξέρει τι θέλει και πως να θέτει στόχους, μικρό νοιαξιμο για την γνώμη των άλλων, αν εστιάσει πάνω σε αυτά ως θετικά χαρακτηριστικά και τα ενισχύσει, τότε καθόλου «μαγικά» οι αντιστάσεις και οι επαναστάσεις του παιδιου κάμπτονται και λειτουργούν επικοδομητικά.
Αρα μήπως δεν υπάρχουν πεισματάρικα παιδιά αλλά παιδιά που χρειάζεται να ασκηθούν στην συνεργασία και σε άλλες κοινωνικές δεξιότητες;

Αλεξάνδρα Λύγγρη: Ψυχολόγος, ΜSc Ψυχολογία Υγείας, Συμβουλευτική Οικογένειας και Γονέων
Κολοκοτρώνη 15, Νέα Ιωνία, Τ.Κ 14232, Αττική.

Τηλέφωνο: 6972955783

Με απεργίες στο χώρο της Υγείας θα μπει το 2012, καθώς γιατροί και φαρμακοποιοί αντιδρούν στα μέτρα…

της κυβέρνησης που αφορούν στη λειτουργία του Ενιαίου Οργανισμού Παροχών Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ) και τη μείωση του ποσοστού κέρδους των φαρμακοποιών, με στόχο τον περιορισμό της αντίστοιχης δαπάνης.

Ειδικότερα, οι γιατροί απεργούν από τη Δευτέρα 2 έως και την Πέμπτη 5 Ιανουαρίου. Σε συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε στα γραφεία του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών (ΙΣΑ) τονίστηκε ότι για τον ιατρικό κόσμο αποτελεί «κόκκινη γραμμή» ο αποκλεισμός της δυνατότητας συνταγογράφησης από τους μη συμβεβλημένους ιατρούς με τον ΕΟΠΥΥ.

«Οι γιατροί κλείνουν τα ιατρεία τους απαιτώντας την αναστολή της λειτουργίας του ΕΟΠΥΥ για τουλάχιστον ένα τετράμηνο μέχρι να καθοριστούν οι κανόνες της λειτουργίας του και την εφαρμογή των θέσεων του ΙΣΑ για συλλογική σύμβαση κατά πράξη και περίπτωση, δυνατότητα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης σε όλους και ελεύθερη επιλογή γιατρού. Απαιτούν την άμεση εξόφληση των οφειλών του ΟΠΑΔ ύψους 350 εκατομμυρίων ευρώ στους συμβεβλημένους με το Ταμείο γιατρούς που εκκρεμούν εδώ και δύο χρόνια για τις οποίες ο ΙΣΑ ετοιμάζει μηνυτήριες αναφορές και αγωγές» δήλωσε ο πρόεδρος του ΙΣΑ, Γ. Πατούλης.

Κλειστά θα είναι τα φαρμακεία τη Δευτέρα και την Τρίτη, 2 και 3 Ιανουαρίου. Οι φαρμακοποιοί διαμαρτύρονται κυρίως για τη μείωση του ποσοστού κέρδους τους.

Σύμφωνα με τον υπουργό Υγείας Ανδρέα Λοβέρδο, το ποσοστό κέρδους των φαρμακοποιών θα διαμορφωθεί στο 15%, με οριζόντια μείωση 1,5% επί της λιανικής τιμής των φαρμάκων και με επιπλέον μείωση 1,5%, η οποία θα γίνεται κλιμακωτά. Η δεύτερη μείωση αφορά σε φαρμακεία τα οποία κάνουν τζίρο 40.000 ευρώ και άνω τον μήνα.